endogenny chylomikron
Endogenne chylomikrony to termin odnoszący się do lipoprotein wytwarzanych przez wątrobę, a nie w jelicie cienkim po posiłku, jak ma to miejsce w przypadku klasycznych (egzogennych) chylomikronów. Należy jednak zaznaczyć, że w nomenklaturze medycznej termin „endogenny chylomikron” jest często używany nieprawidłowo, gdyż cząsteczki lipoproteiny wytwarzane przez wątrobę to właściwie lipoproteiny bardzo niskiej gęstości (VLDL).
VLDL, czasem nieprawidłowo nazywane endogennymi chylomikronami, transportują endogenne triglicerydy z wątroby do tkanek obwodowych. W przeciwieństwie do egzogennych chylomikronów, które zawierają apolipoproteinę B-48, VLDL zawierają apolipoproteinę B-100. Zaburzenia w metabolizmie VLDL mogą prowadzić do hipertriglicerydemii i zwiększonego ryzyka miażdżycy.
W diagnostyce różnicowej istotne jest rozróżnienie pomiędzy prawdziwymi chylomikronami (pochodzenia jelitowego) a VLDL (pochodzenia wątrobowego), gdyż odzwierciedlają one różne patologie metaboliczne. Właściwa identyfikacja typu lipoproteiny ma kluczowe znaczenie dla odpowiedniego leczenia zaburzeń lipidowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Kabiven –
Produkt Kabiven to kompleksowa emulsja do infuzji zawierająca aminokwasy, glukozę (19% roztwór), elektrolity oraz emulsję tłuszczową Intralipid 20%. Emulsja tłuszczowa charakteryzuje się eliminacją z krążenia podobną do endogennych chylomikronów, podlegając hydrolizie i wychwytowi przez receptory LDL oraz wątrobę. Maksymalna szybkość eliminacji Intralipidu u zdrowych ochotników wynosi 3,8 ± 1,5 g triglicerydów/kg mc/dobę, przy czym szybkość ta jest modulowana przez stan odżywienia, choroby współistniejące oraz szybkość infuzji. Aminokwasy podawane dożylnie omijają krążenie wrotne, trafiając bezpośrednio do krążenia ogólnego, co różni je od aminokwasów pochodzących z diety. Glukoza wykazuje farmakokinetykę analogiczną do glukozy pokarmowej, a produkt dostępny jest w czterech pojemnościach od 1026 ml do 2566 ml, dostarczając od 900 do 2300 kcal energii całkowitej.
aminokwas, apolipoproteina, dekstroza, elektrolit, emulsja tłuszczowa, endogenny chylomikron, ester cholesterolu, fosfolipid, glukoza, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipertriglicerydemia, infuzja dożylna, Intralipid, krążenie ogólne, niewydolność nerek, olej sojowy, osmolalność, osmolarność, receptor lipoproteiny niskiej gęstości, trigliceryd, układ krążenia, wątroba, zabieg operacyjny, żyła wrotna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Olej z oliwek – Właściwości farmakodynamiczne
Olej z oliwek jest kluczowym składnikiem emulsji lipidowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, stanowiąc około 25-80% mieszaniny tłuszczowej, często w połączeniu z olejem sojowym (20-30%), triglicerydami o średniej długości łańcucha (MCT, 25-30%) oraz olejem rybim (15-20%). Profil kwasów tłuszczowych oleju z oliwek charakteryzuje się wysoką zawartością jednonienasyconych kwasów tłuszczowych (MUFA, 65%), umiarkowaną ilością nasyconych (SFA, 15%) oraz wielonienasyconych niezbędnych kwasów tłuszczowych (PUFA, 20%). Emulsje te dostarczają od 28% do 43% całkowitej wartości energetycznej w postaci tłuszczów, co odpowiada zrównoważonemu żywieniu pozajelitowemu. Wysoka zawartość alfa-tokoferolu (witamina E) w oleju z oliwek oraz jego odporność na peroksydację lipidową sprzyjają ograniczeniu stresu oksydacyjnego, co potwierdzono w badaniach klinicznych u wcześniaków i dzieci długotrwale żywionych pozajelitowo.
alfa-tokoferol, DHA, emulsja lipidowa, endogenny chylomikron, EPA, fosfolipid, fosfolipid krwinek czerwonych, jednonienasycony kwas tłuszczowy, kwas alfa-linolenowy, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwas linolowy, kwas omega-3, kwas omega-6, lipoproteina osocza, MCT, nasycony kwas tłuszczowy, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, peroksydacja lipidowa, triglicerydy o średniej długości łańcucha, wielonienasycony niezbędny kwas tłuszczowy, witamina E, żyła obwodowa, żywienie obwodowe, żywienie pozajelitowe