ostry atak dny moczanowej

Ostry atak dny moczanowej (artretyzm moczanowy) to nagły, intensywny stan zapalny stawu, najczęściej podstawy palucha, wywołany odkładaniem się kryształów moczanu sodu w stawie i tkankach okołostawowych. Stan ten charakteryzuje się gwałtownym początkiem, silnym bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem oraz ograniczeniem ruchomości zajętego stawu.

Patogeneza ostrego ataku dny moczanowej związana jest z hiperurykemią – podwyższonym stężeniem kwasu moczowego we krwi. Gdy stężenie kwasu moczowego przekroczy próg wysycenia osocza (około 6,8 mg/dl), może dochodzić do krystalizacji moczanu sodu i odkładania się kryształów w stawach. Reakcja zapalna inicjowana jest przez aktywację układu dopełniacza, uwolnienie cytokin prozapalnych oraz napływ neutrofilów do zajętego stawu.

Diagnostyka ostrego ataku dny obejmuje badanie płynu stawowego z identyfikacją kryształów moczanu sodu, badania laboratoryjne krwi (poziom kwasu moczowego, wskaźniki stanu zapalnego) oraz obrazowanie radiologiczne. Charakterystyczny obraz kliniczny (nagły, nocny początek, zajęcie pierwszego stawu śródstopno-paliczkowego) często pozwala na postawienie wstępnej diagnozy.

Leczenie ostrego ataku dny moczanowej opiera się na zastosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych, kolchicyny lub glikokortykosteroidów. Kluczowe jest wczesne wdrożenie terapii, najlepiej w ciągu pierwszych 24 godzin od początku ataku. Obniżanie stężenia kwasu moczowego (allopurinolem, febuksostatem) nie jest zalecane w ostrej fazie, a rozpoczęcie takiego leczenia powinno nastąpić po ustąpieniu objawów ostrego zapalenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl