szczepionka przeciw odrze śwince i różyczce
Szczepionka przeciw odrze, śwince i różyczce (MMR) to skojarzona szczepionka zawierająca żywe, atenuowane wirusy odry, świnki i różyczki. Jest jednym z podstawowych elementów programów immunizacji na całym świecie, w tym w Programie Szczepień Ochronnych w Polsce.
Szczepionka MMR stanowi skuteczną ochronę przed trzema chorobami zakaźnymi, które mogą prowadzić do poważnych powikłań. Zgodnie z kalendarzem szczepień, pierwszą dawkę podaje się dzieciom w 13-15 miesiącu życia, a dawkę przypominającą w 6 roku życia. Skuteczność szczepionki po podaniu dwóch dawek wynosi około 97% dla odry, 88% dla świnki i 97% dla różyczki.
Działania niepożądane po szczepionce MMR są zazwyczaj łagodne i obejmują gorączkę, miejscowe zaczerwienienie lub wysypkę. Rzadko występują poważniejsze reakcje, jak drgawki gorączkowe (1 na 3000 dawek) czy przejściowa małopłytkowość (1 na 30000 dawek). Nie potwierdzono naukowo rzekomego związku szczepionki MMR z autyzmem, co było przedmiotem nieuzasadnionych kontrowersji w przeszłości.
Szczepienie MMR jest przeciwwskazane u osób z ciężkim niedoborem odporności, uczulonych na neomycynę lub inne składniki szczepionki oraz u kobiet w ciąży. Szczepionka ma kluczowe znaczenie w zapobieganiu epidemiom chorób zakaźnych i ich powikłaniom, w tym zapaleniu mózgu, głuchocie czy uszkodzeniom płodu w przypadku zakażenia różyczką w ciąży.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Priorix –
Szczepionka Priorix, zawierająca żywe atenuowane wirusy odry (szczep Schwarz), świnki (szczep RIT 4385) oraz różyczki (szczep Wistar RA 27/3), każdorazowo w dawce nie mniejszej niż 10 CCID50, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Podanie szczepionki w okresie ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko transmisji wirusa przez łożysko, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. Mimo braku udokumentowanych przypadków uszkodzenia płodu lub zespołu różyczki wrodzonej u ponad 3500 kobiet zaszczepionych nieświadomie we wczesnej ciąży, zaleca się unikanie ciąży przez minimum 1 miesiąc po szczepieniu. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu szczepionki na płodność, co należy uwzględnić podczas konsultacji z pacjentką.
obniżona odporność, pierwszy trymestr ciąży, szczep Jeryl Lynn, szczep RIT 4385, szczep Schwarz, szczep Wistar RA, szczepionka atenuowana, szczepionka Priorix, szczepionka przeciw odrze śwince i różyczce, zaburzenie odporności, zespół różyczki wrodzonej, żywy atenuowany wirus, żywy atenuowany wirus odry - Leksykon leków
Interakcje leku – Priorix –
Szczepionka Priorix, zawierająca żywe, atenuowane wirusy odry, świnki i różyczki, może być podawana jednocześnie z wieloma innymi szczepionkami inaktywowanymi i skoniugowanymi, takimi jak DTPa, dTpa, Hib, IPV, OPV, HBV, HAV, MenB, MenC, MenACWY, VZV oraz szczepionka przeciw pneumokokom, pod warunkiem podania w różne miejsca ciała. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym podaniu Priorix i szczepionki Bexsero (przeciw meningokokom grupy B), ze względu na zwiększone ryzyko gorączki, tkliwości w miejscu wstrzyknięcia, zmiany nawyków żywieniowych oraz drażliwości. W przypadku szczepionek zawierających żywe wirusy, które nie mogą być podane jednocześnie, zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 1 miesiąca. U pacjentów po podaniu ludzkiej immunoglobuliny lub transfuzji krwi szczepienie Priorix powinno być odroczone o 3 do 11 miesięcy, aby uniknąć obniżenia skuteczności szczepienia z powodu biernie nabytych przeciwciał.
anergia, anergia tuberkulinowa, doustna szczepionka przeciw polio, DTPA, fałszywie ujemny wynik, Haemophilus influenzae typu B, HAV, HBV, inaktywowana szczepionka przeciw polio, IPV, lek immunosupresyjny, ludzka immunoglobulina, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienna, szczepionka Bexsero, szczepionka Priorix, szczepionka przeciw meningokokom grupy B, szczepionka przeciw odrze śwince i różyczce, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka przeciw pneumokokom, test tuberkulinowy, transfuzja krwi, układ immunologiczny, VZV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B - Leksykon leków
Interakcje leku – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Infanrix-IPV, zawierająca toksoidy błoniczy i tężcowy, antygeny Bordetella pertussis oraz inaktywowane wirusy polio, może być podawana jednocześnie z innymi szczepionkami, takimi jak MMR, ospa wietrzna czy przeciwko Haemophilus influenzae typ b, bez klinicznie istotnej interferencji w odpowiedzi immunologicznej. Zaleca się jednak podawanie preparatów w różne miejsca ciała, aby uniknąć potencjalnej interferencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami odporności lub poddawanych terapii immunosupresyjnej (kortykosteroidy w dużych dawkach, inhibitory kalcyneuryny, leki cytotoksyczne, antagoniści TNF-α, azatiopryna), u których może wystąpić zmniejszona odpowiedź immunologiczna na szczepionkę. W takich przypadkach konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka.
adiuwant, antagonista TNF-α, azatiopryna, Bordetella pertussis, cyklosporyna, działanie niepożądane, formaldehyd, gorączka poszczepienna, Haemophilus influenzae, immunoglobulina, inaktywowany wirus polio, Infanrix-IPV, inhibitor kalcyneuryny, interferencja kliniczna, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, nadwrażliwość, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna, supresja układu odpornościowego, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciw odrze śwince i różyczce, szczepionka przeciw ospie wietrznej, takrolimus, terapia immunosupresyjna, toksoid błoniczy i tężcowy, wodorotlenek glinu, zaburzenie odporności