agonista adrenergiczny

Agonista adrenergiczny to substancja, która wiąże się z receptorami adrenergicznymi i aktywuje je, naśladując działanie endogennych katecholamin, takich jak adrenalina (epinefryna) i noradrenalina (norepinefryna). Receptory adrenergiczne dzielą się na dwie główne klasy: alfa (α) i beta (β), które dalej dzielą się na podtypy, a każdy z nich odpowiada za różne efekty fizjologiczne.

Agoniści receptorów α1 powodują skurcz naczyń krwionośnych (wazokonstrykcję), zwiększenie ciśnienia tętniczego oraz rozszerzenie źrenic. Agoniści receptorów α2 hamują uwalnianie noradrenaliny i obniżają ciśnienie tętnicze. Agoniści receptorów β1 zwiększają siłę skurczu mięśnia sercowego (działanie inotropowe dodatnie) oraz przyspieszają akcję serca (działanie chronotropowe dodatnie). Agoniści receptorów β2 powodują rozszerzenie oskrzeli, rozkurcz mięśni gładkich naczyń i macicy.

Leki z grupy agonistów adrenergicznych znajdują zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń, w tym astmy oskrzelowej (selektywni agoniści receptorów β2, np. salbutamol), hipotensji (agoniści receptorów α1, np. fenylefryna), niewydolności serca (agoniści receptorów β1, np. dobutamina) oraz jako środki obkurczające naczynia w preparatach do stosowania miejscowego (agoniści receptorów α, np. oksymetazolina). Selektywność działania wobec poszczególnych podtypów receptorów pozwala na uzyskanie pożądanych efektów terapeutycznych przy jednoczesnym minimalizowaniu działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Rozalin 20 mg/ml

Produkt leczniczy Rozalin (dorzolamid) w postaci kropli do oczu wykazuje ograniczone ryzyko interakcji farmakologicznych. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji podczas jednoczesnego stosowania dorzolamidu z beta-adrenolitykami okulistycznymi (tymolol, betaksolol), inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE-I), antagonistami kanału wapniowego, lekami moczopędnymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (w tym kwasem acetylosalicylowym) oraz lekami hormonalnymi (estrogeny, insulina, tyroksyna). Poziom istotności klinicznej tych interakcji oceniono jako niski, co pozwala na bezpieczne łączenie terapii. Należy jednak zachować ostrożność przy stosowaniu dorzolamidu z lekami zwężającymi źrenicę (miotyki) oraz agonistami receptorów adrenergicznych, gdyż interakcje te nie zostały w pełni przebadane i mogą mieć umiarkowane znaczenie kliniczne.
agonista adrenergiczny, agonista alfa-adrenergiczny, anhydraza węglanowa, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityki, chlorek benzalkoniowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dorzolamid, dysfagia, hormonoterapia, inhibitor ACE, jaskra, lek cholinergiczny, lek hormonalny, lek moczopędny, miotyk, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, NLPZ, soczewka kontaktowa, sympatykomimetyk, zawrót głowy
Leksykon substancji czynnych
Tiotropium – Interakcje

Bromek tiotropiowy, jako długo działający antagonista receptorów muskarynowych (LAMA), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa pod względem interakcji farmakologicznych w terapii POChP. Dostępne dane kliniczne nie wskazują na istotne interakcje z sympatykomimetykami rozszerzającymi oskrzela, metyloksantynami (np. teofiliną), doustnymi i wziewnymi glikokortykosteroidami (ICS), a także długo działającymi β2-agonistami (LABA). Stosowanie tych leków jednocześnie z tiotropium nie wpływa na ekspozycję na tiotropium i nie powoduje klinicznie istotnych działań niepożądanych. Jedynym istotnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie tiotropium z innymi lekami przeciwcholinergicznymi ze względu na ryzyko sumowania działań niepożądanych. W przypadku preparatów złożonych, takich jak Spiolto Respimat (tiotropium + olodaterol), należy zwrócić uwagę na potencjalne interakcje farmakodynamiczne związane z komponentem adrenergicznym, zwłaszcza u pacjentów stosujących β-blokery, inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub leki wydłużające odstęp QTc.
agonista adrenergiczny, antagonista receptorów muskarynowych, beta-bloker, bromek tiotropiowy, długo działający β2-agonista, działanie przeciwcholinergiczne, enzym CYP, flukonazol, glikokortykosteroid, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor P-glikoproteiny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kardioselektywny beta-bloker, ketokonazol, lek adrenergiczny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek przeciwcholinergiczny, metyloksantyna, olodaterol, ośrodkowy układ nerwowy, produkt złożony, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, steroid doustny, steroid wziewny, sympatykomimetyk rozszerzający oskrzela, teofilina, terapia skojarzona, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QTc, wziewny kortykosteroid
Leksykon leków
Interakcje leku – Brinzolamide Genoptim 10 mg/ml

Brynzolamid, stosowany miejscowo w stężeniu 10 mg/ml w postaci kropli do oczu (produkt Brinzolamide Genoptim), jest inhibitorem anhydrazy węglanowej, który ulega wchłanianiu do krwiobiegu i metabolizowany jest głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu przez CYP2A6, CYP2C8 i CYP2C9. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, klotrymazol, rytonawir i troleandomycyna, mogą hamować metabolizm brynzolamidu, co potencjalnie prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu; zaleca się więc ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków. Brynzolamid nie jest inhibitorem cytochromu P-450, co ogranicza jego zdolność do wywoływania interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami metabolizowanymi przez te enzymy. Główna droga eliminacji brynzolamidu to wydalanie nerkowe, co zmniejsza ryzyko kumulacji substancji w organizmie.
acetazolamid, agonista adrenergiczny, analog prostaglandyn, brynzolamid, ciśnienie wewnątrzgałkowe, CYP3A4, cytochrom P-450, dorzolamid, doustny inhibitor anhydrazy węglanowej, dysfagia, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, jaskra, ketokonazol, klotrymazol, kortykosteroid, krople do oczu, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, metazolamid, miotyk, równowaga kwasowo-zasadowa, rytonawir, terapia przeciwjaskrowa, troleandomycyna, tymolol, wydalanie nerkowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Brinzolamide Accord 10 mg/ml

Brynzolamid, miejscowo podawany inhibitor anhydrazy węglanowej, ulega ogólnoustrojowemu wchłanianiu, co stwarza ryzyko interakcji farmakologicznych. Metabolizm brynzolamidu odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, a także CYP2A6, CYP2C8 i CYP2C9. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) mogą hamować metabolizm brynzolamidu, dlatego zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania. W badaniach klinicznych nie wykazano istotnych interakcji z analogami prostaglandyn i okulistycznymi preparatami tymololu, jednak brak danych dotyczących interakcji z miotykami i agonistami adrenergicznymi. Ze względu na mechanizm działania, podobnie jak w przypadku doustnych inhibitorów anhydrazy węglanowej, istnieje ryzyko zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, co wymaga monitorowania pacjentów stosujących jednocześnie inne leki wpływające na tę równowagę.
agonista adrenergiczny, analog prostaglandyn, Brinzolamide Accord, brynzolamid, CYP2A6, CYP2C8, CYP2C9, CYP3A4, doustny inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym cytochromu P-450, ketokonazol, klotrymazol, metabolizm brynzolamidu, miotyk, równowaga kwasowo-zasadowa, rytonawir, terapia skojarzona jaskry, troleandomycyna, tymolol, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej

agonista adrenergiczny

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Rozalin 20 mg/ml

Tiotropium – Interakcje

Interakcje leku – Brinzolamide Genoptim 10 mg/ml

Interakcje leku – Brinzolamide Accord 10 mg/ml