odwracalna obturacja oskrzeli

Odwracalna obturacja oskrzeli to stan, w którym dochodzi do zwężenia dróg oddechowych, które jednak może ustąpić samoistnie lub pod wpływem odpowiedniego leczenia. Jest to kluczowa cecha astmy oskrzelowej, odróżniająca ją od przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), w której obturacja ma charakter bardziej trwały.

Diagnostyka odwracalnej obturacji opiera się głównie na badaniu spirometrycznym z próbą rozkurczową. Za kryterium odwracalności uznaje się wzrost wartości FEV1 (natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej) o co najmniej 12% i 200 ml po podaniu leku rozszerzającego oskrzela. Ten parametr ma istotne znaczenie w ustalaniu rozpoznania i planowaniu leczenia.

W leczeniu odwracalnej obturacji oskrzeli stosuje się przede wszystkim leki rozszerzające oskrzela (β2-mimetyki, cholinolityki) oraz przeciwzapalne (glikokortykosteroidy wziewne). Szybkie działanie leków rozszerzających oskrzela pozwala na doraźne opanowanie objawów, natomiast terapia przeciwzapalna ma na celu zmniejszenie nadreaktywności oskrzeli i zapobieganie zaostrzeniom.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl