Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Befoair (100 mcg + 6 mcg)/dawkę

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Befoair

Dane przedkliniczne dotyczące leku Befoair, zawierającego beklometazonu dipropionian (100 mikrogramów) i formoterolu fumaran dwuwodny (6 mikrogramów) na dawkę odmierzoną, obejmują szereg badań toksykologicznych i farmakologicznych przeprowadzonych zarówno dla połączenia tych substancji, jak i dla każdej z nich oddzielnie. Badania te miały na celu ocenę bezpieczeństwa stosowania tego złożonego produktu leczniczego pod kątem potencjalnego ryzyka dla pacjentów.¹

Toksyczność ogólna w badaniach przedklinicznych

W badaniach przedklinicznych zaobserwowano, że działania toksyczne występujące u zwierząt po podaniu kombinacji beklometazonu dipropionianu i formoterolu były głównie związane ze wzmożeniem ich aktywności farmakologicznej. W szczególności toksyczność ta wynikała z immunosupresyjnego działania beklometazonu dipropionianu oraz z wpływu formoterolu na układ sercowo-naczyniowy. Co istotne, nie stwierdzono nasilenia działań toksycznych ani nieprzewidzianych objawów po podaniu obu substancji w postaci produktu złożonego.²

Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu

Badania toksykologiczne dotyczące wpływu na reprodukcję przeprowadzono na szczurach. Wykazały one, że działanie leku Befoair jest zależne od zastosowanej dawki. Zaobserwowano, że produkt złożony wpływał na zmniejszenie płodności u samic oraz wywoływał działania toksyczne na rozwój zarodka i płodu. Efekty te były zgodne z doniesieniami naukowymi o wpływie kortykosteroidów na rozwój płodu.³

Warto zaznaczyć, że podawanie dużych dawek kortykosteroidów ciężarnym samicom zwierząt powoduje nieprawidłowy rozwój płodu, w tym rozszczep podniebienia i wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu. Prawdopodobnie te działania obserwowane po podaniu produktu złożonego zawierającego beklometazonu dipropionian oraz formoterol są spowodowane obecnością beklometazonu dipropionianu. Należy jednak podkreślić, że skutki te wystąpiły jedynie przy bardzo wysokim ogólnoustrojowym narażeniu na aktywny metabolit beklometazonu – 17-monopropionian, przekraczającym aż 200-krotnie stężenia oczekiwane w osoczu pacjentów stosujących lek.⁴

W badaniach na zwierzętach zaobserwowano także wydłużenie czasu trwania ciąży oraz przebiegu porodu. Efekt ten można przypisać znanemu tokolitycznemu (hamującemu skurcze mięśni macicy) działaniu leków beta2-sympatykomimetycznych, do których należy formoterol. Istotne jest, że działania te wystąpiły przy stężeniach formoterolu w osoczu samic niższych niż stężenia spodziewane u pacjentów leczonych produktem Befoair.⁵

Genotoksyczność i rakotwórczość

Przeprowadzone badania genotoksyczności z zastosowaniem skojarzenia beklometazonu dipropionianu z formoterolem nie wykazały działania mutagennego. Jest to istotny wynik wskazujący na brak potencjału do wywoływania uszkodzeń genetycznych przez kombinację obu substancji aktywnych.⁶

Chociaż nie przeprowadzono specyficznych badań nad działaniem rakotwórczym dla połączenia beklometazonu dipropionianu i formoterolu fumaranu, dostępne dane z badań przeprowadzonych osobno dla każdej z tych substancji nie wskazują na ryzyko wystąpienia działania rakotwórczego u ludzi. Ten wniosek jest istotny dla długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku Befoair.⁷

Bezpieczeństwo gazu nośnego HFA 134a

Dane przedkliniczne dotyczące gazu nośnego HFA 134a (hydrofluoroalkan), który zastąpił wcześniej stosowane nośniki z grupy chlorofluorowęglowodorów (CFC), również zostały dokładnie zbadane. Konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka związanego z tym składnikiem leku Befoair.⁸

Całościowa ocena danych przedklinicznych

Przeprowadzone badania przedkliniczne dla leku Befoair potwierdzają określony profil bezpieczeństwa tej kombinacji lekowej. Obserwowane działania niepożądane są związane ze znanymi farmakologicznymi efektami obu substancji aktywnych i występują głównie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Istotne jest, że połączenie beklometazonu dipropionianu i formoterolu fumaranu nie prowadzi do nasilenia toksyczności ani do pojawienia się nieoczekiwanych działań niepożądanych. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a dane dotyczące poszczególnych składników nie wskazują na ryzyko działania rakotwórczego.⁹