barbiturany zwykłe
Barbiturany zwykłe (średnio działające) to grupa leków o działaniu uspokajającym, nasennym i przeciwdrgawkowym, które charakteryzują się średnim czasem działania wynoszącym 3-6 godzin. Do tej grupy należą m.in. allobarbital, butabarbital i sekobarbital.
W odróżnieniu od barbituranów długo działających (np. fenobarbital) oraz ultrakrótko działających (np. tiopental), barbiturany zwykłe wykazują umiarkowany czas eliminacji z organizmu. Ich działanie polega na nasileniu hamującego wpływu kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) poprzez wydłużenie czasu otwarcia kanału chlorkowego w receptorze GABA-A.
Ze względu na wąski indeks terapeutyczny, wysokie ryzyko uzależnienia oraz liczne interakcje lekowe, barbiturany zwykłe zostały w dużej mierze wyparte przez benzodiazepiny i leki z innych grup. W obecnej praktyce klinicznej stosowane są rzadko, głównie w leczeniu stanów padaczkowych oraz jako składniki niektórych leków złożonych. Przedawkowanie barbituranów zwykłych stanowi poważne zagrożenie życia, powodując depresję ośrodka oddechowego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Tiopental Panpharma, będący barbituranem zwykłym (kod ATC: N01AF03), wykazuje złożone działanie farmakodynamiczne głównie na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy. Po podaniu dawki indukującej 4 mg/kg masy ciała u pacjentów z prawidłową funkcją serca obserwuje się minimalne obniżenie średniego ciśnienia tętniczego, wzrost częstości akcji serca o około 30%, umiarkowane zmniejszenie wskaźnika sercowego i objętości wyrzutowej oraz wzrost całkowitej oporności obwodowej o około 10%. Tiopental powoduje również zależne od dawki zahamowanie ośrodka oddechowego, co może prowadzić do depresji oddechowej, a także zmniejsza zapotrzebowanie mózgu na tlen i perfuzję mózgową nawet do 45%. Substancja obniża ciśnienie śródczaszkowe przez ponad 10 minut po pojedynczej dawce oraz redukuje ciśnienie wewnątrzgałkowe, co ma znaczenie kliniczne w określonych procedurach zabiegowych. Dodatkowo wykazuje działanie przeciwdrgawkowe, hamując nadmierną aktywność mózgu widoczną klinicznie lub w EEG.
barbiturany zwykłe, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja oddechowa, działanie przeciwdrgawkowe, elektroencefalografia, epinefryna, gospodarka wodno-elektrolitowa, metabolizm mózgu, niewydolność nerek, objętość wyrzutowa, oporność obwodowa, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja wieńcowa, renina osoczowa, rezerwa wieńcowa, różnica tętniczo-żylna, tiopental sodowy, układ sercowo-naczyniowy, wielomocz -
Leksykon leków
Tiopental Panpharma, barbituran z grupy N01AF03, dostępny w dawkach 500 mg i 1 g tiopentalu sodu i węglanu sodu, wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne. Po podaniu dawki indukującej 4 mg/kg masy ciała u pacjentów z prawidłową funkcją serca, tiopental powoduje zmniejszenie zapotrzebowania mózgu na tlen i perfuzji mózgowej nawet do 45%, redukcję ciśnienia śródczaszkowego utrzymującą się ponad 10 minut, obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz hamowanie nadmiernej aktywności mózgowej, co klinicznie manifestuje się zatrzymaniem drgawek lub zmianami w EEG. Działanie ośrodkowe obejmuje również dawkozależne zahamowanie ośrodka oddechowego, co wymaga monitorowania funkcji oddechowej podczas stosowania leku. Hemodynamicznie obserwuje się nieznaczne obniżenie średniego ciśnienia tętniczego, wzrost częstości akcji serca o około 30%, umiarkowane zmniejszenie wskaźnika sercowego i objętości wyrzutowej oraz wzrost całkowitej oporności obwodowej o około 10%, przy minimalnych zmianach perfuzji wieńcowej i zużycia tlenu w mięśniu sercowym.
adrenalina, barbiturany zwykłe, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstość akcji serca, drgawki, drżenie mięśni, EEG, epinefryna, hemodynamika wieńcowa, objętość wyrzutowa, oporność obwodowa, ośrodek oddechowy, perfuzja mózgowa, perfuzja wieńcowa, renina w osoczu, rezerwa wieńcowa, różnica tętniczo-żylna, średnie ciśnienie tętnicze, tiopental sodu, układ nerwowy autonomiczny, układ wydzielania wewnętrznego, węglan sodu, wielomocz, wskaźnik sercowy, zapotrzebowanie mózgu na tlen, zmiany hemodynamiczne -
Leksykon substancji czynnych
Tiopental sodu, barbituran z grupy barbituranów zwykłych (kod ATC: N01AF03), jest głównym składnikiem aktywnym Tiopental Panpharma, dostępnym w dawkach 500 mg (470 mg tiopentalu sodu) oraz 1 g (940 mg tiopentalu sodu) w postaci żółtawobiałego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Po podaniu dawki indukującej (4 mg/kg mc.) u pacjentów z prawidłową czynnością serca, tiopental wywołuje minimalne zmniejszenie średniego ciśnienia tętniczego, wzrost częstości akcji serca o około 30% oraz niewielki spadek maksymalnej szybkości wzrostu ciśnienia w lewej komorze. Hemodynamicznie obserwuje się umiarkowane zmniejszenie wskaźnika sercowego i objętości wyrzutowej, przy jednoczesnym wzroście całkowitej oporności obwodowej o około 10%. Perfuzja wieńcowa i zużycie tlenu pozostają na stałym poziomie, co wskazuje na zachowanie równowagi metabolicznej mięśnia sercowego u pacjentów z prawidłową rezerwą wieńcową.
aktywność reniny w osoczu, barbiturany, barbiturany zwykłe, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstość akcji serca, czynność nerek, działanie przeciwdrgawkowe, elektroencefalografia, epinefryna, objętość wyrzutowa, oporność obwodowa, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja mózgowa, perfuzja wieńcowa, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, rezerwa wieńcowa, średnie ciśnienie tętnicze, tiopental, tiopental panpharma, wielomocz, wskaźnik sercowy, zapotrzebowanie mózgu na tlen, zużycie tlenu w mięśniu sercowym
