tolerancja immunologiczna
Tolerancja immunologiczna to stan, w którym układ odpornościowy organizmu nie reaguje na określone antygeny, mimo ich obecności. Jest to kluczowy mechanizm pozwalający na odróżnienie elementów „własnych” od „obcych”, zapobiegający reakcjom autoimmunologicznym.
W procesie tolerancji immunologicznej wyróżnia się tolerancję centralną (zachodzącą w grasicy dla limfocytów T i szpiku kostnym dla limfocytów B) oraz obwodową (występującą w tkankach peryferyjnych). Mechanizmy tolerancji obejmują delecję klonalną (eliminację autoreaktywnych limfocytów), anergię (inaktywację limfocytów), supresję (hamowanie przez komórki regulatorowe) oraz ignorancję immunologiczną.
Zaburzenia tolerancji immunologicznej prowadzą do rozwoju chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy czy cukrzyca typu 1. Z drugiej strony, indukcja tolerancji immunologicznej jest celem terapeutycznym w transplantologii, gdzie dąży się do akceptacji przeszczepionych narządów bez długotrwałej immunosupresji.
Badania nad tolerancją immunologiczną przyczyniają się do rozwoju nowych metod leczenia schorzeń autoimmunologicznych oraz opracowywania skuteczniejszych protokołów transplantacyjnych, zmniejszających ryzyko odrzucenia przeszczepu przy jednoczesnym ograniczeniu działań niepożądanych terapii immunosupresyjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Komosa biała – Właściwości farmakodynamiczne
Komosa biała (Chenopodium album) jest istotnym składnikiem alergenowym w immunoterapii swoistej (SIT) stosowanej w leczeniu alergii na pyłki chwastów, wykorzystywanym zarówno w immunoterapii podskórnej (SCIT), jak i podjęzykowej (SLIT). Preparaty Catalet C zawierają alergoidy komosy białej modyfikowane formaldehydem, które charakteryzują się zmniejszoną alergenowością przy zachowaniu immunogenności, dostępne w stężeniach od 25 JS/ml do 5000 JS/ml. Preparat Perosall C zawiera natywne alergeny komosy białej w roztworze podjęzykowym, standaryzowane w zakresie od 1 JS/ml do 5000 JS/ml. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu produkcji swoistych IgE, stymulacji przeciwciał blokujących IgG, indukcji tolerancji immunologicznej oraz modulacji odpowiedzi limfocytów T, co prowadzi do redukcji objawów takich jak katar sienny, zapalenie spojówek i skurcz oskrzeli podczas sezonu pylenia.
alergen komosy białej, alergen modyfikowany, alergen standaryzowany, alergia na pyłki chwastów, alergoid, choroba alergiczna, cykl immunoterapii, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, immunoterapia swoista, katar sienny, komosa biała, leczenie podtrzymujące, limfocyt T, objawy alergii, preparat alergologiczny, przeciwciało IgE, reakcja niepożądana, skurcz oskrzeli, tolerancja immunologiczna, wodorotlenek glinu, wstrzyknięcie podskórne, zapalenie spojówek - Leksykon substancji czynnych
żyto zwyczajne – Wskazania do stosowania
Żyto zwyczajne (Secale cereale) stanowi istotny składnik mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej (SIT) u pacjentów z IgE-zależnymi alergiami na pyłki traw. Diagnostyka przed rozpoczęciem SIT powinna obejmować testy skórne punktowe, oznaczenie swoistych IgE w surowicy oraz szczegółowy wywiad kliniczny. Preparaty zawierające żyto, takie jak Catalet T, Perosall T13 i POLLINEX+Rye, są wskazane w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, alergicznego zapalenia spojówek oraz łagodnej i umiarkowanej astmy oskrzelowej, gdy głównym alergenem jest pyłek żyta. Immunoterapia może być prowadzona u dorosłych, młodzieży oraz u dzieci od 6. roku życia, z zastosowaniem podskórnej (SCIT) lub podjęzykowej (SLIT) drogi podania, w zależności od preparatu.
alergia IgE-zależna, alergiczna astma oskrzelowa, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, alergolog, astma o łagodnym nasileniu, faza leczenia podstawowego, faza leczenia podtrzymującego, immunoterapia całoroczna, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, immunoterapia przedsezonowa, immunoterapia swoista, pyłek trawy, roztwór podjęzykowy, swoiste przeciwciało IgE, test skórny punktowy, tolerancja immunologiczna, zawiesina do wstrzykiwań, żyto zwyczajne - Leksykon substancji czynnych
Alergoid leszczyny pospolitej – Właściwości farmakokinetyczne
Produkt leczniczy Catalet D zawiera alergoidy pochodzące z pyłku leszczyny pospolitej (Corylus avellana), olchy (Alnus sp.) oraz brzozy (Betula sp.) i jest dostępny w formie zawiesiny do wstrzykiwań o czterech stężeniach: 25 JS, 250 JS, 2 500 JS oraz 5 000 JS. Każde stężenie charakteryzuje się odmiennym wyglądem zawiesiny, od mlecznej (najniższe stężenie) do brązowej (najwyższe stężenie), co ułatwia identyfikację i dawkowanie w trakcie immunoterapii swoistej. Alergoidy te są modyfikowanymi alergenami, które indukują tolerancję immunologiczną przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka wywołania reakcji alergicznych.
alergoid, alergoid leszczyny pospolitej, Alnus, Betula, Corylus avellana, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, jednostka standaryzowana, komórka T regulatorowa, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, lek objawowy, mieszanka alergoidów, objawy alergii, przeciwciało IgG4, pyłek brzozy, pyłek drzew, pyłek leszczyny pospolitej, pyłek olchy, reakcja alergiczna, tolerancja immunologiczna, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypka wielopostaciowa na światło – Etiologia i przyczyny
Wysypka wielopostaciowa na światło (PMLE) jest najczęstszą immunologiczną fotodermatozą, stanowiącą około 70% zmian skórnych wywołanych promieniowaniem UV. Patogeneza PMLE opiera się na opóźnionej reakcji nadwrażliwości typu IV na endogenny antygen indukowany promieniowaniem UVA (odpowiedzialnym za 75-90% przypadków), UVB lub światłem widzialnym. Kluczowym mechanizmem jest zaburzenie immunosupresji indukowanej UV, co prowadzi do nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej i stanu zapalnego skóry, potwierdzonego histopatologicznie przez gęsty okołonaczyniowy naciek limfocytarny oraz zmiany w naskórku (hiperkeratoza, spongioza). Czynniki genetyczne odgrywają istotną rolę, z pozytywnym wywiadem rodzinnym u 15-46% pacjentów, a szczególnie u rdzennych Amerykanów (75%). W patogenezie uwzględnia się także wpływ hormonów, zwłaszcza estrogenu, który może hamować immunosupresję UV, co tłumaczy wyższą częstość występowania u kobiet i zmniejszenie objawów po menopauzie.
apoptoza, cytokina immunosupresyjna, czynnik genetyczny, czynnik hormonalny, defensyna, dziedziczenie autosomalne dominujące, fibronektyna, fotodermatoza, fotouczulenie, immunosupresja indukowana promieniowaniem UV, interleukina 36, kaspaza-1, komórka apoptotyczna, mikrobiom skóry, naciek limfocytarny okołonaczyniowy, niedobór witaminy D3, peptyd przeciwdrobnoustrojowy, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UVA, promieniowanie UVB, reakcja nadwrażliwości typu IV, receptor Toll-podobny, stres oksydacyjny, światło widzialne, tolerancja immunologiczna, wysypka wielopostaciowa na światło, zwyrodnienie wodniczkowe - Leksykon substancji czynnych
Mietlica biaława – Wskazania do stosowania
Mietlica biaława (Agrostis alba) jest kluczowym alergenem pyłkowym zawartym w preparacie Perosall T13, stosowanym w swoistej immunoterapii alergenowej (SIT) u pacjentów z IgE-zależną alergią na pyłki traw. Diagnostyka kwalifikująca do terapii wymaga potwierdzenia alergii zarówno testami skórnymi, jak i obecnością swoistych IgE w surowicy. Preparat dostępny jest w formie roztworu podjęzykowego o standaryzowanych stężeniach od 1 JS/ml (stężenie „0”) do 5000 JS/ml (stężenie „4”), co umożliwia stopniowe zwiększanie dawki alergenu podczas fazy wstępnej oraz utrzymanie dawki w fazie podtrzymującej. Terapia jest wskazana u pacjentów dorosłych i dzieci, u których objawy alergiczne nie są wystarczająco kontrolowane farmakologicznie lub którzy nie mogą unikać ekspozycji na pyłki traw.
alergeny pyłków traw, alergia na pyłki traw, alergia pyłkowa, alergolog, faza podtrzymująca, immunoterapia swoista, jednostki standaryzowane, leczenie podtrzymujące, mieszanka alergenowa, mietlica biaława, Perosall T13, przeciwciała IgE, reakcja krzyżowa, roztwór podjęzykowy, swoista immunoterapia alergenowa, testy skórne, tolerancja immunologiczna - Leksykon substancji czynnych
Czynnik VII – Dawkowanie i sposób podawania
Zespół czynników krzepnięcia FEIBA NF, zawierający aktywowany czynnik VII, stosowany jest w leczeniu krwawień u pacjentów z inhibitorem czynnika VIII. Dawkowanie jest indywidualizowane i zależy od ciężkości, lokalizacji oraz rozległości krwawienia, a także stanu klinicznego pacjenta. Zalecane dawki wahają się od 50 do 100 j./kg mc., z maksymalną dawką jednorazową 100 j./kg mc. i maksymalną dawką dobową 200 j./kg mc. W przypadku małych i umiarkowanych krwawień do stawów i tkanek miękkich stosuje się 50-75 j./kg mc. co 12 godzin, natomiast w ciężkich krwotokach, np. do OUN, dawka wynosi 100 j./kg mc. co 12 godzin, z możliwością skrócenia odstępów do 6 godzin. W krwawieniach z błon śluzowych dawka wynosi 50 j./kg mc. co 6 godzin, z możliwością zwiększenia do 100 j./kg mc. w przypadku braku efektu. Podawanie odbywa się dożylnie, z maksymalną szybkością 2 j./kg mc. na minutę.
aPTT, centralny układ nerwowy, czas krzepnięcia kaolinowo-kefalinowy, czas krzepnięcia krwi, czynnik VII aktywowany, FEIBA NF, hematokryt, indukcja tolerancji immunologicznej, infuzja dożylna, inhibitor czynnika VIII, jednostka Bethesda, koncentrat czynnika VIII, krwawienie z błony śluzowej, krwotok do przestrzeni zaotrzewnowej, krwotok do stawu, krwotok samoistny, miano inhibitora, płytki krwi, tolerancja immunologiczna, tromboelastogram, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie krzepnięcia, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Perosall D stężenie „0” – 1 JS/ml, stężenie „1” – 10 JS/ml, stężenie „2” – 100 JS/ml, stężenie „3” – 1000 JS/ml, stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Produkt leczniczy Perosall D, sklasyfikowany pod kodem ATC V01AA05, jest roztworem do stosowania podjęzykowego zawierającym ekstrakty alergenowe pyłków drzew: olchy (Alnus sp.), brzozy (Betula sp.) oraz leszczyny pospolitej (Corylus avellana). Immunoterapia tym preparatem polega na systematycznym podawaniu stopniowo zwiększanych dawek alergenów, co prowadzi do indukcji tolerancji immunologicznej. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu produkcji swoistych przeciwciał IgE oraz stymulacji produkcji przeciwciał klasy IgG, co skutkuje zmniejszeniem reakcji alergicznych i złagodzeniem objawów klinicznych podczas naturalnej ekspozycji na alergeny. Preparat dostępny jest w stężeniach od 1 JS do 5000 JS na 1 ml roztworu, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do wrażliwości pacjenta.
alergen środowiskowy, choroba alergiczna, ekstrakt alergenowy, immunomodulacja, immunoterapia, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia swoista, indywidualna wrażliwość, jednostka standaryzowana, leczenie podtrzymujące, mieszanka alergenów, objawy alergii, odpowiedź typu Th1, odpowiedź typu Th2, proces immunologiczny, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, pyłek drzewa, reakcja alergiczna, roztwór podjęzykowy, tolerancja immunologiczna, układ immunologiczny - Leksykon substancji czynnych
Stokłosa – Wskazania do stosowania
Stokłosa (Bromus spp.) jest jednym z 13 alergenów pyłku traw zawartych w preparacie POLLINEX+Rye, stosowanym w immunoterapii alergenowej. Preparat ten zawiera modyfikowane chemicznie alergoidy (przetworzone aldehydem glutarowym i adsorbowane na L-tyrozynie), co zmniejsza ich alergenowość przy zachowaniu immunogenności. Wskazania do stosowania obejmują alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek oraz łagodną lub umiarkowaną alergiczną astmę oskrzelową, wszystkie związane z IgE-zależną alergią na pyłki traw. Immunoterapia jest przeznaczona dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 6. roku życia, po potwierdzeniu alergii w diagnostyce alergologicznej, w tym testach skórnych i ocenie nasilenia objawów.
aldehyd glutarowy, alergia IgE-zależna, alergiczna astma oskrzelowa, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, alergoid pyłku traw, alergoid standaryzowany, diagnostyka alergologiczna, faza indukcji, faza podtrzymująca, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzowana, L-tyrozyna, modyfikacja chemiczna, pyłek trawy, standaryzacja alergenu, stokłosa, test skórny, tolerancja immunologiczna, wywiad alergologiczny, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Novo-Helisen Depot –
Preparat Novo-Helisen Depot zawiera wyciągi alergenowe, głównie białka i glikoproteiny, adsorbowane na wodorotlenku glinu, co umożliwia powolne i kontrolowane uwalnianie alergenów w miejscu podania podskórnego. Ta formulacja typu depot przedłuża ekspozycję organizmu na alergen, minimalizując ryzyko reakcji niepożądanych. Po podaniu, alergeny są aktywnie przyswajane przez komórki prezentujące antygeny (APC), takie jak komórki dendrytyczne i makrofagi, które przechwytują i przetwarzają alergeny, prezentując je limfocytom B i T, co jest kluczowe dla indukcji tolerancji immunologicznej w immunoterapii swoistej.
formulacja depot, grzyb pleśniowy, immunoterapia, immunoterapia swoista, indukcja tolerancji immunologicznej, jednostka azotu białkowego, jednostka terapeutyczna, komórka dendrytyczna, komórka prezentująca antygen, makrofag, podanie podskórne, roztocze kurzu domowego, tolerancja immunologiczna, właściwość farmakokinetyczna, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenów z pyłków traw – Przeciwwskazania stosowania
Immunoterapia podjęzykowa z użyciem wyciągu alergenów pyłków traw (np. ORALAIR) zawiera mieszankę alergenów z pięciu gatunków traw: kupkówki pospolitej, tomki wonnej, życicy trwałej, wiechliny łąkowej oraz tymotki łąkowej. Terapia ta ma na celu indukcję tolerancji immunologicznej u pacjentów uczulonych na pyłki traw, jednak istnieją istotne przeciwwskazania do jej stosowania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze, zwłaszcza laktozę jednowodną, której zawartość wynosi 83,1-83,6 mg w tabletce 100 IR oraz 81,7-83,2 mg w tabletce 300 IR. Ponadto, terapia jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką, niekontrolowaną lub niestabilną astmą (FEV1 < 80% wartości należnej) oraz u tych, którzy doświadczyli ciężkiego zaostrzenia astmy w ciągu ostatnich 3 miesięcy.
błona śluzowa jamy ustnej, choroba autoimmunologiczna, ciężka astma oskrzelowa, FEV1, grzybica jamy ustnej, immunosupresja, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, laktoza jednowodna, liszaj płaski, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, niedobór odporności, niekontrolowana astma oskrzelowa, niestabilna astma oskrzelowa, nowotwór złośliwy, owrzodzenie jamy ustnej, pyłek trawy, reakcja niepożądana, reakcja systemowa, tabletka podjęzykowa, tolerancja immunologiczna, zaburzenie odporności, zaostrzenie astmy, zapalenie jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Alergoid brzozy – Właściwości farmakokinetyczne
Preparat Catalet D, zawierający alergoidy brzozy (Betula sp.) oraz innych pyłków drzew (olcha, leszczyna), stanowi specyficzny przypadek w farmakokinetyce leków. Jako modyfikowane immunologicznie alergeny, alergoidy te są klasyfikowane podobnie do szczepionek, co wyklucza konieczność przeprowadzania standardowych badań farmakokinetycznych, takich jak ocena dystrybucji, biodostępności czy okresu półtrwania. Mechanizm działania Catalet D opiera się na immunomodulacji i indukcji tolerancji immunologicznej, a nie na tradycyjnych parametrach farmakokinetycznych. Preparat dostępny jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań o czterech stężeniach: 25 JS/ml, 250 JS/ml, 2500 JS/ml oraz 5000 JS/ml, różniących się również barwą zawiesiny (od mlecznej do brązowej). Stężenia 25 JS/ml, 250 JS/ml i 2500 JS/ml stosowane są w leczeniu podstawowym, natomiast 5000 JS/ml w leczeniu podtrzymującym.
alergen, alergoid, alergoid brzozy, Alnus, Betula, Corylus avellana, immunomodulacja, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, jednostka standaryzowana, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, leszczyna pospolita, pyłek brzozy, pyłek drzewa, tolerancja immunologiczna, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Alutard SQ dawki do leczenia podstawowego: 100 SQ-U/ml, 1000 SQ-U/ml, 10 000 SQ-U/ml, 100 000 SQ-U/ml, dawka do leczenia podtrzymującego: 100 000 SQ-U/ml
ALUTARD SQ to preparat typu depot zawierający wyciągi alergenowe jadów owadów błonkoskrzydłych (osy i pszczoły), stosowany w immunoterapii swoistej. Jego farmakokinetyka opiera się na adsorpcji alergenów na wodorotlenku glinu, co umożliwia powolne i kontrolowane uwalnianie substancji aktywnej z miejsca podskórnego wstrzyknięcia. Produkt dostępny jest w czterech stężeniach: 100 SQ-U/ml (szary korek), 1000 SQ-U/ml (zielony), 10 000 SQ-U/ml (pomarańczowy) oraz 100 000 SQ-U/ml (czerwony), które odpowiadają kolejnym fazom leczenia – od początkowej, przez kontynuację i intensyfikację, aż do fazy finalnej i podtrzymującej. Takie dawkowanie pozwala na stopniowe zwiększanie ekspozycji układu immunologicznego na alergeny, minimalizując ryzyko działań niepożądanych i optymalizując efekt terapeutyczny.
adsorpcja alergenu, Alutard SQ, depot leku, działanie niepożądane, formulacja depot, immunoterapia swoista, indukcja tolerancji immunologicznej, jad osy, jad pszczoły, jednostka SQ-U/ml, produkt leczniczy depot, tolerancja immunologiczna, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu, wstrzyknięcie podskórne, wyciąg alergenowy jadu owada błonkoskrzydłego, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na zwierzęta domowe – Objawy
Alergia na zwierzęta domowe to immunologiczna nadwrażliwość na białka obecne w naskórku, ślinie, moczu lub odchodach zwierząt futerkowych i ptaków, manifestująca się objawami ze strony dróg oddechowych (kichanie, wyciek i przekrwienie błony śluzowej nosa, kaszel, świąd gardła), oczu (łzawienie, zaczerwienienie, obrzęk), skóry (świąd, pokrzywka, egzema) oraz układu oddechowego w przebiegu astmy (duszność, świszczący oddech, napady astmy). Objawy mogą pojawić się w ciągu 15-30 minut u osób o wysokiej wrażliwości lub po kilku dniach u osób z łagodną alergią, a ich nasilenie jest proporcjonalne do poziomu ekspozycji na alergeny. Alergeny kotów, zwłaszcza samic produkujących białko Fel d I, wywołują silniejsze reakcje niż alergeny psów. Alergeny mogą utrzymywać się w środowisku domowym do 6 miesięcy po usunięciu zwierzęcia, co utrudnia eliminację objawów. Leczenie obejmuje leki przeciwhistaminowe (działanie po 30 minutach), donosowe leki przeciwhistaminowe (działanie po 15-30 minutach) oraz donosowe kortykosteroidy (poprawa po co najmniej 2 tygodniach stosowania).
alergen, alergen zwierzęcy, alergia na koty, alergiczne zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma, donosowy kortykosteroid, donosowy lek przeciwhistaminowy, duszność, dyskomfort, egzema, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość układu immunologicznego, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekłe zapalenie zatok, reakcja alergiczna, świszczący oddech, tolerancja immunologiczna, układ pokarmowy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zatoki przynosowe - Leksykon substancji czynnych
Kostrzewa łąkowa – Wskazania do stosowania
Kostrzewa łąkowa (Festuca pratensis) jest istotnym składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w swoistej immunoterapii (SIT) IgE-zależnych alergii na pyłki traw. Preparaty takie jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye różnią się formą podania (iniekcyjna lub podjęzykowa) oraz schematem dawkowania, obejmującym fazę indukcji i podtrzymującą. W fazie indukcji stosuje się stopniowo zwiększane stężenia: Catalet T od 25 JS/ml do 2500 JS/ml, Perosall T13 od 1 JS/ml do 5000 JS/ml, a Pollinex+Rye od 600 SU/ml do 4000 SU/ml. W fazie podtrzymującej dawki maksymalne to odpowiednio 10000 JS/ml dla Catalet T, 5000 JS/ml dla Perosall T13 oraz 4000 SU/ml (1,5 ml) dla Pollinex+Rye. Immunoterapia jest wskazana u pacjentów powyżej 6. roku życia z potwierdzoną alergią na pyłki traw, objawami alergicznego nieżytu nosa, alergicznego zapalenia spojówek lub łagodnej/umiarkowanej astmy alergicznej, u których standardowa farmakoterapia jest niewystarczająca. Diagnostyka powinna obejmować wywiad, testy skórne, oznaczenie swoistych IgE oraz ewentualnie testy prowokacyjne.
aldehyd glutarowy, alergia IgE-zależna, alergiczna astma oskrzelowa, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, alergoid, alergolog, diagnostyka alergologiczna, faza indukcji, immunoterapia alergenowa, immunoterapia całoroczna, immunoterapia iniekcyjna, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia przedsezonowa, immunoterapia swoista, kostrzewa łąkowa, leczenie podtrzymujące, mieszanka alergenowa, prick test, pyłek trawy, reakcja anafilaktyczna, świszczący oddech, swoiste przeciwciało IgE, test prowokacyjny, test skórny, tolerancja immunologiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Witiligo – Patofizjologia i mechanizm
Witiligo jest chorobą o złożonej patogenezie, wynikającej z interakcji czynników genetycznych, stresu oksydacyjnego, zaburzeń adhezji melanocytów oraz dysfunkcji układu odpornościowego, prowadzących do destrukcji melanocytów. Genetyczne badania wykazały około 36 loci podatności, w tym geny związane z układem immunologicznym i melanogenezą, a także polimorfizmy genów odpowiedzialnych za odpowiedź na stres oksydacyjny (np. CAT, SOD1-3, NFE2L2, HMOX1, GST-M1, GST-T1). Stres oksydacyjny, indukowany przez czynniki wewnętrzne i zewnętrzne (UV, zanieczyszczenia, fenole), prowadzi do akumulacji reaktywnych form tlenu (ROS) i uwalniania białek szoku cieplnego (HSP70), które aktywują wrodzony układ odpornościowy. Kluczową rolę w patogenezie odgrywają cytotoksyczne limfocyty T CD8+, które niszczą melanocyty poprzez produkcję cytokin prozapalnych (TNF, IFN-γ) oraz granzymów i perforyn. Szlak JAK/STAT, aktywowany przez IFN-γ, indukuje produkcję chemokin CXCL9 i CXCL10, które rekrutują limfocyty T CD8+ do skóry, podtrzymując przewlekły stan zapalny i depigmentację. Ponadto, obniżona ekspresja cząsteczek adhezji nabłonkowej (DDR1, E-kadheryna) oraz zaburzenia funkcji retikulum endoplazmatycznego i nadekspresja metaloproteinazy MMP2 przyczyniają się do uszkodzenia melanocytów i progresji choroby.
analiza sprzężeń, białko szoku cieplnego, cytotoksyczne limfocyty T, inhibitor JAK, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor kinazy tyrozynowej, keratynocyt, kinaza Janusowa, limfocyt T CD8, mieszk włosowy, neuropeptyd Y, odpowiedź autoimmunologiczna, podłoże genetyczne, polimorfizmy genów, reaktywne formy tlenu, stres oksydacyjny, szlak JAK-STAT, tolerancja immunologiczna, układ odpornościowy - Leksykon substancji czynnych
Mietlica biaława – Właściwości farmakodynamiczne
Preparat Perosall T13 zawiera standaryzowane alergeny pyłku traw, w tym mietlicy białawej (Agrostis alba), i jest stosowany w immunoterapii alergenowej podjęzykowej. Mechanizm działania opiera się na modulacji odpowiedzi immunologicznej poprzez hamowanie produkcji swoistych przeciwciał IgE oraz stymulację produkcji IgG, co prowadzi do wytworzenia tolerancji na alergen i zmniejszenia objawów alergicznych. Preparat dostępny jest w różnych stężeniach: od 1 JS/ml (stężenie 0) do 5000 JS/ml (stężenie 4), co umożliwia stopniowe zwiększanie dawki podczas terapii, a stężenie 4 (5000 JS/ml) stosowane jest w leczeniu podtrzymującym.
alergeny pyłku traw, dawkowanie alergenu, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzowana, mietlica biaława, modulacja immunologiczna, odpowiedź immunologiczna, profil immunologiczny, przeciwciała IgE, przeciwciała IgG, reakcja alergiczna, roztwór podjęzykowy, standaryzacja alergenów, tolerancja immunologiczna, współwystępowanie uczuleń - Leksykon substancji czynnych
Alergoid brzozy – Właściwości farmakodynamiczne
Preparat Catalet D zawiera alergoid brzozy, będący modyfikowanym formaldehydem antygenem pyłku brzozy (Betula sp.), olchy (Alnus sp.) oraz leszczyny (Corylus avellana), stosowany w immunoterapii alergenowej (kod ATC: V01 AA). Mechanizm działania opiera się na immunomodulacji, polegającej na hamowaniu produkcji swoistych przeciwciał IgE oraz stymulacji produkcji przeciwciał IgG, co prowadzi do indukcji tolerancji immunologicznej i redukcji objawów alergii. Efekt terapeutyczny potwierdzono w badaniach klinicznych, a jego nasilenie wspomaga adiuwant wodorotlenek glinu, zwiększający immunogenność preparatu. Immunoterapia wymaga co najmniej trzech lat systematycznego podawania, aby uzyskać trwałą tolerancję na alergen.
adiuwant, alergenowość, alergoid, efekt terapeutyczny, ekstrakt alergenowy, grupa farmakoterapeutyczna, immunomodulacja, immunoterapia, jednostka standaryzowana, odczulanie, profil farmakokinetyczny, profil immunologiczny, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, pyłek brzozy, pyłek drzew, reakcja alergiczna, tolerancja immunologiczna, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Jad osy – Właściwości farmakodynamiczne
Jad osy, będący substancją czynną preparatu immunoterapii swoistej ALUTARD SQ, stosowany jest w leczeniu alergii IgE-zależnych. Preparat zawiera wyciąg alergenowy adsorbowany na wodorotlenku glinu, co umożliwia powolne uwalnianie alergenu i modulację odpowiedzi immunologicznej. Działanie farmakodynamiczne obejmuje hamowanie migracji limfocytów T i eozynofilów do tkanek docelowych, przesunięcie profilu odpowiedzi z Th2 na Th1, zwiększenie syntezy IL-10 indukującej anergię limfocytów T, obniżenie uwalniania histaminy z bazofilów oraz zmniejszenie liczby recyrkulujących granulocytów zasadochłonnych. Preparat dostępny jest w formie sterylnej zawiesiny do wstrzykiwań, o barwie od białej do zielonkawej, co sprzyja bezpieczeństwu i efektywności terapii.
Alutard SQ, bazofil, choroba alergiczna, eozynofil, granulocyt kwasochłonny, granulocyt zasadochłonny, immunoglobulina E, immunoterapia swoista, interleukina-10, jad osy, jad owada błonkoskrzydłego, krew obwodowa, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, limfocyt T, modulacja odpowiedzi immunologicznej, produkt leczniczy depot, profil odpowiedzi immunologicznej, reakcja alergiczna, tolerancja immunologiczna, układ immunologiczny, uwalnianie histaminy, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Babka lancetowata – Właściwości farmakodynamiczne
Babka lancetowata (Plantago lanceolata L.) wykazuje wielokierunkowe właściwości farmakodynamiczne, szczególnie istotne w terapii schorzeń górnych dróg oddechowych. Kluczowe składniki aktywne to glikozydy irydoidowe (akubina, kaptol), garbniki (tanina), śluzy (polisacharydy), fenolokwasy (kwas protokatechojowy) oraz flawonoidy (apigenina, luteolina). Mechanizm przeciwzapalny, głównie przypisywany glikozydom irydoidowym, jest dobrze udokumentowany w kontekście stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej, gardła i krtani. Preparaty zawierające babkę lancetowatą, klasyfikowane w grupie leków wykrztuśnych (kod ATC: R05CA), wykazują działanie sekretolityczne i ułatwiają odkrztuszanie, co jest szczególnie korzystne w leczeniu kaszlu i infekcji przeziębieniowych. Formy farmaceutyczne obejmują syropy, płyny doustne, mieszanki ziołowe oraz preparaty do immunoterapii alergenowej.
akubina, alergen, alergoid, apigenina, babka lancetowata, dolegliwości dróg oddechowych, działanie przeciwzapalne, działanie sekretolityczne, działanie terapeutyczne, działanie wykrztuśne, formulacja produktu, glikozyd irydoidowy, górne drogi oddechowe, immunoterapia alergenowa, kaszel, kwas protokatechojowy, lek wykrztuśny, mechanizm immunomodulacyjny, odczulanie, odkrztuszanie, polisacharyd, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, stan zapalny błony śluzowej, tanina, tolerancja immunologiczna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwość immunomodulująca, właściwości farmakodynamiczne, wodorotlenek glinu, wyciąg płynny, wydzielina oskrzelowa - Leksykon substancji czynnych
Jad pszczoły – Właściwości farmakokinetyczne
Jad pszczoły w preparacie ALUTARD SQ, stosowany w immunoterapii alergenowej, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi wynikającymi z adsorpcji na wodorotlenku glinu, co nadaje mu efekt depot. Ta formulacja umożliwia powolne uwalnianie alergenu z miejsca iniekcji, co zmniejsza ryzyko nagłych reakcji alergicznych i zapewnia długotrwałą ekspozycję układu immunologicznego, niezbędną do indukcji tolerancji. Preparat występuje w formie sterylnej zawiesiny o barwie od białej do jasno-brązowej lub zielonkawej, zawierającej substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu i wodorowęglan sodu, które mogą wpływać na farmakokinetykę. W terapii stosuje się różne stężenia alergenu: 100, 1000, 10 000 oraz 100 000 SQ-U/ml, oznaczone kolorami wieczek fiolek (szary, zielony, pomarańczowy, czerwony), co ułatwia identyfikację i minimalizuje ryzyko błędów podania.
Alutard SQ, chlorek sodu, efekt depot, immunoterapia alergenowa, iniekcja, jad pszczoły, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, odpowiedź immunologiczna, reakcja alergiczna, sterylna zawiesina, tolerancja immunologiczna, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu, wodorowęglan sodu, wyciąg alergenowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wiechlina – Właściwości farmakodynamiczne
Wiechlina (Poa sp.) jest istotnym składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii alergenowej pyłków traw, klasyfikowanych w grupie ekstraktów alergenowych (kod ATC: V01AA02). Immunoterapia opiera się na systematycznym podawaniu wzrastających dawek alergenów lub alergoidów, co prowadzi do modulacji odpowiedzi immunologicznej poprzez hamowanie produkcji swoistych IgE, stymulację przeciwciał IgG oraz indukcję tolerancji immunologicznej. Preparaty takie jak Catalet T (zawiesina do wstrzykiwań z alergoidami formaldehydowymi, stężenia od 1:25 JS/ml do 1:10000 JS/ml) oraz Perosall T13 (roztwór podjęzykowy, stężenia od 1 JS/ml do 5000 JS/ml) różnią się formą podania i farmakodynamiczną charakterystyką, jednak mechanizm działania pozostaje analogiczny. Standaryzacja dawek w jednostkach standaryzowanych (JS) zapewnia powtarzalność efektu terapeutycznego i bezpieczeństwo terapii.
alergen krzyżowo reagujący, alergen modyfikowany, alergen wiechliny, alergia na pyłki traw, alergoid, ekstrakt alergenowy, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzowana, mieszanka alergenowa, podanie podjęzykowe, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, pyłek trawy, reakcja alergiczna, tolerancja immunologiczna, wiechlina, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Grzebienica pospolita – Interakcje
Grzebienica pospolita (Cynosurus cristatus) jest kluczowym składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej, m.in. w preparatach Perosall T13 i Pollinex+Rye. W trakcie terapii należy zwrócić szczególną uwagę na interakcje z lekami przeciwhistaminowymi, kortykosteroidami oraz kromonami, które mogą maskować objawy nadwrażliwości i przesuwać w czasie reakcję na alergen, co wymaga monitorowania pacjenta i ewentualnej redukcji dawki alergenu po odstawieniu tych leków. Przeciwwskazaniem bezwzględnym jest jednoczesne stosowanie beta-adrenolityków oraz leków immunosupresyjnych, ze względu na ryzyko zahamowania mechanizmów kompensacyjnych podczas anafilaksji oraz zakłócenie indukcji tolerancji immunologicznej. Szczepienia ochronne powinny być wykonywane przed rozpoczęciem immunoterapii lub w odstępie między dawkami podtrzymującymi, unikając podawania obu terapii tego samego dnia.
adrenalina, alkohol etylowy, anafilaksja, beta-adrenolityk, Cynosurus cristatus, grzebienica pospolita, immunosupresja, immunoterapia swoista, kortykosteroid, kromon, lek immunosupresyjny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, preparat odczulający, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, stabilizator komórek tucznych, tolerancja immunologiczna, układ immunologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Małopłytkowość – Patofizjologia i mechanizm
Małopłytkowość definiowana jest jako liczba płytek krwi poniżej 150 x 10^9/L i może wynikać z czterech głównych mechanizmów: zmniejszonego wytwarzania płytek w szpiku, zwiększonego ich niszczenia w krążeniu, nieprawidłowej sekwestracji (np. w śledzionie) oraz rozcieńczenia krwi. Immunologiczna małopłytkowość (ITP) to autoimmunologiczne zaburzenie, w którym dochodzi do produkcji autoprzeciwciał przeciwko glikoproteinom płytek (głównie GPIIb/IIIa i GPIb-IX-V), prowadzących do ich fagocytozy w śledzionie i wątrobie oraz aktywacji dopełniacza. Oprócz mechanizmów zależnych od receptorów Fc, przeciwciała anty-GPIb indukują desialilację i apoptozę płytek, co wiąże się z opornością na standardowe terapie, takie jak dożylne immunoglobuliny (IVIG). Ponadto, cytotoksyczne limfocyty T CD8+ niszczą płytki i megakariocyty, a upośledzona produkcja płytek jest związana z autoprzeciwciałami i nieprawidłowym poziomem trombopoetyny (TPO), który u około 66% pacjentów z ITP jest prawidłowy lub obniżony. Śledziona pełni kluczową rolę w patogenezie ITP, co potwierdza skuteczność splenektomii.
agonista receptora trombopoetyny, choroba Gravesa-Basedowa, cytotoksyczność zależna od dopełniacza, czynnik płytkowy 4, czynnik von Willebranda, eltrombopag, fosfatydyloseryna, glikoproteiny błonowe, Helicobacter pylori, immunoglobuliny dożylne, immunologiczna małopłytkowość, komórki plazmatyczne, kwas sialowy, limfocyty B, limfocyty T CD8+, limfocyty T pomocnicze, limfocyty T regulatorowe, małopłytkowość, małopłytkowość immunologiczna, małopłytkowość indukowana heparyną, małopłytkowość polekowa, nadciśnienie wrotne, płytki krwi, przeciwciała przeciwpłytkowe, receptor Fc, rytuksymab, sarkoidoza, sialidaza, szpik kostny, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja immunologiczna, trombopoetyną, układ siateczkowo-śródbłonkowy, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół antyfosfolipidowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon substancji czynnych
życica trwała – Interakcje
Życica trwała (Lolium perenne) jest składnikiem alergoidów stosowanych w immunoterapii alergenowej, obecnym m.in. w preparatach Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Leki przeciwhistaminowe, kromony i kortykosteroidy mogą przesunąć w czasie rzeczywistą reakcję na alergen, co utrudnia ocenę skuteczności terapii i wymaga monitorowania oraz ewentualnej korekty dawki po ich odstawieniu. Szczególnie preparat POLLINEX+Rye nie powinien być stosowany u pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki ze względu na wysokie ryzyko poważnych reakcji niepożądanych, w tym anafilaksji, oraz ograniczenie skuteczności leków ratunkowych. Immunoterapia z życicą trwałą jest przeciwwskazana podczas leczenia immunosupresyjnego, które hamuje odpowiedź układu immunologicznego i obniża efektywność odczulania.
alergoidy, beta-adrenolityk, Catalet T, dawka podtrzymująca, immunoterapia alergenowa, komórka tuczna, kortykosteroid, kromon, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, odczulanie, Perosall T13, Pollinex+Rye, produkt odczulający, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, schemat dawkowania, stabilizator komórek tucznych, szczepienie ochronne, tolerancja immunologiczna, układ immunologiczny, życica trwała - Leksykon substancji czynnych
Wyczyniec łąkowy – Właściwości farmakodynamiczne
Wyczyniec łąkowy (Alopecurus pratensis) jest kluczowym składnikiem standaryzowanych mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej (SIT) alergii na pyłki traw, obecnym m.in. w preparatach Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Mechanizm działania opiera się na modulacji odpowiedzi immunologicznej z dominacji profilu TH2 na bardziej zrównoważony TH1/TH2, co prowadzi do hamowania produkcji swoistych IgE i stymulacji IgG, a także ograniczenia uwalniania mediatorów reakcji alergicznej, takich jak histamina. Preparaty zawierające wyczyniec łąkowy są poddawane modyfikacji chemicznej (formaldehyd w Catalet T, aldehyd glutarowy w POLLINEX+Rye), co zmniejsza ich potencjał alergizujący przy zachowaniu immunogenności, a dodatkowo stosowane są adiuwanty (wodorotlenek glinu lub L-tyrozyna) poprawiające profil bezpieczeństwa i skuteczność terapii. Standaryzacja preparatów odbywa się w jednostkach JS (Catalet T, Perosall T13) lub SU (POLLINEX+Rye), zapewniając powtarzalność dawek i przewidywalność odpowiedzi immunologicznej.
adiuwant, aldehyd glutarowy, alergia na pyłki traw, alergoid, bazofil, formaldehyd, histamina, immunogenność, immunoterapia swoista, komórki tuczne, mediatory reakcji alergicznej, mieszanka alergenowa, odczulanie, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź TH1/TH2, odpowiedź Th2, podwójnie ślepa próba, potencjał alergizujący, profil bezpieczeństwa, przeciwciała IgE, przeciwciała IgG, reakcja alergiczna, siła alergizująca, standaryzacja, tolerancja immunologiczna, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy, wyczyniec łąkowy - Leksykon substancji czynnych
Olcha – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoterapia alergenowa z użyciem substancji olcha (Alnus sp.) wymaga precyzyjnego przestrzegania schematów dawkowania oraz monitorowania pacjenta. Preparaty zawierające olchę występują w formie roztworów podjęzykowych (np. Perosall D) oraz zawiesin do wstrzykiwań (Pollinex Tree). Terapia podjęzykowa rozpoczyna się przed sezonem pylenia, z codziennym zwiększaniem dawki od 1 do 10 kropli w kolejnych stężeniach: 10 JS/ml (dni 1-10), 100 JS/ml (dni 11-20), 1000 JS/ml (dni 21-30) oraz 5000 JS/ml (dni 31-35). Leczenie podtrzymujące polega na stosowaniu maksymalnej tolerowanej dawki 5000 JS/ml dwa razy w tygodniu, zakończonej 2-3 tygodnie przed sezonem pylenia. W przypadku przerw w terapii powyżej 2 tygodni dawkę należy zmniejszyć, a powyżej 4 tygodni – rozpocząć leczenie od początku. Preparat podaje się na czczo, pod język, co najmniej 15 minut przed posiłkiem, aby zapewnić optymalne wchłanianie.
adrenalina, aldehyd glutarowy, alergen, alergoid, ekspozycja błony śluzowej, epinefryna, immunoterapia alergenowa, iniekcja podskórna, L-tyrozyna, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, mieszanka alergenowa, objaw alergiczny, podanie parenteralne, podanie podjęzykowe, reakcja niepożądana, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzelowe, roztwór podjęzykowy, sezon pylenia, tolerancja immunologiczna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zawiesina do wstrzykiwań, zestaw ratownictwa medycznego - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypka wielopostaciowa na światło – Patofizjologia i mechanizm
Polimorficzna wysypka świetlna (PMLE) jest najczęstszą immunologiczną fotodermatozą, charakteryzującą się opóźnioną reakcją nadwrażliwości typu IV na endogenny antygen indukowany promieniowaniem UV, głównie UVA, ale także UVB, UVC, a u niektórych pacjentów nawet światłem widzialnym. Patogeneza PMLE obejmuje zaburzenia fizjologicznej immunosupresji po ekspozycji na UV, w tym nieprawidłową migrację komórek Langerhansa, zmniejszoną ekspresję cytokin takich jak TNF-α, IL-4, IL-10 oraz rolę cytokin z rodziny IL-1, zwłaszcza IL-36 gamma. W patomechanizmie istotne są również defekty apoptozy keratynocytów (obniżona ekspresja genów C1S i SCARB1), co sprzyja prezentacji fotoantygenu i rozwojowi reakcji zapalnej. Dodatkowo, zaburzenia mikrobioty skóry i niedobór witaminy D3 (niski poziom 25(OH)D) zwiększają podatność na chorobę, a efekt hartowania (photohardening) stanowi mechanizm adaptacyjny, wykorzystywany terapeutycznie poprzez stopniową ekspozycję na światło lub fototerapię UVB 311 nm.
akantoza naskórka, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, apoptoza keratynocytów, bliźnięta dwujajowe, bliźnięta jednojajowe, cząsteczki adhezyjne, czynnik martwicy nowotworu alfa, defensyna, filtr przeciwsłoneczny, fotodermatoza, fototerapia UVB, hiperkeratoza, IL-31, immunosupresja indukowana promieniowaniem UV, interleukina-10, interleukina-4, katelicydyna, komórki Langerhansa, limfocyt CD4+, limfocyt CD8, miejscowy kortykosteroid, mikrobiota skórna, minimalna dawka rumieniowa, model wielogenowy, nadwrażliwość typu opóźnionego, niedobór witaminy D3, odpowiedź typu Th2, peptydy przeciwdrobnoustrojowe, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UVA, promieniowanie UVB, promieniowanie UVC, reakcja autoimmunologiczna, światło widzialne, tolerancja immunologiczna, wrodzony układ odpornościowy, współczynnik ochrony przeciwsłonecznej, wysypka wielopostaciowa na światło - Leksykon chorób i schorzeń
Przedwczesne wyładowanie – Etiologia i przyczyny
Przedwczesne wyładowanie (pre-eclampsia) to złożone powikłanie ciąży, charakteryzujące się nadciśnieniem tętniczym i uszkodzeniem narządów, pojawiające się zwykle po 20. tygodniu ciąży. Patogeneza opiera się na nieprawidłowej placentacji, w tym zaburzeniach remodelingu tętnic spiralnych macicy, co prowadzi do niedokrwienia łożyska i uwalniania czynników antyangiogennych, takich jak sFlt-1 i sEng. Te białka hamują działanie VEGF i PlGF, wywołując dysfunkcję śródbłonka, skurcz naczyń, zwiększoną przepuszczalność naczyniową oraz zaburzenia krzepnięcia, co manifestuje się klinicznie nadciśnieniem, białkomoczem i obrzękami. Czynniki immunologiczne, genetyczne, oporność na insulinę oraz dysfunkcja układu sercowo-naczyniowego matki również odgrywają istotną rolę. Ryzyko wzrasta przy pierwiastkowości, wcześniejszym wystąpieniu choroby, ciąży mnogiej, otyłości (BMI > 30 kg/m²), przewlekłym nadciśnieniu, cukrzycy, chorobach autoimmunologicznych i trombofiliach. Model dwustopniowy opisuje początkowe zaburzenia placentacji, a następnie systemową odpowiedź matki prowadzącą do objawów klinicznych.
aktywacja układu dopełniacza, choroba przyzębia, cukrzyca ciążowa, czynniki proangiogenne i antyangiogenne, dysbioza jelitowa, dysfunkcja śródbłonka, hemoliza, insulinooporność, inwazja trofoblastu, łożyskowy czynnik wzrostu, małopłytkowość, naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie i niedokrwienie, nieprawidłowa implantacja łożyska, nieprawidłowa placentacja, nieprawidłowy rozwój łożyska, obturacyjny bezdech senny, przedwczesne wyładowanie, reaktywne formy tlenu, rozpuszczalna endoglina, rozpuszczalna fms-podobna kinaza tyrozynowa-1, rzucawka, siarczan magnezu, stres oksydacyjny, tolerancja immunologiczna, transformujący czynnik wzrostu beta, trombofilia, uszkodzenie narządów, zespół antyfosfolipidowy, zespół HELLP - Leksykon substancji czynnych
Grzebienica pospolita – Właściwości farmakodynamiczne
Grzebienica pospolita (Cynosurus cristatus) jest kluczowym składnikiem ekstraktów alergenowych stosowanych w immunoterapii alergenowej pyłków traw, wykorzystywanych w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, zapalenia spojówek oraz innych schorzeń alergicznych. Preparaty takie jak Perosall T13 i POLLINEX+Rye zawierają standaryzowane ekstrakty alergenowe, odpowiednio w jednostkach JS i SU, z różnymi stężeniami: Perosall T13 od 1 JS/ml do 5000 JS/ml, a POLLINEX+Rye od 600 SU/ml do 4000 SU/ml. Immunoterapia polega na stopniowym podawaniu wzrastających dawek alergenu, co prowadzi do indukcji tolerancji immunologicznej poprzez hamowanie produkcji swoistych IgE i stymulację przeciwciał IgG, a także modulację odpowiedzi immunologicznej z dominacji typu TH2 na bardziej zrównoważoną TH1/TH2. W preparatach takich jak POLLINEX+Rye stosuje się modyfikację chemiczną alergenów (alergoidy) za pomocą aldehydu glutarowego oraz adsorpcję na L-tyrozynie, co zmniejsza ich alergogenność przy zachowaniu immunogenności i poprawia tolerancję pacjentów.
aldehyd glutarowy, alergen pyłku trawy, alergiczny nieżyt nosa, alergoid, bazofil, Cynosurus cristatus, ekstrakt alergenowy, eskalacja dawki, grupa farmakoterapeutyczna, grzebienica pospolita, histamina, immunogenność, immunoterapia alergenowa, L-tyrozyna, mediator zapalny, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź TH1/TH2, podwójna ślepa próba, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, pyłek trawy, standaryzacja ekstraktu alergenowego, tolerancja immunologiczna, zapalenie spojówek - Leksykon substancji czynnych
Czynnik VIII – Działania niepożądane
Terapia substytucyjna czynnikiem VIII u pacjentów z hemofilią A wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości oraz wytwarzania inhibitorów czynnika VIII. Reakcje alergiczne, choć bardzo rzadkie (<1/10 000), mogą manifestować się obrzękiem naczynioruchowym, uogólnioną pokrzywką, spadkiem ciśnienia tętniczego, tachykardią, świszczącym oddechem, a w ciężkich przypadkach prowadzić do anafilaksji ze wstrząsem anafilaktycznym, stanowiącym zagrożenie życia. Gorączka jako objaw niepożądany również występuje bardzo rzadko (<1/10 000) i wymaga różnicowania z innymi przyczynami. Monitorowanie pacjentów podczas terapii jest kluczowe dla wczesnego wykrycia i odpowiedniego zarządzania tymi powikłaniami.
anafilaksja, czynnik VIII, dysfagia, hemofilia A, inhibicja czynnika VIII, inhibitor, inhibitor czynnika VIII, koncentrat omijający inhibitor, MedDRA, miano inhibitora, obrzęk naczynioruchowy, pacjent uprzednio leczony, pacjent uprzednio nieleczony, pokrzywka, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, tachykardia, terapia substytucyjna, tolerancja immunologiczna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krwi i układu chłonnego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Perosall C stężenie „0” – 1 JS/ml, stężenie „1” – 10 JS/ml, stężenie „2” – 100 JS/ml, stężenie „3” – 1000 JS/ml, stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Perosall C to preparat immunoterapeutyczny z grupy ekstraktów alergenowych (kod ATC: V01AA), zawierający mieszankę alergenów pyłku chwastów: Artemisia sp., Chenopodium album, Plantago lanceolata oraz Rumex acetosa. Produkt dostępny jest w formie roztworu podjęzykowego o różnych stężeniach wyrażonych w jednostkach standaryzowanych (JS), od 1 JS do 5000 JS, co umożliwia prowadzenie zarówno fazy indukcji tolerancji (leczenie podstawowe), jak i fazy utrwalającej (leczenie podtrzymujące). Roztwory różnią się barwą od bezbarwnego do żółtego w zależności od stężenia alergenu, co ułatwia identyfikację dawki. Immunoterapia polega na systematycznym podawaniu wzrastających dawek alergenu, co ma na celu wywołanie tolerancji immunologicznej u pacjentów uczulonych na składniki preparatu.
alergen pyłku chwastów, alergia na pyłki chwastów, babka lancetowata, bylica, ekstrakt alergenowy, immunoglobulina E, immunoglobulina G, immunoterapia swoista, indukcja tolerancji, jednostka standaryzowana, komosa biała, kortykosteroid, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, lek objawowy, lek przeciwhistaminowy, objaw kliniczny alergii, podawanie podjęzykowe, przeciwciało blokujące, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna typu natychmiastowego, szczaw zwyczajny, tolerancja immunologiczna - Leksykon substancji czynnych
Brzoza – Właściwości farmakodynamiczne
Brzoza (Betula sp.) jest wykorzystywana w różnych formach farmaceutycznych, przede wszystkim jako składnik preparatów moczopędnych i immunoterapeutycznych. Sok z liści brzozy, stosowany w stężeniu 20% w preparacie Nefrobonisol oraz w ilości 0,7 g w saszetce Urosan fix, wykazuje działanie diuretyczne, wspomagając funkcje układu moczowego w synergii z innymi roślinnymi składnikami. Preparaty te są stosowane w terapii wspomagającej wydalanie, wykorzystując naturalne właściwości liści brzozy w połączeniu z ziołami takimi jak nawłoć, skrzyp, pokrzywa, mniszek i krwawnik.
aldehyd glutarowy, alergen pyłku brzozy, alergiczny nieżyt nosa, alergoid, bazofil, działanie diuretyczne, działanie moczopędne, histamina, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzowana, komórka tuczna, mediator zapalny, metoda podwójnie ślepej próby, odpowiedź immunologiczna Th2, podanie podjęzykowe, przeciwciało blokujące, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, tolerancja immunologiczna, właściwość immunomodulująca, zapalenie spojówek, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon chorób i schorzeń
Myasthenia gravis – Patofizjologia i mechanizm
Myasthenia gravis (MG) to choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się nużliwym osłabieniem mięśni szkieletowych, wynikającym z zaburzenia przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego na poziomie złącza nerwowo-mięśniowego (NMJ). Patogeneza MG opiera się na obecności przeciwciał skierowanych przeciwko różnym autoantygenom: receptorowi acetylocholiny (AChR, u ~85% pacjentów, głównie IgG1 i IgG3 aktywujących dopełniacz), kinazie MuSK (głównie IgG4, nieaktywujących dopełniacza), LRP4 oraz rzadziej agrynie i tytynie. Przeciwciała anty-AChR wywołują osłabienie mięśni poprzez aktywację dopełniacza (tworzenie MAC i uszkodzenie błony postsynaptycznej), modulację antygenową (przyspieszony obrót receptorów) oraz blokadę funkcjonalną miejsca wiązania acetylocholiny. Uszkodzenie dopełniaczowe prowadzi także do utraty napięciowo-zależnych kanałów sodowych, podwyższając próg wyzwalania potencjału czynnościowego. Przeciwciała anty-MuSK zaburzają sygnalizację Agrin-LRP4-MuSK-Dok-7, hamując fosforylację MuSK i utrzymanie skupisk AChR, co skutkuje niewydolnością synaptyczną. Grasica odgrywa kluczową rolę w patogenezie MG, zwłaszcza u pacjentów z przeciwciałami anty-AChR, poprzez produkcję przeciwciał, zaburzenia tolerancji immunologicznej oraz obecność nieprawidłowości takich jak przerost czy grasiczak.
choroba zapalna jelit, dysbioza jelitowa, grasiczak, inhibitory dopełniacza, kanały sodowe, kompleks atakujący błonę, krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, limfocyty T CD4+, limfocyty T regulatorowe, miastenia gravis, potencjał płytki końcowej, przeciwciała anty-MuSK, przeciwciała przeciwko receptorowi acetylocholiny, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, przerost grasicy, szlak AKT/mTOR, tolerancja immunologiczna, układ dopełniacza, złącze nerwowo-mięśniowe - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia słoneczna – Patofizjologia i mechanizm
Alergia słoneczna (fotodermatoza) obejmuje różnorodne zaburzenia skórne związane z nieprawidłową odpowiedzią immunologiczną na promieniowanie UV i światło widzialne, w tym najczęściej występującą wielopostaciową osutkę świetlną (PMLE) oraz pokrzywkę słoneczną (Solar Urticaria, SU). Patogeneza SU opiera się na mechanizmie nadwrażliwości typu I zależnym od IgE, gdzie promieniowanie UV aktywuje chromofory w surowicy lub skórze, tworząc fotoalergen wywołujący degranulację komórek tucznych i uwolnienie histaminy. Reakcje mogą obejmować szeroki zakres długości fal (290-800 nm), a mechanizm „podwójnego spektrum działania” wskazuje na modulację odpowiedzi immunologicznej przez różne długości fal UV. PMLE natomiast jest opóźnioną reakcją nadwrażliwości typu IV, charakteryzującą się produkcją neoantygentów, dysregulacją mikrobiomu skóry oraz zmniejszoną ekspresją cytokin immunosupresyjnych (TNF-α, IL-4, IL-10) i wzrostem IL-1 (w tym IL-36 gamma). W patogenezie PMLE istotne jest również upośledzenie usuwania keratynocytów apoptotycznych oraz rola mikrobiomu skóry, który poprzez peptydy przeciwdrobnoustrojowe (AMP) może inicjować i podtrzymywać stan zapalny.
alergia słoneczna, apoptoza komórkowa, czynnik martwicy nowotworu, degranulacja komórek tucznych, fotodermatoza, fotouczulacz, furanokumaryna, hartowanie skóry, immunosupresja, interleukina-10, interleukina-4, komórka Langerhansa, komórka tuczna, limfocyt T, mediator zapalny, mikrobiom skóry, nadwrażliwość typu I, neoantygen, peptyd przeciwdrobnoustrojowy, pokrzywka słoneczna, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UV, przeciwciało IgE, reakcja fotoalergiczna, tolerancja immunologiczna, wielopostaciowa osutka świetlna - Leksykon substancji czynnych
Grzebienica pospolita – Wskazania do stosowania
Grzebienica pospolita (Cynosurus cristatus) jest istotnym alergenem pyłkowym traw, wykorzystywanym w immunoterapii swoistej (SIT) w leczeniu IgE-zależnych alergii na pyłki traw, takich jak alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek oraz astma oskrzelowa o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Diagnostyka przed leczeniem obejmuje potwierdzenie nadwrażliwości na pyłki traw poprzez testy skórne, obecność swoistych IgE w surowicy oraz sezonowy charakter objawów. Preparaty zawierające grzebienicę pospolitą, takie jak Perosall T13 (roztwór podjęzykowy o stężeniach od 10 do 5000 JS/ml) oraz Pollinex+Rye (zawiesina do iniekcji o stężeniach od 600 do 4000 SU/ml), stosowane są według protokołów obejmujących fazę indukcyjną z narastającą dawką oraz fazę podtrzymującą.
alergen pyłkowy, alergia IgE-zależna, alergia na pyłki traw, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, alergoidy, alergolog, astma oskrzelowa, faza indukcyjna, glikokortykosteroid, grzebienica pospolita, immunoterapia swoista, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, lek objawowy, lek przeciwhistaminowy, mieszanka alergenowa, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź Th1-zależna, odpowiedź Th2-zależna, postać farmaceutyczna, protokół leczenia, przeciwciało IgE, test skórny, tolerancja immunologiczna, wywiad chorobowy - Leksykon substancji czynnych
Leszczyna pospolita – Właściwości farmakodynamiczne
Leszczyna pospolita (Corylus avellana) jest istotnym składnikiem preparatu Perosall D, stosowanego w immunoterapii alergenowej pyłków drzew, w tym również olchy i brzozy. Terapia polega na podawaniu podjęzykowym stopniowo zwiększanych dawek alergenu, wyrażonych w jednostkach standaryzowanych (JS), w celu indukcji tolerancji immunologicznej. Mechanizm działania obejmuje hamowanie produkcji swoistych przeciwciał IgE oraz stymulację produkcji przeciwciał IgG, które blokują reakcje alergiczne. Preparat dostępny jest w różnych stężeniach: od 1 JS/ml (stężenie 0) do 5000 JS/ml (stężenie 4), zróżnicowanych także pod względem barwy roztworu, co ułatwia identyfikację fazy leczenia.
alergen brzozy, alergen olchy, alergen pyłku drzew, błona śluzowa jamy ustnej, działanie blokujące, ekstrakt alergenowy, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzowana, leszczyna pospolita, naczynie krwionośne, naczynie limfatyczne, podanie podjęzykowe, preparat alergiczny, przeciwciało klasy IgE, przeciwciało klasy IgG, reakcja alergiczna, terapia immunologiczna, tolerancja immunologiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Celiakia – Zapobieganie i profilaktyka
Celiakia to autoimmunologiczne schorzenie jelita cienkiego wywołane przez gluten u osób z predyspozycją genetyczną, charakteryzujące się obecnością specyficznych przeciwciał i enteropatią. Choroba prowadzi do zaniku kosmków jelitowych, co skutkuje zaburzeniami wchłaniania składników odżywczych i witamin. Profilaktyka pierwotna skupia się na identyfikacji grup ryzyka oraz modyfikacji czynników środowiskowych, takich jak czas i ilość wprowadzania glutenu (zalecane między 4. a 6. miesiącem życia) oraz szczepienia przeciwko rotawirusowi, które mogą zmniejszać ryzyko rozwoju choroby. Wczesne wprowadzenie glutenu w wysokich dawkach (np. od 4. miesiąca życia) wykazało obniżenie częstości celiakii (0% w grupie 488 dzieci) w porównaniu do opóźnionego wprowadzania (1,4% w grupie 516 dzieci). Karmienie piersią samo w sobie nie chroni przed celiakią, jednak wprowadzanie glutenu podczas karmienia piersią może mieć korzystny efekt. Rola mikrobiomu jelitowego i infekcji wirusowych jest badana, a szczepienia rotawirusowe stanowią potencjalną strategię zapobiegawczą.
badanie przesiewowe, błona śluzowa jelita cienkiego, choroba trzewna, dieta bezglutenowa, enteropatia, gluten, infekcja przewodu pokarmowego, inhibitor transglutaminazy tkankowej, karmienie piersią, mikrobiom jelitowy, predyspozycja genetyczna, profilaktyka trzeciorzędowa, profilaktyka wtórna, przepuszczalność błony śluzowej, szczepionka przeciw rotawirusowi, tolerancja immunologiczna, wchłanianie witamin, wczesne wykrywanie, zakażenie wirusowe, zanieczyszczenie krzyżowe, zanik kosmków jelitowych - Leksykon substancji czynnych
Alergoid olchy – Właściwości farmakokinetyczne
Alergoid olchy, będący składnikiem szczepionki alergenowej Catalet D, jest zmodyfikowanym alergenem pyłku olchy (Alnus sp.) o zredukowanej alergenowości przy zachowanej immunogenności. Preparat ten, dostępny w formie zawiesiny do wstrzykiwań, stosowany jest w immunoterapii swoistej alergenów wziewnych, w tym pyłku brzozy (Betula sp.) i leszczyny pospolitej (Corylus avellana). Ze względu na immunologiczny mechanizm działania, alergoidy olchy nie podlegają standardowym badaniom farmakokinetycznym (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm, wydalanie), które są typowe dla leków konwencjonalnych. Zamiast tego, kluczowa jest standaryzacja zawartości substancji czynnej wyrażona w jednostkach standaryzowanych (JS), co umożliwia precyzyjne dawkowanie podczas terapii.
alergen wziewny, alergoid olchy, działanie farmakologiczne, immunoterapia swoista, indukcja odpowiedzi immunologicznej, jednostka standaryzowana, leszczyna pospolita, podanie podskórne, preparat do immunoterapii, pyłek brzozy, pyłek olchy, schemat dawkowania, szczepionka alergenowa, tolerancja immunologiczna, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Alergoid brzozy – Przeciwwskazania stosowania
Alergoid brzozy, zawarty w preparacie Catalet D, jest stosowany w swoistej immunoterapii alergii na pyłki drzew, w tym brzozy, olchy i leszczyny. Preparat dostępny jest w różnych stężeniach: 25 JS/ml, 250 JS/ml, 2500 JS/ml (leczenie podstawowe) oraz 5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące). Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, które obejmują m.in. nadwrażliwość na substancje pomocnicze, ostre i przewlekłe stany zapalne, ciężkie choroby immunologiczne (z wyjątkiem niektórych chorób autoimmunologicznych jak cukrzyca typu I czy stwardnienie rozsiane), choroby nowotworowe, ciężkie choroby psychiczne, stosowanie beta-blokerów (również miejscowo), słabą współpracę pacjenta, ciężką astmę z FEV1 poniżej 70%, ciężkie choroby układu sercowo-naczyniowego oraz niewydolność narządów wewnętrznych (wątroba, śledziona, nerki, tarczyca). Immunoterapia jest również przeciwwskazana u dzieci poniżej 5. roku życia, z wyjątkiem określonych wskazań klinicznych.
alergoid, alergoid brzozy, astma oskrzelowa, beta-bloker, Catalet D, choroba autoimmunologiczna, choroba immunologiczna, choroba nowotworowa, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu I, FEV1, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, leszczyna pospolita, nadwrażliwość, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, niedobór immunologiczny, niewydolność narządowa, obturacja oskrzeli, olcha, pyłek drzew, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, tolerancja immunologiczna, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Alergoid leszczyny pospolitej – Właściwości farmakodynamiczne
Alergoidy leszczyny pospolitej (Corylus avellana) zawarte w preparacie Catalet D to formaldehydowo modyfikowane ekstrakty alergenowe, stosowane w swoistej immunoterapii (SIT) pyłku drzew. Preparat jest standaryzowany i dostępny w czterech stężeniach: 25 JS/ml, 250 JS/ml, 2500 JS/ml (stosowane w leczeniu podstawowym) oraz 5000 JS/ml (w leczeniu podtrzymującym). Immunoterapia polega na systematycznym podawaniu wzrastających dawek alergoidów, co prowadzi do indukcji specyficznej tolerancji immunologicznej. Mechanizm działania obejmuje hamowanie produkcji swoistych IgE oraz stymulację przeciwciał IgG4, które blokują reakcje alergiczne, zapobiegając degranulacji komórek tucznych i bazofilów. Wodorotlenek glinu, jako adiuwant, wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez przedłużenie ekspozycji na alergoidy.
adiuwant, alergenowość, alergoid leszczyny pospolitej, badanie kliniczne kontrolowane, Corylus avellana, degranulacja komórek tucznych, ekstrakt alergenowy, immunogenność, immunomodulacja, immunoterapia swoista, jednostka standaryzowana, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, przeciwciało IgG4, pyłek drzew, pyłek leszczyny pospolitej, reakcja niepożądana, tolerancja immunologiczna, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Mietlica biaława – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoterapia swoista z wykorzystaniem mietlicy białawej (Agrostis alba) w preparacie Perosall T13 jest prowadzona dwuetapowo: faza podstawowa polega na stopniowym zwiększaniu dawki alergenów, a faza podtrzymująca na stosowaniu stałej maksymalnej dawki. Schemat dawkowania w fazie podstawowej obejmuje cztery stężenia: 10 JS/ml (1 kropla dziennie zwiększana do 10 kropli w 10 dni), 100 JS/ml (analogicznie przez kolejne 10 dni), 1000 JS/ml (8 dni) oraz 5000 JS/ml (5 dni). Preparat podaje się podjęzykowo na czczo, z co najmniej 15-minutowym odstępem przed posiłkiem, co zapewnia optymalną absorpcję i rozwój tolerancji immunologicznej. Terapia powinna być rozpoczęta w okresie bezobjawowym, przed sezonem pylenia traw, aby uniknąć nakładania się objawów naturalnej ekspozycji na alergeny z reakcjami na immunoterapię.
Agrostis alba, alergen pyłku trawy, alergia na pyłki traw, błona śluzowa jamy ustnej, faza zwiększania dawki, immunoterapia, immunoterapia swoista, jednostka standaryzowana, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, mietlica biaława, modyfikacja dawkowania, naczynie limfatyczne, nadwrażliwość alergiczna, objawy alergiczne, preparat Perosall T13, przerwa w immunoterapii, pylenie traw, roztwór podjęzykowy, stężenie alergenu, tolerancja immunologiczna - Leksykon substancji czynnych
żyto zwyczajne – Właściwości farmakodynamiczne
Żyto zwyczajne (Secale cereale) jest kluczowym składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej (SIT) u pacjentów z alergią na pyłki traw. Mechanizm działania opiera się na modulacji odpowiedzi immunologicznej, przesuwając profil z dominacji TH2 na bardziej zrównoważony TH1/TH2, co skutkuje indukcją przeciwciał IgG blokujących oraz obniżeniem poziomu swoistych IgE. Preparaty zawierające żyto występują w różnych formach farmaceutycznych, m.in. jako alergoidy modyfikowane formaldehydem (Catalet T) lub aldehydem glutarowym (Pollinex+Rye), adsorbowane na nośnikach takich jak wodorotlenek glinu czy L-tyrozyna, co zmniejsza alergiczność przy zachowaniu immunogenności. Alternatywnie stosowany jest roztwór podjęzykowy (Perosall T13), umożliwiający podanie beziniekcyjne, z zachowaniem analogicznego mechanizmu immunomodulacyjnego.
aldehyd glutarowy, alergen modyfikowany, alergia na pyłki traw, alergoid, działanie alergizujące, immunomodulacja, immunoterapia swoista, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, mediator reakcji alergicznej, mieszanka alergenowa, odczulanie, odpowiedź immunologiczna Th2, odpowiedź TH1/TH2, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, reakcja niepożądana, roztwór podjęzykowy, siła alergizująca, skład antygenowy, standaryzacja alergenów, tolerancja immunologiczna, układ immunologiczny, uwalnianie mediatorów, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, żyto zwyczajne - Leksykon substancji czynnych
Tymotka łąkowa – Właściwości farmakodynamiczne
Tymotka łąkowa (Phleum pratense) jest kluczowym alergenem stosowanym w immunoterapii alergenowej pyłków traw, obecnym w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Mechanizm działania opiera się na podawaniu wzrastających dawek alergenu lub alergoidu, co prowadzi do indukcji tolerancji immunologicznej poprzez hamowanie produkcji swoistych IgE i stymulację IgG, a także modulację odpowiedzi typu TH2 na bardziej zrównoważoną TH1/TH2. Preparaty te są standaryzowane w jednostkach JS (Catalet T: 25-10000 JS, Perosall T13: 1-5000 JS) lub SU (POLLINEX+Rye: 600-4000 SU/ml) i dostępne w formie podskórnych zawiesin (Catalet T, POLLINEX+Rye) lub roztworu podjęzykowego (Perosall T13). Modyfikacje chemiczne alergenów (alergoidy) przy użyciu formaldehydu lub aldehydu glutarowego oraz zastosowanie adiuwantów (wodorotlenek glinu, L-tyrozyna) zwiększają bezpieczeństwo i efektywność terapii.
adiuwant, aldehyd glutarowy, alergia na pyłki traw, alergoid, badanie kliniczne, bazofil, Catalet T, ciężka reakcja alergiczna, ekstrakt alergenowy, formaldehyd, histamina, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzowana, L-tyrozyna, mieszanka alergenowa, modulacja odpowiedzi immunologicznej, odczulanie, odpowiedź immunologiczna Th2, odpowiedź TH1/TH2, Perosall T13, podanie podjęzykowe, podanie podskórne, podwójna ślepa próba, Pollinex+Rye, preparat immunoterapeutyczny, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, standaryzacja preparatu, tolerancja immunologiczna, tymotka łąkowa, uwalnianie mediatorów, właściwości farmakodynamiczne, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na mleko – Objawy
Alergia na białka mleka krowiego (ABMK) dotyczy 2-3% dzieci poniżej 3. roku życia i jest najczęstszą alergią pokarmową u niemowląt. Mechanizm choroby opiera się na nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej na białka mleka – kazeinę i serwatkę, z podziałem na reakcje IgE-zależne (natychmiastowe, do 2 godzin po ekspozycji) oraz nie-IgE-zależne (opóźnione, od 2 godzin do kilku dni). Objawy natychmiastowe obejmują pokrzywkę, obrzęk, wymioty, świszczący oddech i duszność, natomiast opóźnione manifestacje to przewlekła biegunka, kolka, egzema, niedokrwistość z niedoboru żelaza oraz zahamowanie wzrostu. W najcięższych przypadkach może dojść do anafilaksji, wymagającej natychmiastowego podania adrenaliny. U niemowląt objawy pojawiają się zwykle w pierwszych miesiącach życia, także u dzieci karmionych piersią, gdy matka spożywa mleko krowie. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, testach skórnych, oznaczeniu swoistych IgE oraz prowokacji pod kontrolą lekarską.
adrenalina, alergia na białka mleka krowiego, anafilaksja, auto-injektor adrenaliny, dieta eliminacyjna, egzema, histamina, immunoglobulina E, kolka niemowlęca, krew w stolcu, mieszanka hipoalergiczna, niedobór laktazy, niedokrwistość z niedoboru żelaza, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przewlekły nieżyt nosa, reakcja IgE-zależna, reakcja nie-IgE zależna, refluks żołądkowo-przełykowy, spadek ciśnienia krwi, świszczący oddech, test skórny, tolerancja immunologiczna, zahamowanie wzrostu, zapalenie zatok