inhibitor enzymu CYP3A
Inhibitor enzymu CYP3A to substancja, która hamuje aktywność cytochromu P450 3A – jednego z najważniejszych enzymów metabolizujących leki w organizmie człowieka. Enzymy z rodziny CYP3A (głównie CYP3A4, CYP3A5, CYP3A7) odpowiadają za metabolizm około 50% wszystkich stosowanych klinicznie leków.
Inhibitory CYP3A mogą być pochodzenia naturalnego (np. sok grejpfrutowy zawierający furanokumaryny) lub syntetycznego (np. niektóre antybiotyki makrolidowe, azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy HIV). Mechanizm ich działania polega na kompetycyjnym lub niekompetycyjnym blokowaniu miejsca aktywnego enzymu, co prowadzi do spowolnienia metabolizmu innych substancji będących substratami dla CYP3A.
Hamowanie aktywności CYP3A ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż może prowadzić do interakcji lekowych typu farmakokinetycznego. Jednoczesne podanie inhibitora CYP3A oraz leku metabolizowanego przez ten enzym często skutkuje zwiększeniem stężenia tego drugiego we krwi, co może nasilić jego działanie terapeutyczne, ale także zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych lub toksycznych.
Do najsilniejszych inhibitorów CYP3A należą: ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, rytonawir i sok grejpfrutowy. Znajomość właściwości inhibicyjnych leków wobec enzymu CYP3A jest kluczowa przy planowaniu farmakoterapii, szczególnie u pacjentów przyjmujących wiele leków jednocześnie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Synoptis 300 mg
Darunawir podawany jest wyłącznie w skojarzeniu z rytonawirem, który działa jako wzmacniacz farmakokinetyczny, zwiększając ekspozycję darunawiru około 14-krotnie poprzez hamowanie enzymów CYP3A, CYP2D6 oraz transportera P-gp. Interakcje farmakokinetyczne obejmują zarówno zwiększenie, jak i zmniejszenie stężeń leków metabolizowanych przez te szlaki, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Przykładowo, darunawir/rytonawir zwiększa stężenia leków metabolizowanych przez CYP2D6 (np. metoprolol, flekainid), a zmniejsza ekspozycję leków metabolizowanych przez CYP2C9 (np. warfaryna) i CYP2C19 (np. metadon). Rytonawir dodatkowo hamuje transportery OATP1B1 i OATP1B3, co może podnosić stężenia substratów takich jak digoksyna czy statyny. Leki indukujące CYP3A (np. ryfampicyna, dziurawiec) obniżają stężenia darunawiru i rytonawiru, natomiast inhibitory CYP3A (np. azolowe leki przeciwgrzybicze) je zwiększają, co wymaga dostosowania terapii.
antagonista wapnia, bezpośredni inhibitor czynnika Xa, białko transportowe, darunawir z rytonawirem, doustny antykoagulant, dysfagia, enzym cytochromu P450, glikoproteina p, inhibitor CYP2D6, inhibitor enzymu CYP3A, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor transferu łańcucha integrazy, izoenzym cytochromu P450, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpsychotyczny, miopatia, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, wzmacniacz farmakokinetyczny, zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga