intensywna terapia oddechowa
Intensywna terapia oddechowa to kompleksowa forma leczenia stosowana u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową, która zagraża życiu. Obejmuje zaawansowane techniki wspomagania lub zastępowania funkcji oddechowych przy użyciu specjalistycznego sprzętu medycznego w warunkach oddziału intensywnej terapii.
W skład intensywnej terapii oddechowej wchodzą różne metody wspomagania oddychania – od nieinwazyjnej wentylacji (NIV) po intubację dotchawiczą i wentylację mechaniczną. Leczenie to może obejmować także tlenoterapię wysokoprzepływową, pozaustrojowe natlenianie krwi (ECMO), a także stosowanie specjalistycznych trybów wentylacji mechanicznej dostosowanych do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Kluczowymi elementami intensywnej terapii oddechowej są: precyzyjne monitorowanie parametrów oddechowych i hemodynamicznych, odpowiednie nawilżanie i ogrzewanie mieszaniny oddechowej, zapobieganie powikłaniom związanym z wentylacją mechaniczną (m.in. respiratorowemu zapaleniu płuc), a także procedury toalety drzewa oskrzelowego. Często niezbędna jest także sedacja pacjenta oraz farmakoterapia wspomagająca funkcje oddechowe.
Wskazaniami do wdrożenia intensywnej terapii oddechowej są: ostra niewydolność oddechowa różnego pochodzenia, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, ciężkie zapalenie płuc, stan astmatyczny, uraz klatki piersiowej oraz inne stany prowadzące do głębokiej hipoksemii lub hiperkapnii zagrażającej życiu pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tranxene 20 20 mg/2 ml
Preparat Tranxene 20 zawiera 20 mg dipotasu klorazepatu i jest stosowany parenteralnie w leczeniu ostrych napadów lęku, stanów pobudzenia psychoruchowego, agresji, objawów zespołu abstynencji alkoholowej oraz tężca. Dawkowanie dobowe waha się od 20 do 2000 mg, w zależności od wskazania klinicznego: 20-200 mg/dobę w ostrych napadach lęku (domięśniowo lub dożylnie), 50-100 mg/dobę w zespole abstynencji alkoholowej (parenteralnie, z redukcją dawki o połowę po 2-3 dniach), 120-500 mg/dobę w tężcu bez tracheotomii oraz 500-2000 mg/dobę w ciężkim tężcu z oddychaniem wspomaganym (we wlewach dożylnych). U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek lub wątroby dawki należy indywidualnie zmniejszyć, często o połowę. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży.
bezdech, dipotasu klorazepat, intensywna terapia oddechowa, oddychanie wspomagane, ostry napad lęku, pacjent w podeszłym wieku, pobudzenie psychoruchowe, podanie parenteralne, roztwór do wstrzykiwań, tężec, tracheotomia, wlew dożylny, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół abstynencji alkoholowej - Leksykon substancji czynnych
Klorazepat – Dawkowanie i sposób podawania
Klorazepat w postaci soli dwupotasowej, dostępny zarówno w formie doustnej (Tranxene kapsułki 5 mg i 10 mg), jak i parenteralnej (Tranxene 20 – proszek i rozpuszczalnik do wstrzykiwań), wymaga indywidualizacji dawkowania w zależności od wieku pacjenta, funkcji wątroby i nerek oraz wskazań klinicznych. U dorosłych dawka terapeutyczna kapsułek wynosi 5-30 mg/dobę, rozpoczynając od 5 mg, z możliwością podania jednorazowo wieczorem. W postaci parenteralnej dawki są znacznie wyższe i zależą od wskazania: ostre napady lęku 20-200 mg/dobę (i.m. lub i.v.), zespół abstynencji alkoholowej 50-100 mg/dobę (parenteralnie), tężec bez tracheotomii 120-500 mg/dobę, a w ciężkim tężcu z oddychaniem wspomaganym 500-2000 mg/dobę (wlewy i.v.). U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy zredukować o 50%, a u osób z niewydolnością wątroby stosować lek z dużą ostrożnością, również z redukcją dawki w postaci parenteralnej. Stosowanie u dzieci jest ograniczone i przeciwwskazane w postaci parenteralnej; kapsułki 5 mg mogą być podawane wyjątkowo dzieciom powyżej 9 lat w dawce 0,5 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych.
bezdech, działanie niepożądane, encefalopatia, intensywna terapia oddechowa, klorazepat dwupotasowy, kontrola lekarska, niewydolność wątroby, objawy odstawienne, oddychanie wspomagane, ostry napad lęku, pobudzenie psychoruchowe, postać parenteralna, proszek do sporządzania roztworu, tężec, Tranxene, wlew dożylny, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół abstynencji alkoholowej