dieta niskofodmapowa
Dieta niskofodmapowa jest interwencją żywieniową opracowaną przez naukowców z Uniwersytetu Monash w Australii, mającą na celu redukcję objawów ze strony przewodu pokarmowego u pacjentów z zespołem jelita drażliwego (IBS) oraz innymi funkcjonalnymi zaburzeniami przewodu pokarmowego.
FODMAP to akronim od „fermentujące oligosacharydy, disacharydy, monosacharydy i poliole” – krótko łańcuchowych węglowodanów, które są słabo wchłaniane w jelicie cienkim i ulegają fermentacji bakteryjnej w jelicie grubym. Procesy te mogą prowadzić do wzdęć, bólów brzucha, biegunek i zaparć u osób wrażliwych.
Protokół diety niskofodmapowej obejmuje trzy fazy: eliminację (2-6 tygodni), systematyczne wprowadzanie poszczególnych grup FODMAP w celu identyfikacji indywidualnych tolerancji, oraz fazę personalizacji diety długoterminowej. Badania kliniczne wskazują, że około 70% pacjentów z IBS doświadcza znaczącej poprawy objawów po zastosowaniu tej diety.
Istotną kwestią w prowadzeniu diety niskofodmapowej jest zapewnienie odpowiedniej wartości odżywczej posiłków, dlatego zaleca się, aby była ona wdrażana pod nadzorem dietetyka z doświadczeniem w tej dziedzinie. Długotrwałe stosowanie fazy eliminacyjnej może prowadzić do niekorzystnych zmian w mikrobiomie jelitowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nietolerancja pokarmowa – Etiologia i przyczyny
Nietolerancja pokarmowa to reakcja organizmu na określone składniki pokarmowe niezwiązana z układem immunologicznym, wynikająca głównie z zaburzeń trawienia lub metabolizmu. Najczęstszą formą jest nietolerancja laktozy, dotykająca około 65% populacji, spowodowana niedoborem enzymu laktazy, co prowadzi do fermentacji niestrawionej laktozy w jelicie grubym i objawów takich jak wzdęcia, bóle brzucha, gazy i biegunka. Inne mechanizmy obejmują niedobory enzymów (np. oksydazy diaminowej w nietolerancji histaminy), reakcje na naturalne związki chemiczne (salicylany, aminy biogenne), dodatki do żywności (siarczyny, glutaminian monosodowy, benzoesany) oraz zaburzenia mikrobioty jelitowej i zwiększoną przepuszczalność jelitową. Nietolerancje często współistnieją z chorobami przewodu pokarmowego, takimi jak IBS, IBD czy celiakia, a także mają podłoże genetyczne i środowiskowe. Czynniki psychologiczne, w tym stres, mogą nasilać objawy poprzez wpływ na mikrobiotę i funkcjonowanie jelit.
amina biogenna, celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna jelit, dieta niskofodmapowa, dysbioza, FODMAP, glutaminian monosodowy, IBD, IBS, laktaza, mastocytoza, nieceliakalna wrażliwość na gluten, nietolerancja fruktozy, nietolerancja glutenu, nietolerancja histaminy, nietolerancja laktozy, nietolerancja pokarmowa, przerost bakteryjny jelita cienkiego, salicylan, SIBO, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zespół aktywacji komórek tucznych, zespół jelita drażliwego, zespół nieszczelnego jelita - Leksykon chorób i schorzeń
Przerost bakteryjny jelita cienkiego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Przerost bakteryjny jelita cienkiego (SIBO) to patologiczne zwiększenie liczby bakterii w jelicie cienkim, często obejmujące bakterie typowe dla jelita grubego, co prowadzi do objawów takich jak wzdęcia, biegunka, dyskomfort brzuszny oraz zespół złego wchłaniania i niedożywienia. Etiologia SIBO wiąże się z zaburzeniami motoryki jelit, zmianami anatomicznymi, achlorhydrią oraz dysfunkcją immunologiczną. Diagnostyka opiera się głównie na testach oddechowych (z laktulozą lub glukozą) o dokładności około 60% oraz aspiracie i posiewie płynu jelita cienkiego, które stanowią złoty standard, choć są inwazyjne. Leczenie obejmuje antybiotykoterapię, z rifaksyminą w dawce 550 mg trzy razy dziennie przez 14 dni jako lekiem pierwszego wyboru, oraz modyfikację diety (np. dieta niskofodmapowa, SCD, dieta elementarna). Kluczowe jest także leczenie przyczynowe, w tym korekta zaburzeń motoryki jelit i chorób współistniejących.
achlorhydria, aspirat jelita cienkiego, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba trzewna, cyprofloksacyna, dieta bezlaktozowa, dieta elementarna, dieta niskofodmapowa, dysfunkcja immunologiczna, fibromialgia, inhibitory pompy protonowej, jelito cienkie, kamienie nerkowe, leki prokinetyczne, marskość wątroby, metronidazol, neomycyna, niedobory witaminowe, niedoczynność tarczycy, osteoporoza, popromienne zapalenie jelit, przerost bakteryjny jelita cienkiego, rifaksymina, test oddechowy, twardzina układowa, zaburzenia motoryki jelita, zespół jelita drażliwego, zespół nieszczelnego jelita, zespół ślepej pętli, zespół złego wchłaniania, zrosty jelitowe