poziom bez obserwowanego efektu
Poziom bez obserwowanego efektu (NOEL – No Observed Effect Level) to najwyższa dawka substancji, która nie wywołuje wykrywalnych zmian w organizmie. Jest to kluczowy parametr w toksykologii i farmakologii, wykorzystywany do oceny bezpieczeństwa substancji chemicznych, leków oraz dodatków do żywności.
W badaniach klinicznych i toksykologicznych NOEL ustala się poprzez długotrwałą ekspozycję organizmów na różne dawki badanej substancji, obserwując brak jakichkolwiek niekorzystnych efektów fizjologicznych, biochemicznych czy histopatologicznych. Wartość ta stanowi punkt odniesienia przy wyznaczaniu dopuszczalnych poziomów narażenia oraz dawek terapeutycznych.
NOEL różni się od pokrewnego parametru NOAEL (No Observed Adverse Effect Level), który odnosi się do najwyższej dawki niewywołującej szkodliwych efektów, ale mogącej powodować zmiany nieszkodliwe. Oba wskaźniki są fundamentalne przy ustalaniu marginesu bezpieczeństwa dla substancji stosowanych w medycynie, przemyśle farmaceutycznym oraz ocenie ryzyka środowiskowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF, oparte na danych zarówno z terapii skojarzonej, jak i monoterapii, wykazały brak dodatkowej toksyczności w porównaniu do stosowania poszczególnych składników osobno. W badaniach na psach, przy narażeniu na sytagliptynę przekraczającym około 6-krotnie, a na metforminę około 2,5-krotnie poziom ekspozycji u ludzi, nie zaobserwowano efektów toksycznych. W modelach zwierzęcych toksyczność sytagliptyny ujawniała się dopiero przy ekspozycjach znacznie przewyższających dawki terapeutyczne (np. 58-krotne narażenie u gryzoni skutkowało hepatotoksycznością i nefrotoksycznością). Objawy neurologiczne i zmiany w mięśniach szkieletowych u psów pojawiały się przy 23-krotnym przekroczeniu narażenia klinicznego, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono takich efektów. Genotoksyczność nie została wykazana, a potencjał rakotwórczy był obserwowany jedynie u szczurów przy bardzo wysokich dawkach (58-krotne narażenie), co wiązało się z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym i nie jest uznawane za istotne zagrożenie dla ludzi.
anomalia rozwojowa, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, margines terapeutyczny, nieprawidłowości zębów, objawy neurologiczne, poziom bez obserwowanego efektu, przenikanie do mleka, rak wątroby, rozwój pourodzeniowy, sytagliptyna z metforminą, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zniekształcenie żebra, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks nie był poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym jako preparat złożony, jednak dane dotyczące poszczególnych substancji czynnych oraz ograniczone badania terapii skojarzonej wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach na psach, przy ekspozycji na sytagliptynę około 6-krotnie wyższej niż u ludzi oraz na metforminę 2,5-krotnie wyższej, nie zaobserwowano nasilenia toksyczności. Sytagliptyna wykazała toksyczność wątrobową i nerkową u gryzoni przy ekspozycji 58-krotnie przekraczającej poziom u ludzi, jednak przy 19-krotnej ekspozycji nie stwierdzono efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów odnotowano nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy 67-krotnej ekspozycji, a neurotoksyczne objawy u psów pojawiły się przy 23-krotnej ekspozycji, jednak przy 6-krotnej ekspozycji nie obserwowano takich efektów. Metformina wykazuje potwierdzony korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń w badaniach przedklinicznych.
ataksja, działanie depresyjne na OUN, działanie kancerogenne, ekspozycja kliniczna, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak wątroby, hepatotoksyczność, metformina, poziom bez obserwowanego efektu, rakotwórczość, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformax SR Combi 50 mg + 500 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Metformax SR Combi, zawierającego sytagliptynę i metforminę, wykazały brak dodatkowej toksyczności przy jednoczesnym stosowaniu obu substancji. W badaniach na psach, przy narażeniu do około 6-krotnie (sytagliptyna) i 2,5-krotnie (metformina) przekraczającym ekspozycję kliniczną u ludzi, nie zaobserwowano efektów toksycznych (NOEL). Sytagliptyna wykazywała hepatotoksyczność i nefrotoksyczność u gryzoni przy ekspozycji >58-krotnie wyższej niż u ludzi, a także przemijające objawy neurologiczne u psów przy dawkach >23-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną. W badaniach karcynogenności u szczurów stwierdzono zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby przy dawkach >58-krotnie wyższych niż kliniczne, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym. Nie zaobserwowano genotoksyczności sytagliptyny, a wpływ na rozrodczość był minimalny, z niewielkim wzrostem zniekształceń żeber u płodów szczurów przy dawkach >29-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną. Sytagliptyna przenika do mleka karmiących samic szczurów (wskaźnik mleko/osocze 4:1), co może mieć znaczenie kliniczne.
ataksja, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, nadmierne ślinienie, narażenie na substancję, nieprawidłowa postawa ciała, nieprawidłowości siekaczy, poziom bez obserwowanego efektu, przenikanie leku do mleka, rak wątroby, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, toksyczny wpływ na rozród, wady wrodzone żeber, wymioty pieniste, zaburzenia płodności, zaburzenia układu oddechowego, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reltebon 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku oksykodonu (Reltebon) wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodka u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg m.c. W zakresie teratogenności, oksykodon nie wywoływał wad rozwojowych u szczurów do 8 mg/kg m.c., natomiast u królików przy dawce 125 mg/kg m.c. zaobserwowano zwiększoną częstość występowania 27 kręgów przedkrzyżowych oraz dodatkowych par żeber, co korelowało z ciężką farmakotoksycznością u samic. W badaniach rozwoju okołoporodowego u szczurów dawki ≥ 2 mg/kg/dobę powodowały spadek masy ciała i spożycia pokarmu u samic, a dawka 6 mg/kg/dobę skutkowała zmniejszeniem masy ciała potomstwa F1, przy braku wpływu na rozwój fizyczny, motoryczny, sensoryczny oraz wskaźniki behawioralne i reprodukcyjne. Poziom NOEL dla potomstwa F1 ustalono na 2 mg/kg/dobę, a brak efektów transgeneracyjnych potwierdzono w pokoleniu F2.
chlorowodorek oksykodonu, dawka terapeutyczna, dodatkowa para żeber, dysfagia, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt transgeneracyjny, farmakotoksyczność, kręg przedkrzyżowy, NOEL, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom bez obserwowanego efektu, profil bezpieczeństwa leku, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodka, teratogenność, wada rozwojowa, wada rozwojowa płodu, wpływ mutagenny, wpływ teratogenny