hormonozależność raka gruczołu krokowego

Hormonozależność raka gruczołu krokowego odnosi się do zależności nowotworu prostaty od androgenów, głównie testosteronu i dihydrotestosteronu (DHT). Komórki raka prostaty posiadają receptory androgenowe, które po związaniu się z hormonami stymulują wzrost i proliferację komórek nowotworowych.

W początkowym stadium choroby większość raków gruczołu krokowego jest hormonozależna, co stanowi podstawę dla stosowania terapii hormonalnej, zwanej również deprywacją androgenową (ADT). Metody leczenia obejmują kastrację chirurgiczną lub farmakologiczną (analogi GnRH, antagoniści GnRH), antyandrogeny (blokujące receptory androgenowe) oraz inhibitory syntezy androgenów (np. abirateron).

Z czasem może dojść do progresji choroby do postaci raka opornego na kastrację (CRPC), gdy komórki nowotworowe rozwijają mechanizmy umożliwiające wzrost pomimo niskiego poziomu androgenów. Mechanizmy te obejmują amplifikację i mutacje receptora androgenowego, alternatywne splicingi, zwiększoną wewnątrzkomórkową syntezę androgenów oraz aktywację alternatywnych szlaków sygnałowych.

Ocena statusu hormonozależności ma kluczowe znaczenie przy wyborze optymalnej strategii leczenia pacjentów z rakiem prostaty. Nawet w przypadku CRPC szlak receptora androgenowego często pozostaje aktywny, co uzasadnia stosowanie nowych generacji leków hormonalnych, takich jak enzalutamid czy apalutamid, które mogą przezwyciężyć niektóre mechanizmy oporności.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl