błona śluzowa policzków

Błona śluzowa policzków (łac. mucosa buccalis) stanowi ważny element jamy ustnej, wyściełający wewnętrzną powierzchnię policzków. Zbudowana jest z nabłonka wielowarstwowego płaskiego nierogowaciejącego oraz leżącej pod nim blaszki właściwej, zawierającej liczne naczynia krwionośne, włókna nerwowe i drobne gruczoły śluzowe.

Błona śluzowa policzków pełni istotne funkcje ochronne, tworząc barierę przeciw patogenom i urazom mechanicznym. Dzięki obecności komórek immunologicznych uczestniczy w miejscowej odpowiedzi immunologicznej jamy ustnej. Jej właściwości regeneracyjne pozwalają na szybkie gojenie się drobnych urazów.

W praktyce klinicznej zmiany w obrębie błony śluzowej policzków mogą świadczyć o chorobach ogólnoustrojowych (np. liszaj płaski, pemfigoid, toczeń rumieniowaty) lub lokalnych (afty, leukoplakia, rak płaskonabłonkowy). Charakterystycznym objawem niektórych chorób jest linia Alba, biała linia widoczna na wysokości płaszczyzny zgryzu, będąca często wynikiem urazów mechanicznych.

Diagnostyka zmian w obrębie błony śluzowej policzków obejmuje dokładne badanie kliniczne, niekiedy uzupełnione o badania histopatologiczne. Dostępność tej struktury dla bezpośredniej obserwacji czyni ją cennym elementem diagnostycznym w stomatologii i medycynie ogólnej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl