chlorofluorowęglowodór
Chlorofluorowęglowodory (CFC) to grupa związków chemicznych zawierających chlor, fluor i węgiel, które niegdyś były szeroko stosowane jako czynniki chłodnicze, propelenty w aerozolach oraz rozpuszczalniki w przemyśle medycznym. W medycynie były wykorzystywane jako nośniki w inhalatorach ciśnieniowych do podawania leków wziewnych w terapii astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).
Z powodu udowodnionego negatywnego wpływu na warstwę ozonową, użycie chlorofluorowęglowodorów zostało znacząco ograniczone na mocy Protokołu Montrealskiego. W praktyce medycznej zostały one zastąpione przez hydrofluoroalkany (HFA), które nie wykazują szkodliwego działania na warstwę ozonową i są obecnie standardem w produkcji inhalatorów ciśnieniowych.
Ekspozycja na chlorofluorowęglowodory może powodować efekty toksyczne, w tym podrażnienie dróg oddechowych, zaburzenia rytmu serca, uszkodzenie wątroby i nerek. W przypadku narażenia zawodowego na wysokie stężenia tych związków może dojść do niedotlenienia i zaburzeń neurologicznych. Z tego względu monitorowanie ekspozycji na te substancje ma istotne znaczenie w medycynie pracy.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedkliniczne badania preparatu Fostex, zawierającego 100 µg beklometazonu dipropionianu oraz 6 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego, wykazały, że działania toksyczne obserwowane u zwierząt były głównie konsekwencją farmakologicznej aktywności składników, w tym immunosupresyjnego działania beklometazonu oraz kardiotoksycznego wpływu formoterolu, szczególnie u psów. Nie stwierdzono nasilenia toksyczności ani nowych objawów niepożądanych przy stosowaniu preparatu złożonego w porównaniu do podawania substancji osobno. Badania reprodukcyjne na szczurach wykazały dawkozależne zmniejszenie płodności, toksyczność rozwojową, w tym rozszczep podniebienia i zahamowanie wzrostu płodu, głównie związane z wysokim, ponad 200-krotnym względem klinicznego, narażeniem na metabolit beklometazonu – 17-monopropionian. Formoterol wykazywał tokolityczne działanie, wydłużając czas ciąży i porodu, przy stężeniach niższych niż kliniczne.
17-monopropionian beklometazonu, beklometazon dipropionian, chlorofluorowęglowodór, działanie immunosupresyjne, działanie rakotwórcze, działanie tokolityczne, efekty kardiologiczne, formoterol, formoterol fumaran dwuwodny, genotoksyczność, HFA-134a, hydrofluoroalkan, lek beta2-sympatykomimetyczny, potencjał mutagenny, produkt złożony, rozszczep podniebienia, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa zarodka, układ sercowo-naczyniowy, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego -
Leksykon substancji czynnych
Dane przedkliniczne dotyczące beklometazonu dipropionianu wskazują, że działania toksyczne obserwowane u zwierząt są związane głównie ze zwiększoną aktywnością farmakologiczną kortykosteroidu, w tym zahamowaniem funkcji układu immunologicznego. W badaniach na szczurach wykazano, że wysokie dawki beklometazonu prowadziły do zmniejszenia płodności samic, obniżenia prawdopodobieństwa zagnieżdżenia zarodka oraz toksycznego wpływu na rozwój zarodka i płodu, w tym rozszczepu podniebienia i zahamowania wzrostu wewnątrzmacicznego. Narażenie na metabolit 17-monopropionian było około 200-krotnie wyższe niż stężenia terapeutyczne u ludzi. W produktach złożonych zawierających formoterol obserwowano wydłużenie ciąży i porodu, co wiąże się z działaniem tokolitycznym beta2-sympatykomimetyków, przy stężeniach formoterolu niższych niż terapeutyczne. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a dane dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie sugerują ryzyka u ludzi.
Analiza bezpieczeństwa gazu nośnego HFA-134a stosowanego w inhalatorach z beklometazonem nie wykazała toksycznego wpływu ani działania genotoksycznego czy rakotwórczego, nawet przy ekspozycji wziewnej znacznie przekraczającej dawki stosowane u pacjentów. Dane przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa beklometazonu dipropionianu przy stosowaniu wziewnym w zalecanych dawkach terapeutycznych, z nieistotnym ogólnoustrojowym działaniem toksycznym. Brak jest również klinicznie istotnych zagrożeń w przypadku preparatów takich jak Beclonasal Aqua. Profil toksyczności produktów złożonych odzwierciedla sumę działań poszczególnych substancji czynnych, bez nasilenia efektów niepożądanych.
badanie genotoksyczności, Beclonasal Aqua, beklometazon dipropionian, chlorofluorowęglowodór, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie tokolityczne, formoterol, gaz nośny HFA 134a, kortykosteroid, lek beta2-sympatykomimetyczny, metabolit beklometazonu, podanie wziewne, rozszczep podniebienia, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, zahamowanie układu immunologicznego, zahamowanie wzrostu wewnątrzmaciczne -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania produktu Befoair, zawierającego beklometazon dipropionian (200 µg) i formoterol fumaran dwuwodny (6 µg) na dawkę odmierzoną, wykazały, że działania toksyczne u zwierząt wynikają głównie z farmakologicznej aktywności składników: immunosupresyjnego działania beklometazonu oraz wpływu formoterolu na układ sercowo-naczyniowy. Nie zaobserwowano nasilenia toksyczności ani nieoczekiwanych efektów po podaniu obu substancji w formie produktu złożonego, co wskazuje na brak dodatkowych zagrożeń w porównaniu do stosowania ich oddzielnie. Badania reprodukcyjne na szczurach wykazały dawkozależne zmniejszenie płodności oraz toksyczność rozwojową, w tym teratogenność związaną z wysokim, 200-krotnie przekraczającym kliniczne stężenia, narażeniem na metabolit beklometazonu (17-monopropionian). Dodatkowo, formoterol wykazał tokolityczne działanie, wydłużając czas ciąży i porodu przy stężeniach niższych niż kliniczne. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności skojarzenia, a dane dotyczące rakotwórczości poszczególnych substancji nie wskazują na ryzyko u ludzi.
aerozol inhalacyjny, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie reprodukcyjne, beklometazon dipropionian, chlorofluorowęglowodór, działanie genotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie tokolityczne, działanie toksyczne, formoterol fumaran dwuwodny, gaz nośny HFA 134a, hydrofluoroalkan, lek beta2-sympatykomimetyczny, rozszczep podniebienia, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego -
Leksykon substancji czynnych
Bromek ipratropiowy, czwartorzędowa pochodna amonowa o działaniu przeciwcholinergicznym, działa jako antagonista receptorów muskarynowych w drogach oddechowych, hamując odruchy przewodzone nerwem błędnym i zapobiegając wzrostowi wewnątrzkomórkowego stężenia jonów wapnia (Ca++). Jego efekt rozszerzający oskrzela jest przede wszystkim miejscowy, co potwierdzają badania kliniczne z produktem Atrovent N, wykazujące znaczącą poprawę czynności płuc u pacjentów z POChP i astmą oskrzelową. Efekt terapeutyczny pojawia się już po 15 minutach, osiąga maksimum po 1-2 godzinach, a utrzymuje się przez 4-6 godzin. W badaniach spirometrycznych odnotowano wzrost FEV1 o co najmniej 15% u 51% pacjentów z astmą, co świadczy o długotrwałym i skutecznym działaniu leku bez negatywnego wpływu na wydzielanie śluzu, oczyszczanie rzęskowe czy wymianę gazową.
acetylocholina, aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, beta2-agonista, chlorofluorowęglowodór, diacyloglicerol, działanie bronchodylatacyjne, działanie przeciwcholinergiczne, fenoterol, hydrofluoroalkan, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem, lek przeciwcholinergiczny, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, nerw błędny, oczyszczanie rzęskowe, parametry spirometryczne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, receptor beta2-adrenergiczny, receptor muskarynowy, rozedma płuc, rozszerzenie oskrzeli, salbutamol, skurcz oskrzeli, trójfosforan inozytolu, wydzielanie śluzu, wymiana gazowa -
Leksykon leków
Atrovent N, zawierający bromek ipratropiowy w dawce 20 mikrogramów na inhalację, jest lekiem przeciwcholinergicznym stosowanym wziewnie w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych, takich jak POChP i astma oskrzelowa. Mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptorów muskarynowych, co zapobiega wzrostowi wewnątrzkomórkowego stężenia jonów wapnia (Ca++), prowadząc do miejscowego rozszerzenia oskrzeli bez istotnych działań ogólnoustrojowych. Badania przedkliniczne i kliniczne wykazały, że Atrovent N nie zaburza wydzielania śluzu, oczyszczania rzęskowego ani wymiany gazowej, co potwierdza jego bezpieczeństwo w terapii chorób obturacyjnych.
antagonista acetylocholiny, astma oskrzelowa, bromek ipratropiowy, chlorofluorowęglowodór, choroba obturacyjna dróg oddechowych, czynność płuc, diacyloglicerol, działanie bronchodylatacyjne, działanie miejscowe, FEV1, hydrofluoroalkan, lek przeciwcholinergiczny, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, oczyszczanie rzęskowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, receptor muskarynowy, rozedma płuc, skurcz oskrzeli, transport śluzowo-rzęskowy, trójfosforan inozytolu, właściwości przeciwcholinergiczne, wydzielanie śluzu, wymiana gazowa -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Formodual, zawierającego beklometazonu dipropionian i formoterol w postaci aerozolu inhalacyjnego, wykazały, że działania toksyczne są głównie związane z farmakologiczną aktywnością obu składników. Beklometazon dipropionian powoduje immunosupresję, natomiast formoterol wpływa na układ krążenia, szczególnie u psów. Kombinacja obu substancji nie nasilała efektów toksycznych ani nie wywoływała nieoczekiwanych działań niepożądanych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie płodności oraz toksyczne działanie na rozwój zarodka i płodu, związane z wysokim ogólnoustrojowym narażeniem na metabolit beklometazonu – 17-monopropionian, którego stężenie było około 200-krotnie wyższe niż u pacjentów stosujących dawki terapeutyczne. Dodatkowo, formoterol wykazywał tokolityczne działanie, wydłużając czas trwania ciąży i porodu, przy stężeniach niższych niż terapeutyczne u ludzi.
aerozol inhalacyjny, badanie toksykologiczne, beklometazonu dipropionian, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorofluorowęglowodór, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie tokolityczne, działanie toksyczne, formoterol, genotoksyczność, hydrofluoroalkan, komponent kortykosteroidowy, kortykosteroidy, lek beta2-sympatykomimetyczny, rozszczep podniebienia, toksyczność wielokrotnego podania, toksyczność zarodka, układ immunologiczny, układ krążenia, zahamowanie wzrostu wewnątrzmaciczne, zmniejszenie płodności -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu Fostex (200 µg beklometazonu dipropionianu + 6 µg formoterolu na dawkę inhalacyjną) wykazały, że działania toksyczne u zwierząt były związane z farmakologiczną aktywnością składników, bez synergistycznego nasilenia toksyczności. Główne mechanizmy toksyczności obejmowały immunosupresję indukowaną przez beklometazon dipropionian oraz kardiotoksyczność formoterolu, szczególnie u psów. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach stwierdzono dawkozależne obniżenie płodności samic oraz toksyczne efekty rozwojowe, w tym teratogenne zmiany takie jak rozszczep podniebienia i zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, przypisywane głównie beklometazonowi. Działania teratogenne obserwowano przy stężeniach metabolitu beklometazonu 17-monopropionianu około 200-krotnie wyższych niż te przewidywane u pacjentów stosujących terapeutyczne dawki Fostexu. Formoterol wykazywał tokolityczne działanie, wydłużając czas ciąży i porodu przy stężeniach niższych niż u ludzi leczonych produktem.
beklometazonu 17-monopropionian, beklometazonu dipropionian, chlorofluorowęglowodór, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie tokolityczne, formoterol, gaz nośny HFA 134a, lek beta2-sympatykomimetyczny, narażenie ogólnoustrojowe, rozszczep podniebienia, toksyczność reprodukcyjna, układ immunologiczny, układ krążenia, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu -
Leksykon leków
Dane przedkliniczne leku Befoair, zawierającego beklometazonu dipropionian (100 µg) i formoterolu fumaranu dwuwodnego (6 µg) na dawkę odmierzoną, wskazują na toksyczność związaną głównie z farmakologiczną aktywnością obu substancji. Beklometazon wykazuje działanie immunosupresyjne, natomiast formoterol wpływa na układ sercowo-naczyniowy. Nie zaobserwowano nasilenia toksyczności ani nieprzewidzianych efektów po podaniu kombinacji. Badania reprodukcyjne na szczurach wykazały dawkozależne zmniejszenie płodności oraz toksyczność rozwojową, w tym rozszczep podniebienia i zahamowanie wzrostu płodu, co wiąże się z wysokim, ponad 200-krotnym względem klinicznego, stężeniem metabolitu beklometazonu – 17-monopropionianu. Formoterol wykazał tokolityczne działanie, wydłużając czas ciąży i porodu, przy stężeniach niższych niż te u pacjentów leczonych Befoair.
beklometazonu dipropionian, chlorofluorowęglowodór, dysfagia, działanie immunosupresyjne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie tokolityczne, działanie toksyczne, formoterolu fumaran dwuwodny, genotoksyczność, HFA-134a, hydrofluoroalkan, immunosupresja, lek beta2-sympatykomimetyczny, metabolit beklometazonu, rozszczep podniebienia, tokolityk, toksyczność zarodkowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie genetyczne, wpływ na reprodukcję, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, złożony produkt leczniczy
