erozja blaszki miażdżycowej

Erozja blaszki miażdżycowej to proces patologiczny, w którym dochodzi do uszkodzenia i przerwania ciągłości śródbłonka pokrywającego blaszkę miażdżycową, bez pęknięcia jej pokrywy włóknistej. Stanowi ona drugą po pęknięciu blaszki najczęstszą przyczynę ostrego zespołu wieńcowego.

Mechanizm erozji blaszki miażdżycowej związany jest z lokalnym stanem zapalnym, apoptozą komórek śródbłonka oraz działaniem metaloproteinaz macierzy zewnątrzkomórkowej. W miejscu erozji dochodzi do odsłonięcia kolagenu i innych składników macierzy pozakomórkowej, co prowadzi do aktywacji płytek krwi i kaskady krzepnięcia, a w konsekwencji do powstania zakrzepu.

W przeciwieństwie do pęknięcia blaszki, erozja częściej występuje u młodszych pacjentów, szczególnie kobiet, oraz u osób palących. Blaszki ulegające erozji charakteryzują się zwykle mniejszą zawartością lipidów i komórek zapalnych, a większą ilością proteoglikanów i glikozaminoglikanów w porównaniu do blaszek podatnych na pęknięcie.

W diagnostyce obrazowej erozji blaszki miażdżycowej zastosowanie znajduje optyczna koherentna tomografia (OCT), która pozwala na uwidocznienie braku ciągłości śródbłonka przy zachowanej pokrywie włóknistej. Leczenie opiera się na standardowych protokołach postępowania w ostrych zespołach wieńcowych, z uwzględnieniem leczenia przeciwpłytkowego i przeciwzakrzepowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl