aminokwas egzogenny i endogenny

Aminokwasy egzogenne i endogenne to dwie kategorie aminokwasów klasyfikowane ze względu na zdolność organizmu do ich syntezy. Aminokwasy endogenne (nieniezbędne) mogą być syntetyzowane przez organizm człowieka w wystarczających ilościach, podczas gdy egzogenne (niezbędne) muszą być dostarczane z pożywieniem, ponieważ organizm nie może ich wytwarzać lub syntezuje je w niewystarczających ilościach.

Do aminokwasów egzogennych u człowieka zalicza się: fenyloalaninę, walinę, treoninę, tryptofan, izoleucynę, metioninę, leucynę, lizynę oraz histydynę (u niemowląt i w niektórych stanach patologicznych). Brak tych aminokwasów w diecie prowadzi do zaburzeń metabolicznych, niedożywienia białkowego i może skutkować poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi.

Aminokwasy endogenne obejmują: alaninę, argininę (u dorosłych), asparaginę, kwas asparaginowy, cysteinę, kwas glutaminowy, glutaminę, glicynę, prolinę, serynę i tyrozynę. Mimo że organizm może je syntetyzować, w niektórych stanach fizjologicznych (np. wzrost, ciąża) lub patologicznych (np. stres metaboliczny, choroby) ich produkcja może być niewystarczająca, co prowadzi do uznania niektórych z nich za „warunkowo niezbędne”.

Ocena statusu aminokwasów ma kluczowe znaczenie w żywieniu klinicznym, projektowaniu diet, leczeniu chorób metabolicznych oraz w optymalizacji żywienia sportowców. Niedobory aminokwasów egzogennych mogą manifestować się szeregiem objawów klinicznych – od opóźnienia wzrostu u dzieci, przez zaburzenia neurologiczne, po osłabienie odporności.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl