ilościowy PCR
Ilościowy PCR (qPCR, real-time PCR) to zaawansowana technika diagnostyczna umożliwiająca nie tylko wykrycie określonego fragmentu DNA, ale również precyzyjne określenie jego ilości w badanej próbce. W przeciwieństwie do klasycznego PCR, metoda ta pozwala na monitorowanie procesu amplifikacji w czasie rzeczywistym poprzez pomiar sygnału fluorescencyjnego, który jest proporcjonalny do ilości powstającego produktu.
Technika qPCR wykorzystuje sondy fluorescencyjne (np. SYBR Green, sondy TaqMan) lub barwniki interkalujące, które emitują sygnał fluorescencyjny podczas przyłączania do dwuniciowego DNA. Intensywność fluorescencji jest mierzona po każdym cyklu amplifikacji, co umożliwia śledzenie przyrostu produktu PCR w czasie rzeczywistym. Kluczowym parametrem analizy jest tzw. cykl progowy (Ct), określający punkt, w którym sygnał fluorescencji przekracza tło.
Ilościowy PCR znajduje szerokie zastosowanie w diagnostyce medycznej, umożliwiając m.in. oznaczanie wiremii (np. HIV, HCV, SARS-CoV-2), wykrywanie mutacji punktowych, analizę ekspresji genów (po przeprowadzeniu odwrotnej transkrypcji – RT-qPCR), a także badanie mikrobiologiczne. Metoda charakteryzuje się wysoką czułością (może wykryć pojedyncze kopie genu), specyficznością oraz stosunkowo szybkim czasem wykonania, co czyni ją niezbędnym narzędziem we współczesnej diagnostyce laboratoryjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Orf, choroba zwana również pęcherzycą zakaźną, dermatitis pęcherzycową lub ecthyma contagiosum – Diagnostyka i diagnoza
Orf, znana również jako pęcherzyca zakaźna, to wysoce zakaźna zoonoza wirusowa, głównie dotykająca owce i kozy, ale przenosząca się także na ludzi. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na wywiadzie epidemiologicznym i charakterystycznych zmianach skórnych, które przechodzą przez sześć stadiów klinicznych, obejmujących guzki o średnicy od 5 mm do kilku centymetrów, lokalizujące się głównie na palcach, dłoniach i przedramionach. W przypadkach niejednoznacznych lub atypowych wskazane jest zastosowanie metod laboratoryjnych, takich jak PCR (w tym ilościowy qPCR), mikroskopia elektronowa oraz badanie histopatologiczne biopsji skóry, które pozwalają na potwierdzenie obecności wirusa i różnicowanie z innymi chorobami skórnymi, np. pryszczycą, wąglikiem czy pemfigoidem pęcherzowym. Hodowla wirusa jest możliwa, lecz ze względu na powolny wzrost nie jest rutynowo stosowana. Badania serologiczne, choć dostępne, mają ograniczoną specyficzność i wymagają interpretacji w kontekście klinicznym.
analiza filogenetyczna, badanie histopatologiczne, choroba zoonotyczna, dermatitis pęcherzycowa, ecthyma contagiosum, hiperplazja naskórka, ilościowy PCR, kandydoza, mikroskopia elektronowa, parapokswirus, pęcherzyca zakaźna, pemfigoid pęcherzowy, penicylina prokainowa, reakcja łańcuchowa polimerazy, rumień wielopostaciowy, Staphylococcus, test hemaglutynacji, test wiązania dopełniacza, Western blot, wirus opryszczki zwykłej, wirus orf, wtórne zakażenie bakteryjne, zwyrodnienie balonowate