zaburzenia rogowacenia

Zaburzenia rogowacenia (dyskeratozy) to grupa chorób skóry charakteryzujących się nieprawidłowym procesem dojrzewania keratynocytów, prowadzącym do zaburzeń formowania się prawidłowej warstwy rogowej naskórka. Mogą mieć charakter wrodzony lub nabyty i objawiać się różnorodnymi zmianami skórnymi, takimi jak łuszczenie, zgrubienie naskórka czy tworzenie się zmian hiperkeratotycznych.

Do wrodzonych zaburzeń rogowacenia zaliczamy m.in. rybią łuskę (ichthyosis), chorobę Dariera, chorobę Haileya-Haileya oraz rogowce dłoni i stóp. W przypadku zaburzeń nabytych wyróżniamy m.in. rogowacenie słoneczne (actinic keratosis), rogowacenie mieszkowe czy rogowiec dłoni i stóp wywołany czynnikami zewnętrznymi, np. przewlekłym urazem mechanicznym.

Diagnostyka zaburzeń rogowacenia opiera się na badaniu klinicznym, dermatoskopowym oraz badaniu histopatologicznym. W przypadku zaburzeń wrodzonych istotną rolę odgrywa również diagnostyka genetyczna. Leczenie zależy od rodzaju schorzenia i obejmuje miejscowe stosowanie preparatów złuszczających (zawierających kwas salicylowy, mocznik, retinoidy), ogólne stosowanie retinoidów (w cięższych przypadkach), metody fizykalne (krioterapia, elektrokoagulacja) oraz leczenie chirurgiczne w przypadku zmian przednowotworowych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl