przerwa w immunoterapii
Przerwa w immunoterapii odnosi się do czasowego wstrzymania leczenia z wykorzystaniem leków immunologicznych, które stymulują układ odpornościowy pacjenta do walki z chorobą nowotworową. Taka decyzja może być podjęta z różnych powodów medycznych, najczęściej w przypadku wystąpienia działań niepożądanych związanych z immunoterapią.
Immunoterapia, w przeciwieństwie do tradycyjnej chemioterapii, może powodować specyficzne działania niepożądane związane z nadmierną aktywacją układu immunologicznego, nazywane immune-related adverse events (irAEs). W przypadku wystąpienia irAEs stopnia 2-4, często zaleca się przerwanie leczenia do czasu ustąpienia objawów lub ich zmniejszenia do stopnia 1.
Przerwa w immunoterapii nie zawsze oznacza całkowite zakończenie leczenia. Po ustąpieniu działań niepożądanych, terapia może zostać wznowiona, często z dostosowaniem dawki lub schematu podawania leku. Badania kliniczne sugerują, że czasowe przerwanie immunoterapii nie wpływa negatywnie na długoterminowe wyniki leczenia, a może znacząco poprawić bezpieczeństwo pacjenta.
Decyzja o przerwie w immunoterapii powinna być zawsze podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta, rodzaju i nasilenia działań niepożądanych oraz odpowiedzi na leczenie immunosupresyjne. Kluczowe znaczenie ma ścisłe monitorowanie pacjenta podczas przerwy w leczeniu oraz systematyczna ocena możliwości jego wznowienia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Leszczyna pospolita – Dawkowanie i sposób podawania
Leszczyna pospolita (Corylus avellana) jest kluczowym alergenem w preparacie Perosall D, stosowanym w podjęzykowej immunoterapii alergenowej pyłków drzew. Preparat zawiera standaryzowane ekstrakty pyłków leszczyny, brzozy i olchy w stężeniach od 1 JS/ml (stężenie 0, dla pacjentów nadwrażliwych) do 5000 JS/ml (stężenie 4). Terapia dzieli się na fazę zwiększania dawki (leczenie podstawowe) trwającą około 35 dni, podczas której dawka stopniowo wzrasta od 1 do 10 kropli dziennie, oraz fazę leczenia podtrzymującego, w której stosuje się maksymalną tolerowaną dawkę 2 razy w tygodniu. Zaleca się podawanie preparatu podjęzykowo na czczo, z co najmniej 15-minutowym odstępem przed posiłkiem, a leczenie powinno być prowadzone w okresie bezobjawowym, kończąc terapię 2-3 tygodnie przed sezonem pylenia leszczyny.
faza zwiększania dawki, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzowana, leczenie podtrzymujące, leszczyna pospolita, mieszanka alergenowa, nadwrażliwość, objaw alergiczny, objaw niepożądany, okres bezobjawowy, Perosall D, podanie podjęzykowe, przerwa w immunoterapii, sezon pylenia, stężenie alergenu, wyciąg alergenowy, zwiększanie dawki - Leksykon substancji czynnych
Mietlica biaława – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoterapia swoista z wykorzystaniem mietlicy białawej (Agrostis alba) w preparacie Perosall T13 jest prowadzona dwuetapowo: faza podstawowa polega na stopniowym zwiększaniu dawki alergenów, a faza podtrzymująca na stosowaniu stałej maksymalnej dawki. Schemat dawkowania w fazie podstawowej obejmuje cztery stężenia: 10 JS/ml (1 kropla dziennie zwiększana do 10 kropli w 10 dni), 100 JS/ml (analogicznie przez kolejne 10 dni), 1000 JS/ml (8 dni) oraz 5000 JS/ml (5 dni). Preparat podaje się podjęzykowo na czczo, z co najmniej 15-minutowym odstępem przed posiłkiem, co zapewnia optymalną absorpcję i rozwój tolerancji immunologicznej. Terapia powinna być rozpoczęta w okresie bezobjawowym, przed sezonem pylenia traw, aby uniknąć nakładania się objawów naturalnej ekspozycji na alergeny z reakcjami na immunoterapię.
Agrostis alba, alergen pyłku trawy, alergia na pyłki traw, błona śluzowa jamy ustnej, faza zwiększania dawki, immunoterapia, immunoterapia swoista, jednostka standaryzowana, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, mietlica biaława, modyfikacja dawkowania, naczynie limfatyczne, nadwrażliwość alergiczna, objawy alergiczne, preparat Perosall T13, przerwa w immunoterapii, pylenie traw, roztwór podjęzykowy, stężenie alergenu, tolerancja immunologiczna