otorbiające zapalenie otrzewnej

Otorbiające zapalenie otrzewnej (ang. encapsulating peritoneal sclerosis, EPS) to rzadkie, ale poważne powikłanie charakteryzujące się postępującym włóknieniem i pogrubieniem otrzewnej, które prowadzi do otorbienia jelit. W konsekwencji dochodzi do rozwoju objawów niedrożności przewodu pokarmowego, niedożywienia i znacznego pogorszenia jakości życia pacjenta.

Najczęstszą przyczyną otorbiającego zapalenia otrzewnej jest długotrwała dializoterapia otrzewnowa, szczególnie przekraczająca okres 5-8 lat. Inne czynniki ryzyka obejmują nawracające epizody zapalenia otrzewnej, ekspozycję na płyny dializacyjne zawierające glukozę, stosowanie beta-blokerów oraz niektóre zabiegi chirurgiczne w obrębie jamy brzusznej.

Diagnostyka EPS opiera się na objawach klinicznych (bóle brzucha, nudności, wymioty, utrata masy ciała), badaniach obrazowych (tomografia komputerowa jamy brzusznej), a w niektórych przypadkach na laparoskopii diagnostycznej. Charakterystyczny obraz w tomografii komputerowej to pogrubienie otrzewnej, wapnienie, otorbione jelito i wodobrzusze.

Leczenie obejmuje przerwanie dializy otrzewnowej i przejście na hemodializę, leczenie immunosupresyjne (glikokortykosteroidy, takrolimus, sirolimus), leki przeciwzapalne oraz, w zaawansowanych przypadkach, interwencję chirurgiczną (enteroliza). Rokowanie jest poważne, a śmiertelność w ciężkich przypadkach może sięgać 30-50%, dlatego kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Ikodekstryna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ikodekstryna w stężeniu 7,5% (produkt Extraneal) stosowana w dializie otrzewnowej wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, gdzie konieczne jest dostosowanie dawkowania insuliny, podawanej także dootrzewnowo. Pomiar stężenia glukozy u tych pacjentów musi być wykonywany wyłącznie metodami selektywnymi dla glukozy, unikając technik GDH-PQQ, GDO i GDH-FAD, ze względu na ryzyko fałszywie zawyżonych wyników spowodowanych obecnością maltozy – metabolitu ikodekstryny. Fałszywe wyniki mogą prowadzić do hipoglikemii, śpiączki, a nawet zgonu. Interferencje w pomiarach mogą utrzymywać się do 2 tygodni po zakończeniu terapii. Należy również monitorować pacjentów z ryzykiem kwasicy mleczanowej (np. ciężka hipotensja, sepsa, ostra niewydolność nerek, stosowanie metforminy) oraz osoby z chorobami upośledzającymi integralność jamy brzusznej, a także unikać stosowania u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek i u dzieci. W trakcie terapii należy kontrolować równowagę płynów, elektrolity (w tym magnez i wodorowęglany), parametry hematologiczne i biochemiczne, a także zwracać uwagę na możliwe objawy otrzewnowe i reakcje nadwrażliwości.
amylaza, antybiotyk, AspAT, cukrzyca, dehydrogenaza glukozy i dwunukleotyd flawina-adenina, dehydrogenaza glukozy-pirolochinolinochinon, dializa otrzewnowa, fosfataza alkaliczna, glikemia, glikozyd nasercowy, guz brzucha, hipoglikemia, hipotensja, ikodekstryna, ileostomia, insulina, jałowe zapalenie otrzewnej, kolostomia, kwasica mleczanowa, maltoza, martwicze zapalenie jelit, metformina, niewydolność nerek, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, oksydoreduktaza glukozy-barwnik, otorbiające zapalenie otrzewnej, parametr hematologiczny, podanie dootrzewnowe, przepuklina, przetoka kałowa, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sepsa, śpiączka, stężenie glukozy, suplementacja magnezu, toksyczna nekroliza naskórka, ultrafiltracja, włóknik, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie uchyłka
Leksykon substancji czynnych
Sodu S-mleczan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Roztwór do dializy otrzewnowej EXTRANEAL zawiera sodu S-mleczan w stężeniu 4,5 g/l (40 mmol/l) i wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej u pacjentów z ciężką hipotensją, sepsą, ostrą niewydolnością nerek, wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu, stosujących metforminę lub NRTI. U pacjentów z ostrą niewydolnością nerek stosowanie roztworu jest przeciwwskazane, a w trakcie terapii konieczne jest monitorowanie równowagi płynów, parametrów hematologicznych i biochemicznych, ze szczególnym uwzględnieniem magnezu, wodorowęglanu, sodu i chlorków. Należy także kontrolować stężenie potasu u pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe. W trakcie leczenia obserwowano objawy otrzewnowe, takie jak bóle brzucha i zmętnienie dializatu, które mogą wskazywać na zakażenie lub jałowe zapalenie otrzewnej, wymagające diagnostyki mikrobiologicznej i odpowiedniego leczenia antybiotykami.
aminotransferaza asparaginianowa, amylaza, dializa otrzewnowa, Extraneal, fosfataza alkaliczna, glikozyd nasercowy, hipotensja, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie jelit, metformina, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, otorbiające zapalenie otrzewnej, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sepsa, sodu (S)-mleczan, toksyczna nekroliza naskórka, ultrafiltracja, wrodzone zaburzenia metabolizmu, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie naczyń, zapalenie otrzewnej, zapalenie uchyłków
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Extraneal Zestaw do dializy otrzewnowej

Roztwór do dializy otrzewnowej EXTRANEAL (ikodekstryna 7,5%) wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, gdzie konieczne jest dostosowanie dawkowania insuliny oraz stosowanie wyłącznie metod pomiaru glukozy selektywnie wykrywających glukozę, aby uniknąć fałszywie podwyższonych wyników spowodowanych obecnością maltozy. Metody takie jak GDH-PQQ, GDO czy GDH-FAD mogą dawać błędne odczyty, co grozi hipoglikemią, śpiączką, a nawet śmiercią. Fałszywe wyniki mogą utrzymywać się do 2 tygodni po zakończeniu terapii. Należy również monitorować pacjentów pod kątem powikłań otrzewnowych, takich jak bóle brzucha, zmętnienie dializatu, a w przypadku podejrzenia zakażenia natychmiast wdrożyć antybiotykoterapię i rozważyć przerwanie stosowania EXTRANEAL. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami jamy brzusznej, ciężką chorobą płuc, niedawno wszczepioną protezą aortalną oraz ryzykiem kwasicy mleczanowej.
antybiotykoterapia, dehydrogenaza glukozy i dwunukleotyd flawina-adenina, dehydrogenaza glukozy-pirolochinolinochinon, dializa otrzewnowa, drenaż, fosfataza alkaliczna, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, ikodekstryna, insulinoterapia, jałowe zapalenie otrzewnej, kwasica mleczanowa, metformina, obrzęk naczynioruchowy, oksydoreduktaza glukozy-barwnik, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, otorbiające zapalenie otrzewnej, oznaczanie stężenia glukozy, posocznica, przepuklina, reakcja anafilaktyczna, równowaga płynów, roztwór do dializy otrzewnowej, rumień wielopostaciowy, tężyczka, toksyczna nekroliza naskórka, ultrafiltracja, zakażenie, zapalenie naczyń, zmętnienie dializatu

otorbiające zapalenie otrzewnej

Powiązane wpisy

Ikodekstryna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Sodu S-mleczan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Specjalne ostrzeżenia – Extraneal Zestaw do dializy otrzewnowej