patellar tendinitis
Patellar tendinitis, znane również jako kolano skoczka, to zapalenie ścięgna rzepkowego, łączącego rzepkę z kością piszczelową. Schorzenie to występuje najczęściej u sportowców uprawiających dyscypliny wymagające częstych skoków, gwałtownych przyspieszeń i hamowań, takie jak siatkówka, koszykówka czy lekkoatletyka.
Patofizjologia patellar tendinitis wiąże się z mikrourazami ścięgna rzepkowego spowodowanymi powtarzającymi się obciążeniami. Początkowo dochodzi do stanu zapalnego, który przy braku odpowiedniego leczenia może prowadzić do degeneracji włókien kolagenowych i chronicznej tendinopatii. Pacjenci zgłaszają ból zlokalizowany na przedniej powierzchni kolana, szczególnie w dolnej części rzepki, nasilający się podczas aktywności fizycznej.
Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, w tym na testach prowokacyjnych (np. test Clarke’a), oraz badaniach obrazowych, takich jak USG i MRI. W obrazie ultrasonograficznym obserwuje się pogrubienie ścięgna, obecność obszarów hipoechogenicznych i zwiększone unaczynienie w badaniu dopplerowskim.
Leczenie patellar tendinitis jest zwykle zachowawcze i obejmuje modyfikację aktywności fizycznej, krioterapię, fizjoterapię z naciskiem na ekscentryczne ćwiczenia wzmacniające oraz stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze można rozważyć iniekcje osocza bogatopłytkowego (PRP) lub interwencję chirurgiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ścięgna rzepki – Epidemiologia
Zapalenie ścięgna rzepki (patellar tendinitis) stanowi istotny problem zdrowotny, szczególnie w populacji sportowców, gdzie częstość występowania sięga 18,3%, a w dyscyplinach skocznych, takich jak siatkówka i koszykówka, może dochodzić do 45% i 32% odpowiednio. W populacji ogólnej częstość występowania wynosi od 0,1% do 1,6/1000 osobolat. Schorzenie dotyka głównie osoby w wieku 16-40 lat, ze szczytem zachorowań w przedziale 25-40 lat, a ryzyko jest dwukrotnie wyższe u sportowców powyżej 18 roku życia (21,3% vs 10,1%, p=0,004). Wśród sportowców obserwuje się przewagę mężczyzn (17% vs 11,2% u kobiet), choć różnice nie zawsze są istotne statystycznie. Czynniki ryzyka obejmują udział w sportach wymagających powtarzalnego obciążenia mechanizmu wyprostnego kolana, wysoki wolumen treningowy (>20 godzin tygodniowo zwiększa ryzyko 8,94-krotnie), słabą elastyczność mięśni czworogłowych i kulszowo-goleniowych, anatomiczne nieprawidłowości (np. patella alta/baja, płaskostopie, koślawość kolan) oraz trening na twardych nawierzchniach.
interwencja chirurgiczna, jumper’s knee, kolano skoczka, koślawość kolan, leczenie zachowawcze, mechanizm wyprostny kolana, mięsień czworogłowy, mięsień kulszowo-goleniowy, nadmierna pronacja stopy, nierówna długość kończyn, patella alta, patellar tendinitis, pes planus, płaskostopie, pronacja stopy, rezonans magnetyczny, ścięgno Achillesa, skok wzrostowy, szpotawość kolan, tendinopatia, tendinopatia ścięgna Achillesa, ultrasonografia, zapalenie ścięgna rzepki