hiperkaliemia noworodka

Hiperkaliemia noworodka to stan zwiększonego stężenia potasu w surowicy krwi (>5,5 mmol/l) występujący u noworodków. Jest to jedno z najczęstszych zaburzeń elektrolitowych w okresie noworodkowym, które może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zaburzeń rytmu serca i nagłej śmierci.

Przyczyny hiperkaliemii u noworodków obejmują zarówno czynniki fizjologiczne, jak i patologiczne. Wśród najczęstszych wymienia się: niedojrzałość nerek (szczególnie u wcześniaków), kwasicę metaboliczną, hemolizę, uszkodzenie tkanek, niewydolność nadnerczy, cukrzycę, niewydolność nerek oraz jatrogenne podanie nadmiernej ilości potasu. Szczególnie narażone są noworodki urodzone przedwcześnie z bardzo małą masą urodzeniową.

Objawy kliniczne hiperkaliemii u noworodków mogą obejmować bradykardię, zaburzenia rytmu serca, osłabienie mięśniowe oraz zmiany w zapisie EKG (wysokie, spiczaste załamki T, poszerzenie zespołów QRS, wydłużenie odstępu PR). Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia potasu w surowicy, przy czym należy wykluczyć pseudohiperkaliemię związaną z hemolizą próbki.

Leczenie hiperkaliemii noworodka zależy od jej nasilenia i przyczyny. W przypadkach ciężkich obejmuje podanie wapnia (stabilizacja błony komórkowej kardiomiocytów), glukozy z insuliną (przesunięcie potasu do komórek), środków alkalizujących, żywic jonowymiennych, a w skrajnych przypadkach – dializę. Kluczowe znaczenie ma również leczenie choroby podstawowej i modyfikacja podaży potasu w żywieniu parenteralnym.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl