ciężka otyłość

Ciężka otyłość, określana również jako otyłość III stopnia lub otyłość olbrzymia, to stan charakteryzujący się wskaźnikiem masy ciała (BMI) wynoszącym 40 kg/m² lub więcej. Stanowi ona poważny problem zdrowotny związany z istotnie podwyższonym ryzykiem wielu chorób współistniejących, w tym cukrzycy typu 2, nadciśnienia tętniczego, chorób sercowo-naczyniowych, bezdechu sennego, niektórych nowotworów oraz zaburzeń psychicznych.

Patofizjologia ciężkiej otyłości jest złożona i obejmuje interakcje między czynnikami genetycznymi, środowiskowymi, behawioralnymi i hormonalnymi. U pacjentów z tym schorzeniem występują znaczące zaburzenia metaboliczne, w tym insulinooporność, dyslipidemia oraz przewlekły stan zapalny, które przyczyniają się do rozwoju powikłań narządowych.

Leczenie ciężkiej otyłości wymaga kompleksowego podejścia i często obejmuje interwencje wielospecjalistyczne. W przypadkach, gdy metody zachowawcze (dieta, aktywność fizyczna, farmakoterapia) nie przynoszą zadowalających efektów, rozważa się leczenie bariatryczne jako opcję terapeutyczną o udowodnionej skuteczności. Zabiegi bariatryczne, takie jak rękawowa resekcja żołądka czy bypass żołądkowy, prowadzą nie tylko do redukcji masy ciała, ale również do istotnej poprawy lub ustąpienia wielu chorób towarzyszących.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl