grzybica skóry i paznokci

Grzybica skóry i paznokci (dermatomikoza, onychomikoza) to powszechne zakażenia grzybicze wywoływane głównie przez dermatofity (Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton), a także przez drożdżaki (Candida) czy pleśnie. Stanowią one istotny problem kliniczny ze względu na swoją przewlekłość, tendencję do nawrotów oraz trudności terapeutyczne.

Grzybica skóry objawia się najczęściej rumieniowymi, złuszczającymi się zmianami o wyraźnym brzegu, często z towarzyszącym świądem. Może dotyczyć różnych okolic ciała, w tym stóp (tinea pedis), pachwin (tinea cruris), tułowia (tinea corporis) czy skóry głowy (tinea capitis). Onychomikoza prowadzi do pogrubienia, łamliwości, zmiany zabarwienia i deformacji płytki paznokciowej.

Diagnostyka obejmuje badanie mikologiczne bezpośrednie, posiew oraz metody molekularne. W leczeniu stosuje się preparaty przeciwgrzybicze miejscowe (azole, amorolfina, cyklopiroksolamina) oraz ogólnoustrojowe (terbinafina, itrakonazol, flukonazol). Terapia grzybicy paznokci jest długotrwała (3-6 miesięcy) i wymaga systematyczności, a jej skuteczność zależy od rodzaju patogenu, lokalizacji i rozległości zmian.

Istotną rolę odgrywa profilaktyka, obejmująca odpowiednią higienę, unikanie wspólnego użytkowania przedmiotów osobistych, noszenie przewiewnego obuwia oraz stosowanie preparatów przeciwgrzybiczych u osób z grupy ryzyka. Grzybica stanowi szczególne zagrożenie dla pacjentów z zaburzeniami odporności, cukrzycą oraz zaburzeniami krążenia obwodowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl