odrzucanie przeszczepu alogenicznego

Odrzucanie przeszczepu alogenicznego to proces immunologiczny, w którym układ odpornościowy biorcy rozpoznaje przeszczepiony narząd, tkankę lub komórki jako obce i atakuje je. Jest to jedna z głównych komplikacji transplantologii, która może prowadzić do utraty funkcji lub całkowitego zniszczenia przeszczepu.

Wyróżnia się trzy główne typy odrzucania: nadostre (występujące w ciągu minut do godzin po transplantacji), ostre (rozwijające się w ciągu dni do tygodni) oraz przewlekłe (postępujące miesiącami lub latami). Mechanizm odrzucania opiera się głównie na rozpoznawaniu obcych antygenów zgodności tkankowej (HLA) przez limfocyty T biorcy, co uruchamia kaskadę reakcji immunologicznych.

Zapobieganie odrzucaniu przeszczepu alogenicznego obejmuje dobór zgodnych immunologicznie dawców, stosowanie leków immunosupresyjnych (np. takrolimus, cyklosporyna, mykofenolan mofetylu, glikokortykosteroidy) oraz monitorowanie funkcji przeszczepu. Nowoczesne protokoły immunosupresji znacząco poprawiły długoterminowe wyniki transplantacji, jednak wiążą się z ryzykiem zwiększonej podatności na infekcje i nowotwory.

Diagnostyka odrzucania opiera się na monitorowaniu parametrów biochemicznych, obrazowaniu oraz biopsji przeszczepu, która pozostaje złotym standardem. Wczesne wykrycie i odpowiednie leczenie procesu odrzucania ma kluczowe znaczenie dla zachowania funkcji przeszczepu i poprawy rokowania pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl