blokada nerwu nadobojczykowego

Blokada nerwu nadobojczykowego to procedura anestezjologiczna polegająca na miejscowym podaniu środka znieczulającego w okolicę przebiegu nerwu nadobojczykowego. Nerw ten jest gałęzią splotu szyjnego i odpowiada za unerwienie czuciowe górnej części klatki piersiowej, barku oraz bocznej części szyi.

Technika ta jest stosowana zarówno w celach terapeutycznych, jak i diagnostycznych, szczególnie w leczeniu bólu barku, bólu pooperacyjnego oraz podczas zabiegów chirurgicznych w obrębie górnej części klatki piersiowej i barku. Blokada może być wykonywana pod kontrolą USG, co zwiększa precyzję podania leku i zmniejsza ryzyko powikłań.

Procedura jest względnie bezpieczna, choć mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak: krwiak w miejscu wkłucia, infekcja, uszkodzenie nerwu, czy reakcja alergiczna na środek znieczulający. Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, jak toksyczność ogólnoustrojowa leków miejscowo znieczulających czy odma opłucnowa.

Skuteczność blokady nerwu nadobojczykowego zależy od dokładności identyfikacji nerwu, techniki wykonania oraz doświadczenia osoby przeprowadzającej zabieg. Efekt znieczulenia może utrzymywać się od kilku godzin do kilku dni, w zależności od zastosowanego środka i jego stężenia.