furunculosis
Furunkuloza (furunculosis) to nawracające lub mnogie zapalenie mieszków włosowych i tkanki okołomieszkowej wywołane przez bakterie, najczęściej Staphylococcus aureus. Charakteryzuje się powstawaniem bolesnych, głęboko położonych ropni, które rozpoczynają się jako małe, bolesne guzki, a następnie wypełniają się ropą i ostatecznie mogą pękać, uwalniając zawartość.
Furunkuloza może występować jako pojedyncze zmiany (czyraki) lub w formie mnogiej, obejmującej różne części ciała. Najczęstsze lokalizacje to miejsca narażone na tarcie, pocenie i mikrourazy skóry: kark, pośladki, pachy, pachwiny oraz twarz. Predysponowane do tej choroby są osoby z cukrzycą, niedoborami odporności, zaburzeniami odżywiania oraz stosujące glikokortykosteroidy.
Leczenie furunkulozy obejmuje miejscową antyseptykę, antybiotykoterapię (najczęściej stosuje się antybiotyki przeciwgronkowcowe), a w przypadku dużych ropni – nacięcie i drenaż chirurgiczny. W furunkulozie nawrotowej konieczne jest poszukiwanie czynników predysponujących, eradykacja nosicielstwa S. aureus oraz niekiedy długotrwała profilaktyka antybiotykowa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Soltopin 20 mg/g
Soltopin w postaci maści zawiera 20 mg/g mupirocyny, będącej miejscowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Lek jest skuteczny wobec bakterii Gram-dodatnich, w tym Staphylococcus aureus, także szczepów metycylinoopornych (MRSA), oraz paciorkowców, a także wobec wybranych bakterii Gram-ujemnych, takich jak Escherichia coli i Haemophilus influenzae. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń skóry, takich jak liszajec (impetigo), zapalenie mieszków włosowych (folliculitis) oraz czyraczność (furunculosis), szczególnie w przypadkach infekcji wywołanych przez patogeny oporne na inne antybiotyki miejscowe.
butylohydroksytoluen, czyraczność, drobnoustrój wrażliwy, Escherichia coli, folliculitis, furunculosis, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, impetigo, infekcja dermatologiczna, infekcja skórna, liszajec, miejscowy produkt przeciwbakteryjny, MRSA, mupirocyna, paciorkowiec, patogen skórny, reakcja nadwrażliwości, spektrum przeciwbakteryjne, szczep metycylinooporny, szczep oporny, zakażenie skóry, zapalenie mieszka włosowego - Leksykon substancji czynnych
Kloksacylina – Wskazania do stosowania
Kloksacylina, antybiotyk z grupy penicylin izoksazolowych, wykazuje oporność na działanie penicylinaz i jest wskazana głównie w leczeniu zakażeń wywołanych przez gronkowce, w tym szczepy produkujące penicylinazy. Dostępna jest w postaci tabletek powlekanych (Syntarpen 500 mg) oraz proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji (Syntarpen 1 g i 2 g). Lek znajduje zastosowanie w terapii czyraczności, zakażeń dolnych dróg oddechowych (zapalenie płuc i oskrzeli), zakażeń ran oparzeniowych i pooperacyjnych oraz osteomyelitis, szczególnie pourazowego. Postać parenteralna jest preferowana w cięższych zakażeniach lub gdy droga doustna jest niemożliwa, natomiast tabletki stosuje się w lżejszych infekcjach lub w kontynuacji terapii po leczeniu parenteralnym.
antybiotykoterapia, badanie mikrobiologiczne, czyraczność, furunculosis, kloksacylina, nietolerancja laktozy, osteomyelitis, penicylina izoksazolowa, penicylinaza, podanie parenteralne, powikłanie pooparzeniowe, roztwór do wstrzykiwań, tabletka powlekana, terapia przeciwbakteryjna, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie gronkowcowe, zakażenie kości i szpiku, zakażenie mieszka włosowego, zakażenie pooperacyjne, zapalenie kości i szpiku, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc