Właściwości farmakodynamiczne leku Vividrin

Vividrin, zawierający 20 mg/ml disodowego kromoglikanu jako substancję czynną, należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako „Inne, kromoglikan” z kodem ATC: S 01 GX 01. ¹

Mechanizm działania stabilizującego komórki tuczne

Disodowy kromoglikan wykazuje złożony mechanizm działania, którego głównym elementem jest hamowanie degranulacji aktywowanych komórek tucznych (mastocytów) oraz blokowanie uwalniania mediatorów reakcji zapalnych po ekspozycji na antygen. Potwierdzono to zarówno w badaniach na zwierzętach, jak i w doświadczeniach in vitro. ²

Mediatory reakcji zapalnych

Mediatory reakcji zapalnych, na które wpływa disodowy kromoglikan, można podzielić na dwie główne grupy:

• Mediatory preformowane – już obecne w komórkach tucznych, takie jak:
  • Histamina – główny mediator odpowiedzialny za natychmiastową reakcję alergiczną
  • Kininy – związki wywołujące skurcz mięśni gładkich
  • Czynnik chemotaktyczny eozynofilów (ECF) – przyciągający eozynofile do miejsca reakcji zapalnej
  • Czynnik chemotaktyczny neutrofilów (NCF) – warunkujący napływ neutrofilów
• Mediatory syntetyzowane de novo – powstające w odpowiedzi na pobudzenie struktur błony śluzowej zawierających kwas arachidonowy, w tym:
  • Prostaglandyny – biorące udział w powstawaniu późnych reakcji nadwrażliwości
  • Leukotrieny – uczestniczące w późnych reakcjach nadwrażliwości

³

Efekty kliniczne stabilizacji komórek tucznych

Działanie stabilizujące komórki tuczne obserwowano u ludzi w wielu modelach klinicznych, w tym podczas skurczu oskrzeli wywołanego przez antygen za pośrednictwem IgE oraz w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa. ⁴

Fazy reakcji alergicznej

Proces alergiczny można podzielić na fazy, w których uczestniczą różne mediatory:

1. Natychmiastowa reakcja alergiczna – związana głównie z uwolnieniem histaminy
2. Późna faza reakcji nadwrażliwości – w której prostaglandyny i leukotrieny odgrywają kluczową rolę
3. Późne reakcje alergiczne – za które odpowiadają mediatory chemotaktyczne, takie jak ECF, NCF i leukotrien B4

⁵

Antagonistyczne działanie wobec wapnia

Poza działaniem stabilizującym komórki tuczne, disodowy kromoglikan działa również jako antagonista wapnia. Mechanizm tego działania polega na:

• Blokowaniu kanałów wapniowych związanych z receptorem IgE
• Hamowaniu napływu jonów wapnia do komórki tucznej za pośrednictwem receptora
• Zapobieganiu degranulacji mastocytów poprzez swoiste wiązanie się z białkiem stanowiącym część kanału wapniowego kontrolowanego przez receptor IgE

Ten mechanizm działania jest uniwersalny i występuje na różnych błonach śluzowych organizmu, w tym oskrzeli, oka, nosa i jelit, co wyjaśnia szerokie spektrum zastosowania kliniczne disodowego kromoglikanu. ⁶