suchość rogówki

Suchość rogówki to stan, w którym dochodzi do niewystarczającego nawilżenia powierzchni rogówki oka, co powoduje dyskomfort, podrażnienie i potencjalne uszkodzenie jej powierzchni. Jest to częsty objaw zespołu suchego oka (ZSO), który dotyka znaczną część populacji, szczególnie osoby starsze oraz pracujące długotrwale przed ekranami komputerów.

Patofizjologia suchości rogówki obejmuje zaburzenia w ilości lub jakości filmu łzowego, który składa się z trzech warstw: lipidowej, wodnej i mucynowej. Dysfunkcja którejkolwiek z tych warstw może prowadzić do niestabilności filmu łzowego, zwiększonego parowania łez i w konsekwencji do suchości rogówki. Czynnikami ryzyka są: wiek, płeć żeńska, choroby autoimmunologiczne, stosowanie niektórych leków, chirurgia refrakcyjna oraz czynniki środowiskowe.

Diagnostyka suchości rogówki obejmuje badanie z użyciem barwników (fluorosceina, róż bengalski), test Schirmera do oceny produkcji łez, pomiar czasu przerwania filmu łzowego (TBUT), oraz ocenę morfologii i funkcji gruczołów Meiboma. Nowoczesne metody obejmują również osmolarność łez, interferometrię oraz analizę markerów zapalnych w łzach.

Leczenie suchości rogówki jest zwykle wielokierunkowe i obejmuje stosowanie sztucznych łez, żeli i maści nawilżających, leki przeciwzapalne, cykliczne podawanie antybiotyków, zatyczki punktów łzowych oraz terapię światłem pulsacyjnym. W ciężkich przypadkach stosuje się autologiczne surowice, soczewki kontaktowe terapeutyczne lub procedury chirurgiczne. Istotna jest także modyfikacja czynników środowiskowych i stylu życia pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl