Skład i postać leku
Aminomel 12,5 E

Aminomel to roztwór do infuzji zawierający kompleksową mieszaninę L-aminokwasów egzogennych i endogennych wraz z elektrolitami, dostępny w dwóch stężeniach: 10E (100 g/l aminokwasów) oraz 12,5E (125 g/l aminokwasów). Preparaty różnią się zawartością poszczególnych aminokwasów, np. L-izoleucyny (5,85 g vs 7,31 g/1000 ml), L-leucyny (6,24 g vs 7,80 g/1000 ml) oraz elektrolitów, takich jak Na+ (69 mmol/l vs 87 mmol/l) i K+ (45 mmol/l vs 56,25 mmol/l). Osmolarność wynosi odpowiednio 1145 mOsm/l dla 10E i 1430 mOsm/l dla 12,5E, a pH utrzymuje się w zakresie 6,0–6,3. Preparaty są jałowe, bez pirogenów, przeznaczone do dożylnej podaży, dostępne w butelkach 500 ml i 1000 ml, z okresem ważności 2 lata przy przechowywaniu poniżej 25°C i ochronie przed światłem.

Pobierz ChPL PDF Aminomel 12,5 E – Roztwór do infuzji – –
  1. Skład produktu leczniczego Aminomel
    1. Substancje czynne
    2. Składniki elektrolitowe
    3. Skład jonowy elektrolitów
    4. Dodatkowe parametry fizykochemiczne
    5. Substancje pomocnicze
  2. Postać farmaceutyczna i forma podania
    1. Opakowanie i przechowywanie
  3. Przygotowanie i podanie leku
    1. Dodawanie substancji dodatkowych
    2. Niezgodności farmaceutyczne
    3. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. żywienie pozajelitowe
Substancja czynna
  1. acetylocysteina
  2. glicyna
  3. kwas L-asparaginowy
  4. kwas L-glutaminowy
  5. L-alanina
  6. L-arginina
  7. L-fenyloalanina
  8. L-histydyna
  9. L-izoleucyna
  10. L-leucyna
  11. L-lizyna octan
  12. L-metionina
  13. L-ornityny chlorowodorek
  14. L-prolina
  15. L-seryna
  16. L-treonina
  17. L-tryptofan
  18. L-walina
  19. magnezu chlorek sześciowodny
  20. N-acetylo-L-tyrozyna
  21. potasu chlorek
  22. sodu chlorek
  23. sodu octan trójwodny
  24. sodu wodorotlenek
  25. wapnia chlorek dwuwodny
Kategoria leku
  1. preparaty do żywienia pozajelitowego
  2. roztwory aminokwasów

Skład produktu leczniczego Aminomel

Produkt leczniczy Aminomel występuje w dwóch wariantach stężeniowych: Aminomel 10E oraz Aminomel 12,5E. Oba preparaty są roztworami do infuzji zawierającymi mieszaninę L-aminokwasów z elektrolitami, różniącymi się stężeniem poszczególnych składników.1

Substancje czynne

Podstawowy skład obejmuje pełen zestaw aminokwasów egzogennych i endogennych w precyzyjnie określonych proporcjach. Poniżej przedstawiono zawartość substancji czynnych w 1000 ml roztworu:2

Substancja czynna Aminomel 10E Aminomel 12,5E
L-izoleucyna 5,85 g 7,31 g
L-leucyna 6,24 g 7,80 g
L-lizyny octan (w przeliczeniu na lizynę) 10,02 g 12,53 g
L-metionina 4,68 g 5,85 g
L-fenyloalanina 5,40 g 6,75 g
L-treonina 5,00 g 6,25 g
L-tryptofan 2,00 g 2,50 g
L-walina 5,00 g 6,25 g
L-arginina 9,66 g 12,08 g
L-histydyna 3,30 g 4,13 g
L-alanina 15,50 g 19,38 g
Kwas L-glutaminowy 5,00 g 6,25 g
Glicyna 7,55 g 9,44 g
L-prolina 7,50 g 9,38 g
L-ornityny chlorowodorek (w przeliczeniu na ornitynę) 2,42 g 3,02 g
Kwas L-asparaginowy 1,91 g 2,39 g
L-seryna 4,30 g 5,38 g
Acetylocysteina (w przeliczeniu na cysteinę) 0,673 g 0,84 g
N-acetylo-L-tyrozyna (w przeliczeniu na tyrozynę) 2,00 g 2,50 g

Składniki elektrolitowe

Oprócz aminokwasów, skład produktu obejmuje również elektrolity w postaci soli, zapewniające odpowiednie stężenia jonów:3

Składnik elektrolitowy Aminomel 10E Aminomel 12,5E
Sodu octan trójwodny 3,456 g 4,320 g
Sodu wodorotlenek 1,324 g 1,664 g
Sodu chlorek 0,625 g 0,780 g
Potasu chlorek 3,355 g 4,194 g
Magnezu chlorek sześciowodny 1,017 g 1,270 g
Wapnia chlorek dwuwodny 0,735 g 0,919 g

Skład jonowy elektrolitów

Stężenie jonów w roztworach Aminomel 10E i 12,5E przedstawia się następująco:4

Jon Aminomel 10E Aminomel 12,5E
Na+ 69 mmol/l (69 mEq/l) 87 mmol/l (87 mEq/l)
K+ 45 mmol/l (45 mEq/l) 56,25 mmol/l (56,5 mEq/l)
Ca++ 5 mmol/l (10 mEq/l) 6 mmol/l (12 mEq/l)
Mg++ 5 mmol/l (10 mEq/l) 6 mmol/l (12 mEq/l)
Chlorki− 90 mmol/l (90 mEq/l) 112,5 mmol/l (112,5 mEq/l)
Octany− 74 mmol/l (74 mEq/l) 92,5 mmol/l (92,5 mEq/l)
L-jabłczany− 22 mmol/l (22 mEq/l) 28 mmol/l (28 mEq/l)

Dodatkowe parametry fizykochemiczne

Charakterystyka fizykochemiczna produktów Aminomel 10E i 12,5E:5

Parametr Aminomel 10E Aminomel 12,5E
Teoretyczna osmolarność 1145 mOsm/l 1430 mOsm/l
pH 6,0 – 6,3 6,0 – 6,3
Kwasowość miareczkowa (do pH=7,4) 18 – 25 mmol/l 22 – 30 mmol/l
Zawartość azotu 15,6 g/l 19,5 g/l
Wartość energetyczna 1700 kJ/l (400 kcal/l) 2125 kJ/l (500 kcal/l)

Substancje pomocnicze

Oprócz składników aktywnych, produkt zawiera następujące substancje pomocnicze:6

  • Woda do wstrzykiwań – podstawowy rozpuszczalnik zapewniający odpowiednie rozpuszczenie wszystkich składników produktu
  • Disodu edetynian dwuwodny – substancja chelatująca, stabilizująca roztwór poprzez wiązanie śladowych ilości jonów metali ciężkich
  • Kwas jabłkowy – stosowany do ustalenia odpowiedniego pH roztworu

Postać farmaceutyczna i forma podania

Aminomel 10E i 12,5E występują w postaci roztworu do infuzji, przeznaczonego do podania dożylnego. Preparaty stanowią jałowe roztwory, nie zawierające pirogenów.7

Aminomel 10E to roztwór L-aminokwasów o stężeniu 100 g/l z elektrolitami, natomiast Aminomel 12,5E zawiera L-aminokwasy w stężeniu 125 g/l z elektrolitami. Oba preparaty powinny być przejrzyste i praktycznie bezbarwne.8

Opakowanie i przechowywanie

Produkt Aminomel dostępny jest w butelkach szklanych zawierających 500 ml lub 1000 ml roztworu.9 Okres ważności produktu wynosi 2 lata.10

Preparat należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić przed światłem.11

Przygotowanie i podanie leku

Przed zastosowaniem produktu Aminomel należy upewnić się, że roztwór jest przejrzysty i praktycznie bezbarwny, a pojemnik nie jest uszkodzony. Po otwarciu pojemnika roztwór należy zużyć niezwłocznie – nie należy go przechowywać do wykorzystania w kolejnej infuzji. Zabronione jest ponowne podłączanie częściowo zużytego pojemnika.12

Dodawanie substancji dodatkowych

W przypadku konieczności dodania substancji dodatkowych do roztworu Aminomel, należy przestrzegać ściśle określonych zasad:13

  • Zachować warunki aseptyczne podczas całej procedury
  • Sprawdzić stabilność i zgodność substancji dodawanych w roztworze
  • Przygotować miejsce do wstrzykiwań na pojemniku
  • Przebić wejście iniekcyjne i wstrzyknąć substancje dodatkowe za pomocą igły do wstrzyknięć lub zestawu przetaczającego
  • Dokładnie wymieszać roztwór z dodaną substancją
  • Sprawdzić końcowy roztwór pod kątem zmiany barwy lub widocznych cząstek
  • Sprawdzić, czy pojemnik nie przecieka
  • Upewnić się, że dodatkowe składniki były przechowywane zgodnie z zaleceniami

Niezgodności farmaceutyczne

Należy pamiętać o możliwych niezgodnościach farmaceutycznych. Przed wprowadzeniem dodatkowych składników, trzeba sprawdzić ich zgodność z roztworem. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z ceftriaksonem.14

Przed dodaniem substancji lub leku, należy ocenić, czy są one rozpuszczalne i/lub stabilne w wodzie oraz czy zakres pH produktu Aminomel jest odpowiedni. Po dodaniu należy sprawdzić roztwór pod kątem zmiany barwy, wytrącenia osadu, pojawienia się nierozpuszczalnych kompleksów lub kryształów.15

Roztworów aminokwasów nie powinny być podawane łącznie z innymi lekami ze względu na zwiększone ryzyko zakażeń i możliwość wystąpienia niezgodności. Dodatkowe substancje muszą być wprowadzane z zastosowaniem techniki aseptycznej, a po ich wprowadzeniu roztwór należy dokładnie wymieszać. Nie należy przechowywać roztworów zawierających dodatki.16

Szczególną ostrożność należy zachować przy dodawaniu zbyt dużej ilości wapnia i fosforanów, gdyż zwiększa to ryzyko tworzenia osadów fosforanu wapnia.17

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.18

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl