egzema herpeticum
Egzema herpeticum (wyprysk opryszczkowaty, zespół Kaposi-Juliusberga) to poważne powikłanie infekcyjne występujące u pacjentów z istniejącymi chorobami skóry, szczególnie atopowym zapaleniem skóry, wywołane przez wirusa opryszczki pospolitej (HSV), najczęściej typu 1. Charakteryzuje się nagłym wysiewem pogrupowanych pęcherzyków z zagłębieniem w środku, które szybko przekształcają się w nadżerki i owrzodzenia pokryte strupami.
Choroba może mieć ciężki przebieg, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością. Manifestuje się gorączką, ogólnym złym samopoczuciem oraz bolesnymi zmianami skórnymi, które typowo lokalizują się w miejscach wcześniejszych zmian egzematycznych. Bez odpowiedniego leczenia może prowadzić do poważnych powikłań, w tym infekcji bakteryjnych, a w rzadkich przypadkach do zajęcia narządów wewnętrznych.
Diagnostyka egzema herpeticum opiera się na obrazie klinicznym, badaniach wirusologicznych (test Tzancka, PCR, hodowla wirusa) oraz ocenie histopatologicznej. Leczenie wymaga szybkiego wdrożenia systemowej terapii przeciwwirusowej (acyklowir, walacyklowir), a w przypadku wtórnych infekcji bakteryjnych – również antybiotykoterapii. W ciężkich przypadkach może być konieczna hospitalizacja, szczególnie u dzieci i pacjentów z obniżoną odpornością.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, zapalna dermatoza charakteryzująca się suchością, świądem i podrażnieniem skóry, z okresami zaostrzeń i remisji. Występuje u 10-30% dzieci i 2-10% dorosłych globalnie, rozpoczynając się zwykle we wczesnym dzieciństwie. Kompleksowa ocena pielęgniarska powinna obejmować ocenę stanu skóry (kolor, faktura, temperatura, nawilżenie), stopień nasilenia AZS (łagodny, umiarkowany, ciężki), obecność infekcji, czynniki wyzwalające (alergeny, drażniące substancje), poziom świądu i dyskomfortu oraz edukację pacjenta i rodziny. Kluczowe diagnozy pielęgniarskie to zaburzenie integralności skóry, ryzyko infekcji, zaburzenia komfortu i snu związane ze świądem oraz niska samoocena. Celem terapii jest utrzymanie integralności skóry, redukcja stanu zapalnego i świądu, zapobieganie infekcjom oraz edukacja pacjenta w zakresie samodzielnego zarządzania chorobą.
alergeny skórne, atopowe zapalenie skóry, dupilumab, egzema herpeticum, emolient, fototerapia, immunosupresant, infekcja skóry, inhibitor kalcyneuryny, integralność skóry, lek biologiczny, lek przeciwhistaminowy, miejscowy kortykosteroid, mokry opatrunek, niska samoocena, ocena pielęgniarska, pielęgniarka dermatologiczna, problem psychologiczny, przerwanie ciągłości naskórka, remisja choroby, ryzyko infekcji, środek przeciwdrobnoustrojowy, stan skóry, sucha skóra, świąd skóry, terapia systemowa, wirus opryszczki zwykłej, współpraca interdyscyplinarna, wywiad motywacyjny, zaburzenia snu, zapalna choroba skóry, zespół multidyscyplinarny