tworzywo powłoki
Tworzywo powłoki w kontekście medycznym odnosi się do materiałów stosowanych do wytwarzania powłok na wyrobach medycznych, takich jak implanty, protezy, narzędzia chirurgiczne czy elementy sprzętu medycznego. Powłoki te mają na celu poprawę biokompatybilności, zwiększenie odporności na korozję, zmniejszenie tarcia lub nadanie właściwości antybakteryjnych.
Najczęściej stosowane tworzywa powłokowe w medycynie to hydroksyapatyt (zwiększający osteointegrację implantów), tytan i jego stopy (zapewniające biokompatybilność), polimery biokompatybilne (PEEK, PMMA), ceramika medyczna oraz specjalne powłoki antybakteryjne zawierające srebro lub inne środki przeciwdrobnoustrojowe. Wybór odpowiedniego tworzywa powłoki zależy od przeznaczenia wyrobu medycznego oraz jego interakcji z tkankami organizmu.
Badania nad tworzywami powłokowymi stanowią istotny element inżynierii biomedycznej i materiałowej. Nowoczesne tworzywa powłokowe przechodzą rygorystyczne testy biokompatybilności, odporności mechanicznej i chemicznej przed dopuszczeniem do zastosowań klinicznych. Powłoki na wyrobach medycznych muszą spełniać wymagania norm jakości i bezpieczeństwa, takich jak ISO 13485 czy regulacje agencji dopuszczających wyroby medyczne do obrotu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Lucetam 800 mg
Lucetam jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających piracetam w dawkach 400 mg, 800 mg oraz 1200 mg. Tabletki mają charakterystyczny wygląd: białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe, z oznaczeniami identyfikacyjnymi odpowiednio „E 241”, „E 242” i „E 243”. Tabletki 800 mg posiadają linie podziału ułatwiające rozkruszenie, jednak nie służące do dzielenia dawki. Substancją czynną jest piracetamum, a skład substancji pomocniczych jest identyczny dla wszystkich dawek i obejmuje m.in. magnezu stearynian, powidon K-30, makrogol 6000, dibutylu sebacynian, tytanu dwutlenek (E171), talk, etylocelulozę oraz hypromelozę, pełniące funkcje poślizgowe, wiążące, plastyfikatorów i tworzyw powłoki.
dwutlenek tytanu, etyloceluloza, hypromeloza, linia podziału, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, piracetam, plastyfikator, powidon, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, sebacynian dibutylu, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tworzywo powłoki - Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxydolor Fast 20 mg
Oxydolor Fast to preparat zawierający chlorowodorek oksykodonu w trzech dawkach: 5 mg (4,48 mg oksykodonu), 10 mg (8,97 mg oksykodonu) oraz 20 mg (17,93 mg oksykodonu) w formie tabletek powlekanych. Każda dawka różni się składem substancji pomocniczych, w tym laktozą jednowodną (od 32,24 mg do 87 mg), lecytyną sojową (0,105–0,35 mg) oraz barwnikami, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Tabletki 10 mg i 20 mg posiadają linię podziału umożliwiającą podział na dwie równe dawki. Preparat jest dostępny w blistrach z zabezpieczeniem przed dziećmi, w opakowaniach zawierających od 10 do 60 tabletek, z okresem ważności 5 lat i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek oksykodonu, czerwień koszenilowa, emulgator, indygokarmin, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, linia podziału, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, oksykodon, opioidowy lek przeciwbólowy, otoczka tabletki, plastyfikator, rdzeń tabletki, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tworzywo powłoki, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Imatinib Sandoz 400 mg
Imatinib Sandoz to preparat zawierający imatynib mezylan, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 100 mg i 400 mg. Tabletki 100 mg są okrągłe, o średnicy około 9,2 mm, ciemnożółte do brązowo-pomarańczowych, z wytłoczonym napisem „NVR” i linią podziału między literami „SA”. Tabletki 400 mg mają kształt owalny, wymiary około 19,2 mm na 7,7 mm, z napisem „400” i linią podziału między literami „SL”. Obie dawki można dzielić na równe części, co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, hypromelozę, magnezu stearynian oraz krzemionkę koloidalną bezwodną, a powłoka zawiera barwniki (żelaza tlenek czerwony i żółty), makrogol 4000, talk i hypromelozę.
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, imatynib, krospowidon, krzemionka koloidalna, linia podziału, makrogol, mezylan imatynibu, produkt leczniczy, środek ostrożności, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja uplastyczniająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, tworzywo powłoki, właściwość farmakologiczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Solifenacin Stada 10 mg
Solifenacin Stada to lek dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg, zawierający bursztynian solifenacyny, odpowiadający odpowiednio 3,8 mg i 7,5 mg solifenacyny. Tabletki różnią się kolorem i barwnikami: dawka 5 mg jest jasnożółta (z żółtym tlenkiem żelaza E172), a dawka 10 mg jasnoróżowa (z czerwonym tlenkiem żelaza E172), co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilości 107,5 mg (5 mg tabletka) oraz 102,5 mg (10 mg tabletka), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. skrobię kukurydzianą, hypromelozę i magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizyczne tabletek i proces produkcji.
blister jednodawkowy, bursztynian solifenacyny, dwutlenek tytanu, hypromeloza, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, plastyfikator, potrzeba terapeutyczna, praktyka kliniczna, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, tworzywo powłoki