amenorrhoea
Amenorrhoea (brak miesiączki) to stan kliniczny charakteryzujący się brakiem krwawień miesięcznych. Wyróżnia się amenorrhoea pierwotną – gdy miesiączka nie wystąpiła do 16. roku życia, oraz wtórną – gdy miesiączki ustały na co najmniej 3-6 miesięcy u kobiety miesiączkującej wcześniej regularnie.
Przyczyny amenorrhoei są różnorodne i obejmują zaburzenia osi podwzgórze-przysadka-jajniki, choroby endokrynologiczne (np. niedoczynność tarczycy, hiperprolaktynemia, zespół policystycznych jajników), zaburzenia anatomiczne (np. zespół Rokitansky’ego-Küstera-Hausera), choroby ogólnoustrojowe, znaczny niedobór masy ciała, intensywny wysiłek fizyczny, stres oraz ciążę.
Diagnostyka amenorrhoei obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (określenie stężenia gonadotropin, prolaktyny, hormonów tarczycy, testosteronu), badania obrazowe (USG miednicy mniejszej, rezonans magnetyczny) oraz niekiedy badania genetyczne. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę i może obejmować terapię hormonalną, leczenie chorób podstawowych czy interwencje chirurgiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulpiryd Teva 200 mg
Sulpiryd Teva 200 mg, stosowany jako lek neuroleptyczny, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania pacjenta. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego, takie jak uspokojenie i senność, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Rzadziej występują objawy pozapiramidowe, w tym ostra i późna dyskineza, z tym że standardowe leki antycholinergiczne mogą być nieskuteczne lub nasilać objawy. Istotnym, choć rzadkim powikłaniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny, stanowiący zagrożenie życia. Ponadto, sulpiryd może indukować hiperprolaktynemię, prowadzącą do mlekotoku, braku miesiączki, ginekomastii oraz zaburzeń seksualnych, co jest związane z mechanizmem blokowania receptorów dopaminowych.
amenorrhoea, ginekomastia, hiperprolaktynemia, lek neuroleptyczny, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, noworodkowy zespół odstawienny, objawy pozapiramidowe, ostra dyskineza, późna dyskineza, receptor dopaminowy, rotacyjne ruchy gałki ocznej, spastyczny kręcz szyi, sulpiryd, szczękościsk, sztywność mięśniowa, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, wysypka plamkowo-grudkowa, wzmożone napięcie mięśniowe, zakrzep żylny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – MST Continus 200 mg
MST Continus to preparat zawierający siarczan morfiny w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu, dostępny w dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg oraz 200 mg. Morfina jako substancja aktywna wywołuje liczne działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze działania obejmują nudności i zaparcia (bardzo często), zaburzenia psychiczne takie jak obniżenie poziomu aktywności, bezsenność, zaburzenia funkcji poznawczych i sensorycznych (często), a także zawroty głowy, bóle głowy, nadmierną potliwość i senność (często). Istotne są również rzadziej występujące reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne o nieznanej częstości. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia, które może pojawić się nawet przy dawkach terapeutycznych, oraz na możliwość rozwoju tolerancji i zespołu odstawiennego. Morfina może powodować depresję ośrodka oddechowego zależną od dawki, co stanowi poważne zagrożenie kliniczne.
allodynia, amenorrhoea, anoreksja, centralny bezdech senny, depresja ośrodka oddechowego, dysforia, hiperalgezja, hiponatremia, kolka nerkowa, kolka żółciowa, mimowolny skurcz mięśni, napad drgawkowy, niedrożność jelit, niewydolność serca, noworodkowy zespół odstawienia, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, oczopląs, osutka krostkowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, siarczan morfiny, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, stan pobudzenia, stan splątania, sztywność mięśniowa, tachykardia, tolerancja lekowa, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji poznawczych, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół SIADH, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Chinagolid – Właściwości farmakodynamiczne
Chinagolid, będący substancją czynną leku Norprolac, jest selektywnym agonistą receptorów dopaminowych D2, wykazującym specyficzne działanie hamujące wydzielanie prolaktyny przez przedni płat przysadki mózgowej. W odróżnieniu od innych agonistów dopaminergicznych, nie jest pochodną ergoliny ani sporyszu, co wpływa na jego profil bezpieczeństwa i selektywność działania. Dostępny jest w formie chlorowodorku chinagolidu w tabletkach o dawkach 25, 50 oraz 75 mikrogramów, co pozwala na indywidualizację terapii. Chinagolid nie wpływa na stężenia innych hormonów przysadkowych, minimalizując ryzyko zaburzeń homeostazy hormonalnej, a jego przedłużone działanie umożliwia dawkowanie raz na dobę przy skutecznym obniżeniu poziomu prolaktyny.
agonista dopaminergiczny, amenorrhoea, działanie dopaminergiczne, galaktorrhoea, hamowanie wydzielania prolaktyny, hiperprolaktynemia, homeostaza hormonalna, hormon przysadkowy, hormon wzrostu, niepłodność, obniżone libido, oligomenorrhoea, pochodna ergoliny, przedłużone działanie farmakologiczne, przedni płat przysadki, przysadka mózgowa, receptor dopaminowy D2, selektywność działania leku, sporysz, zaburzenia miesiączkowania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Leukeran 2 mg
Chlorambucyl, substancja czynna leku Leukeran (tabletki powlekane 2 mg), wykazuje silne działanie cytotoksyczne, co wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży i laktacji. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży przed rozpoczęciem terapii oraz zalecenie stosowania skutecznej antykoncepcji. Stosowanie chlorambucylu w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko teratogenności i wad rozwojowych płodu. Kobiety karmiące piersią powinny przerwać laktację na czas terapii, gdyż lek przenika do mleka i może szkodzić dziecku. Chlorambucyl może powodować hamowanie czynności jajników, prowadząc do amenorrhoea, co należy omówić z pacjentką przed leczeniem.
amenorrhoea, azoospermia, chłoniak, chlorambucyl, działanie teratogenne, komórka rozrodcza, kriokonserwacja materiału genetycznego, lek cytotoksyczny, leukeran, pierwszy trymestr ciąży, produkcja plemników, spermatogeneza, tabletka powlekana, teratogenność, wada rozwojowa płodu, właściwości cytotoksyczne, zanik miesiączki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Endoxan 200 mg
Endoxan, zawierający 200 mg cyklofosfamidu, jest cytotoksycznym lekiem o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczegółowego monitorowania podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane obejmują mielosupresję (leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość), występującą u ≥1/10 pacjentów, z nadirem po 7-14 dniach i powrotem do normy po około 21 dniach. Charakterystycznym powikłaniem jest krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, związane z toksycznym działaniem metabolitu akroleiny, objawiające się krwiomoczem i dysurią, które wymaga profilaktyki w postaci odpowiedniego nawodnienia i stosowania mesny. Cyklofosfamid wykazuje także gonadotoksyczność prowadzącą do upośledzenia spermatogenezy, amenorrhoea oraz przedwczesnego wygaśnięcia czynności jajników, co wymaga rozważenia metod zachowania płodności przed leczeniem. Ponadto, lek zwiększa ryzyko nowotworów wtórnych, w tym ostrej białaczki i nowotworów pęcherza moczowego, co podkreśla konieczność długoterminowej obserwacji pacjentów.
agranulocytoza, amenorrhoea, arytmia, azoospermia, choroba śródmiąższowa płuc, cyklofosfamid, encefalopatia, enterokolitis, gonadotoksyczność, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hiponatremia, immunosupresja, infekcja oportunistyczna, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, leukopenia, limfopenia, martwica cewek nerkowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mielosupresja, mikrohematuria, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niepłodność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nowotwór pęcherza moczowego, ostra białaczka, ostra niewydolność oddechowa, pancytopenia, perforacja jelit, pulmonotoksyczność, rumień wielopostaciowy, substancja cytotoksyczna, toksyczne uszkodzenie wątroby, trombocytopenia, upośledzenie spermatogenezy, włóknienie płuc, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, zwłóknienie pęcherza moczowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Adriblastina PFS 2 mg/ml
Doksorubicyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Adriblastina PFS (2 mg/ml), wykazuje potwierdzone działanie embriotoksyczne i teratogenne, co potwierdzają badania in vitro, in vivo oraz dane kliniczne. Stosowanie leku w ciąży wiąże się z ryzykiem uszkodzeń płodu, dlatego jego podawanie powinno być rozważane wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez co najmniej 6 miesięcy i 10 dni po ostatniej dawce, natomiast mężczyźni powinni stosować antykoncepcję przez co najmniej 3 miesiące i 10 dni po zakończeniu leczenia, ze względu na mutagenne działanie leku i ryzyko uszkodzeń chromosomów w plemnikach. Doksorubicyna przenika do mleka matki, co wymaga przerwania karmienia piersią na czas terapii oraz przez minimum 10 dni po ostatniej dawce, aby zapobiec ekspozycji niemowlęcia na lek.
Adriblastina PFS, amenorrhoea, azoospermia, badanie in vitro, badanie in vivo, doksorubicyna chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, endokrynolog, ginekolog-endokrynolog, kriokonserwacja nasienia, kriokonserwacja oocytów, kriokonserwacja tkanki jajnika, oligospermia, oligospermia i azoospermia, przedwczesne klimakterium, ryzyko teratogenne, specjalista medycyny rozrodu, substancja czynna, uszkodzenie chromosomu, wtórny brak miesiączki, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie owulacji - Leksykon substancji czynnych
Prednizolon – Działania niepożądane
Prednizolon, jako glikokortykosteroid, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których nasilenie zależy od dawki i czasu terapii. Najczęściej obserwuje się zmiany dermatologiczne, takie jak rozstępy, zanik skóry, trądzik steroidowy oraz zapalenie skóry okołoustne, szczególnie przy miejscowym stosowaniu preparatów (Alpicort, Alpicort E), gdzie dochodzi do ścieńczenia skóry, teleangiektazji i hirsutyzmu. Prednizolon wywołuje reakcje alergiczne od wysypek polekowych po ciężkie anafilaksje z arytmiami, skurczem oskrzeli, zapaścią krążeniową i zatrzymaniem pracy serca. Immunosupresja indukowana lekiem zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych, reaktywacji infekcji wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, a także maskuje objawy zakażeń, utrudniając diagnostykę. Długotrwałe stosowanie prednizolonu może prowadzić do zespołu Cushinga, zahamowania czynności nadnerczy, zaburzeń metabolicznych (m.in. zatrzymanie sodu, hipokaliemia, cukrzyca, hiperlipidemia) oraz poważnych powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak nadciśnienie, miażdżyca i zakrzepica.
amenorrhoea, arytmia, bradykardia, depresja, działanie immunosupresyjne, eozynopenia, glikokortykosteroid, halucynacja, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, jałowa martwica kości, jaskra, lęk, leukocytoza, limfopenia, mania, miażdżyca, miopatia, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, obniżenie tolerancji glukozy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka, policytemia, prednizolon, psychoza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstęp skórny, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, teleangiektazja, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka, wybroczynę, wydalanie potasu, zaćma, zakrzepica, zanik skóry, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie skóry, zapalenie skóry okołoustne, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zerwanie ścięgna, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Różnice w rozwoju płciowym – Objawy
Różnice w rozwoju płciowym (DSD) to grupa rzadkich schorzeń charakteryzujących się niezgodnością między zewnętrznymi a wewnętrznymi narządami płciowymi, obejmująca zaburzenia chromosomalne, gonadalne i anatomiczne. Częstość występowania DSD wynosi około 1 na 4500-5500 urodzeń, choć niektóre dane wskazują na nawet 1 na 2000. Objawy kliniczne są zróżnicowane i mogą manifestować się od okresu noworodkowego (np. niejednoznaczne narządy płciowe, mikropenis, spodziectwo) przez dzieciństwo (przedwczesne dojrzewanie, wirylizacja) aż do wieku dorosłego (pierwotny brak miesiączki, hirsutyzm, niepłodność). Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, ocenie hormonalnej, badaniach obrazowych, cytogenetycznych i molekularnych, a także wywiadzie rodzinnym. Najczęstszą przyczyną DSD u osób z kariotypem 46,XX jest wrodzony przerost nadnerczy (CAH) z niedoborem 21-hydroksylazy, prowadzący do nadprodukcji androgenów i ryzyka utraty soli u 75% niemowląt. Wśród zaburzeń chromosomalnych wyróżnia się m.in. zespół Turnera (45,X0) i Klinefeltera (47,XXY), a u osób 46,XY – zespół niewrażliwości na androgeny i niedobór 5-alfa-reduktazy.
agenezja pochwy, aldosteron, amenorrhoea, badanie cytogenetyczne, DSD, dysforia płciowa, dysgenezja gonad, ginekomastia, gonadoblastoma, hirsutyzm, jądro, jajnik, klitoromegalia, kortyzol, mikropenis, narządy płciowe, niedobór 21-hydroksylazy, niedobór 5-alfa-reduktazy, niezstąpione jądro, pochwa, przedwczesne dojrzewanie płciowe, PTSD, różnice w rozwoju płciowym, sekwencjonowanie nowej generacji, spodziectwo, terapia hormonalna zastępcza, ultrasonografia, wirylizacja narządów płciowych, wrodzony przerost nadnerczy, zespół Klinefeltera, zespół niewrażliwości na androgeny, zespół Turnera - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clopixol 10 mg
Zuklopentyksol nie jest zalecany w okresie ciąży, a jego stosowanie powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Szczególną ostrożność należy zachować w III trymestrze, gdyż u noworodków mogą wystąpić objawy pozapiramidowe (drżenia, hipertonia, sztywność mięśniowa), odstawienne (pobudzenie psychoruchowe), neurologiczne (senność, drżenie), oddechowe (zespół zaburzeń oddechowych) oraz problemy z karmieniem. Monitorowanie stanu noworodków matek leczonych zuklopentyksolem w ostatnim trymestrze jest niezbędne. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają negatywny wpływ leku na reprodukcję, co podkreśla konieczność ostrożności. Zuklopentyksol przenika do mleka matki w stężeniu poniżej 1% dawki matki (w mg/kg), co pozwala na kontynuację karmienia piersią przy zachowaniu ścisłej obserwacji dziecka, zwłaszcza w pierwszych 4 tygodniach życia, w celu wczesnego wykrycia potencjalnych działań niepożądanych i monitorowania rozwoju psychomotorycznego.
amenorrhoea, antykoncepcja, badania przedkliniczne, funkcje endokrynologiczne, hiperprolaktynemia, hipertonia, karmienie piersią, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, objawy pozapiramidowe, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie do mleka, rozwój psychomotoryczny, trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenia erekcji, zaburzenia karmienia, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia oddechowe, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych, zuklopentyksol - Leksykon substancji czynnych
Chinagolid – Wskazania do stosowania
Chinagolid, agonista receptorów dopaminowych, jest skutecznym lekiem w terapii hiperprolaktynemii, zarówno idiopatycznej, jak i wtórnej do mikro- oraz makroprolaktinowych gruczolaków przysadki. Preparat Norprolac dostępny jest w dawkach 25 μg, 50 μg oraz 75 μg, co pozwala na elastyczne dostosowanie schematu leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta. Chinagolid hamuje wydzielanie prolaktyny przez komórki laktotropowe, prowadząc do normalizacji stężenia prolaktyny w surowicy oraz ustąpienia objawów klinicznych, takich jak zaburzenia miesiączkowania, niepłodność, mlekotok, obniżone libido, impotencja czy ginekomastia. W przypadku gruczolaków przysadki lek może również zmniejszać rozmiar guza.
agonista receptorów dopaminowych, amenorrhoea, chinagolid, dysfagia, działanie dopaminergiczne, ginekomastia, gruczolak przysadki, hiperprolaktynemia, hiperprolaktynemia idiopatyczna, impotencja, makrogruczolak przysadki, makroprolaktynoma, mikrogruczolak przysadki, mikroprolaktynoma, mlekotok, niepłodność, obniżone libido, oligomenorrhoea, prolaktyna w surowicy, prolaktynoma, zaburzenia miesiączkowania - Leksykon substancji czynnych
Nomegestrol – Działania niepożądane
Octan nomegestrolu, substancja czynna leku Lutenyl, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie przypadki oponiaka (≥1/10 000 do <1/1000), który wymaga ścisłego monitorowania neurologicznego, oraz na potencjalnie zagrażające życiu powikłania zakrzepowo-zatorowe, takie jak zatorowy zakrzep żylny i zakrzepica żył głębokich, których częstość występowania nie została precyzyjnie określona. Inne istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia metaboliczne (przyrost masy ciała), zaburzenia psychiczne (bezsenność), zaburzenia widzenia, nasilenie niewydolności żylnej kończyn dolnych, niespecyficzne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, reakcje alergiczne skóry oraz hirsutyzm. Zaburzenia cyklu miesiączkowego, takie jak brak miesiączki i krwawienia śródcykliczne, również są często obserwowane, co może wpływać na ocenę skuteczności terapii i jakość życia pacjentek.
alergia skórna, amenorrhoea, bezsenność, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, gorączka, hirsutyzm, krwawienie śródcykliczne, niewydolność żylna kończyn dolnych, octan nomegestrolu, oponiak, oś podwzgórze-przysadka-jajniki, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przyrost masy ciała, reakcja skórna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie widzenia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alkeran 2 mg
Melfalan, stosowany w postaci tabletek powlekanych (Alkeran), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującym wpływem na układ krwiotwórczy. Bardzo często obserwuje się zahamowanie czynności szpiku kostnego, prowadzące do leukopenii, małopłytkowości i niedokrwistości, co stanowi główne ograniczenie dawki i wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi. Rzadziej występuje niedokrwistość hemolityczna oraz długoterminowe powikłania, takie jak wtórna ostra białaczka szpikowa i zespół mielodysplastyczny. Częstość występowania nudności, wymiotów i biegunki sięga około 30% przy standardowych dawkach, a zapalenie błony śluzowej jamy ustnej jest szczególnie częste przy dawkach wysokich. Melfalan może także powodować zaburzenia wątroby, łysienie, reakcje alergiczne, a także rzadkie, ale poważne powikłania pulmonologiczne, takie jak śródmiąższowa choroba płuc i zwłóknienie płuc. U pacjentów ze szpiczakiem i uszkodzeniem nerek obserwuje się często zwiększone stężenie mocznika we krwi.
amenorrhoea, azoospermia, biegunka, gorączka, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, melfalan, mielosupresja, morfologia krwi, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk, ostra białaczka szpikowa, parametry wątrobowe, pokrzywka, śródmiąższowa choroba płuc, świąd skóry, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia wątroby, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zatrzymanie czynności serca, zespół mielodysplastyczny, żółtaczka, zwiększone stężenie mocznika, zwłóknienie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzona niewydolność jajników – Objawy
Wrodzona niewydolność jajników (Primary Ovarian Insufficiency, POI) to stan występujący u kobiet przed 40. rokiem życia, charakteryzujący się zmniejszoną funkcją jajników, prowadzącą do zaburzeń miesiączkowania (nieregularne miesiączki lub amenorrhea trwająca ≥3 miesiące, pierwotny brak miesiączki u ~10% pacjentek) oraz objawów hipogonadyzmu estrogenowego, takich jak uderzenia gorąca, suchość pochwy, dyspareunia, zaburzenia nastroju i poznawcze. POI wiąże się z obniżoną rezerwą jajnikową i znacznym ryzykiem niepłodności, choć u 5-10% kobiet może dojść do spontanicznej ciąży dzięki okresowej aktywności jajników. Diagnostyka i monitorowanie obejmują ocenę funkcji jajników, gęstości mineralnej kości, funkcji tarczycy i nadnerczy oraz ryzyka sercowo-naczyniowego, gdyż POI zwiększa ryzyko osteoporozy, chorób sercowo-naczyniowych, zaburzeń poznawczych i psychicznych.
amenorrhoea, bielactwo, bóle mięśniowo-stawowe, brak miesiączki, choroba Addisona, choroba Hashimoto, choroba Parkinsona, choroba sercowo-naczyniowa, dawstwo oocytów, depresja, dyspareunia, grzybica pochwy, hormonalna terapia zastępcza, niepłodność, nieregularna miesiączka, niewydolność jajników, niewydolność nadnerczy, nocne poty, obniżone libido, osteoporoza, pęcherzyk jajnikowy, rezerwa jajnikowa, suchość pochwy, uderzenia gorąca, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia pigmentacji, zaburzenia poznawcze, zaburzenia snu, zaburzenia tarczycy, zapłodnienie in vitro, zespół suchego oka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Norprolac 75 mcg
Norprolac, zawierający chinagolid w dawkach 25, 50 i 75 mikrogramów, jest selektywnym agonistą receptorów dopaminowych D2, wykazującym silne hamowanie wydzielania prolaktyny przez przedni płat przysadki mózgowej. Lek nie należy do pochodnych sporyszu ani ergoliny, co odróżnia go od innych agonistów dopaminy. Chinagolid nie wpływa na stężenia innych hormonów przysadkowych, choć u niektórych pacjentów obserwowano krótkotrwały wzrost hormonu wzrostu w osoczu. Norprolac charakteryzuje się długim czasem działania, co pozwala na dawkowanie raz na dobę, i jest skuteczny w leczeniu hiperprolaktynemii oraz jej objawów klinicznych, takich jak galaktorrhoea, oligomenorrhoea, amenorrhoea, niepłodność i obniżone libido.
agonista receptora dopaminowego, amenorrhoea, chinagolid, działanie agonistyczne, działanie farmakologiczne, galaktorrhoea, hamowanie wydzielania prolaktyny, hiperprolaktynemia, hormon wzrostu, inhibitor wydzielania prolaktyny, niepłodność, obniżone libido, oligomenorrhoea, pochodna ergoliny, pochodna sporyszu, przedni płat przysadki, receptor dopaminowy D2, zaburzenie płodności