wyciąg izopropanolowy
Wyciąg izopropanolowy to forma ekstraktu roślinnego uzyskiwana przy użyciu izopropanolu (alkoholu izopropylowego) jako rozpuszczalnika. Rozpuszczalnik ten charakteryzuje się średnią polarnością, co pozwala na ekstrakcję zarówno związków hydrofilowych, jak i umiarkowanie lipofilowych z materiału roślinnego.
W medycynie i farmacji wyciągi izopropanolowe są wykorzystywane do izolacji substancji biologicznie czynnych z roślin leczniczych. Izopropanol wykazuje dobrą zdolność do ekstrakcji flawonoidów, alkaloidów, glikozydów oraz niektórych terpenów, co czyni go wartościowym rozpuszczalnikiem w procesie produkcji preparatów fitoterapeutycznych.
Stosowanie izopropanolu jako ekstrahenta ma kilka zalet: charakteryzuje się on niższą toksycznością niż metanol, ma wyższą temperaturę wrzenia niż etanol (co może być korzystne przy niektórych procesach ekstrakcji), a także wykazuje właściwości przeciwbakteryjne, co może przedłużać trwałość uzyskanych wyciągów. W porównaniu do wyciągów wodnych, ekstrakty izopropanolowe często zawierają szersze spektrum związków bioaktywnych.
W praktyce klinicznej preparaty zawierające wyciągi izopropanolowe roślin leczniczych są stosowane w terapii wielu schorzeń, m.in. zaburzeń nastroju (np. wyciąg z dziurawca), problemów z układem pokarmowym czy dolegliwości wątrobowych. Ważne jest jednak, aby w produktach końcowych pozostałości izopropanolu były minimalizowane ze względu na jego potencjalną toksyczność w wyższych stężeniach.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kłącze pluskwicy groniastej – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W praktyce klinicznej stosowanie leków zawierających wyciąg z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizoma), takich jak Remifemin, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa w okresie ciąży i laktacji. Nie potwierdzono bezpieczeństwa stosowania tych preparatów u kobiet ciężarnych, a brak badań klinicznych oceniających potencjalne działanie teratogenne lub wpływ na rozwój płodu uzasadnia przeciwwskazanie do ich stosowania w tym okresie. Podobnie, brak jest danych dotyczących przenikania substancji czynnych do mleka kobiecego oraz ich wpływu na niemowlęta, co stanowi podstawę do odradzania stosowania tych leków u kobiet karmiących piersią. W przypadku konieczności leczenia objawowego u kobiet w laktacji, rekomendowane jest rozważenie alternatywnych terapii o udokumentowanym profilu bezpieczeństwa.
cellaktoza, Cimicifugae racemosae rhizoma, Cimicifugae racemosae rhizomae extractum fluidum, działanie teratogenne, karmienie piersią, kłącze pluskwicy groniastej, laktacja, mleko kobiece, nietolerancja laktozy, profil bezpieczeństwa, przenikanie substancji czynnych, rozwój płodu, wiek rozrodczy, wyciąg izopropanolowy, wyciąg płynny z kłącza pluskwicy groniastej, wyciąg z kłącza pluskwicy groniastej, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Kłącze pluskwicy groniastej – Właściwości farmakokinetyczne
Preparat leczniczy Remifemin zawiera standaryzowany wyciąg izopropanolowy 40% (V/V) z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizomae extractum fluidum) w ilości 0,018-0,026 ml na tabletkę, z stosunkiem surowca do ekstraktu wynoszącym 0,78-1,14:1. Pomimo szerokiego zastosowania klinicznego, w dostępnej literaturze oraz dokumentacji produktu brak jest danych dotyczących farmakokinetyki tego wyciągu, w tym parametrów takich jak biodostępność, Tmax, okres półtrwania (T1/2), objętość dystrybucji (Vd) czy klirens. Brak tych informacji utrudnia pełne zrozumienie mechanizmu działania oraz optymalizację dawkowania preparatu.
biodostępność, celuloza sproszkowana, charakterystyka farmakologiczna, czas stężenia maksymalnego, działanie terapeutyczne, efekty farmakodynamiczne, ekstrakt z pluskwicy groniastej, farmakokinetyka, kłącze pluskwicy groniastej, klirens, laktoza jednowodna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, wyciąg izopropanolowy, wyciąg z pluskwicy groniastej - Leksykon substancji czynnych
Kłącze pluskwicy groniastej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizoma), stosowanego m.in. w preparacie Remifemin, obejmują toksykologię przewlekłą, genotoksyczność oraz wpływ na nowotwory. W 6-miesięcznym badaniu toksyczności przewlekłej u samic szczurów ustalono NOEL dla izopropanolowego wyciągu na poziomie 21,06 mg/kg masy ciała. Test Amesa z etanolowym wyciągiem (1 mg/płytkę) nie spełniał aktualnych standardów metodologicznych, co ogranicza jego wartość w ocenie genotoksyczności. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na układ rozrodczy, co wskazuje na konieczność dalszych badań w tych obszarach.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Cimicifuga racemosa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kłącze pluskwicy groniastej, mysz transgeniczna, NOEL, nowotwór hormonozależny, nowotwór piersi, pluskwica groniasta, poziom dawkowania bez obserwowanego efektu, przerzutowy nowotwór płuc, test Amesa, toksyczność, toksyczność przewlekła, wyciąg etanolowy, wyciąg izopropanolowy, wyciąg z pluskwicy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Remifemin 0,018 – 0,026 ml
Lek Remifemin zawiera wyciąg izopropanolowy 40% (V/V) z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizomae extractum fluidum) w dawce 0,018 – 0,026 ml na tabletkę, co odpowiada ekstraktowi w stosunku 0,78 – 1,14 : 1. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych, w tym cellaktozę – mieszaninę celulozy sproszkowanej i laktozy jednowodnej. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki z ciężką nietolerancją laktozy, u których stosowanie leku może wywołać działania niepożądane ze względu na obecność laktozy w składzie.