farmakokinetyka warfaryny

Farmakokinetyka warfaryny charakteryzuje się niemal całkowitą biodostępnością po podaniu doustnym (90-100%), z szybką absorpcją z przewodu pokarmowego. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (99%), głównie z albuminami, co ogranicza jego dystrybucję do tkanek i sprawia, że objętość dystrybucji jest stosunkowo mała.

Warfaryna jest mieszaniną racemiczną dwóch enancjomerów: S-warfaryny (3-5 razy silniejszej farmakologicznie) oraz R-warfaryny. Metabolizm obu form przebiega odmiennymi szlakami – S-warfaryna jest metabolizowana głównie przez CYP2C9, natomiast R-warfaryna przez CYP1A2 i CYP3A4. Ta złożoność metaboliczna odpowiada za liczne interakcje lekowe.

Czas półtrwania warfaryny wynosi 36-42 godzin, co przekłada się na długotrwały efekt antykoagulacyjny, utrzymujący się 2-5 dni po zaprzestaniu podawania. Metabolity warfaryny są wydalane głównie z moczem (92%) oraz w mniejszym stopniu z kałem. Efekt terapeutyczny pojawia się z opóźnieniem (24-72h) ze względu na konieczność wyczerpania zapasów aktywnych czynników krzepnięcia.

Ze względu na wąski indeks terapeutyczny oraz znaczną zmienność międzyosobniczą, farmakokinetyka warfaryny jest istotnym czynnikiem wpływającym na bezpieczeństwo terapii. Polimorfizmy genetyczne (szczególnie w genie CYP2C9) mogą prowadzić do znacznych różnic w metabolizmie leku, zwiększając ryzyko powikłań krwotocznych lub nieskutecznej antykoagulacji.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Lenalidomide Fresenius Kabi 20 mg

Lenalidomid, stosowany w terapii szpiczaka mnogiego, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych przy jednoczesnym stosowaniu czynników wpływających na erytropoezę oraz hormonalnej terapii zastępczej, co wymaga rozważenia profilaktyki przeciwzakrzepowej. W terapii skojarzonej z deksametazonem, który jest induktorem CYP3A4, może dochodzić do zmniejszenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych, dlatego zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji. Lenalidomid w dawce 10 mg/dobę nie wpływa znacząco na farmakokinetykę warfaryny i digoksyny, jednak obserwowano wzrost stężenia digoksyny o 14% (90% CI: 0,52%-28,2%), co wymaga regularnego monitorowania tych leków, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Ponadto, jednoczesne stosowanie statyn zwiększa ryzyko rabdomiolizy, co wymaga wzmożonej kontroli klinicznej i laboratoryjnej pacjentów.
chinidyna, czynnik wpływający na erytropoezę, deksametazon, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, farmakokinetyka warfaryny, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, induktor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, INR, lek nasercowy, lenalidomid, ludzki hepatocyt, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rabdomioliza, statyna, stężenie warfaryny, substrat glikoproteiny P, szpiczak mnogi, temsyrolimus, warfaryna, zakrzepica
Leksykon leków
Interakcje leku – Treprostinil Reddy 2,5 mg/ml

Treprostynil wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście terapii skojarzonej. Szczególną uwagę należy zwrócić na synergistyczne działanie z lekami moczopędnymi, przeciwnadciśnieniowymi oraz innymi środkami rozszerzającymi naczynia, co znacząco zwiększa ryzyko ogólnoustrojowego niedociśnienia tętniczego. Ponadto, treprostynil hamuje czynność płytek krwi, co w połączeniu z lekami antyagregacyjnymi (w tym NLPZ) oraz przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna, DOAC) podnosi ryzyko powikłań krwotocznych. Zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów hemostazy i hemodynamiki oraz rozważenie modyfikacji dawkowania leków. Warto podkreślić, że u pacjentów stosujących furosemid obserwuje się zmniejszenie osoczowego klirensu treprostynilu, co może wymagać dostosowania dawki.
alkohol etylowy, bozentan, deferasiroks, DOAC, donor tlenku azotu, działanie naczyniorozszerzające, dziurawiec, efekt hipotensyjny, farmakokinetyka warfaryny, fenobarbital, fenytoina, furosemid, gemfibrozyl, hamowanie czynności płytek krwi, hemostaza, heparyna, induktor CYP2C8, infuzja podskórna, inhibitor CYP2C8, inhibitor cytochromu, karbamazepina, klirens osoczowy, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, kwas glukuronowy, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający naczynia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, parametr krzepnięcia, podanie dożylne, powikłanie krwotoczne, ryfampicyna, sildenafil, treprostynil, trimetoprim
Leksykon leków
Interakcje leku – Twinpros 0,5 mg + 0,4 mg

Produkt Twinpros, zawierający 0,5 mg dutasterydu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne wynikające z działania obu składników. Dutasteryd jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP3A5, a stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 (np. rytonawir, ketokonazol) może znacząco zwiększyć jego stężenie w surowicy oraz wydłużyć okres półtrwania, co może wymagać zmniejszenia częstości podawania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (werapamil, diltiazem) podnoszą stężenie dutasterydu o 1,6-1,8 raza. Dutasteryd nie wpływa na metabolizm tamsulosyny, warfaryny ani digoksyny, a także nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Tamsulosyna natomiast wykazuje istotne interakcje z lekami wpływającymi na ciśnienie tętnicze oraz z inhibitorami CYP3A4 i CYP2D6, co może prowadzić do wzrostu Cmax i AUC tamsulosyny (np. ketokonazol zwiększa Cmax 2,2-krotnie i AUC 2,8-krotnie; paroksetyna odpowiednio 1,3 i 1,6 razy). Jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 i CYP2D6 z tamsulosyną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego wzrostu ekspozycji na lek.
amitryptylina, antagonista receptora α1-adrenergicznego, atenolol, cholestyramina, cymetydyna, diazepam, dutasteryd z tamsulosyną, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, enzymy CYP3A4, enzymy cytochromu P450, farmakokinetyka digoksyny, farmakokinetyka dutasterydu, farmakokinetyka tamsulosyny, farmakokinetyka warfaryny, furosemid, inhibitor CYP3A4, inhibitor P-glikoproteiny, inhibitor PDE5, klirens tamsulosyny, lek hipotensyjny, niedociśnienie ortostatyczne, okres półtrwania, omdlenie, rytonawir, stan stacjonarny, stężenie dutasterydu, tamsulosyny chlorowodorek, werapamil, wolny metabolizm
Leksykon leków
Interakcje leku – Lenalidomide Fresenius Kabi 7,5 mg

Lenalidomid wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych skojarzeniem z deksametazonem. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu czynników erytropoetycznych i hormonalnej terapii zastępczej ze względu na wysokie ryzyko zakrzepicy. W przypadku doustnych środków antykoncepcyjnych, mimo braku formalnych badań, istnieje potencjalne zmniejszenie ich skuteczności podczas terapii skojarzonej z deksametazonem, co wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji. Farmakokinetyka lenalidomidu nie ulega istotnym zmianom pod wpływem deksametazonu (40 mg/dobę) ani inhibitorów glikoproteiny P (chinidyna 600 mg x2/dobę, temsyrolimus 25 mg), jednak należy monitorować stężenia warfaryny i digoksyny, gdyż lenalidomid może zwiększać stężenie digoksyny o około 14% (0,5 mg, pojedyncza dawka), a deksametazon może wpływać na metabolizm warfaryny, co wymaga ścisłej kontroli INR.
chinidyna, czas protrombinowy, czynnik erytropoetyczny, deksametazon, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane OUN, enzymy CYP, farmakokinetyka warfaryny, glikoproteina p, hematotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, induktor CYP3A4, INR, lenalidomid, powikłanie zakrzepowe, rabdomioliza, statyna, szpiczak mnogi, szpik kostny, temsyrolimus, zaburzenie hematologiczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Beplasot 6 mg + 0,4 mg

Beplasot, zawierający solifenacynę i tamsulosynę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem przez enzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4 i CYP2D6. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę), rytonawir, nelfinawir i itrakonazol, powodują istotne zwiększenie ekspozycji na solifenacynę i tamsulosynę (2,8-krotne zwiększenie AUC obu substancji), co wymaga ostrożności i jest przeciwwskazane u pacjentów z fenotypowym zaburzeniem metabolizmu CYP2D6 lub stosujących inhibitory CYP2D6. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, np. werapamil, zwiększają AUC tamsulosyny o 2,2 razy i solifenacyny o 1,6 razy, co również wymaga zachowania ostrożności. Słabe inhibitory CYP3A4 (cymetydyna 400 mg co 6 godzin) oraz silne inhibitory CYP2D6 (paroksetyna 20 mg/dobę) powodują umiarkowane wzrosty ekspozycji na tamsulosynę (odpowiednio 1,44- i 1,6-krotne zwiększenie AUC), ale są dopuszczalne do stosowania. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, mogą obniżać stężenia obu składników, potencjalnie zmniejszając skuteczność terapii.
agonista receptora cholinergicznego, antagonista receptora α1-adrenergicznego, cymetydyna, cytochrom P450, cyzapryd, diklofenak, działanie hipotensyjne, farmakokinetyka digoksyny, farmakokinetyka warfaryny, furosemid, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, lek alfa-adrenolityczny, lek antycholinergiczny, metoklopramid, nelfinawir, paroksetyna, prokinetyk przewodu pokarmowego, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, tamsulosyna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Lenalidomide Ranbaxy 2,5 mg

Lenalidomid wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w terapii, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych skojarzeniem z deksametazonem. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko zakrzepicy przy jednoczesnym stosowaniu czynników wpływających na erytropoezę oraz hormonalnej terapii zastępczej, co wymaga ścisłego monitorowania i rozważenia profilaktyki przeciwzakrzepowej. Lenalidomid nie indukuje enzymów CYP450 (CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4/5), co sugeruje brak wpływu na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, jednak deksametazon może obniżać ich efektywność, dlatego zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji. W przypadku warfaryny, mimo braku bezpośredniego wpływu lenalidomidu na jej farmakokinetykę, konieczne jest ścisłe monitorowanie INR ze względu na potencjalny efekt deksametazonu jako induktora enzymów metabolizujących warfarynę.
czas protrombinowy, czynniki erytropoezy, czynniki stymulujące erytropoezę, deksametazon, doustny środek antykoncepcyjny, działanie przeciwzakrzepowe, farmakokinetyka warfaryny, glikoproteina p, hormonalna terapia zastępcza, induktor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, izoenzym CYP1A2, kinaza kreatynowa, lenalidomid z deksametazonem, małopłytkowość, metabolizm wątrobowy, ośrodkowy układ nerwowy, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rabdomioliza, stężenie digoksyny, szpiczak mnogi, współczynnik INR, zakrzepica
Leksykon leków
Interakcje leku – Osaver HCT 20 mg + 12,5 mg

Preparat Osaver HCT, zawierający olmesartan medoksomil oraz hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z litem, inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II oraz aliskirenem, które mogą prowadzić do zwiększenia stężenia litu, niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. NLPZ (w tym ASA w dawce >3 g/dobę) mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i pogarszać funkcję nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem odwodnienia. Hydrochlorotiazyd może nasilać hipokaliemię w połączeniu z innymi lekami zwiększającymi wydalanie potasu, co wymaga monitorowania elektrolitów i EKG, zwłaszcza przy stosowaniu glikozydów naparstnicy i leków mogących wywołać torsade de pointes. Zalecane jest także monitorowanie stężenia potasu przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, suplementów potasu oraz zamienników soli zawierających potas.
aliskiren, amfoterycyna, amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, działanie mielosupresyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, enzym cytochromu P450, farmakokinetyka digoksyny, farmakokinetyka warfaryny, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens nerkowy, kolesewelam, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, reakcja nadwrażliwości, tiazydowy lek moczopędny, tolerancja glukozy, torsade de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Daptomycin Accord Healthcare 500 mg

Daptomycyna charakteryzuje się minimalnym udziałem w metabolizmie zależnym od cytochromu P450, co przekłada się na niski potencjał interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami. Badania wykazały brak istotnego wpływu daptomycyny na farmakokinetykę warfaryny, probenecydu oraz aztreonamu, a także odwrotnie. Jednoczesne stosowanie daptomycyny (2 mg/kg mc. w 30-minutowej infuzji dożylnej) z tobramycyną powodowało niewielkie, nieistotne statystycznie zmiany farmakokinetyczne, jednak zaleca się ostrożność przy wyższych dawkach. W przypadku terapii skojarzonej z warfaryną konieczne jest monitorowanie aktywności przeciwzakrzepowej (PT/INR), zwłaszcza w pierwszych dniach leczenia, ze względu na możliwe interferencje daptomycyny z testami laboratoryjnymi, które mogą powodować pozorne wydłużenie PT i wzrost INR. Zaleca się pobieranie próbek krwi w okresach najniższego stężenia leku w osoczu, aby uniknąć błędnej interpretacji wyników.
aztreonam, cytochrom P450, czas protrombinowy, daptomycyna, farmakokinetyka daptomycyny, farmakokinetyka warfaryny, fibrat, filtracja nerkowa, funkcja nerek, infuzja dożylna, inhibitor COX-2, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, interakcja metaboliczna, kinaza kreatynowa, lek immunosupresyjny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, miopatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, probenecyd, rabdomioliza, statyna, tobramycyna, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Tigecycline Fresenius Kabi 50 mg

Tygecyklina wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne przede wszystkim z warfaryną, gdzie obserwuje się zmniejszenie klirensu R-warfaryny o 40% i S-warfaryny o 23%, co skutkuje wzrostem AUC odpowiednio o 68% i 29%. Pomimo tych zmian, INR pozostaje stabilny, jednak ze względu na możliwe wydłużenie PT i aPTT, zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów koagulologicznych u pacjentów stosujących jednocześnie tygecyklinę i leki przeciwzakrzepowe. Tygecyklina nie wpływa na metabolizm przez CYP-450, co eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania w przypadku leków metabolizowanych przez ten szlak. Ponadto, nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji z digoksyną, a jednoczesne stosowanie z innymi antybiotykami jest możliwe bez ryzyka antagonizmu.
antybiotyk o szerokim spektrum, cyklosporyna, czas kaolinowo-kefalinowy, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzymy CYP 450, farmakokinetyka warfaryny, glikoproteina p, hepatotoksyczność, induktor P-gp, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor P-gp, izoenzymy CYP-450, ketokonazol, klirens digoksyny, klirens warfaryny, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, ośrodkowy układ nerwowy, przewód pokarmowy, ryfampicyna, takrolimus, test koagulacji, tygecyklina, warfaryna, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Marumax 0,5 mg + 0,4 mg

Produkt leczniczy Marumax, zawierający dutasteryd (0,5 mg) oraz tamsulosynę chlorowodorek (0,4 mg), nie był przedmiotem dedykowanych badań interakcji, jednak dostępne dane dotyczące poszczególnych składników wskazują na istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Dutasteryd jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP3A5; silne inhibitory CYP3A4 (np. rytonawir, ketokonazol) mogą zwiększać stężenie dutasterydu w surowicy, co może wymagać zmniejszenia częstości podawania leku. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (werapamil, diltiazem) podnoszą stężenie dutasterydu o 1,6-1,8 raza. Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę tamsulosyny, warfaryny ani digoksyny, a także nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Cholestyramina nie wpływa na farmakokinetykę dutasterydu. Tamsulosyna wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z silnymi inhibitorami CYP3A4 (ketokonazol zwiększa Cmax i AUC odpowiednio 2,2- i 2,8-krotnie) oraz CYP2D6 (paroksetyna zwiększa Cmax i AUC odpowiednio 1,3- i 1,6-krotnie). Jednoczesne stosowanie tamsulosyny z innymi antagonistami receptora α1-adrenergicznego lub lekami hipotensyjnymi, w tym inhibitorami PDE5 i lekami znieczulającymi, może nasilać działanie hipotensyjne, co wymaga ostrożności i monitorowania ciśnienia tętniczego. Cymetydyna zmniejsza klirens tamsulosyny o 26% i zwiększa AUC o 44%, co również wymaga uwagi klinicznej. Zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tamsulosyny z warfaryną i diklofenakiem ze względu na możliwe zwiększenie eliminacji tamsulosyny. Spożycie alkoholu podczas terapii Marumax może nasilać działanie hipotensyjne tamsulosyny, zwiększając ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, dlatego zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu.
5-α-reduktaza, amitryptylina, antagonista receptora α1-adrenergicznego, atenolol, cholestyramina, Cmax, cymetydyna, CYP1A2, CYP2C9, CYP3A5, diklofenak, dutasteryd, działanie hipotensyjne, farmakokinetyka dutasterydu, farmakokinetyka warfaryny, furosemid, glibenklamid, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor P-glikoproteiny, inhibitor PDE5, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klirens, niedociśnienie ortostatyczne, nifedypina, paroksetyna, rytonawir, tamsulosyny chlorowodorek, trichlorometiazyd, werapamil, wolny metabolizer
Leksykon leków
Interakcje leku – Duodart 0,5 mg + 0,4 mg

Duodart, zawierający dutasteryd 0,5 mg i tamsulosynę 0,4 mg, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Dutasteryd jest metabolizowany głównie przez CYP3A4/5, a jego stężenie w surowicy może wzrastać 1,6-1,8-krotnie przy jednoczesnym stosowaniu umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 (werapamil, diltiazem) oraz znacząco przy silnych inhibitorach (rytonawir, itrakonazol, ketokonazol). W takich przypadkach zaleca się rozważenie zmniejszenia częstości podawania dutasterydu. Dutasteryd nie wpływa na metabolizm innych leków, w tym warfaryny i digoksyny. Tamsulosyna ulega znaczącym interakcjom z inhibitorami CYP3A4 (ketokonazol: wzrost Cmax 2,2x, AUC 2,8x) oraz CYP2D6 (paroksetyna: wzrost Cmax 1,3x, AUC 1,6x), co wymaga ostrożności i monitorowania ciśnienia tętniczego. Cymetydyna zmniejsza klirens tamsulosyny o 26%, zwiększając AUC o 44%. Diklofenak i warfaryna mogą zwiększać eliminację tamsulosyny, natomiast furosemid obniża jej stężenie w osoczu bez konieczności modyfikacji dawki.
antagonista receptora alfa-1, antygen PSA, chlorowodorek tamsulosyny, cholestyramina, cymetydyna, CYP3A4, diklofenak, diltiazem, Duodart, działanie hipotensyjne, enzymy cytochromu P450, farmakokinetyka digoksyny, farmakokinetyka tamsulosyny, farmakokinetyka warfaryny, furosemid, indynawir, inhibicja CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, itrakonazol, ketokonazol, metabolizm CYP2D6, nefazodon, niedociśnienie ortostatyczne, paroksetyna, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, tachykardia odruchowa, werapamil, zespół wiotkiej tęczówki
Leksykon leków
Interakcje leku – Lenalidomide Fresenius Kabi 25 mg

Lenalidomid stosowany w terapii szpiczaka mnogiego wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma lekami, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko zakrzepicy przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na erytropoezę oraz hormonalnej terapii zastępczej, co wymaga ostrożności i rozważenia profilaktyki przeciwzakrzepowej. Lenalidomid nie indukuje enzymów CYP450 (CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4/5), jednak deksametazon, często stosowany w terapii skojarzonej, jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4, co może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. W dawce 10 mg/dobę lenalidomid nie wpływa znacząco na farmakokinetykę warfaryny (25 mg) ani odwrotnie, jednak ze względu na możliwy wpływ deksametazonu na metabolizm warfaryny, zaleca się ścisłe monitorowanie INR i parametrów krzepnięcia. Jednoczesne stosowanie lenalidomidu zwiększa stężenie digoksyny (0,5 mg) o 14% (90% CI: 0,52%-28,2%), co wymaga regularnej kontroli stężenia digoksyny ze względu na jej wąski indeks terapeutyczny.
chinidyna, CYP1A2, CYP2B6, CYP2C19, CYP2C9, CYP3A4/5, deksametazon, doustny środek antykoncepcyjny, działanie sedatywne, działanie teratogenne, farmakokinetyka warfaryny, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, induktor CYP3A4, INR, kinaza kreatynowa, lenalidomid, ludzki hepatocyt, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, parametr krzepnięcia krwi, parametr wątrobowy, powikłanie zakrzepowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, stężenie digoksyny, szpiczak mnogi, temsyrolimus, terapia przeciwbólowa, terapia przeciwwymiotna, toksyczność wątrobowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Unisol 0,5 mg + 0,4 mg

Produkt leczniczy Unisol, zawierający dutasteryd (0,5 mg) i tamsulosynę (0,4 mg), nie był przedmiotem dedykowanych badań interakcji, jednak dostępne dane wskazują, że dutasteryd jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP3A5. U pacjentów stosujących jednocześnie umiarkowane inhibitory CYP3A4 i P-glikoproteiny (np. werapamil, diltiazem) stężenie dutasterydu wzrasta o 1,6-1,8 raza, natomiast silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, rytonawir) mogą znacząco zwiększyć ekspozycję dutasterydu, co może wymagać zmniejszenia częstości podawania. Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę tamsulosyny, warfaryny ani digoksyny, a także nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Tamsulosyna wykazuje interakcje farmakokinetyczne z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol zwiększa Cmax i AUC odpowiednio o 2,2 i 2,8 razy) oraz CYP2D6 (paroksetyna zwiększa Cmax i AUC o 1,3 i 1,6 razy), co może prowadzić do znacznego wzrostu ekspozycji na tamsulosynę, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu obu inhibitorów.
5-alfa reduktaza, amitryptylina, antagonista receptora α1-adrenergicznego, atenolol, chlormadynon, chlorowodorek tamsulosyny, cholestyramina, cymetydyna, CYP3A4, CYP3A5, cytochrom P450, diazepam, digoksyna, diklofenak, diltiazem, dutasteryd, działanie hipotensyjne, enalapryl, farmakokinetyka tamsulosyny, farmakokinetyka warfaryny, furosemid, glibenklamid, hipotensja ortostatyczna, indynawir, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor P-glikoproteiny, inhibitor PDE5, itrakonazol, ketokonazol, klirens tamsulosyny, nefazodon, nifedypina, paroksetyna, propranolol, rytonawir, stężenie dutasterydu, symwastatyna, tamsulosyna, teofilina, terazosyna, trichlorometiazyd, werapamil, wolno metabolizujący
Leksykon leków
Interakcje leku – TamisPras DUO 6 mg + 0,4 mg

Preparat TamisPras DUO zawiera solifenacynę bursztynian (6 mg) oraz tamsulosynę chlorowodorek (0,4 mg), które są metabolizowane głównie przez enzymy CYP3A4 (oba składniki) oraz CYP2D6 (tamsulosyna). Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200-400 mg/dobę), rytonawir, nelfinawir i itrakonazol, mogą znacząco zwiększać stężenia obu substancji czynnych w osoczu (np. ketokonazol 400 mg/dobę powoduje wzrost Cmax solifenacyny o 1,5x i AUC o 2,8x oraz wzrost Cmax tamsulosyny o 2,2x i AUC o 2,8x), co wymaga szczególnej ostrożności i jest przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu CYP2D6 lub stosujących inhibitory CYP2D6. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. werapamil) również zwiększają stężenia (Cmax i AUC tamsulosyny 2,2x, solifenacyny 1,6x), co wymaga zachowania ostrożności. Słabe inhibitory i inhibitory CYP2D6 (np. cymetydyna, paroksetyna) wykazują mniejszy wpływ i mogą być stosowane jednocześnie. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna) mogą obniżać stężenia leków, potencjalnie zmniejszając skuteczność terapii.
agonista receptora cholinergicznego, antagonista receptora adrenergicznego, atenolol, cymetydyna, cyzapryd, czas protrombinowy, diklofenak, działanie antycholinergiczne, działanie hipotensyjne, enalapryl, enzym cytochromu P450, farmakokinetyka digoksyny, farmakokinetyka warfaryny, furosemid, glibenklamid, hipotensja ortostatyczna, induktor CYP3A4, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymatyczny, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, ketokonazol, lek cholinolityczny, metoklopramid, motoryka przewodu pokarmowego, nelfinawir, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, ryfampicyna, rytonawir, słaby inhibitor CYP3A4, solifenacyna bursztynian, symwastatyna, tamsulosyna chlorowodorek, teofilina, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil, właściwość cholinolityczna