metronidazol ogólnoustrojowy
Metronidazol ogólnoustrojowy to syntetyczny lek przeciwbakteryjny i przeciwpierwotniakowy z grupy nitroimidazoli, stosowany w terapii zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe oraz niektóre pierwotniaki. Po podaniu ogólnoustrojowym (doustnie lub dożylnie) metronidazol osiąga wysokie stężenia w większości tkanek i płynów ustrojowych, w tym w płynie mózgowo-rdzeniowym, kościach oraz ropniach.
Mechanizm działania metronidazolu opiera się na jego redukcji wewnątrz komórek drobnoustrojów beztlenowych, co prowadzi do powstania aktywnych metabolitów uszkadzających DNA patogenów. Lek wykazuje skuteczność wobec większości bakterii beztlenowych, w tym Bacteroides fragilis, Clostridium difficile, Fusobacterium spp., a także pierwotniaków takich jak Trichomonas vaginalis, Entamoeba histolytica czy Giardia lamblia.
Wskazania do stosowania metronidazolu ogólnoustrojowego obejmują zakażenia w obrębie jamy brzusznej, miednicy mniejszej, układu oddechowego, kości i stawów, ośrodkowego układu nerwowego, skóry i tkanek miękkich wywołane przez bakterie beztlenowe, a także rzekomobłoniaste zapalenie jelit, bakteryjną waginozę oraz zakażenia pierwotniakowe. Lek często stosowany jest w terapii empirycznej zakażeń mieszanych w skojarzeniu z antybiotykami działającymi na bakterie tlenowe.
Metronidazol ogólnoustrojowy charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym (około 80%), a jego okres półtrwania wynosi 6-8 godzin. Metabolizowany jest głównie w wątrobie, a wydalany z moczem i w mniejszym stopniu z kałem. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, metaliczny smak w ustach oraz potencjalne reakcje disulfiramopodobne po spożyciu alkoholu podczas terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Arilin Rapid
Produkt leczniczy Arilin rapid zawierający metronidazol w dawce 1000 mg w formie globulek dopochwowych wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, zaburzeniami hemopoezy oraz chorobami ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zespołem Cockayne’a, u których odnotowano przypadki ciężkiej hepatotoksyczności i ostrej niewydolności wątroby, często o szybkim przebiegu i zgonach. W tych przypadkach konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby przed i w trakcie terapii oraz natychmiastowe przerwanie leczenia przy wzroście parametrów wątrobowych. Ponadto, metronidazol może wywoływać ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia leczenia ratunkowego.
czynność wątroby, hemopoeza, hepatotoksyczność, komórka płciowa, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lek sympatykomimetyczny, metronidazol, metronidazol ogólnoustrojowy, neuropatia, niewydolność wątroby, nitroimidazol, obwodowy układ nerwowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność wątroby, perystaltyka jelit, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, testy wątrobowe, wstrząs anafilaktyczny, zespół Cockayne’a, zmiana nowotworowa