czas refrakcji
Czas refrakcji to okres, w którym komórka lub tkanka (najczęściej dotyczy to mięśnia sercowego lub komórek nerwowych) nie jest w stanie zareagować na nowy bodziec. Jest to szczególnie istotne w elektrofizjologii serca, gdzie czas refrakcji odnosi się do okresu po depolaryzacji, podczas którego miocyty nie mogą być ponownie pobudzone do skurczu.
W kardiologii wyróżniamy dwa główne rodzaje czasu refrakcji: bezwzględny (całkowity) oraz względny. Okres refrakcji bezwzględnej to czas, w którym żaden bodziec, niezależnie od jego siły, nie wywoła odpowiedzi komórkowej. Natomiast w okresie refrakcji względnej, tylko bodźce o zwiększonej sile mogą wywołać reakcję komórki.
Czas refrakcji ma kluczowe znaczenie w zapobieganiu arytmiom serca, ponieważ uniemożliwia nadmierne pobudzenie mięśnia sercowego. Zaburzenia czasu refrakcji mogą prowadzić do różnych form arytmii, włącznie z migotaniem przedsionków czy tachykardią komorową. Leki antyarytmiczne często działają poprzez modyfikację czasu refrakcji w tkance sercowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tonicard 300 mg
Propafenonu chlorowodorek, substancja czynna leku Tonicard, jest klasyfikowany jako lek przeciwarytmiczny klasy Ic wg Vaughana Williamsa (kod ATC: C01BC03). Dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 150 mg i 300 mg, propafenon działa poprzez stabilizację błon komórkowych mięśnia sercowego, głównie poprzez blokadę szybkiego prądu jonów sodowych. Efektem jest zwolnienie prędkości depolaryzacji kardiomiocytów oraz wydłużenie czasu przewodzenia impulsów w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym oraz układzie Hisa-Purkinjego, gdzie efekt jest najbardziej wyraźny. Ponadto lek podnosi próg stymulacji mięśnia sercowego i migotania komór, co zmniejsza pobudliwość elektryczną serca.
czas refrakcji, depolaryzacja błony komórkowej, dodatkowa droga przewodzenia, klasyfikacja Vaughana-Williamsa, lek przeciwarytmiczny klasy IC, mięsień sercowy, pobudliwość mięśnia sercowego, prąd jonów sodowych, próg migotania komór, próg stymulacji, propafenonu chlorowodorek, przewodzenie impulsów, stabilizacja błony komórkowej, tabletka powlekana, Tonicard, układ bodźcoprzewodzący serca, układ Hisa-Purkinjego, węzeł przedsionkowo-komorowy, właściwość β-adrenolityczna, zaburzenie rytmu serca, zespół Wolfa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tonicard 150 mg
Propafenon chlorowodorek, substancja czynna leku Tonicard dostępnego w tabletkach o dawkach 150 mg i 300 mg, jest klasyfikowany jako lek przeciwarytmiczny klasy Ic (kod ATC: C01BC03). Jego podstawowy mechanizm działania polega na stabilizacji błon komórkowych mięśnia sercowego poprzez blokadę szybkiego prądu jonów sodowych, co prowadzi do zwolnienia depolaryzacji komórek oraz wydłużenia czasu przewodzenia impulsów w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym oraz układzie Hisa-Purkinjego, z najsilniejszym efektem w tym ostatnim. Propafenon zwiększa próg stymulacji mięśnia sercowego oraz próg migotania komór, co zmniejsza pobudliwość elektryczną serca i stabilizuje rytm serca.
blokowanie kanału sodowego, czas refrakcji, depolaryzacja komórek, dodatkowa droga przewodzenia, działanie adrenolityczne, efekt elektrofizjologiczny, elektrofizjologia mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny klasy IC, pobudliwość elektryczna, prąd jonów sodowych, próg migotania komór, propafenonu chlorowodorek, stabilizacja błony komórkowej, układ bodźco-przewodzący serca, układ Hisa-Purkinjego, węzeł przedsionkowo-komorowy, właściwość β-adrenolityczna, zespół preekscytacji, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zespół WPW - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rytmonorm 150 150 mg
Propafenonu chlorowodorek jest lekiem przeciwarytmicznym klasy 1c według klasyfikacji Vaughan-Williamsa, który działa głównie poprzez blokadę kanałów sodowych w kardiomiocytach, co prowadzi do stabilizacji błon komórkowych i zmniejszenia szybkości powstawania potencjału czynnościowego. Dodatkowo wykazuje słabe działanie β-adrenolityczne (klasa II), co rozszerza jego spektrum działania przeciwarytmicznego. Farmakodynamicznie propafenon powoduje wydłużenie czasu refrakcji w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym oraz komorach serca, co skutkuje zwolnieniem przewodzenia bodźców (działanie dromotropowo ujemne) i zapobiega nawrotom arytmii opartych na mechanizmie re-entry.
blokery receptorów beta-adrenergicznych, blokowanie kanałów sodowych, czas refrakcji, częstoskurcz przedsionkowo-komorowy, droga dodatkowa, działanie beta-adrenolityczne, działanie dromotropowo-ujemne, działanie przeciwarytmiczne, elektrofizjologia mięśnia sercowego, kardiomiocyt, klasyfikacja ATC, klasyfikacja Vaughan-Williamsa, lek przeciwarytmiczny, mechanizm re-entry, potencjał czynnościowy, propafenonu chlorowodorek, węzeł przedsionkowo-komorowy, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polfenon 150 mg
Propafenon, substancja czynna leku Polfenon dostępnego w dawkach 150 mg i 300 mg, jest przeciwarytmikiem klasy IC według klasyfikacji Vaughan-Williamsa (kod ATC: C01BC03). Jego podstawowy mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów sodowych, co hamuje szybki prąd sodowy i zwalnia narastanie fazy 0 potencjału czynnościowego w kardiomiocytach. Propafenon wykazuje zróżnicowany wpływ na potencjał czynnościowy: wydłuża czas trwania potencjału w komórkach roboczych mięśnia sercowego, a skraca go we włóknach Purkinjego, co odróżnia go od innych leków przeciwarytmicznych. Dodatkowo, lek wywiera działanie dromotropowo ujemne, spowalniając przewodzenie impulsów w układzie przewodzącym serca, oraz wydłuża czas refrakcji w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym i komorach, co zmniejsza ryzyko arytmii nawrotnych.
blokada kanału sodowego, czas refrakcji, częstoskurcz nawrotny, działanie dromotropowo-ujemne, kardiomiocyt, klasyfikacja Vaughan-Williamsa, lek przeciwarytmiczny klasy IC, potencjał czynnościowy, propafenon chlorowodorek, stabilizacja błony komórkowej, węzeł przedsionkowo-komorowy, włókna Purkinjego, zespół Wolfa-Parkinsona-White’a, zespół WPW - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rytmonorm 3,5 mg/ml
Propafenon chlorowodorek, substancja czynna leku Rytmonorm, jest przeciwarytmikiem klasy 1c według klasyfikacji Vaughan-Williamsa, charakteryzującym się blokowaniem kanałów sodowych i stabilizacją błon komórkowych. Dodatkowo wykazuje umiarkowane działanie β-adrenolityczne (klasa II), co rozszerza jego profil terapeutyczny. Mechanizm działania obejmuje zmniejszenie szybkości powstawania potencjału czynnościowego oraz wyraźne działanie dromotropowo ujemne, prowadzące do spowolnienia przewodzenia bodźców elektrycznych w sercu. Propafenon wydłuża także czas refrakcji w przedsionku, węźle przedsionkowo-komorowym oraz komorach, co jest kluczowe w kontroli rytmu serca.
bloker receptorów beta-adrenergicznych, blokowanie kanałów sodowych, blokowanie kanału sodowego, czas refrakcji, działanie beta-adrenolityczne, działanie dromotropowo-ujemne, klasyfikacja Vaughan-Williamsa, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy 1C, potencjał czynnościowy, propafenonu chlorowodorek, przewodzenie bodźców elektrycznych, roztwór do wstrzykiwań, stabilizacja błony komórkowej, węzeł przedsionkowo-komorowy, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lignocain 2% 20 mg/ml
Lidokaina, substancja czynna roztworu do wstrzykiwań Lignocain 2% (20 mg/ml), jest amidowym lekiem miejscowo znieczulającym (kod ATC: N01BB02), działającym poprzez odwracalne blokowanie przewodzenia impulsów nerwowych. Mechanizm polega na zmniejszeniu przepuszczalności błony komórkowej dla jonów sodowych, a przy wyższych stężeniach także potasowych, co prowadzi do zahamowania generowania potencjału czynnościowego. Blokada następuje w kolejności: ból, temperatura, dotyk, ucisk. Efekt znieczulający utrzymuje się około 30 minut i jest zależny od pKa lidokainy oraz pH tkanki, co tłumaczy osłabienie działania w środowisku o obniżonym pH, np. w stanie zapalnym.
ból, czas refrakcji, działanie znieczulające, elektrolit, hiperkaliemia, hiperpolaryzacja, hipokaliemia, kanał sodowy, kurczliwość mięśnia sercowego, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwarytmiczny, lidokaina, niedokrwienie mięśnia sercowego, pobudliwość włókien nerwowych, pojemność minutowa serca, potencjał czynnościowy, próg pobudliwości, przepływ wieńcowy, przepuszczalność błony komórkowej, stabilizacja błony komórkowej, stan zapalny, tachyarytmia, tachykardia, układ przewodzący serca, węzeł zatokowy, włókno nerwowe czuciowe, włókno Purkinjego, zaburzenie czynności węzła zatokowego