hemofiltracja ciągła

Hemofiltracja ciągła (CVVH – Continuous Veno-Venous Hemofiltration) to technika pozaustrojowego oczyszczania krwi stosowana u pacjentów w stanie krytycznym, szczególnie w przypadku ostrej niewydolności nerek. Metoda polega na powolnym, ale ciągłym przepływie krwi przez hemofiltr, gdzie następuje usuwanie nadmiaru płynów, elektrolitów i produktów przemiany materii na zasadzie konwekcji, czyli przesączania przez błonę półprzepuszczalną.

W przeciwieństwie do hemodializy przerywanej, hemofiltracja ciągła charakteryzuje się znacznie mniejszym przepływem krwi (100-200 ml/min) i płynu substytucyjnego (20-35 ml/kg/h), co przekłada się na większą stabilność hemodynamiczną pacjenta. Płyn substytucyjny może być podawany przed filtrem (predylucja) lub za filtrem (postdylucja), a często stosuje się również kombinację obu metod.

Główne wskazania do zastosowania CVVH obejmują ostrą niewydolność nerek w przebiegu wstrząsu, zespołu niewydolności wielonarządowej, ciężkiej sepsy, a także w sytuacjach znacznej niestabilności hemodynamicznej, gdy hemodializa przerywana byłaby źle tolerowana. Procedura wymaga stałego monitorowania parametrów życiowych pacjenta oraz kontroli równowagi płynowej i elektrolitowej.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Glukoza bezwodna – Wskazania do stosowania

Glukoza bezwodna jest kluczowym składnikiem w produktach leczniczych stosowanych w terapii nerkozastępczej oraz żywieniu pozajelitowym. W hemofiltracji, na przykład przy użyciu roztworu Duosol zawierającego 4 mmol/l potasu, glukoza bezwodna występuje w stężeniu 5,6 mmol/l (1,0 g/l), co zapewnia odpowiednią osmolarność około 300 mOsm/l oraz dostarcza energii niezbędnej do utrzymania homeostazy metabolicznej u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek. W żywieniu pozajelitowym, preparat Kabiven Peripheral dostępny w trójkomorowych workach o pojemnościach 1440 ml, 1920 ml i 2400 ml dostarcza odpowiednio 97 g, 130 g oraz 162 g glukozy bezwodnej, co przekłada się na całkowitą wartość energetyczną 1000 kcal, 1400 kcal i 1700 kcal. Glukoza stanowi główne źródło węglowodanów, wspierając funkcje metaboliczne i zapobiegając katabolizmowi białek.
emulsja do infuzji, glikogeneza, glukoza bezwodna, hemofiltracja ciągła, hiperglikemia, homeostaza metaboliczna, katabolizm białek, osmolarność roztworu, ostra niewydolność nerek, proces metaboliczny, terapia nerkozastępcza, wartość energetyczna, wartość energetyczna pozabiałkowa, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Magnezu chlorek sześciowodny – Właściwości farmakodynamiczne

Magnez w postaci chlorku sześciowodnego (MgCl₂ × 6H₂O) jest kluczowym składnikiem farmakoterapii, pełniącym rolę kofaktora dla ponad 300 enzymów i uczestniczącym w metabolizmie węglowodanów, tłuszczów oraz syntezie białek. Jony Mg²⁺ regulują przewodnictwo nerwowe i kurczliwość mięśni, w tym mięśnia sercowego, poprzez wpływ na potencjał błonowy i aktywność pompy sodowo-potasowej (Na⁺/K⁺ ATP-azy). W preparatach leczniczych magnez występuje w precyzyjnie dobranych stężeniach: 0,5 mmol/l w roztworach do dializy otrzewnowej (np. balance, bicaVera) i hemofiltracji (Duosol), 1,5 mmol/l w roztworach do infuzji (Venolyte) oraz 5 mmol/l w roztworach do żywienia pozajelitowego (Aminomel 10E i 12,5E). Takie stężenia zapewniają optymalną homeostazę elektrolitową i kwasowo-zasadową, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub wymagających żywienia pozajelitowego.
ciśnienie osmotyczne, dyfuzja i konwekcja, hemofiltracja, hemofiltracja ciągła, hipomagnezemia, homeostaza elektrolitowa, integralność błony komórkowej, kanał jonowy, krańcowa niewydolność nerek, kurczliwość mięśni, magnez chlorek sześciowodny, mięsień sercowy, niewydolność nerek, osłabienie mięśniowe, ostra niewydolność nerek, pompa sodowo-potasowa, potencjał błonowy, przewodnictwo nerwowe, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór do infuzji dożylnej, stan odżywienia, synteza ATP, synteza białek, terapia nerkozastępcza, toksyna mocznicowa, transmisja impulsów nerwowych, transport aktywny, transport błonowy, układ enzymatyczny, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Glukoza bezwodna – Właściwości farmakodynamiczne

Glukoza bezwodna pełni kluczową rolę metaboliczną jako główne źródło energii dla komórek, będąc istotnym składnikiem preparatów medycznych stosowanych w hemofiltracji oraz żywieniu pozajelitowym. W roztworze do hemofiltracji Duosol zawierającym 4 mmol/l potasu, stężenie glukozy wynosi 5,6 mmol/l (1,0 g) przy osmolarności 300 mOsm/l, co wspomaga utrzymanie homeostazy metabolicznej podczas leczenia ostrej niewydolności nerek. W preparacie do żywienia pozajelitowego Kabiven Peripheral, glukoza dostarcza od 97 g do 162 g w zależności od objętości (1440 ml do 2400 ml), odpowiadając wartości energetycznej pozabiałkowej od 900 kcal do 1500 kcal, przy osmolarności około 750 mOsm/l i osmolalności 830 mOsm/kg wody. pH tych preparatów mieści się w zakresie 7,0-8,0 (Duosol) oraz około 5,6 (Kabiven Peripheral).
Duosol, emulsja tłuszczowa, energia pozabiałkowa, enzymy wątrobowe, glukoza bezwodna, hemofiltracja, hemofiltracja ciągła, homeostaza metaboliczna, Kabiven Peripheral, osmolalność, osmolarność, ostra niewydolność nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór buforowany wodorowęglanem, roztwór do hemofiltracji, substancja osmotycznie czynna, termogeneza, żywienie pozajelitowe

hemofiltracja ciągła

Powiązane wpisy

Glukoza bezwodna – Wskazania do stosowania

Magnezu chlorek sześciowodny – Właściwości farmakodynamiczne

Glukoza bezwodna – Właściwości farmakodynamiczne