biegunka przewlekła czynnościowa

Biegunka przewlekła czynnościowa to zaburzenie funkcjonowania przewodu pokarmowego charakteryzujące się częstym oddawaniem luźnych lub wodnistych stolców, utrzymującym się przez co najmniej 4 tygodnie, przy braku wykrywalnych zmian organicznych lub strukturalnych w jelitach. Według kryteriów Rzymskich IV, biegunka czynnościowa definiowana jest jako oddawanie luźnych lub wodnistych stolców u ponad 25% defekacji oraz brak bólów brzucha lub dyskomfortu.

W patofizjologii biegunki przewlekłej czynnościowej istotną rolę odgrywają zaburzenia motoryki jelit, nadwrażliwość trzewna, zmiany w składzie mikrobioty jelitowej oraz zaburzenia osi mózgowo-jelitowej. Czynniki psychologiczne, takie jak stres i zaburzenia lękowe, mogą nasilać objawy. Diagnostyka obejmuje wykluczenie organicznych przyczyn biegunki, w tym chorób zapalnych jelit, celiakii, mikroskopowego zapalenia jelita grubego oraz nowotworów.

Leczenie biegunki przewlekłej czynnościowej jest wielokierunkowe i obejmuje modyfikację diety (ograniczenie FODMAP, eliminacja produktów nasilających objawy), farmakoterapię (loperamid, cholestyramina, antydepresanty w niskich dawkach), probiotyki oraz metody psychoterapeutyczne. Istotną rolę odgrywa również edukacja pacjenta i regularna aktywność fizyczna. W przypadkach opornych na leczenie konieczna jest dalsza diagnostyka w kierunku rzadszych przyczyn biegunki przewlekłej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl