monoterapia lenalidomidem

Monoterapia lenalidomidem to strategia leczenia, w której lenalidomid stosowany jest jako jedyny lek przeciwnowotworowy, bez dodatkowych cytostatyków czy immunomodulatorów. Lenalidomid należy do grupy leków immunomodulujących (IMiDs) i wykazuje działanie przeciwnowotworowe, antyangiogenne, proerytropoetyczne oraz immunomodulujące.

Najczęściej monoterapia lenalidomidem znajduje zastosowanie w leczeniu szpiczaka plazmocytowego, szczególnie u pacjentów z nawrotową lub oporną postacią choroby. Badania kliniczne wykazały, że monoterapia lenalidomidem może prowadzić do znaczącej odpowiedzi klinicznej i wydłużenia przeżycia wolnego od progresji choroby.

Lenalidomid stosowany w monoterapii może być również wykorzystywany w zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q jako jedyną nieprawidłowością cytogenetyczną, a także w niektórych przypadkach chłoniaków nieziarniczych, w tym chłoniaka z komórek płaszcza. Dawkowanie zwykle rozpoczyna się od 25 mg doustnie raz dziennie przez 21 dni w 28-dniowych cyklach, z możliwością modyfikacji w zależności od tolerancji i odpowiedzi na leczenie.

Podczas monoterapii lenalidomidem konieczne jest regularne monitorowanie parametrów morfologii krwi ze względu na ryzyko mielosupresji, a także funkcji nerek, gdyż lek jest wydalany głównie tą drogą. Istotna jest również profilaktyka przeciwzakrzepowa, ponieważ lenalidomid zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl