zanik odruchu erekcji
Zanik odruchu erekcji (zaburzenie erekcji, impotencja) to niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania wzwodu członka wystarczającego do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Jest to częsty problem medyczny, dotykający znacznej części mężczyzn, zwłaszcza w starszym wieku.
Etiologia zaburzeń erekcji jest wieloczynnikowa i może obejmować przyczyny naczyniowe (miażdżyca, nadciśnienie), neurologiczne (uszkodzenia rdzenia kręgowego, neuropatie), endokrynologiczne (niedobór testosteronu, hiperprolaktynemia), farmakologiczne (stosowanie niektórych leków przeciwnadciśnieniowych, antydepresantów), psychogenne (depresja, lęk, stres) oraz anatomiczne (choroba Peyroniego).
Diagnostyka zaburzeń erekcji powinna obejmować szczegółowy wywiad medyczny i seksualny, badanie fizykalne ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego i neurologicznego, badania laboratoryjne (poziom testosteronu, glukozy, profil lipidowy) oraz w wybranych przypadkach badania specjalistyczne (USG dopplerowskie naczyń prącia, nocne tumescencje prącia).
Leczenie zaburzeń erekcji powinno być dostosowane do przyczyny i może obejmować modyfikację stylu życia, leczenie chorób współistniejących, farmakoterapię (inhibitory fosfodiesterazy typu 5, alprostadil), psychoterapię, stosowanie urządzeń próżniowych, a w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze – implantację protez prącia.