zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych to zjawisko biochemiczne wskazujące na potencjalne uszkodzenie komórek wątroby. Najczęściej oznaczane enzymy to aminotransferaza alaninowa (ALT), aminotransferaza asparaginianowa (AST), gamma-glutamylotranspeptydaza (GGTP) oraz fosfataza alkaliczna (ALP). Ich podwyższone stężenie w surowicy krwi świadczy o zaburzeniu integralności błon hepatocytów i uwolnieniu enzymów do krwiobiegu.
Przyczyny zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych są różnorodne i obejmują: infekcje wirusowe (WZW typu A, B, C, E, CMV, EBV), toksyczne uszkodzenie wątroby (leki, alkohol, substancje chemiczne), choroby metaboliczne (niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, hemochromatoza), choroby autoimmunologiczne (autoimmunologiczne zapalenie wątroby), a także zaburzenia dróg żółciowych czy choroby nowotworowe.
Interpretacja wyników wymaga uwzględnienia stopnia podwyższenia enzymów, ich wzajemnych proporcji oraz dynamiki zmian. Przykładowo, znaczne podwyższenie ALT i AST sugeruje ostre uszkodzenie komórek wątrobowych, podczas gdy izolowany wzrost GGTP może wskazywać na chorobę alkoholową lub zaburzenia dróg żółciowych. Diagnostyka różnicowa powinna obejmować wywiad, badanie fizykalne oraz dodatkowe badania obrazowe i laboratoryjne.
W postępowaniu klinicznym kluczowe jest ustalenie przyczyny podwyższenia enzymów i wdrożenie odpowiedniego leczenia przyczynowego. W przypadkach bezobjawowego, niewielkiego podwyższenia enzymów może być wskazana obserwacja i kontrola parametrów. Natomiast znaczne i postępujące zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, szczególnie z towarzyszącymi objawami klinicznymi, wymaga pilnej diagnostyki i interwencji terapeutycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Enoxaparin sodium LEK-AM 8 000 j.m. (80 mg)/0,8 ml
Enoksaparyna sodowa jest lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich, niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych: profilaktyka 4000 j.m. (40 mg) s.c. raz na dobę, leczenie zakrzepicy 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) s.c. co 12 godzin lub 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) s.c. raz na dobę, leczenie niestabilnej dławicy i zawału bez załamka Q 100 j.m./kg mc. s.c. co 12 godzin, a w świeżym zawale z uniesieniem ST – bolus 3000 j.m. (30 mg) i następnie 100 j.m./kg mc. s.c. co 12 godzin. Bezpieczeństwo leku oceniono u ponad 15 000 pacjentów, a najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są krwotoki, małopłytkowość, trombocytoza oraz reakcje alergiczne, w tym rzadko małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą i ciężkie reakcje anafilaktyczne. Wśród działań niepożądanych wyróżniono także podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x ULN), uszkodzenie hepatocytów, reakcje skórne (pokrzywka, świąd, pęcherzowe zapalenie skóry, rzadsza ostra uogólniona osutka krostkowa), a także rzadkie przypadki osteoporozy po długotrwałym stosowaniu (>3 miesiące).
cholestatyczne uszkodzenie wątroby, deficyt neurologiczny, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, guzki w miejscu wstrzyknięcia, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwiak w kanale kręgowym, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą, martwica skóry, niedokrwienie kończyny, niedokrwistość pokrwotoczna, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja anafilaktyczna, trombocytoza, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zawał narządu, zawał serca bez załamka Q, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deslodyna 5 mg
Desloratadyna, stosowana w dawce 5 mg/dobę, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach klinicznych, obejmujących m.in. alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa oraz przewlekłą pokrzywkę idiopatyczną. Działania niepożądane występowały u około 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (wiek 12-17 lat) ból głowy był najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym (5,9% vs. 6,9% placebo). Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz zaburzenia zachowania, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z predyspozycjami. Reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja czy obrzęk naczynioruchowy, choć bardzo rzadkie (<1/10 000), stanowią wskazanie do natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, bezsenność, ból brzucha, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na światło, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xorimax 250 250 mg
Lek Xorimax, zawierający aksetyl cefuroksymu w dawkach 250 mg lub 500 mg, jest cefalosporynowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo częstych (≥1/10) do rzadkich (<1/10 000), z których wiele wynika z danych pochodzących z badań klinicznych oraz monitorowania po wprowadzeniu leku do obrotu. Do najczęstszych działań należą zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha), zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna z dodatnim odczynem Coombsa) oraz reakcje skórne (wysypki, pokrzywka, świąd). Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne reakcje immunologiczne, takie jak anafilaksja, gorączka polekowa, choroba posurowicza, reakcja Jarischa-Herxheimera oraz ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR), w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i zespół DRESS. Rzadko obserwuje się także zespół Kounisa – ostry zespół wieńcowy związany z reakcją alergiczną.
aksetyl cefuroksymu, anafilaksja, antybiotyk cefalosporynowy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba posurowicza, ciężkie niepożądane reakcje skórne, dysbioza jelitowa, eozynofilia, gorączka polekowa, leukopenia, małopłytkowość, nadmierny wzrost drożdżaków, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, wysypka skórna, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neoparin Forte 15 000 j.m. (150 mg)/ml
Enoksaparyna sodowa (Neoparin Forte) jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej oraz ostrych zespołów wieńcowych. Dawkowanie różni się w zależności od wskazań, np. profilaktycznie podaje się 4000 j.m. (40 mg) s.c. raz dziennie, a w leczeniu zakrzepicy 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin lub 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę. W ostrym zawale z uniesieniem odcinka ST stosuje się bolus dożylny 3000 j.m. (30 mg), a następnie 100 j.m./kg mc. s.c. co 12 godzin. Profil bezpieczeństwa potwierdzono w badaniach klinicznych na ponad 15 000 pacjentach, w tym w grupach z chorobą nowotworową, gdzie profil działań niepożądanych był zbliżony do standardowego leczenia. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są krwotoki (do 4,2% pacjentów po zabiegach chirurgicznych), małopłytkowość, trombocytoza oraz reakcje alergiczne, w tym rzadkie, ale poważne małopłytkowości immunoalergiczne z zakrzepicą.
aktywna choroba nowotworowa, aminotransferaza, ból głowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, deficyt neurologiczny, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, heparyna drobnocząsteczkowa, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, łysienie, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwistość pokrwotoczna, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd, trombocytoza, uniesienie odcinka ST, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał bez załamka Q, zawał mięśnia sercowego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulpiryd Teva 200 mg
Sulpiryd Teva 200 mg, stosowany jako lek neuroleptyczny, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania pacjenta. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego, takie jak uspokojenie i senność, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Rzadziej występują objawy pozapiramidowe, w tym ostra i późna dyskineza, z tym że standardowe leki antycholinergiczne mogą być nieskuteczne lub nasilać objawy. Istotnym, choć rzadkim powikłaniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny, stanowiący zagrożenie życia. Ponadto, sulpiryd może indukować hiperprolaktynemię, prowadzącą do mlekotoku, braku miesiączki, ginekomastii oraz zaburzeń seksualnych, co jest związane z mechanizmem blokowania receptorów dopaminowych.
amenorrhoea, ginekomastia, hiperprolaktynemia, lek neuroleptyczny, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, noworodkowy zespół odstawienny, objawy pozapiramidowe, ostra dyskineza, późna dyskineza, receptor dopaminowy, rotacyjne ruchy gałki ocznej, spastyczny kręcz szyi, sulpiryd, szczękościsk, sztywność mięśniowa, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, wysypka plamkowo-grudkowa, wzmożone napięcie mięśniowe, zakrzep żylny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram 50 50 mg/ml
Poltram 50 (chlorowodorek tramadolu, 50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie na początku terapii oraz przy zwiększaniu dawki. Najczęściej obserwowane działania to nudności i zawroty głowy (występujące u ponad 10% pacjentów), a także bóle głowy i senność. Rzadziej pojawiają się reakcje alergiczne, w tym duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy oraz wstrząs anafilaktyczny, stanowiący zagrożenie życia. Tramadol może wywoływać zaburzenia psychiczne, takie jak niepokój, omamy, dezorientacja, zaburzenia snu i uzależnienie. W zakresie układu nerwowego odnotowano także parestezje, drżenia, drgawki, zaburzenia koordynacji oraz zespół serotoninowy. Istotne jest ryzyko depresji oddechowej, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecane oraz w połączeniu z innymi lekami o działaniu ośrodkowym.
astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek tramadolu, czkawka, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, dezorientacja, drgawka padaczkowa, duszność, hiperkineza, hipotonia ortostatyczna, jaskra z wąskim kątem, kołatanie serca, koszmar senny, mimowolny skurcz mięśni, nadmierna potliwość, napad paniki, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie mięśni szkieletowych, paranoja, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie źrenicy, senność, suchość jamy ustnej, szum uszny, tachykardia, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie koordynacji, zaburzenie łaknienia, zaburzenie mowy, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie snu, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść naczyniowo-sercowa, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół serotoninowy, zwężenie cewki moczowej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxyduo 40 mg + 20 mg
Oxyduo w dawce 40 mg oksykodonu chlorowodorku (36 mg oksykodonu) i 20 mg naloksonu chlorowodorku (21,8 mg naloksonu chlorowodorku dwuwodnego, odpowiadającego 18 mg naloksonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący liczne układy i narządy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, senność), przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), układu krążenia (dławica piersiowa, kołatanie serca, uderzenia gorąca), układu oddechowego (duszność, kaszel) oraz skóry (świąd, reakcje skórne, nadmierne pocenie się). Wśród działań o częstości niezbyt częstej wymienia się m.in. drgawki, zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, uzależnienie), tachykardię, depresję oddechową, zaburzenia wątroby (wzrost enzymów wątrobowych) oraz zaburzenia układu moczowo-płciowego (parcie na pęcherz, zatrzymanie moczu, zaburzenia erekcji). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia od oksykodonu, które może wystąpić nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych i jest zależne od indywidualnych czynników ryzyka, dawkowania oraz czasu terapii opioidami.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, choroba wieńcowa, depresja, depresja oddechowa, dławica piersiowa, drgania mięśni, drgawki, drżenie, duszność, kaszel, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmary senne, letarg, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość, niepokój ruchowy, niestrawność, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, osłabienie, parcie na pęcherz, reakcja skórna, senność, skurcz mięśni, stan euforii, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, uderzenia gorąca, uzależnienie od leku, wyciek wodnisty z nosa, wymioty, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, wzdęcie brzucha, zaburzenia erekcji, zaburzenia koncentracji uwagi, zaburzenia mowy, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, ziewanie, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aropilo SR 4 mg
Ropinirol, stosowany w dawkach do 24 mg/dobę w leczeniu choroby Parkinsona, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej z lewodopą. Najczęściej obserwuje się działania ze strony układu nerwowego, takie jak senność (bardzo często w monoterapii i często w terapii skojarzonej), omamy (często), dyskinezy (często) oraz zawroty głowy (niezbyt często). Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwłaszcza nudności, występują bardzo często w monoterapii i terapii skojarzonej z preparatem o natychmiastowym uwalnianiu, a często z preparatem o przedłużonym uwalnianiu. Niedociśnienie ortostatyczne pojawia się częściej w monoterapii (często) niż w terapii skojarzonej (niezbyt często). Ponadto, istnieje ryzyko wystąpienia reakcji psychotycznych, w tym majaczenia, urojeń i paranoi, o częstości nieznanej, oraz zespołu odstawienia agonisty dopaminy, objawiającego się apatią, niepokojem, depresją, zmęczeniem, poceniem się i bólem.
apatia, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, dyskineza, działanie niepożądane, lewodopa, majaczenie, monoterapia, napad snu, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój, nudności, objaw neuropsychiatryczny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk nóg, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, paranoja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, splątanie, spontaniczna erekcja, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, urojenia, wymioty, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Amantadyna – Działania niepożądane
Amantadyna, stosowana w terapii choroby Parkinsona oraz grypy typu A, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu nerwowego (np. zawroty głowy, ataksja, zaburzenia koncentracji) oraz psychiczne (zaburzenia snu, pobudzenie, psychozy paranoidalne). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się niedociśnienie ortostatyczne (często) oraz rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu arytmie, takie jak częstoskurcz komorowy, migotanie komór, torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, zwłaszcza przy przekraczaniu dawek lub współstosowaniu leków proarytmicznych. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, suchość w jamie ustnej, wymioty i zaparcia, a ze strony skóry – sinicę marmurkowatą i obfite pocenie się. Występują także rzadkie powikłania okulistyczne, takie jak uszkodzenie rogówki i tymczasowa utrata wzroku, wymagające konsultacji okulistycznej.
amantadyna, ataksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, chlorowodorek amantadyny, choroba Parkinsona, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, drgawki, drżenie, dyskineza, grypa typu A, hiperseksualność, hipotermia, jadłowstręt, kołatanie serca, kompulsywne objadanie się, kompulsywne wydawanie pieniędzy, koszmary nocne, lęk, letarg, leukopenia, livedo reticularis, majaczenie, mania, migotanie komór, mioklonia, nadwrażliwość na światło, napad padaczkowy, nerwowość, neuropatia obwodowa, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, niewyraźna mowa, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk kostek, obrzęk rogówki, omamy, patologiczny hazard, pobudzenie psychoruchowe, psychoza, pustka w głowie, rozrost gruczołu krokowego, siarczan amantadyny, sinica marmurkowata, splątanie, stan hipomaniakalny, suchość w jamie ustnej, torsade de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie rogówki, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia snu, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększone libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rolpryna SR 2 mg
Rolpryna SR, zawierająca ropinirol chlorowodorek w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 8 mg, jest lekiem stosowanym w terapii choroby Parkinsona, dostępnym w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Profil działań niepożądanych różni się w zależności od stosowania leku w monoterapii lub w skojarzeniu z lewodopą. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność (bardzo często w monoterapii), nudności (bardzo często w monoterapii i często w terapii skojarzonej), omdlenia i dyskinezy (bardzo często w terapii skojarzonej), a także niedociśnienie ortostatyczne (często w monoterapii). Istotne są również zaburzenia psychiczne, takie jak omamy (często w monoterapii), dezorientacja (często w terapii skojarzonej) oraz reakcje psychotyczne i zaburzenia panowania nad popędami (częstość nieznana), które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji społecznych i zdrowotnych. Zespół odstawienia, objawiający się apatią, niepokojem, depresją, zmęczeniem, nadmiernym poceniem i bólem, wymaga stopniowego zmniejszania dawki leku.
agonista dopaminy, agresja, apatia, choroba Parkinsona, czkawka, dyskineza, lewodopa, majaczenie, mania, nagły napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, omdlenie, paranoja, patologiczny hazard, przedłużone uwalnianie, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, spontaniczna erekcja, urojenie, zaburzenie panowania nad popędami, zaburzenie układu nerwowego, zawrót głowy, zespół odstawienia, zespół rozregulowania dopaminy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abrea 75 mg
Lek Abrea zawiera kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg, 100 mg lub 160 mg w postaci tabletek dojelitowych i wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie u pacjentów z grup ryzyka. Do często występujących należą zwiększona skłonność do krwawień, co jest istotne klinicznie, zwłaszcza przed zabiegami chirurgicznymi lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwkrzepliwych. Niezbyt często obserwuje się trombocytopenię, granulocytozę oraz niedokrwistość aplastyczną. Zgłaszane są również krwawienia z nosa i dziąseł, które mogą utrzymywać się 4-8 dni po zakończeniu terapii. Poważne powikłania obejmują krwawienia z przewodu pokarmowego (krwawe wymioty, smoliste stolce), które mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza, a także rzadkie krwawienia śródczaszkowe i krwotoczne zapalenie naczyń. Występują także reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowej interwencji.
astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, duszność, granulocytoza, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obfita miesiączka, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie słuchu, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, perforacja, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawienia, skurcz oskrzeli, szum uszny, tabletka dojelitowa, tinnitus, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Sodu wodorotlenek – Działania niepożądane
Stosowanie preparatów zawierających sodu wodorotlenek (NaOH), takich jak Aminomel 10E, Aminomel 12,5E oraz Nutriflex Lipid peri, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnorodnym charakterze. Najpoważniejsze z nich to reakcje anafilaktyczne manifestujące się sinicą, wstrząsem, niedotlenieniem, świstem krtaniowym, uogólnionym obrzękiem oraz innymi objawami zagrożenia życia. Ponadto obserwuje się reakcje rzekomoanafilaktyczne oraz objawy nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, tachykardia, zaburzenia ciśnienia tętniczego, duszność, wysypka i bóle mięśniowe. W zakresie zaburzeń metabolicznych najczęściej notowana jest hiperkaliemia, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami serca. Dodatkowo preparaty te mogą indukować poważne uszkodzenia wątroby, w tym hiperamonemię, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestazę, stłuszczenie oraz zapalenie i kamicę pęcherzyka żółciowego, a także azotemię wskazującą na upośledzenie funkcji nerek.
anemia, azotemia, cholestaza, hepatomegalia, hiperamonemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, leukopenia, marskość wątroby, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, splenomegalia, stłuszczenie wątroby, świszczący oddech, syndrom przeciążenia, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie czynników krzepnięcia, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zator płucny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwłóknienie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Desloratadyna – Działania niepożądane
Desloratadyna, lek przeciwhistaminowy II generacji stosowany w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa i przewlekłej pokrzywce idiopatycznej, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy dawce 5 mg/dobę. Działania niepożądane występują u około 3% pacjentów częściej niż placebo, najczęściej zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (12-17 lat) ból głowy występuje u 5,9% leczonych, co jest porównywalne z grupą placebo (6,9%). U dzieci poniżej 2 lat najczęstsze działania niepożądane to biegunka (3,7%), gorączka (2,3%) i bezsenność (2,3%). Szczególną uwagę zwraca zwiększone ryzyko napadów drgawkowych u pacjentów pediatrycznych, z bezwzględnym wzrostem częstości odpowiednio o 37,5/100 000 osobolat (0-4 lata) i 11,3/100 000 osobolat (5-19 lat). Ponadto obserwuje się rzadkie zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, senność, pobudzenie psychoruchowe), psychiczne (omamy, agresja, obniżony nastrój) oraz kardiologiczne (tachykardia, kołatanie serca, wydłużenie odstępu QT).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, duszność, działanie niepożądane, gorączka, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, obniżenie nastroju, obrzęk naczynioruchowy, omam, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, populacja pediatryczna, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clexane 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Clexane, była badana u ponad 15 000 pacjentów w różnych wskazaniach klinicznych, wykazując profil bezpieczeństwa zgodny z oczekiwaniami. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są powikłania krwotoczne, występujące u maksymalnie 4,2% pacjentów, zwłaszcza po zabiegach chirurgicznych, z kryteriami ciężkości obejmującymi spadek hemoglobiny ≥2 g/dl lub konieczność przetoczenia ≥2 jednostek krwi. Obserwowano również małopłytkowość, trombocytozę oraz rzadkie przypadki małopłytkowości immunoalergicznej z zakrzepicą, mogącej prowadzić do zawału narządu lub niedokrwienia kończyny. Profil bezpieczeństwa u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową leczonych przewlekle na zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną nie różni się od standardowego leczenia. Wśród innych działań niepożądanych często występują reakcje alergiczne, bóle głowy, a także bardzo częste jest przejściowe zwiększenie aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy.
aminotransferaza, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, Clexane, enoksaparyna sodowa, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwiak w kanale kręgowym, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwistość pokrwotoczna, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyna podskórna, zaburzenie hemostazy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symkinet MR 40 mg
Metylofenidat chlorowodorek, substancja czynna leku Symkinet MR, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas monitorowania terapii. Najczęściej obserwuje się zmniejszenie łaknienia (≥1/10), jadłowstręt, umiarkowane zmniejszenie masy ciała i wzrostu u dzieci oraz zmniejszenie masy ciała u dorosłych (≥1/100 do <1/10). W zakresie zaburzeń psychicznych bardzo często występują bezsenność i nerwowość, a często labilność emocjonalna, zaburzenia psychotyczne, stany maniakalne, dezorientacja, próby samobójcze, omamy oraz tiki, w tym pogorszenie istniejących w zespole Tourette'a. Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy obejmuje ból głowy (≥1/10), drżenie, senność, akatyzję, a rzadziej drgawki typu grand mal, ruchy choreoatetotyczne oraz złośliwy zespół neuroleptyczny. Działania sercowo-naczyniowe to m.in. ból w klatce piersiowej (≥1/100 do <1/10), nadciśnienie tętnicze, obwodowe marznięcie kończyn oraz bardzo rzadko nagła śmierć sercowa.
akatyzja, bezsenność, ból głowy, dławica piersiowa, dyspepsja, ginekomastia, jadłowstręt, krwiomocz, labilność emocjonalna, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy grand mal, niedokrwistość, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy wzrokowe, pancytopenia, plamica małopłytkowa, powikłanie naczyniowo-mózgowe, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, ruchy choreoatetotyczne, śpiączka wątrobowa, stan maniakalny, suchość w jamie ustnej, tik, zaburzenia psychotyczne, zaburzenie akomodacji, zapalenie naczyń, zapalenie tętnic mózgowych, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie łaknienia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aropilo SR 8 mg
Ropinirol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Aropilo SR), stosowany w dawkach do 24 mg/dobę u pacjentów z chorobą Parkinsona, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaburzenia układu nerwowego, takie jak senność (bardzo często, ≥1/10) i nagłe napady snu, które stanowią istotne ryzyko podczas prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn. W terapii skojarzonej z lewodopą częstość występowania dyskinezy jest bardzo wysoka (≥1/10), zwłaszcza podczas początkowego dobierania dawki, co może wymagać zmniejszenia dawki lewodopy. Ponadto, często występują nudności (bardzo często w monoterapii, często w terapii skojarzonej) oraz niedociśnienie ortostatyczne (często), które zwiększa ryzyko upadków, szczególnie u osób starszych. Zaburzenia psychiczne, takie jak omamy (często) oraz reakcje psychotyczne (niezbyt często), a także zaburzenia kontroli impulsów (częstość nieznana), wymagają monitorowania i mogą wymagać modyfikacji leczenia.
agresja, ból brzucha, choroba Parkinsona, dysfagia, dyskineza, hiperseksualność, lewodopa, majaczenie, monoterapia, nadmierna senność, napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk nóg, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, patologiczny hazard, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, splątanie, terapia skojarzona, urojenia, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dynid 5 mg
Bezpieczeństwo stosowania desloratadyny w dawce 5 mg/dobę zostało potwierdzone w licznych badaniach klinicznych dotyczących alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Działania niepożądane wystąpiły u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość błony śluzowej jamy ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, co było porównywalne z 6,9% w grupie placebo. Istotnym aspektem jest zwiększone ryzyko napadów drgawkowych u pacjentów pediatrycznych, szczególnie w wieku 0-4 lat, gdzie skorygowany bezwzględny wzrost częstości wynosił 37,5 (95% CI 10,5-64,5) na 100 000 osobolat, a u pacjentów 5-19 lat 11,3 (95% CI 2,3-20,2) na 100 000 osobolat. Ponadto, zgłaszano rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak wydłużenie odstępu QT, arytmia, bradykardia oraz zaburzenia zachowania, w tym agresję i nietypowe zachowania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawka, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, placebo, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego serca, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wątrobowe, zapalenie wątroby, zawrót głowy, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – SimvaHexal 20 20 mg
Profil bezpieczeństwa symwastatyny (SimvaHEXAL) został potwierdzony w dużych badaniach klinicznych, takich jak Heart Protection Study (HPS, n=20 536) oraz Scandinavian Simvastatin Survival Study (4S, n=4 444). W badaniu HPS, przy dawce 40 mg/dobę przez około 5 lat, odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 4,8% w grupie leczonej symwastatyną i 5,1% w grupie placebo. Miopatia występowała rzadko (<0,1%), a podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3× ULN) obserwowano u 0,21% pacjentów na symwastatynie vs 0,09% w grupie placebo. W populacji pediatrycznej (wiek 10-17 lat, n=175) z rodzinną hipercholesterolemią heterozygotyczną profil bezpieczeństwa był zbliżony do placebo, jednak brak jest danych dotyczących długotrwałego (>1 rok) stosowania i wpływu na rozwój fizyczny i płciowy.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, bezsenność, ból głowy, ból mięśni, choroba ścięgna, depresja, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, kurcz mięśni, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, parestezja, polekowa zmiana liszajowata, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, śródmiąższowa choroba płuc, symwastatyna, zaburzenie pamięci, zaburzenie wzwodu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zerwanie mięśnia, zespół nadwrażliwości, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Karbis 16 mg
Kandesartan cyleksetyl, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca, charakteryzuje się łagodnym i przemijającym profilem działań niepożądanych. W terapii nadciśnienia częstość rezygnacji z powodu działań niepożądanych wynosiła 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy, ból głowy oraz zakażenia układu oddechowego, z częstością przekraczającą o co najmniej 1% częstość w grupie placebo. W leczeniu niewydolności serca odsetek przerwań terapii był wyższy (21,0% vs 16,1% placebo), a najczęstsze działania niepożądane obejmowały hiperkaliemię, niedociśnienie oraz zaburzenia czynności nerek, szczególnie u pacjentów powyżej 70 roku życia, z cukrzycą lub stosujących inne leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS). U dzieci i młodzieży (6 do <18 lat) z nadciśnieniem obserwowano wyższą częstość występowania działań niepożądanych takich jak ból głowy, zawroty głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często ≥1/10), kaszel (bardzo często ≥1/10), wysypka (często ≥1/100 do <1/10) oraz hiperkaliemia i hiponatremia (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100).
agranulocytoza, badanie kliniczne kontrolowane, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, spironolakton, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu i kreatyniny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu oddechowego, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hitaxa 5 mg
Hitaxa, zawierająca 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, istotne dla prowadzenia terapii. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz ból głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy zgłaszano u 5,9% leczonych, a u 6,9% placebo. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, w tym wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz zaburzenia zachowania, w tym agresję i omamy, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Działania niepożądane obejmują układy nerwowy, sercowy, pokarmowy, wątrobowy, skórny oraz mięśniowo-szkieletowy, z częstością od bardzo rzadkich (<1/10 000) do częstych (≥1/100 do <1/10).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nietypowe zachowanie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moklar 150 mg
Moklar 150 mg (moklobemid) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, bóle głowy oraz zaburzenia snu (występujące u ≥ 1/10 pacjentów). Często pojawiają się także parestezje, pobudzenie, lęk i niepokój (≥ 1/100 do < 1/10). Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) mogą wystąpić myśli samobójcze i stany splątania, które zwykle ustępują po przerwaniu leczenia, natomiast rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) zgłaszano zachowania samobójcze i omamy, stanowiące poważne zagrożenie dla pacjenta. W zakresie układu pokarmowego bardzo często występuje suchość błony śluzowej jamy ustnej i nudności, a często wymioty, biegunka i zaparcia. Częstość występowania niedociśnienia tętniczego wynosi ≥ 1/100 do < 1/10, co może powodować zawroty głowy i omdlenia, szczególnie przy zmianie pozycji. Rzadko obserwuje się hiponatremię oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, które zwykle nie prowadzą do klinicznych następstw, jednak wymagają monitorowania.
astenia, biegunka, ból głowy, drażliwość, drgawki, drżenie, farmakoterapia, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, lek przeciwdepresyjny, moklobemid, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, niedociśnienie tętnicze, niepokój, nudności, obrzęk, omamy, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, system MedDRA, sztywność mięśni, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia czucia, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zachowanie samobójcze, zaczerwienienie, zaparcie, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zmniejszenie apetytu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taclar 500 mg
Klarytromycyna, stosowana w dawce 500 mg (Taclar 500 mg), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antybiotyków makrolidowych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, występującymi bardzo często (≥1/10). Inne działania niepożądane o częstości od niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) do częstości nieznanej obejmują leukopenię, neutropenię, trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy), wydłużenie odstępu QT, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT), wysypkę skórną oraz zaburzenia nerek (wzrost kreatyniny i mocznika). Profil bezpieczeństwa u dzieci jest analogiczny do dorosłych, a u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza przy dawkach 1000 mg/dobę, obserwuje się zwiększone ryzyko nieprawidłowości laboratoryjnych, w tym podwyższenia AspAT i AlAT (2-3%), leukopenii, trombocytopenii oraz wzrostu azotu mocznikowego.
AIDS, AlAT, anoreksja, antybiotyk makrolidowy, AspAT, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, duszność, działanie niepożądane, klarytromycyna, kołatanie serca, leukopenia, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, neutropenia, niestrawność, nudności, reakcja anafilaktyczna, stężenie azotu mocznikowego, świąd, sztywność mięśniowa, szum uszny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, wzdęcie, zaburzenie słuchu, zaburzenie smaku, zakażenie oportunistyczne, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zawrót głowy, zespół nabytego niedoboru odporności, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Krka 100 mg/ 2 ml
Tramadol Krka, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji w dawkach 50 mg/mL oraz 100 mg/2 mL, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności i zawroty głowy (≥1/10). Zaburzenia układu nerwowego obejmują również ból głowy i senność (≥1/100 do <1/10), a także rzadziej parestezje, drżenie, mimowolne skurcze mięśni, nieprawidłową koordynację, omdlenia i zaburzenia mowy. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia drgawek, zwłaszcza przy dużych dawkach lub jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy, oraz zespół serotoninowy o nieznanej częstości. Ponadto, lek może powodować zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, splątanie, majaczenie, stany lękowe i koszmary senne, a także ryzyko uzależnienia, które wzrasta wraz z dawką i czasem terapii.
bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki, drżenie, duszność, dyzuria, hiperkineza, hipoglikemia, koszmar senny, majaczenie, mimowolny skurcz mięśni, nadmierna potliwość, napad paniki, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój, nieprawidłowa koordynacja, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, omamy, omdlenie, osłabienie siły mięśniowej, palpitacje, paranoja, parestezje, pobudzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, senność, silny lek, skurcz oskrzeli, splątanie, stan lękowy, suchość w jamie ustnej, świąd, świszczący oddech, szum w uszach, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie mikcji, zaburzenie mowy, zaburzenie snu, zaostrzenie astmy, zaparcia, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clexane 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Clexane, została szeroko przebadana u ponad 15 000 pacjentów w różnych wskazaniach, w tym profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym. Dawkowanie waha się od 4000 j.m. (40 mg) podskórnie raz na dobę w profilaktyce, do 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin lub 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Profil bezpieczeństwa jest dobrze poznany, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak krwotoki (do 4,2% pacjentów chirurgicznych), małopłytkowość i trombocytoza. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania krwotoczne, w tym krwiaki okołordzeniowe, które mogą prowadzić do trwałych deficytów neurologicznych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu procedur inwazyjnych w obrębie kręgosłupa. Ryzyko krwawień wzrasta u pacjentów z organicznymi zmianami powodującymi krwawienie, poddawanych inwazyjnym procedurom oraz stosujących leki zaburzające hemostazę.
cholestatyczne uszkodzenie wątroby, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, guzek zapalny, hemoglobina, hemostaza, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwiak w kanale kręgowym, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwistość, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, siarczan protaminy, trombocytoza, uszkodzenie komórek wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ceurolex SR 4 mg
Ropinirol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Ceurolex SR, stosowany w dawkach do 24 mg/dobę, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z lewodopą. Do najczęstszych należą senność (bardzo często), nudności (bardzo często w monoterapii, często w leczeniu skojarzonym), omamy (często w monoterapii), oraz niedociśnienie ortostatyczne (często w monoterapii). Istotnym ryzykiem są zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczny hazard, zwiększone libido, patologiczna aktywność seksualna, niepohamowana chęć wydawania pieniędzy i obżarstwo, których częstość występowania jest nieznana. Zespół odstawienia agonisty dopaminy manifestuje się apatią, niepokojem, depresją, zmęczeniem, poceniem się i bólem, co wymaga stopniowego zmniejszania dawki przez co najmniej tydzień. Dyskinezy pojawiają się szczególnie u pacjentów z zaawansowaną chorobą Parkinsona podczas wprowadzania ropinirolu, a zmniejszenie dawki lewodopy może poprawić ich przebieg.
agonista dopaminy, choroba Parkinsona, dyskineza, lewodopa, majaczenie, nagły napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, paranoja, patologiczny hazard, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, spontaniczna erekcja, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, urojenie, zaburzenia kontroli impulsów, zaparcia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zespół rozregulowania dopaminy, zgaga, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisoprolol Aurovitas 5 mg
Bisoprolol fumaran, stosowany w kardiologii jako beta-adrenolityk, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Niezbyt często obserwuje się zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaostrzenie niewydolności mięśnia sercowego oraz bradykardię. Często występują objawy naczyniowe, takie jak uczucie zimna i drętwienia kończyn oraz niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza u chorych z niewydolnością serca. W zakresie układu nerwowego często pojawiają się zawroty i bóle głowy, które ustępują zwykle w ciągu 1-2 tygodni, natomiast rzadko mogą wystąpić omdlenia wymagające pilnej oceny. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia, również występują często i mogą wpływać na przestrzeganie terapii.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, drętwienie kończyn, działanie wazokonstrykcyjne, enzymy wątrobowe, koszmary senne, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, POChP, reakcja nadwrażliwości, rytm serca, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, uczucie zmęczenia, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmniejszenie rzutu serca, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia triglicerydów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aciclovir Altan 250 mg/ml
Aciclovir Altan w dawce 250 mg (w postaci soli sodowej) podawany dożylnie może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Niezbyt często (1-10/1000) obserwuje się hematologiczne zaburzenia, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia i leukopenia. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk naczynioruchowy. Objawy neurologiczne i psychiatryczne, takie jak ból głowy, zawroty głowy, splątanie, drgawki czy encefalopatia, pojawiają się bardzo rzadko i zwykle dotyczą pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Często (1-10/100) występuje zapalenie żył w miejscu infuzji, nudności, wymioty, świąd, pokrzywka, wysypka oraz przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Bardzo rzadko notuje się żółtaczkę, zapalenie wątroby, duszność, biegunkę i ból brzucha.
acyklowir, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nerek, drgawki, drżenie, duszność, encefalopatia, gorączka, leukopenia, martwica tkanki, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niezborność ruchowa, nudności, objawy psychotyczne, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność nerek, pobudzenie, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja zapalna miejscowa, roztwór do infuzji, senność, śpiączka, splątanie, świąd, trombocytopenia, uczucie zmęczenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia mowy, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zawroty głowy, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Goprazol Max 20 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Goprazol Max, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej (1-10% pacjentów) obserwuje się bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunki, wzdęcia oraz nudności i wymioty. W zakresie hematologicznym rzadko występują leukopenia i trombocytopenia, a bardzo rzadko agranulocytoza i pancytopenia. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, są rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu. Hiponatremia występuje rzadko, natomiast hipomagnezemia ma częstość nieznaną i może wymagać suplementacji. Wśród objawów neurologicznych dominują bóle głowy (często), zawroty głowy i parestezje (niezbyt często), a także rzadkie zaburzenia smaku i niewyraźne widzenie. Ze strony przewodu pokarmowego często występują polipy dna żołądka oraz infekcje grzybicze, a także suchość błony śluzowej jamy ustnej.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, duszność, encefalopatia, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omeprazol, osłabienie siły mięśniowej, pancytopenia, parestezje, pobudzenie, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wypadanie włosów, wysypka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram 100 50 mg/ml
Poltram, zawierający tramadolu chlorowodorek, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej (>10%) obserwuje się nudności oraz zawroty głowy, które mogą znacząco wpływać na komfort pacjenta. Często (≥1/100 do <1/10) występują bóle głowy, senność, wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej, nadmierna potliwość oraz zmęczenie. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) mogą pojawić się reakcje alergiczne, takie jak duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, a nawet wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia psychiczne, w tym niepokój, omamy, dezorientacja i zaburzenia snu, również występują rzadko. Istotne jest ryzyko uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują zawroty głowy (bardzo często) oraz bóle głowy i senność (często), a także rzadkie przypadki drgawek, depresji oddechowej i zaburzeń koordynacji.
astma oskrzelowa, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, dezorientacja, drgawki pochodzenia mózgowego, duszność, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, napad paniki, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, paranoja, parestezja, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, senność, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie koordynacji, zaburzenie łaknienia, zaburzenie mowy, zaburzenie nastroju, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zahamowanie oddychania, zaparcia, zapaść naczyniowo-sercowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melkart Duo 50 mg + 1000 mg
Melkart Duo, zawierający wildagliptynę (50 mg dwa razy na dobę) i metforminę chlorowodorek, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi, w tym długoterminowymi (>2 lata). Działania niepożądane są przeważnie łagodne i przemijające, bez konieczności przerwania terapii. Najczęściej obserwowane objawy to hipoglikemia (1% w skojarzeniu z metforminą, 5,1% przy dodatkowym sulfonylomocznikiem), bóle głowy, zawroty głowy, nudności oraz drżenie. Zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby, występują rzadko (0,2-0,3% przypadków z podwyższeniem AlAT lub AspAT >3x ULN), zwykle bezobjawowo i ustępują po odstawieniu leku. Obrzęk naczynioruchowy jest rzadki i częściej pojawia się przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE. Masa ciała pozostaje stabilna podczas terapii (+0,2 do +0,6 kg w różnych schematach).
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholestaza, choroba refluksowa przełyku, drżenie, glimepirydem, hipoglikemia, inhibitor ACE, kwasica mleczanowa, metformina, nadmierne pocenie, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pemfigoid pęcherzowy, podwyższenie aktywności aminotransferaz, pokrzywka, rumień, sulfonylomocznik, wildagliptyna, wildagliptyna i metformina, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardzieli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmiany skórne pęcherzowe, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – BisoHEXAL 10 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku BisoHEXAL, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wynikają z jego mechanizmu działania jako beta-adrenolityku. Działania te klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej obserwowane działania dotyczą układu sercowo-naczyniowego (np. bradykardia u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca – bardzo często, nasilenie niewydolności serca – często), układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy – często), układu oddechowego (skurcz oskrzeli – niezbyt często u pacjentów z astmą lub POChP) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia – często). Działania niepożądane takie jak depresja i zaburzenia snu występują niezbyt często, natomiast omdlenia i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego są rzadkie, ale wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, blok serca, ból głowy, bradykardia, dekompensacja krążenia, depresja, dławica piersiowa, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudność, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omam, omdlenie, osłabienie mięśni, ostra niewydolność oddechowa, POChP, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zapalenie spojówki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia triglicerydów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dulsevia 60 mg
Duloksetyna, dostępna w dawkach 30 mg i 60 mg w formie kapsułek dojelitowych, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym głównie objawy łagodne do umiarkowanych, takie jak nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność i zawroty głowy, które zwykle ustępują podczas kontynuacji terapii. Istotne są jednak potencjalnie ciężkie powikłania, w tym zaburzenia psychiczne (myśli i zachowania samobójcze), zespół serotoninowy, drgawki, przełom nadciśnieniowy oraz ostre uszkodzenie wątroby. Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego (np. zaparcia, biegunka, krwotok z przewodu pokarmowego), neurologiczne (drgawki, objawy pozapiramidowe), metaboliczne (hiperglikemia, hiponatremia, SIADH) oraz sercowo-naczyniowe (zwiększenie ciśnienia tętniczego, arytmie) wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Monitorowanie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna) jest niezbędne ze względu na ryzyko zapalenia i niewydolności wątroby.
agresja, arytmia nadkomorowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bolesne oddawanie moczu, chlorowodorek duloksetyny, częstomocz, drgawki, drżenie, duloksetyna, hiperglikemia, hiponatremia, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, krwotok z przewodu pokarmowego, lęk, myśli samobójcze, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność wątroby, nokturia, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, omamy, omdlenie, ostre uszkodzenie wątroby, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, senność, stan pobudzenia maniakalnego, suchość w jamie ustnej, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia orgazmu, zaburzenia smaku, zaburzenia uwagi, zachowania samobójcze, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie libido, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memantine Vipharm 10 mg
Memantine Vipharm (chlorowodorek memantyny 10 mg) jest stosowany w leczeniu otępienia o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, wykazując relatywnie dobry profil bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych obejmujących 1784 pacjentów leczonych memantyną oraz 1595 pacjentów otrzymujących placebo, częstość działań niepożądanych była porównywalna, z większością zdarzeń o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane z większą częstością w grupie memantyny to zawroty głowy (6,3% vs. 5,6%), ból głowy (5,2% vs. 3,9%), zaparcia (4,6% vs. 2,6%), senność (3,4% vs. 2,2%) oraz nadciśnienie tętnicze (4,1% vs. 2,8%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co ułatwia ocenę ryzyka w praktyce klinicznej.
ból głowy, chlorowodorek memantyny, choroba Alzheimera, depresja, duszność, farmakoterapia, Memantine Vipharm, memantyna, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, omamy, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, senność, splątanie, wymioty, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatorowość, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hitaxa 0,5 mg/ml
Hitaxa zawiera desloratadynę w stężeniu 0,5 mg/ml w formie roztworu doustnego, a jej profil bezpieczeństwa został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 246 dzieci (6 miesięcy–11 lat), 578 nastolatków (12–17 lat) oraz dorosłych. U dzieci poniżej 2 lat najczęściej obserwowano biegunki (3,7%), gorączkę (2,3%) i bezsenność (2,3%), natomiast u nastolatków najczęstszym działaniem niepożądanym był ból głowy (5,9%). W populacji dorosłych i młodzieży działania niepożądane występowały u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) i bóle głowy (0,6%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, fotosensytywność, gorączka, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Danengo 150 mg
Profil bezpieczeństwa dabigatranu eteksylatu (Danengo) został oceniony na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymywało ten lek. Działania niepożądane występowały u 22% pacjentów z migotaniem przedsionków (do 3 lat terapii), 14% leczonych z powodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG/ZP) oraz 15% w prewencji ZŻG/ZP. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, których częstość wynosiła od 10,5% do 19,4% w zależności od wskazania i badania. Poważne krwawienia, choć rzadkie, mogą stanowić zagrożenie życia, prowadzić do niepełnosprawności lub zgonu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Inne często obserwowane działania to niedokrwistość, spadek hemoglobiny, małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, anafilaksja), zaburzenia czynności wątroby oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, dyspepsja).
choroba von Willebranda, dabigatran eteksylat, duże krwawienie, dyspepsja, epistaxis, hematemeza, idarucyzumab, incydent zatorowy, induktor glikoproteiny P, inhibitor trombiny, interakcja lekowa, krwawienie, krwawienie do stawów, krwawienie skórne, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiomocz, krwioplucie, małopłytkowość, melena, migotanie przedsionków, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niesteroidowy lek przeciwzapalny, prewencja udaru, reakcja anafilaktyczna, spadek hemoglobiny, wybroczyny, zatorowość systemowa, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
L-cysteina – Działania niepożądane
L-cysteina, aminokwas siarkowy stosowany w żywieniu pozajelitowym, występuje w preparatach takich jak Aminosteril N-Hepa 8% (N-acetylo-L-cysteina), Vamin 18 Electrolyte-Free oraz Vaminolact. Podawanie dożylne hipertonicznych roztworów zawierających L-cysteinę do żył obwodowych może prowadzić do zakrzepowego zapalenia żył, które manifestuje się bólem, zaczerwienieniem i obrzękiem wzdłuż żyły, a w konsekwencji może skutkować zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną. Ryzyko tego powikłania można zmniejszyć poprzez jednoczesne podawanie Intralipidu. Ponadto, preparaty te mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, od wysypki i świądu po wstrząs anafilaktyczny, szczególnie u pacjentów z historią alergii. Rzadko obserwuje się nudności oraz przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), co wymaga monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u chorych z istniejącymi schorzeniami wątroby.
aminokwas siarkowy, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, hipertoniczny roztwór, L-cysteina, N-acetylo-L-cysteina, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk twarzy, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Avedol 12,5 mg
Karwedylol, dostępny w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg (preparat Avedol), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których wiele występuje niezależnie od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i bradykardii, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy, omdlenia oraz osłabienie, szczególnie na początku terapii, zwykle o łagodnym przebiegu. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca istnieje ryzyko nasilenia niewydolności i retencji płynów podczas zwiększania dawki, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty leczenia moczopędnego. Niewydolność serca występuje z podobną częstością u pacjentów leczonych karwedylolem i placebo (odpowiednio 15,4% i 14,5%). Przemijające pogorszenie czynności nerek obserwuje się u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca, miażdżycą i/lub zaburzeniami czynności nerek, co wymaga regularnej kontroli parametrów nerkowych.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, karwedylol, lek beta-adrenolityczny, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, objaw Raynauda, obrzęk płucny, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezje, przewlekła niewydolność serca, stan przedomdleniowy, stężenie glukozy we krwi, uogólniona miażdżyca, utajona cukrzyca, zaburzenia czynności lewej komory, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia kontroli glikemii, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia widzenia, zaburzenia wzwodu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zespół suchego oka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Diltiazem – Działania niepożądane
Diltiazem, stosowany w preparatach takich jak Dilzem Retard, Dilzem 120 retard, Dilzem 180 retard, Oxycardil 60 i Oxycardil 120, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według konwencji MedDRA. Najistotniejsze klinicznie działania dotyczą układu sercowo-naczyniowego i obejmują rzadkie zaburzenia przewodnictwa serca, takie jak blok przedsionkowo-komorowy (I-III stopnia), blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardię oraz zastoinową niewydolność serca. Działania te mogą wymagać pilnej interwencji, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia. Ponadto, diltiazem może powodować często występujące objawy psychiczne (nerwowość, bezsenność, zmiany nastroju), niezbyt często bóle i zawroty głowy, a także objawy pozapiramidowe i mioklonie. W zakresie układu pokarmowego obserwuje się zaparcia, niestrawność, nudności, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz rozrost dziąseł. Działania niepożądane skórne obejmują zarówno łagodne reakcje, jak rumień i pokrzywkę, jak i ciężkie, zagrażające życiu zespoły Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Wątroba może reagować podwyższeniem enzymów (AspAT, ALAT, LDH, fosfatazy zasadowej) oraz zapaleniem, co wymaga monitorowania funkcji wątroby.
antagonista kanałów wapniowych, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, diltiazem, ginekomastia, kołatanie serca, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, liszajowate rogowacenie skóry, małopłytkowość, mioklonie, nadwrażliwość na światło, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra uogólniona wysypka krostkowa, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień, rumień wielopostaciowy, rumień złuszczający, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, złuszczające zapalenie skóry, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zofran 4 mg
Ondansetron (Zofran) w dawkach 4 mg i 8 mg, stosowany jako lek przeciwwymiotny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania. Najczęstszym działaniem jest ból głowy, występujący bardzo często (≥1/10). Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się drgawki oraz zaburzenia ruchowe o charakterze pozapiramidowym, takie jak napady dystoniczne i dyskinezy. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) występują zawroty głowy oraz przemijające zaburzenia widzenia, głównie przy podawaniu dożylnym. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowano przemijający zanik widzenia oraz toksyczne wykwity skórne, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). W zakresie układu sercowo-naczyniowego niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występują zaburzenia rytmu serca, bóle w klatce piersiowej i bradykardia, natomiast rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się wydłużenie odstępu QTc, co może prowadzić do arytmii typu Torsade de Pointes. Niedokrwienie mięśnia sercowego zostało zgłoszone jako działanie o nieznanej częstości.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, częstoskurcz typu torsade de pointes, czkawka, drgawki, dyskineza, hipotensja, monitoring działań niepożądanych, nadwrażliwość typu natychmiastowego, napad dystoniczny, niedokrwienie mięśnia sercowego, ondansetron, populacja pediatryczna, reakcja anafilaktyczna, tabletka powlekana, terapia przeciwwymiotna, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, uczucie gorąca, układ pozapiramidowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zanik widzenia, zaparcie, zapis EKG, zawrót głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polprazol Max 20 mg
Polprazol Max, zawierający 20 mg omeprazolu w formie kapsułek dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane (1-10%) obejmują bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. W zakresie hematologicznym rzadko obserwuje się leukopenię i trombocytopenię, a bardzo rzadko agranulocytozę i pancytopenię, co może skutkować zwiększoną podatnością na infekcje i zaburzeniami krzepnięcia. Reakcje nadwrażliwości, takie jak gorączka, obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, występują rzadko i wymagają natychmiastowej interwencji. Zaburzenia metaboliczne obejmują rzadką hiponatremię oraz hipomagnezemię o nieznanej częstości, szczególnie istotną przy długotrwałym stosowaniu. Wśród objawów neurologicznych dominują bóle głowy (często), a także zawroty głowy, parestezje i senność (niezbyt często). Rzadko występują zaburzenia smaku i niewyraźne widzenie, a skurcz oskrzeli stanowi poważne, choć rzadkie powikłanie.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, encefalopatia, fotowrażliwość, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułka dojelitowa, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadmierna potliwość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, omeprazol, osłabienie siły mięśniowej, pancytopenia, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, toczeń rumieniowaty skórny podostry, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wypadanie włosów, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxynador 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Oxynador, zawierający oksykodon chlorowodorek i nalokson chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najistotniejsze klinicznie działania niepożądane wynikają z aktywności opioidowej oksykodonu, w tym depresja oddechowa, zwężenie źrenic, skurcze mięśni gładkich oraz hamowanie odruchu kaszlu. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z nieznaną częstością dla niektórych poważnych zdarzeń, takich jak uzależnienie czy zespół centralnego bezdechu sennego. Do najczęściej zgłaszanych należą zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, senność), układu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia) oraz ogólne osłabienie i zmęczenie. Wśród działań niepożądanych o mniejszej częstości występowania wymienia się m.in. drgawki, zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, bezsenność), reakcje alergiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe (dławica piersiowa, kołatanie serca) oraz zaburzenia nerek i dróg moczowych (parcie na pęcherz, zatrzymanie moczu).
bezsenność, ból brzucha, cholestaza, depresja oddechowa, dławica piersiowa, drganie mięśni, drgawki, dysfagia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, dysuria, hipotensja, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmar senny, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, nalokson, niedrożność jelita, niepokój ruchowy, noworodkowy zespół odstawienny, nudność, obrzęk obwodowy, oksykodon, omam, omdlenie, parestezja, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, stan euforii, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, uzależnienie od leku, wymioty, wzdęcie, zaburzenie koncentracji uwagi, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół centralnego bezdechu sennego, zespół odstawienny, zmniejszenie libido, zwężenie źrenic, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tizagelan 2 mg
Profil bezpieczeństwa tyzanidyny, substancji czynnej leku Tizagelan, wykazuje zależność częstości i nasilenia działań niepożądanych od stosowanej dawki. Przy niskich dawkach, stosowanych w łagodzeniu bolesnych skurczów mięśni, najczęściej obserwuje się senność, zmęczenie, zawroty głowy, suchość w ustach, obniżenie ciśnienia tętniczego, nudności, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zwykle o łagodnym i przemijającym charakterze. W wyższych dawkach, stosowanych w terapii spastyczności, działania te występują częściej i z większym nasileniem, choć rzadko wymagają przerwania leczenia. Omamy, które pojawiają się głównie u pacjentów jednocześnie przyjmujących leki o potencjale halucynogennym, mają charakter samoograniczający się i nie są związane z psychozą. Nagłe odstawienie tyzanidyny, zwłaszcza po długotrwałej terapii lub w dużych dawkach, może prowadzić do nadciśnienia z odbicia i tachykardii, a w skrajnych przypadkach do udaru mózgu, co podkreśla konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
anafilaksja, ataksja, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, choroba grypopodobna, dysfagia, dyskineza, dyzartria, działanie hipotensyjne, hepatotoksyczność, lek przeciwdepresyjny, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, obniżone ciśnienie krwi, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, spastyczność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, tyzanidyna, udar naczyniowo-mózgowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie dróg moczowych, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zespół odstawienia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxycodone Polpharma 50 mg/ml
Produkt leczniczy Oxycodone Polpharma w stężeniu 50 mg/ml, podawany dożylnie, wykazuje działania niepożądane typowe dla pełnych agonistów receptorów opioidowych. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaparcia, nudności, wymioty, senność, zawroty głowy oraz bóle głowy (częstość ≥1/10). Często występują także objawy takie jak ból brzucha, biegunka, suchość w ustach, astenia i zmęczenie (częstość ≥1/100 do <1/10). Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) mogą pojawić się poważniejsze objawy neurologiczne (amnezja, drgawki, hipertonia), zaburzenia widzenia, kołatanie serca, depresja oddechowa, a także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz zespołu odstawiennego, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza w terapii przewlekłego bólu.
agonista receptora opioidowego, cholestaza, depresja oddechowa, dysfagia, hiperalgezja, hipogonadyzm, hipotonia ortostatyczna, kolka żółciowa, lek przeciwwymiotny, mioza, niedrożność jelit, obrzęk obwodowy, odwodnienie, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz moczowodu, skurcz oskrzeli, splątanie, stan lękowy, tolerancja i uzależnienie, utrata apetytu, uzależnienie od narkotyków, zapalenie żołądka, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół odstawienny, zespół odstawienny u noworodków, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie źrenic, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Crusia 20 mg/0,2 ml (2000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Crusia, została przebadana na ponad 15 000 pacjentów w różnych wskazaniach, w tym profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zatorowości płucnej (ZP), niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są krwotoki (w tym duże krwotoki u ≤4,2% pacjentów pooperacyjnych, niektóre zakończone zgonem), małopłytkowość i trombocytoza. Krwotoki zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe zawsze klasyfikowane są jako poważne. Profil bezpieczeństwa u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową jest zbliżony do standardowego leczenia ZŻG i ZP. Rzadkie, ale istotne powikłania to małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą, krwiak okołordzeniowy prowadzący do deficytów neurologicznych oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). W zakresie funkcji wątroby często obserwuje się wzrost aminotransferaz >3× górnej granicy normy, a rzadziej uszkodzenie komórek wątroby i cholestazę.
cholestatyczne uszkodzenie wątroby, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, górna granica normy, hemostaza, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, łysienie, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą, martwica skóry, niedokrwistość, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd, trombocytoza, uszkodzenie komórek wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simvastatin Aurovitas 20 mg
Symwastatyna, stosowana w dawce 40 mg/dobę, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z placebo w długoterminowym badaniu HPS obejmującym 20 536 pacjentów. Częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła 4,8% w grupie leczonej symwastatyną versus 5,1% w grupie placebo. Miopatia występowała rzadko (<0,1%), a podwyższenie aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy, potwierdzone powtórnym badaniem, odnotowano u 0,21% pacjentów na symwastatynie w porównaniu do 0,09% w grupie placebo. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania, z uwzględnieniem, że częstość zdarzeń nieprzekraczająca tej w grupie placebo była kwalifikowana jako rzadko występująca.
aktywność aminotransferaz, aminotransferaza, badanie HPS, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, Heart Protection Study, laktoza jednowodna, miopatia, nietolerancja laktozy, objaw miopatii, profil bezpieczeństwa symwastatyny, rabdomioliza, symwastatyna, toksyczny wpływ na wątrobę, uszkodzenie mięśni, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pratyria 100 mg + 150 mg
Produkt leczniczy Pratyria, zawierający paliperydon palmitynian w dawkach 75 mg, 100 mg i 150 mg w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bezsenność (≥1/10), parkinsonizm, akatyzja, sedacja/senność, lęk, pobudzenie, bóle głowy, infekcje górnych dróg oddechowych, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie masy ciała, nudności, zaparcia, biegunka oraz zaburzenia metaboliczne takie jak hiperglikemia i hiperprolaktynemia. Istotna jest zależność częstości występowania akatyzji oraz sedacji/senności od wielkości dawki, co wymaga indywidualizacji dawkowania i monitorowania pacjenta. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym nerwowego, psychicznego, metabolicznego, żołądkowo-jelitowego oraz skóry i tkanki podskórnej, co podkreśla konieczność kompleksowej oceny klinicznej i monitoringu parametrów metabolicznych oraz neurologicznych.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, ból pleców, ból stawów, ból w jamie brzusznej, częstomocz, częstoskurcz, depresja, drżenie, dyskineza, dystonia, dysuria, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, infekcja górnych dróg oddechowych, lęk, łysienie, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, paliperydon palmitynian, parkinsonizm, pobudzenie, pokrzywka, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, ropień podskórny, rumień, sedacja, sucha skóra, świąd, trądzik, trombocytopenia, wymioty, wyprysk, wysypka, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zaparcie, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, zawroty głowy, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie liczby leukocytów, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie masy ciała