marsz atopowy
Marsz atopowy (marsz alergiczny) to termin określający postępujący rozwój chorób alergicznych u predysponowanych genetycznie osób, przebiegający zazwyczaj w określonej sekwencji czasowej. Proces ten rozpoczyna się najczęściej w dzieciństwie od atopowego zapalenia skóry i alergii pokarmowych, a następnie ewoluuje w kierunku alergicznego nieżytu nosa i astmy oskrzelowej.
Mechanizm marszu atopowego opiera się na defekcie bariery naskórkowej oraz nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej z dominacją limfocytów Th2 i nadprodukcją IgE. Uszkodzenie bariery skórnej, typowe dla AZS, ułatwia penetrację alergenów, co prowadzi do uczulenia i dalszej progresji choroby. U pacjentów z wczesnym początkiem AZS ryzyko rozwoju astmy jest 3-krotnie wyższe niż w populacji ogólnej.
W prewencji marszu atopowego kluczowe znaczenie ma wczesna interwencja terapeutyczna, obejmująca odpowiednią pielęgnację skóry, kontrolę stanu zapalnego oraz eliminację czynników prowokujących. Wykazano, że regularne stosowanie emolientów od urodzenia u dzieci z grupy ryzyka może zmniejszyć częstość występowania AZS o 50%. Badania sugerują również, że prawidłowe leczenie pierwotnych objawów atopii może potencjalnie zahamować progresję marszu alergicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry (azs) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry, charakteryzująca się świądem i zmianami wypryskowymi, występująca zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Metaanalizy wskazują, że u 20% dzieci objawy utrzymują się przez co najmniej 8 lat, a u mniej niż 5% po 20 latach. Wczesny początek choroby (przed 2. rokiem życia) wiąże się z niższym ryzykiem przetrwałych objawów. Czynniki ryzyka przewlekłości to m.in. ekspozycja na alergeny (pyłki, dym papierosowy, detergenty), historia atopii w rodzinie oraz miejsce zamieszkania. AZS często nasila się między 2. a 4. rokiem życia, a u dorosłych może ulegać zaostrzeniom pod wpływem czynników środowiskowych i zawodowych. Około 30% pacjentów rozwija astmę, a 35% alergiczny nieżyt nosa, jednak przebieg marszu atopowego jest zmienny i nieprzewidywalny. Badania kohortowe wykazały zwiększone ryzyko współistnienia chorób autoimmunologicznych i nowotworów, takich jak chłoniak Hodgkina (HR 1,85) czy choroba Leśniowskiego-Crohna (HR 1,62).
alergen powietrznopochodny, alergiczny nieżyt nosa, alergie pokarmowe, astma, atopowe zapalenie skóry, autoimmunologiczna choroba wątroby, biomarker prognostyczny, celiakia, chłoniak Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna skóry, dipeptydylopeptydaza 4, łysienie plackowate, marsz atopowy, mięczak zakaźny, mutacja genu filagryny, periostyna, pokrzywka, poziom IgE, sensytyzacja IgE, świąd, tralokinumab, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk, zaburzenie snu, zespół jelita drażliwego - Leksykon chorób i schorzeń
Eozynofilowe zapalenie przełyku – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Eozynofilowe zapalenie przełyku (EoE) to przewlekła, immunologiczna choroba o alergicznym podłożu, charakteryzująca się eozynofilową infiltracją przełyku i przewlekłym przebiegiem. Badania populacyjne z lat 2005-2017 w Szwecji wykazały, że EoE nie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem śmiertelności ani zgonów z powodu nowotworów przełyku czy innych nowotworów przewodu pokarmowego, niezależnie od płci czy poziomu wykształcenia. Choroba wymaga długotrwałego leczenia, obejmującego dietę eliminacyjną, miejscowe steroidy, inhibitory pompy protonowej oraz endoskopowe rozszerzanie przełyku w przypadku zwężeń. Czynniki ryzyka nawrotu to m.in. wiek zachorowania <40 lat, dłuższy czas do diagnozy, wymioty oraz leczenie glikokortykosteroidami, natomiast wyższy BMI i podwyższone IgE mają charakter ochronny.
achalazja, badanie kohortowe, choroba atopowa, choroba immunologiczna, czynnik ryzyka nawrotu, dieta eliminacyjna, eozynofilia przełyku, eozynofilowe zapalenie przełyku, epidemiologia, glikokortykosteroid, inhibitor pompy protonowej, marsz atopowy, mechanizm patogenetyczny, miejscowy steroid, nowotwór przełyku, nowotwór przewodu pokarmowego, pierścień Schatzkiego, podwyższony poziom IgE, remisja choroby, rozszerzanie endoskopowe, rozszerzanie przełyku, spontaniczna remisja, zaostrzenie objawów - Leksykon chorób i schorzeń
Astma – Zapobieganie i profilaktyka
Astma jest przewlekłą chorobą zapalną dróg oddechowych dotykającą około 300 milionów osób globalnie, z prognozowanym wzrostem do 400 milionów do 2025 roku. Kluczowym elementem zarządzania astmą jest indywidualny, pisemny plan postępowania, który obejmuje samokontrolę objawów i pomiar PEF, schemat przyjmowania leków oraz działania w przypadku zaostrzeń. Leki kontrolujące, takie jak kortykosteroidy wziewne (ICS) stosowane zwykle dwa razy dziennie, oraz długo działające beta-2-agonisty (LABA) w połączeniu z ICS, stanowią podstawę terapii. Unikanie czynników wyzwalających, takich jak alergeny (kurz, pyłki, roztocza), dym tytoniowy, zanieczyszczenia powietrza, infekcje wirusowe (np. RSV, grypa) oraz stres, jest niezbędne w profilaktyce zaostrzeń. Nowe wytyczne GINA 2024 odrzucają monoterapię SABA ze względu na ryzyko poważnych zaostrzeń, rekomendując stosowanie ICS u wszystkich dorosłych i młodzieży z astmą.
alergen, alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna, astma indukowana wysiłkiem, astma niekontrolowana, atopowe zapalenie skóry, czynność płuc, długo działający beta-agonista, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, infekcja dróg oddechowych, infekcja rinowirusem, kortykosteroid wziewny, krótko działający beta-2-agonista, lek antycholinergiczny, lek antyleukotrienowy, lek ratunkowy, marsz atopowy, miernik szczytowego przepływu, mikrobiom dróg oddechowych, montelukast, omalizumab, pneumokok, przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc, refluks żołądkowo-przełykowy, stabilizator komórek tucznych, świszczący oddech, syncytialny wirus oddechowy, tiotropium