leukotrien B4
Leukotrien B4 (LTB4) to chemiczny mediator zapalny z grupy eikozanoidów, wytwarzany głównie przez neutrofile, makrofagi i komórki tuczne. Powstaje w wyniku przemian kwasu arachidonowego w szlaku 5-lipooksygenazy. W odróżnieniu od innych leukotrienów (C4, D4, E4), LTB4 nie zawiera grupy cysteinylowej.
Jako silny chemotaktyczny czynnik prozapalny, LTB4 odgrywa kluczową rolę w rekrutacji neutrofili do miejsca zapalenia, zwiększając ich adhezję do śródbłonka naczyń oraz stymulując ich degranulację i wytwarzanie reaktywnych form tlenu. Dodatkowo aktywuje inne komórki układu immunologicznego, w tym limfocyty T i monocyty.
Podwyższone stężenie LTB4 obserwuje się w wielu schorzeniach o podłożu zapalnym, takich jak astma, reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca, nieswoiste zapalenia jelit czy miażdżyca. Z tego względu inhibitory szlaku syntezy lub antagoniści receptora dla LTB4 stanowią potencjalne cele terapeutyczne w leczeniu chorób zapalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vividrin 20 mg/ml
Disodowy kromoglikan, zawarty w preparacie Vividrin w stężeniu 20 mg/ml, jest lekiem stabilizującym komórki tuczne poprzez hamowanie ich degranulacji i uwalniania mediatorów reakcji zapalnych, takich jak histamina, kininy, czynniki chemotaktyczne eozynofilów (ECF) i neutrofilów (NCF), a także prostaglandyny i leukotrieny syntetyzowane de novo. Mechanizm ten został potwierdzony zarówno w badaniach in vitro, jak i na modelach zwierzęcych, a klinicznie wykazuje skuteczność w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, skurczu oskrzeli indukowanego przez antygen oraz innych alergii błon śluzowych. Disodowy kromoglikan działa również jako antagonista wapnia, blokując kanały wapniowe związane z receptorem IgE, co zapobiega napływowi jonów wapnia do mastocytów i ich degranulacji.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista wapnia, błona śluzowa, czynnik chemotaktyczny eozynofilów, czynnik chemotaktyczny neutrofilów, degranulacja komórek tucznych, ekspozycja na antygen, eozynofil, histamina, jon wapnia, kanał wapniowy, kinina, komórka tuczna, kromoglikan disodowy, kwas arachidonowy, leukotrien, leukotrien B4, mastocyt, mediator preformowany, mediator reakcji zapalnej, mediator syntetyzowany de novo, natychmiastowa reakcja alergiczna, neutrofil, późna reakcja nadwrażliwości, prostaglandyna, receptor IgE, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli - Leksykon substancji czynnych
Mesalazyna – Właściwości farmakodynamiczne
Mesalazyna (kwas 5-aminosalicylowy, 5-ASA) jest aktywnym metabolitem salazosulfapirydyny, stosowanym w leczeniu nieswoistych zapalnych chorób jelit, zwłaszcza wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna. Jej działanie opiera się na miejscowym efekcie przeciwzapalnym w błonie śluzowej jelita, obejmującym hamowanie syntezy prostaglandyn i leukotrienów (szczególnie leukotrienu B4), ograniczenie chemotaksji leukocytów, zmniejszenie produkcji cytokin prozapalnych oraz działanie antyoksydacyjne poprzez wychwyt wolnych rodników tlenowych. Dodatkowo mesalazyna aktywuje receptory jądrowe PPAR-γ i hamuje czynnik NF-κB, co przyczynia się do redukcji stanu zapalnego. Skuteczność kliniczna mesalazyny została potwierdzona w licznych badaniach, m.in. preparatu Mezavant w dawkach 2,4 g/dobę i 4,8 g/dobę, które wykazały istotnie wyższy odsetek remisji u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (remisja w 29,2–41,2% vs. 12,9–22,1% w grupie placebo, p < 0,025). W badaniach pediatrycznych odsetek odpowiedzi klinicznej po 8 tygodniach wynosił 37% przy niskiej dawce i 65,4% przy wysokiej dawce mesalazyny. Preparat Salofalk 1 g stosowany doodbytniczo również wykazał wysoką skuteczność, z remisją kliniczną u 87,9–90,7% pacjentów po 6 tygodniach terapii.
antyoksydant, choroba Crohna, cyklooksygenaza, cytokina, działanie przeciwzapalne, kwas 5-aminosalicylowy, kwas arachidonowy, leukotrien B4, lipooksygenaza, makrofag, migracja leukocytów, neutrofil, NF-κB, nieswoista choroba zapalna jelit, PPAR-γ, prostaglandyna, receptor jądrowy, remisja, salazosulfapirydyna, system MMX, tabletka dojelitowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wolny rodnik, wrzodziejące zapalenie jelita grubego - Leksykon chorób i schorzeń
Obrzęk limfatyczny – Patofizjologia i mechanizm
Obrzęk limfatyczny to przewlekła choroba charakteryzująca się nieprawidłowym gromadzeniem się bogatego w białko płynu (1,0-5,5 g/ml) w przestrzeni śródmiąższowej, wynikającym z niewydolności drenażu limfatycznego. Patogeneza obejmuje zastój limfatyczny po redukcji przepływu limfy o ≥80%, przewlekły stan zapalny z udziałem limfocytów Th2 i makrofagów, a także przebudowę tkanki tłuszczowej i włóknienie skóry oraz tkanki podskórnej. Obrzęk limfatyczny dzieli się na pierwotny (genetyczne dysplazje naczyń limfatycznych, mutacje genów takich jak FOXC2) oraz wtórny (uszkodzenia po leczeniu onkologicznym, infekcjach, urazach, otyłości, niewydolności żylnej). Przewlekły stan zapalny indukowany przez cytokiny (np. IL-6, IL-2, GM-CSF) i leukotrien B4 (LTB4) prowadzi do upośledzenia funkcji limfatycznych, włóknienia i hipertrofii tkanki tłuszczowej, co skutkuje obrzękiem nieustępującym pod uciskiem.
aplazja, biopsja węzła wartowniczego, cellulitis, ciśnienie onkotyczne, czynnik stymulujący kolonie granulocytów-makrofagów, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, drenaż limfatyczny, filarioza, hiperplazja, hipoplazja, interleukina-2, kompleksowa terapia przeciwzastoinowa, leukotrien B4, limfangiogeneza, limfocyt T CD4+, limfocyt Th2, makrofag, naczynie limfatyczne, naczynie obwodowe, niewydolność żylna, obrzęk limfatyczny, pierwotny obrzęk limfatyczny, proces zapalny, przestrzeń śródmiąższowa, przeszczep unaczynionego węzła chłonnego, radioterapia, sklerodermia, stripping żył, węzeł chłonny, włóknienie, wtórny obrzęk limfatyczny, zastój limfatyczny, zespół Stewarta-Trevesa, zespół Turnera, zespolenie limfatyczno-żylne - Leksykon substancji czynnych
Cyneol – Właściwości farmakodynamiczne
Cyneol (1,8-cyneol, eukaliptol) wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, szczególnie w leczeniu chorób układu oddechowego. Substancja ta posiada właściwości wykrztuśne i sekretomotoryczne, potwierdzone zwiększeniem klirensu śluzówkowo-rzęskowego oraz poprawą objawów takich jak ilość plwociny i duszność. Działa przeciwzapalnie poprzez hamowanie produkcji mediatorów zapalnych (LTB4, TNF-α, IL-1β), wykazuje działanie mukolityczne, rozkurczowe na mięśnie gładkie oskrzeli oraz zmniejsza nadreaktywność oskrzeli. Cyneol ma także szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, grzybów oraz wirusów. W badaniach klinicznych wykazano istotną poprawę w leczeniu ostrego zapalenia oskrzeli (p = 0,0383; redukcja ataków kaszlu p = 0,0001), ostrego zapalenia zatok (p < 0,0001) oraz w terapii astmy oskrzelowej, gdzie po 12 tygodniach stosowania odnotowano redukcję dawki prednizolonu o 36% (p = 0,006) oraz poprawę FEV1 (p = 0,0398), objawów astmy (p = 0,0325) i jakości życia (p = 0,0475). U pacjentów z POChP leczenie cyneolem przez 6 miesięcy zmniejszyło częstotliwość, czas trwania i intensywność zaostrzeń (p = 0,012).
astma oskrzelowa, bakterie Gram-dodatnie, cyneol, dysfagia, działanie mukolityczne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczowe, działanie sekretomotoryczne, działanie wykrztuśne, FEV1, interleukina 1 beta, kamica nerkowa, kamienie nerkowe, klirens śluzówkowo-rzęskowy, kolka nerkowa, kortykosteroidy, leukotrien B4, nadreaktywność oskrzeli, obturacyjna choroba płuc, olejek eukaliptusowy, ostre zapalenie oskrzeli, ostre zapalenie zatok, POChP, TNF-alfa, układ moczowy, układ oddechowy, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon substancji czynnych
Ruskogenina – Właściwości farmakodynamiczne
Ruskogenina, będąca saponiną pozyskiwaną z kłączy ruszczyka kolczastego (Ruscus aculeatus), jest substancją aktywną preparatu Ruskorex, dostępnego w formie czopków (25 mg + 25 mg)/2 g oraz maści (10 mg + 10 mg)/g, gdzie występuje w równych proporcjach z tetrakainy chlorowodorkiem. Farmakologicznie ruskogenina wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe oraz uszczelniające naczynia krwionośne, co potwierdzono w badaniach in vitro i in vivo. W modelach zwierzęcych wykazano, że ruskogenina skutecznie uszczelnia naczynia włosowate nawet po ekspozycji na mediatory zwiększające ich przepuszczalność, takie jak bradykinina, histamina i leukotrien B4. Ponadto, miejscowa aplikacja wyciągu zawierającego ruskogeniny powoduje selektywne zwężenie drobnych naczyń żylnych bez wpływu na tętniczki, co ma istotne znaczenie kliniczne dla poprawy tonusu żylnego i bezpieczeństwa terapii.
bradykinina, czopek, działanie drażniące, działanie naczynioskurczowe, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, histamina, leukotrien B4, maść, naczynie włosowate, ruskogenina, ruszczyk kolczasty, saponina, środek miejscowo znieczulający, tętniczka, tetrakainy chlorowodorek, tonus żylny, uszczelnianie naczyń krwionośnych, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Salaza 1000 mg
Lek Salaza zawiera mesalazynę (kwas 5-aminosalicylowy) w dawce 1000 mg w postaci czopków i jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia dystalnego odcinka jelita grubego (kod ATC: A07EC02). Mesalazyna wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwzapalne, obejmujące hamowanie migracji makrofagów stymulowanej przez leukotrien B4 (LTB4), redukcję produkcji prozapalnych leukotrienów (LTB4 i 5-HETE), aktywację receptorów PPAR-γ, które neutralizują jądrowe mechanizmy zapalne w nabłonku jelitowym, a także hamowanie aktywności cyklooksygenazy i produkcji tromboksanu B2 oraz prostaglandyny B2. Dodatkowo mesalazyna hamuje czynnik aktywujący płytki (PAF) i wykazuje właściwości antyoksydacyjne poprzez zmniejszenie powstawania reaktywnych form tlenu i wychwyt wolnych rodników, co wspomaga ochronę tkanki jelitowej.
cyklooksygenaza, czynnik aktywujący płytki, działanie antyoksydacyjne, eikozanoidy, leki przeciwzapalne jelit, leukotrien B4, leukotrieny, mesalazyna, migracja makrofagów, populacja pediatryczna, prostaglandyna B2, reaktywne formy tlenu, receptory PPAR-γ, remisja kliniczna, tromboksan B2, wolne rodniki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wskaźnik aktywności choroby, zapalenie odbytnicy, zapalenie odbytnicy i esicy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pentasa 2 g
Mesalazyna, będąca składnikiem aktywnym produktu leczniczego PENTASA 2 g w formie granulatu o przedłużonym uwalnianiu, jest lekiem przeciwzapalnym stosowanym w terapii chorób zapalnych jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego oraz choroba Crohna (kod ATC: A07EC02). Jej działanie wynika głównie z miejscowego efektu na zmienioną zapalnie śluzówkę jelita, co potwierdza odwrotna korelacja między nasileniem zmian zapalnych a stężeniem mesalazyny w tkance. Mechanizmy molekularne obejmują aktywację receptorów PPAR-γ, hamowanie czynnika NF-κB oraz redukcję chemotaksji leukocytów, produkcji cytokin prozapalnych, leukotrienów i wolnych rodników, co łącznie prowadzi do ograniczenia procesów zapalnych i stresu oksydacyjnego w jelicie.
antyoksydant, chemotaksja leukocytów, choroba Crohna, cytokina, desensytyzacja, działanie miejscowe, granulat o przedłużonym uwalnianiu, karcynogeneza, kwas arachidonowy, leukocyt, leukotrien, leukotrien B4, mesalazyna, NF-κB, PPAR-γ, proces zapalny, rak jelita grubego, ścieżka sygnałowa, stres oksydacyjny, wolny rodnik, wrzodziejące zapalenie jelita grubego - Leksykon chorób i schorzeń
Rozstrzenie oskrzeli – Patofizjologia i mechanizm
Rozstrzenie oskrzeli to przewlekła choroba płuc charakteryzująca się trwałym, nieodwracalnym poszerzeniem oskrzeli oraz dysfunkcją klirensu śluzowo-rzęskowego, co prowadzi do nawracających infekcji i przewlekłego stanu zapalnego neutrofilowego. Patogeneza opiera się na mechanizmie „niszczycielskiego wiru”, gdzie dysfunkcja nabłonka, przewlekłe zakażenia, stan zapalny i strukturalne uszkodzenie płuc wzajemnie się nasilają. Kluczową rolę odgrywają neutrofile, które uwalniają elastazę neutrofilową powodującą uszkodzenie tkanek, metaplazję komórek kubkowych, osłabienie ruchomości rzęsek i apoptozę nabłonka. Kolonizacja bakteryjna, zwłaszcza Pseudomonas aeruginosa, wiąże się z cięższym przebiegiem choroby, większą obturacją dróg oddechowych i szybszym spadkiem funkcji płuc, co przekłada się na gorsze rokowanie i wyższą śmiertelność.
alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna, brensocatib, cytokiny prozapalne, elastaza neutrofilowa, Haemophilus influenzae, infekcja dróg oddechowych, interleukina-8, inwazja bakteryjna, kolonizacja bakteryjna, leukotrien B4, mikrobiom płucny, Moraxella catarrhalis, mukowiscydoza, naciek limfocytów, nadreaktywność oskrzeli, neutrofile, neutrofilowe pułapki zewnątrzkomórkowe, niedobór alfa-1-antytrypsyny, obturacja dróg oddechowych, przewlekły stan zapalny, Pseudomonas aeruginosa, reaktywne formy tlenu, rozstrzenie oskrzeli, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, transport śluzowo-rzęskowy, zapalenie neutrofilowe, zespół Kartagenera, zespół Marfana - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Salaza 500 mg
Mesalazyna (kwas 5-aminosalicylowy) wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwzapalne w leczeniu wrzodziejącego zapalenia dystalnego odcinka jelita grubego, obejmujące hamowanie migracji makrofagów stymulowanych przez leukotrien B4 (LTB4), redukcję produkcji prozapalnych leukotrienów (LTB4 i 5-HETE), aktywację receptorów PPAR-γ, które modulują jądrową odpowiedź zapalną, oraz hamowanie aktywności cyklooksygenazy skutkujące obniżeniem stężenia tromboksanu B2 i prostaglandyny B2. Dodatkowo mesalazyna ogranicza wytwarzanie czynnika aktywującego płytki (PAF) oraz wykazuje właściwości antyoksydacyjne poprzez zmniejszenie powstawania reaktywnych form tlenu i wychwyt wolnych rodników, co wspólnie przyczynia się do redukcji stanu zapalnego i ochrony tkanek jelitowych.
cyklooksygenaza, czynnik aktywujący płytki, kwas 5-aminosalicylowy, lek przeciwzapalny, leukotrien B4, mesalazyna, migracja makrofagów, prostaglandyna B2, reaktywna forma tlenu, receptor PPAR-γ, remisja endoskopowa, remisja histologiczna, remisja kliniczna, tromboksan B2, właściwość antyoksydacyjna, wolny rodnik, wrzodziejące zapalenie odbytnicy, wskaźnik aktywności choroby, zapalenie odbytnicy, zapalenie odbytnicy i esicy - Leksykon substancji czynnych
Tetrakaina – Właściwości farmakodynamiczne
Tetrakaina, będąca miejscowym środkiem znieczulającym o budowie estrowej, działa poprzez blokadę kanałów jonów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co hamuje inicjację i przewodzenie impulsów nerwowych, prowadząc do miejscowego znieczulenia. W preparacie Ruskorex tetrakaina (chlorowodorek tetrakainy) występuje w połączeniu z ruskogeniną w stężeniu 10 mg/g w maści oraz 25 mg w czopku, co zapewnia synergistyczne działanie: znieczulające, przeciwzapalne, przeciwobrzękowe oraz uszczelniające naczynia krwionośne. Ruskogenina, będąca saponiną pozyskiwaną z Ruscus aculeatus, poprawia integralność ścian naczyń włosowatych, co potwierdzono badaniami in vitro i in vivo, wykazującymi zwężanie małych naczyń żylnych bez wpływu na tętniczki.
amidowy środek znieczulający, blokowanie przewodnictwa nerwowego, błona komórkowa neuronu, błona śluzowa, bradykinina, chlorowodorek tetrakainy, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, histamina, impuls nerwowy, kanał jonowy sodowy, kłącze ruszczyka kolczastego, klasyfikacja farmakoterapeutyczna, leukotrien B4, miejscowy środek znieczulający, naczynie włosowate, penetracja naskórka, przepuszczalność naczyń włosowatych, receptor bólowy, saponina, skóra właściwa, tętniczka, uszczelnianie naczyń krwionośnych, zakończenie nerwowe, znieczulenie miejscowe tkanek - Leksykon chorób i schorzeń
Trichomonoza – Patofizjologia i mechanizm
Trichomonas vaginalis jest jednokomórkowym pierwotniakiem wywołującym trichomonozy – najczęstsze niewirusowe zakażenie przenoszone drogą płciową. Patogeneza opiera się na adhezji pasożyta do nabłonka układu moczowo-płciowego, gdzie kluczową rolę odgrywają lipofosfoglikan (TvLPG), adhezyny (AP120, AP65, AP51, AP33, AP23) oraz białka błonowe, których ekspresja jest regulowana przez żelazo. T. vaginalis uszkadza tkanki gospodarza poprzez uwalnianie cytolitycznych białek, proteaz cysteinowych oraz czynników cytotoksycznych (np. TvF o masie 250 kDa i CDF o masie 200 kDa), prowadząc do nekrozy komórek i mikroowrzodzeń nabłonka. Proteazy cysteinowe degradują mucynę, ułatwiając penetrację śluzu, uczestniczą w cytoadhezji, cytotoksyczności, hemolizie oraz unikaniu odpowiedzi immunologicznej przez rozszczepianie immunoglobulin. Infekcja powoduje wzrost pH pochwy, zaburza mikrobiotę i sprzyja rozwojowi bakteryjnej waginozy, co dodatkowo komplikuje przebieg choroby.
bakteryjna waginoza, białko błonowe, białko cytolityczne, chemotaksja neutrofili, cytokina prozapalna, degradacja proteolityczna, dysfagia, łagodny rozrost prostaty, leukocyt wielojądrzasty, leukotrien B4, Mycoplasma hominis, oksydoreduktaza pirogronian:ferredoksyna, oporność na metronidazol, oporność wielolekowa, patogeneza, pęcherzyk zewnątrzkomórkowy, poród przedwczesny, proteaza cysteinowa, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, przejście nabłonkowo-mezenchymalne, rak prostaty, rak szyjki macicy, transmisja HIV, Trichomonas vaginalis, trichomonoza, wirus RNA, zakażenie przenoszone drogą płciową, zapalenie narządów miednicy mniejszej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pentasa 500 mg
Mesalazyna, będąca aktywnym metabolitem sulfasalazyny i składnikiem tabletek o przedłużonym uwalnianiu Pentasa 500 mg, jest lekiem przeciwzapalnym stosowanym w terapii wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz choroby Crohna. Jej działanie terapeutyczne wynika głównie z miejscowego efektu przeciwzapalnego w śluzówce jelita, co potwierdzają badania kliniczne wykazujące odwrotną korelację między stężeniem mesalazyny w tkance jelitowej a nasileniem zmian zapalnych. Mechanizm działania obejmuje aktywację receptorów PPAR-γ oraz hamowanie czynnika NF-κB, co prowadzi do ograniczenia chemotaksji leukocytów, zmniejszenia produkcji cytokin i leukotrienów, a także eliminacji wolnych rodników, redukując tym samym procesy zapalne i uszkodzenia oksydacyjne tkanek.
chemotaksja leukocytów, choroba Crohna, cytokina, czynnik jądrowy kappa-B, działanie chemoprewencyjne, działanie przeciwzapalne, eliminacja wolnych rodników, karcynogeneza, lek przeciwzapalny, leukocyt, leukotrien B4, mesalazyna, produkcja leukotrienów, rak jelita grubego, receptor PPAR-γ, stężenie mesalazyny, substancja czynna, sulfasalazyna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wolny rodnik, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wytwarzanie cytokin - Leksykon substancji czynnych
Kromoglikan disodowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kromoglikan disodowy (Natrii cromoglicas), klasyfikowany w grupie ATC S01GX01, działa przeciwalergicznie poprzez stabilizację błon mastocytów i hamowanie ich degranulacji, co prowadzi do zahamowania uwalniania mediatorów zapalnych, takich jak histamina, kininy, czynniki chemotaktyczne eozynofilów (ECF) i neutrofilów (NCF), a także prostaglandyny i leukotrieny. Mechanizm ten opiera się na antagonizmie jonów wapnia – blokowaniu kanałów wapniowych powiązanych z receptorem IgE, co uniemożliwia napływ Ca²⁺ do komórki i zapobiega uwolnieniu mediatorów. Działanie to zostało potwierdzone zarówno w badaniach in vitro, na modelach zwierzęcych, jak i w badaniach klinicznych u ludzi, wykazując skuteczność w hamowaniu skurczu oskrzeli indukowanego przez antygen oraz łagodzeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa.
Preparat Vividrin, zawierający kromoglikan disodowy w stężeniu 20 mg/ml w formie kropli do oczu, dostarcza substancję czynną bezpośrednio do miejsca reakcji alergicznej na powierzchni oka, co jest szczególnie istotne w leczeniu alergicznego zapalenia spojówek. W patogenezie reakcji alergicznej wyróżnia się fazę wczesną, związaną z natychmiastowym uwalnianiem histaminy, oraz fazę późną, w której dominują prostaglandyny, leukotrieny i mediatory chemotaktyczne (ECF, NCF, leukotrien B4), odpowiedzialne za utrzymywanie i nasilenie stanu zapalnego poprzez rekrutację eozynofilów i neutrofili. Szerokie spektrum działania kromoglikanu disodowego na błony śluzowe oskrzeli, nosa, oczu i jelit tłumaczy jego zastosowanie w różnych postaciach farmaceutycznych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej, błona śluzowa oskrzeli, czynnik chemotaktyczny eozynofilów, czynnik chemotaktyczny neutrofilów, działanie antagonistyczne, hamowanie procesu zapalnego, histamina, jon wapnia, kanał wapniowy, kinina, kromoglikan disodowy, leukotrien, leukotrien B4, mediator preformowany, mediator syntetyzowany de novo, mediator zapalny, napływ jonów wapnia, patomechanizm reakcji alergicznej, prostaglandyna, reakcja alergiczna, receptor IgE, skurcz oskrzeli - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pentasa 1 g/100 ml
Lek Pentasa w postaci zawiesiny doodbytniczej zawiera mesalazynę w dawce 1 g/100 ml, substancję przeciwzapalną stosowaną w terapii chorób zapalnych jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Crohna (kod ATC: A07EC02). Mesalazyna działa głównie miejscowo, co potwierdza korelacja między wyższym stężeniem leku w śluzówce jelita a zmniejszonym nasileniem stanu zapalnego. W patofizjologii chorób zapalnych jelit kluczowe są: zwiększona migracja leukocytów, nadprodukcja cytokin prozapalnych, wzmożona synteza leukotrienu B4 oraz uszkodzenia oksydacyjne tkanek wywołane wolnymi rodnikami.
antyoksydanty, chemotaksja leukocytów, choroba Crohna, choroba zapalna jelita, cytokina, czynnik jądrowy kappa-B, kwas arachidonowy, lek przeciwzapalny, leukocyt, leukotrien B4, leukotrieny, mesalazyna, Pentasa, podanie doodbytnicze, podanie doustne, receptor PPAR-γ, sulfasalazyna, wolne rodniki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego