Interakcje leku
TamisPras DUO 6 mg + 0,4 mg

Preparat TamisPras DUO zawiera solifenacynę bursztynian (6 mg) oraz tamsulosynę chlorowodorek (0,4 mg), które są metabolizowane głównie przez enzymy CYP3A4 (oba składniki) oraz CYP2D6 (tamsulosyna). Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200-400 mg/dobę), rytonawir, nelfinawir i itrakonazol, mogą znacząco zwiększać stężenia obu substancji czynnych w osoczu (np. ketokonazol 400 mg/dobę powoduje wzrost Cmax solifenacyny o 1,5x i AUC o 2,8x oraz wzrost Cmax tamsulosyny o 2,2x i AUC o 2,8x), co wymaga szczególnej ostrożności i jest przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu CYP2D6 lub stosujących inhibitory CYP2D6. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. werapamil) również zwiększają stężenia (Cmax i AUC tamsulosyny 2,2x, solifenacyny 1,6x), co wymaga zachowania ostrożności. Słabe inhibitory i inhibitory CYP2D6 (np. cymetydyna, paroksetyna) wykazują mniejszy wpływ i mogą być stosowane jednocześnie. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna) mogą obniżać stężenia leków, potencjalnie zmniejszając skuteczność terapii.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

TamisPras DUO zawiera dwie substancje czynne – solifenacyny bursztynian (6 mg) i tamsulosyny chlorowodorek (0,4 mg), których jednoczesne stosowanie może prowadzić do złożonych interakcji z innymi produktami leczniczymi. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis potencjalnych interakcji lekowych oraz zalecenia dotyczące ich unikania lub minimalizowania.1

Interakcje z lekami cholinolitycznymi

Jednoczesne stosowanie TamisPras DUO z innymi produktami leczniczymi o właściwościach cholinolitycznych (antycholinergicznych) może prowadzić do nasilenia zarówno działania terapeutycznego, jak i działań niepożądanych. Po zakończeniu terapii TamisPras DUO zaleca się zachowanie około jednotygodniowej przerwy przed rozpoczęciem leczenia innym lekiem antycholinergicznym.2

W przypadku jednoczesnego stosowania agonistów receptorów cholinergicznych z TamisPras DUO, należy liczyć się z potencjalnym osłabieniem działania leczniczego solifenacyny zawartej w preparacie.3

Interakcje z inhibitorami enzymatycznymi CYP3A4 i CYP2D6

Obie substancje czynne preparatu TamisPras DUO – solifenacyna i tamsulosyna – są metabolizowane przy udziale enzymów cytochromu P450, głównie CYP3A4, a w przypadku tamsulosyny również CYP2D6. Inhibitory tych enzymów mogą istotnie zwiększać stężenie obu substancji czynnych w osoczu.4

Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, rytonawir, nelfinawir, itrakonazol) mogą znacząco zwiększać ekspozycję na obydwie substancje czynne TamisPras DUO:

  • Ketokonazol (200 mg/dobę) powoduje 1,4-krotny wzrost Cmax i 2,0-krotny wzrost AUC solifenacyny5
  • Ketokonazol (400 mg/dobę) powoduje 1,5-krotny wzrost Cmax i 2,8-krotny wzrost AUC solifenacyny6
  • Ketokonazol (400 mg/dobę) przyczynia się do 2,2-krotnego wzrostu Cmax i 2,8-krotnego wzrostu AUC tamsulosyny7

Należy zachować szczególną ostrożność stosując TamisPras DUO jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4. Co więcej, przeciwwskazane jest stosowanie TamisPras DUO z silnymi inhibitorami CYP3A4 u pacjentów z fenotypowo uwarunkowanym zaburzeniem metabolizmu z udziałem CYP2D6 lub u pacjentów już stosujących silne inhibitory CYP2D6.8

Umiarkowane inhibitory CYP3A4 również mogą wpływać na farmakokinetykę składników TamisPras DUO:

  • Werapamil powoduje około 2,2-krotne zwiększenie Cmax i AUC tamsulosyny oraz około 1,6-krotne zwiększenie Cmax i AUC solifenacyny9

Podczas jednoczesnego stosowania TamisPras DUO z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 zaleca się zachowanie ostrożności.10

Słabe inhibitory CYP3A4:

  • Cymetydyna (400 mg co 6 godzin) powoduje 1,44-krotne zwiększenie AUC tamsulosyny, natomiast Cmax nie zmienia się istotnie11

TamisPras DUO można stosować jednocześnie z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4.12

Inhibitory CYP2D6:

  • Paroksetyna (20 mg/dobę) – silny inhibitor CYP2D6 – powoduje 1,3-krotne zwiększenie Cmax i 1,6-krotne zwiększenie AUC tamsulosyny13

TamisPras DUO można stosować jednocześnie z inhibitorami CYP2D6.14

Interakcje z induktorami enzymatycznymi

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu indukcji enzymatycznej na farmakokinetykę solifenacyny i tamsulosyny. Ponieważ obie substancje czynne są metabolizowane z udziałem CYP3A4, istnieje ryzyko wystąpienia interakcji z induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyną), które mogą zmniejszać stężenie solifenacyny i tamsulosyny w osoczu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej TamisPras DUO.15

Inne interakcje solifenacyny

Solifenacyna może zmniejszać działanie produktów leczniczych stymulujących motorykę przewodu pokarmowego, takich jak metoklopramid i cyzapryd.16

Badania in vitro wykazały, że w stężeniach terapeutycznych solifenacyna nie hamuje działania enzymów cytochromu P450: CYP1A1/2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 lub 3A4. Dlatego nie należy spodziewać się interakcji pomiędzy solifenacyną a produktami leczniczymi metabolizowanymi przez wymienione enzymy.17

Przyjmowanie solifenacyny:

Inne interakcje tamsulosyny

Jednoczesne podawanie tamsulosyny z antagonistami receptorów adrenergicznych typu α1 może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego, dlatego takie połączenie wymaga szczególnej ostrożności.20

W badaniach in vitro nie stwierdzono wpływu na stężenie wolnej frakcji tamsulosyny w ludzkim osoczu w przypadku następujących leków: diazepam, propranolol, trichlormetiazyd, chlormadinon, amitryptylina, diklofenak, glibenklamid, symwastatyna i warfaryna.21

Tamsulosyna również nie wpływa na stężenie wolnej frakcji diazepamu, propranololu, trichlormetiazydu oraz chlormadinonu. Jednak warto zauważyć, że diklofenak i warfaryna mogą zwiększać wydalanie tamsulosyny z organizmu.22

Jednoczesne podawanie tamsulosyny z furosemidem powoduje zmniejszenie stężenia tamsulosyny w osoczu, ale dopóki stężenie utrzymuje się w granicach normy, dopuszcza się jednoczesne stosowanie obu leków.23

Badania in vitro wykazały, że w stężeniach terapeutycznych tamsulosyna nie hamuje działania enzymów cytochromu P450: CYP1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 lub 3A4. Dlatego nie należy spodziewać się interakcji pomiędzy tamsulosyną a produktami leczniczymi metabolizowanymi przez wymienione enzymy cytochromu.24

Nie obserwowano interakcji w przypadku jednoczesnego podawania tamsulosyny z atenololem, enalaprylem lub teofiliną.25

Interakcje z alkoholem

Chociaż brak jest szczegółowych badań dotyczących interakcji TamisPras DUO z alkoholem, należy pamiętać o potencjalnych interakcjach farmakodynamicznych. Spożywanie alkoholu podczas leczenia TamisPras DUO może prowadzić do:

  • Nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy, co może skutkować wzmożoną sedacją, zawrotami głowy i upośledzeniem koordynacji psychomotorycznej
  • Potencjalnego nasilenia działania hipotensyjnego tamsulosyny, co może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, omdleń lub zasłabnięć, szczególnie przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą (hipotensja ortostatyczna)
  • Pogorszenia suchości w jamie ustnej (działanie antycholinergiczne solifenacyny) spowodowanej odwadniającym wpływem alkoholu

Z powyższych względów zaleca się zachowanie ostrożności i ograniczenie spożywania alkoholu podczas terapii produktem TamisPras DUO.

Tabela interakcji lekowych dla TamisPras DUO

Lek/Grupa leków Rodzaj interakcji Efekt interakcji Poziom ważności Zalecenia
Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, rytonawir, nelfinawir, itrakonazol) Farmakokinetyczna ↑ stężenia solifenacyny (1,5-2,8x) i tamsulosyny (2,2-2,8x) w osoczu Wysoki Zachować szczególną ostrożność; przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu CYP2D6 lub stosujących inhibitory CYP2D6
Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (werapamil) Farmakokinetyczna ↑ stężenia solifenacyny (1,6x) i tamsulosyny (2,2x) w osoczu Średni Zachować ostrożność
Słabe inhibitory CYP3A4 (cymetydyna) Farmakokinetyczna ↑ AUC tamsulosyny (1,44x) Niski Można stosować jednocześnie
Inhibitory CYP2D6 (paroksetyna) Farmakokinetyczna ↑ stężenia tamsulosyny (1,3-1,6x) w osoczu Niski Można stosować jednocześnie
Induktory CYP3A4 (ryfampicyna) Farmakokinetyczna ↓ stężenia solifenacyny i tamsulosyny w osoczu (potencjalnie) Średni Możliwe zmniejszenie skuteczności terapeutycznej
Leki cholinolityczne Farmakodynamiczna Nasilenie działania terapeutycznego i niepożądanego Wysoki Zachować ostrożność; zrobić tygodniową przerwę po zakończeniu stosowania TamisPras DUO przed włączeniem innego leku antycholinergicznego
Agoniści receptorów cholinergicznych Farmakodynamiczna Osłabienie działania solifenacyny Średni Możliwe zmniejszenie skuteczności terapeutycznej
Antagoniści receptorów α1-adrenergicznych Farmakodynamiczna Nasilenie działania hipotensyjnego Wysoki Zachować szczególną ostrożność
Leki stymulujące motorykę przewodu pokarmowego (metoklopramid, cyzapryd) Farmakodynamiczna Zmniejszenie działania leków prokinetycznych Średni Monitorować skuteczność leków prokinetycznych
Furosemid Farmakokinetyczna ↓ stężenia tamsulosyny w osoczu Niski Dopuszczalne jednoczesne stosowanie, jeżeli stężenie tamsulosyny utrzymuje się w granicach normy
Diklofenak, warfaryna Farmakokinetyczna Mogą ↑ wydalanie tamsulosyny Niski Monitorować skuteczność tamsulosyny
Alkohol Farmakodynamiczna Nasilenie działania depresyjnego na OUN; potencjalne nasilenie działania hipotensyjnego Średni Ograniczyć spożycie alkoholu

Powyższa tabela przedstawia kluczowe interakcje lekowe dla preparatu TamisPras DUO, z uwzględnieniem mechanizmu interakcji, efektu klinicznego, poziomu ważności oraz zaleceń dotyczących postępowania. Poziom ważności określony został jako wysoki (wymagający szczególnej uwagi lub unikania interakcji), średni (wymagający zachowania ostrożności) lub niski (interakcja możliwa do zarządzania).

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl