urazowy krwotok podpajęczynówkowy
Urazowy krwotok podpajęczynówkowy (traumatic subarachnoid hemorrhage, tSAH) to stan nagromadzenia krwi w przestrzeni podpajęczynówkowej mózgu, będący bezpośrednim następstwem urazu głowy. Jest to jedna z najczęstszych postaci pourazowego krwawienia śródczaszkowego, występująca u około 35-40% pacjentów z ciężkimi urazami głowy.
Mechanizm powstania tSAH wiąże się z rozerwaniem naczyń krwionośnych (najczęściej żył mostkowych lub tętnic korowych) w wyniku urazu, co prowadzi do wynaczynienia krwi do przestrzeni podpajęczynówkowej. W obrazie klinicznym dominują objawy wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego: silny ból głowy, nudności, wymioty, zaburzenia świadomości, a w cięższych przypadkach objawy ogniskowe i napady drgawkowe.
Diagnostyka urazowego krwotoku podpajęczynówkowego opiera się przede wszystkim na badaniu tomografii komputerowej (TK) bez kontrastu, gdzie krew widoczna jest jako hiperdensyjne obszary wzdłuż bruzd i szczelin mózgu. W przypadkach wątpliwych pomocne może być badanie płynu mózgowo-rdzeniowego, choć punkcja lędźwiowa jest przeciwwskazana przy podejrzeniu wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego.
Leczenie tSAH zależy od nasilenia objawów i towarzyszących obrażeń. W przypadkach łagodnych stosuje się postępowanie zachowawcze, natomiast w cięższych przypadkach może być konieczna interwencja neurochirurgiczna. Powikłania urazowego krwotoku podpajęczynówkowego obejmują wodogłowie, skurcz naczyniowy, drgawki pourazowe oraz przewlekłe zaburzenia neuropsychologiczne. Rokowanie zależy od rozległości krwawienia, współistniejących obrażeń mózgu oraz szybkości wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nimodipine Altan 0,2 mg/ml
Produkt leczniczy NIMODIPINE ALTAN (0,2 mg/ml, roztwór do infuzji) jest wskazany w leczeniu pacjentów z krwotokiem podpajęczynówkowym. Terapia rozpoczyna się od ciągłego wlewu dożylnego nimodypiny w dawce 1 mg/godz. (5 ml/godz., około 15 µg/kg/godz.) przez 2 godziny, z możliwością zwiększenia dawki do 2 mg/godz. (10 ml/godz., około 30 µg/kg/godz.) w przypadku dobrej tolerancji i stabilnego ciśnienia tętniczego. U pacjentów o masie ciała <70 kg lub z niestabilnym ciśnieniem tętniczym dawkę początkową należy zredukować do 0,5 mg/godz. (2,5 ml/godz., około 7,5 µg/kg/godz.) lub mniej, według oceny klinicznej. Lek podaje się jako ciągły wlew dożylny przez wkłucie do żyły centralnej, stosując kranik trójkanałowy i pompę infuzyjną, z roztworami do wlewów w stosunku 1:4 (NIMODIPINE ALTAN do roztworu do wlewów). Nie należy mieszać nimodypiny z innymi lekami ani dodawać do worka z roztworami do wlewów.
albumina ludzka, cewnik żylny, chlorek sodu, ciśnienie tętnicze, dekstran, interwencja chirurgiczna, klirens kreatyniny, kranik trójkanałowy, krwotok podpajęczynówkowy, mannitol, niestabilne ciśnienie tętnicze, nimodypina, parametry hemodynamiczne, płyn Ringera, pompa infuzyjna, roztwór glukozy, skurcz naczyń, urazowy krwotok podpajęczynówkowy, wlew dożylny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żyła centralna