uogólniony napad padaczkowy

Uogólniony napad padaczkowy to rodzaj napadu epileptycznego, który angażuje obie półkule mózgowe od samego początku, powodując zaburzenia świadomości oraz objawy ruchowe obejmujące całe ciało. W przeciwieństwie do napadów ogniskowych, które zaczynają się w określonym obszarze mózgu, napady uogólnione rozpoczynają się jednocześnie w obu półkulach mózgowych.

Wyróżniamy kilka typów napadów uogólnionych, w tym napady toniczno-kloniczne (dawniej grand mal), napady nieświadomości (absence, dawniej petit mal), napady miokloniczne, atoniczne, toniczne oraz kloniczne. Napady toniczno-kloniczne charakteryzują się utratą przytomności, sztywnością całego ciała (faza toniczna), a następnie rytmicznymi drgawkami (faza kloniczna), często z przygryzieniem języka i mimowolnym oddaniem moczu.

Diagnostyka uogólnionych napadów padaczkowych opiera się głównie na badaniu elektroencefalograficznym (EEG), które wykazuje charakterystyczne uogólnione, synchroniczne wyładowania padaczkowe. Leczenie obejmuje farmakoterapię lekami przeciwpadaczkowymi dobranymi do typu napadu, takimi jak walproiniany, lamotrygina czy lewetiracetam. U pacjentów z napadami lekoopornymi rozważa się leczenie neurochirurgiczne lub neurostymulację.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl