kość ramieniowa

Kość ramieniowa (łac. humerus) to najdłuższa i największa kość kończyny górnej, należąca do kości długich. Jej proksymalny koniec tworzy głowę kości ramieniowej (caput humeri), która uczestniczy w tworzeniu stawu ramiennego, łącząc się z panewką łopatki. Na trzonie kości znajduje się guzowatość naramienna, do której przyczepia się mięsień naramienny.

Dystalny koniec kości ramieniowej tworzy bloczek i główkę kości ramieniowej, które uczestniczą w formowaniu stawu łokciowego z kośćmi przedramienia. Nad bloczkiem znajduje się dół przedni i tylny, które przyjmują wyrostki kości łokciowej podczas zginania i prostowania stawu. Po bokach końca dystalnego kości wyróżnia się nadkłykcie przyśrodkowe i boczne.

Kość ramieniowa jest miejscem przyczepu wielu mięśni, w tym mięśni obręczy barkowej, ramienia oraz niektórych mięśni przedramienia. Najczęstsze złamania kości ramieniowej obejmują złamania szyjki chirurgicznej, trzonu oraz nadkłykciowe. W praktyce klinicznej istotne są także uszkodzenia nerwów przebiegających w pobliżu kości, takich jak nerw promieniowy w bruździe nerwu promieniowego czy nerw łokciowy za nadkłykciem przyśrodkowym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl