somatotropina

Somatotropina, znana również jako hormon wzrostu (GH – Growth Hormone), to polipeptydowy hormon wydzielany przez przedni płat przysadki mózgowej (adenohipofizę). Jego sekrecja podlega złożonej regulacji przez podwzgórze, głównie za pośrednictwem somatoliberyny (GHRH) stymulującej oraz somatostatyny hamującej wydzielanie.

Fizjologiczna sekrecja somatotropiny ma charakter pulsacyjny, z najwyższymi stężeniami występującymi podczas snu (szczególnie w fazie snu głębokiego). Hormon ten odgrywa kluczową rolę w stymulacji wzrostu liniowego w okresie dzieciństwa i dojrzewania poprzez indukcję produkcji insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1) w wątrobie i innych tkankach.

Zaburzenia wydzielania somatotropiny manifestują się jako niedoczynność przysadki (niedobór GH) prowadząca do niskorosłości u dzieci oraz zespół niedoboru hormonu wzrostu u dorosłych, lub jako nadczynność przysadki skutkująca gigantyzmu (przed zamknięciem nasad kostnych) lub akromegalią (u dorosłych). Rekombinowana ludzka somatotropina znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń wzrostu u dzieci oraz w leczeniu substytucyjnym u dorosłych z potwierdzonym niedoborem hormonu wzrostu.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Dexamethasone Krka 20 mg

Deksametazon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne są interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), które zwiększają ryzyko owrzodzeń żołądka, oraz z lekami przeciwcukrzycowymi (insulina, sulfonylomocznik, metformina), gdzie deksametazon osłabia ich działanie, co może prowadzić do hiperglikemii i ketoacydozy. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków powodujących hipokaliemię (np. diuretyki pętlowe, tiazydowe, amfoterycyna B) zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca i toksyczności glikozydów nasercowych, dlatego przed terapią należy wyrównać niedobór potasu. Interakcje z inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy HIV, erytromycyna) mogą prowadzić do wzrostu stężenia deksametazonu w osoczu i zwiększenia działań niepożądanych, co wymaga często redukcji dawki. Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) obniżają stężenie deksametazonu, co może wymagać zwiększenia dawki leku.
amfoterycyna B, antybiotyk makrolidowy, antykoagulant doustny, azole przeciwgrzybicze, błona śluzowa żołądka, cytochrom P450, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie immunosupresyjne, glikokortykosteroidy, glikozydy nasercowe, hipokaliemia, hipoprotrombinemia, induktor CYP3A4, inhibitor cholinesterazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, kardiomiopatia, ketoacydoza cukrzycowa, kontrola glikemii, kruchość naczyń, lek antycholinergiczny, lek moczopędny, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwgruźlicze, leki przeciwmalaryczne, leki przeciwwrzodowe, miastenia gravis, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, przewód pokarmowy, salicylany, somatotropina, szczepionka żywa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wrzód żołądka, zaburzenia rytmu serca, zapalenie ścięgna, zwiotczenie mięśni
Leksykon leków
Interakcje leku – Meprelon 1000 mg

Metyloprednizolon, jako glikokortykosteroid metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak kobicystat, rytonawir, ketokonazol i itrakonazol, zwiększają stężenie metyloprednizolonu w osoczu, co może nasilać jego działanie i ryzyko działań niepożądanych, dlatego zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ścisłe monitorowanie i ewentualne zmniejszenie dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, barbiturany, prymidon) przyspieszają metabolizm leku, osłabiając jego skuteczność terapeutyczną. Diltiazem i estrogeny również wpływają na metabolizm, wymagając dostosowania dawki i monitorowania pacjenta. Metyloprednizolon może także osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych i antykoagulantów, a jednoczesne stosowanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, salicylanami czy indometacyną zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego.
atropina, barbituran, chlorochina, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, cytochrom P450, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, drgawki mózgowe, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, efedryna, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hiperglikemia, hydroksychlorochina, indometacyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja z alkoholem, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kobicystat, kontrola glikemii, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek antycholinergiczny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, mechanizm farmakodynamiczny, mechanizm farmakokinetyczny, meflochina, metabolizm leku, miopatia i kardiomiopatia, morfologia krwi, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, rytonawir, salicylan, somatotropina, stężenie metyloprednizolonu, test alergiczny
Leksykon substancji czynnych
Insulina – Interakcje

Leczenie insuliną wymaga szczegółowej oceny potencjalnych interakcji farmakologicznych, które mogą wpływać na metabolizm glukozy i zapotrzebowanie na insulinę. Leki hiperglikemizujące, takie jak glikokortykosteroidy (np. prednizon, deksametazon), hormony tarczycy (lewotyroksyna), hormon wzrostu, β2-sympatykomimetyki (ritodryna, salbutamol, terbutalina) oraz tiazydy (hydrochlorotiazyd) mogą osłabiać działanie insuliny poprzez zwiększenie glukoneogenezy, glikogenolizy lub zmniejszenie wrażliwości tkanek na insulinę. Z kolei leki hipoglikemizujące, takie jak doustne leki przeciwcukrzycowe (metformina, pochodne sulfonylomocznika), salicylany (kwas acetylosalicylowy), inhibitory MAO (moklobemid), inhibitory ACE (kaptopril, enalapril) oraz antagoniści receptora angiotensyny II (losartan, walsartan) mogą nasilać działanie insuliny, zwiększając ryzyko hipoglikemii. Szczególną uwagę należy zwrócić na nieselektywne β-adrenolityki (propranolol), które mogą maskować objawy hipoglikemii i przedłużać działanie insuliny, oraz na alkohol etylowy, który hamuje glukoneogenezę wątrobową i zwiększa ryzyko późnej hipoglikemii nawet do 12-24 godzin po spożyciu.
alkohol etylowy, analog somatostatyny, antagonista receptora angiotensyny II, beta2-sympatykomimetyk, choroba współistniejąca, danazol, doustny lek hipoglikemizujący, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, efekt hipoglikemizujący, enalapril, glikogenoliza, glikokortykosteroid, glukoneogeneza wątrobowa, hiperglikemia, hipoglikemia, hormon tarczycy, hormon wzrostu, hormonalna terapia zastępcza, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, insulinooporność, insulinoterapia, interakcje lekowe, kaptopril, kwas acetylosalicylowy, lanreotyd, lek beta-adrenolityczny, lewotyroksyna, lipoliza, losartan, metabolizm glukozy, metformina, moklobemid, monitorowanie glikemii, objaw hipoglikemii, oktreotyd, opróżnianie żołądka, pacjent diabetologiczny, pochodna sulfonylomocznika, propranolol, ritodryna, salbutamol, salicylan, somatotropina, terbutalina, tiazyd, walsartan
Leksykon leków
Interakcje leku – Medoxa 2,5 mg

Prednizon, substancja czynna produktu Medoxa, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z glikozydami nasercowymi oraz lekami moczopędnymi i przeczyszczającymi, które mogą prowadzić do hipokaliemii, a także z lekami przeciwcukrzycowymi, gdzie prednizon osłabia ich działanie hipoglikemiczne, wymagając dostosowania dawki. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy również pochodnych kumaryny (zmienna odpowiedź przeciwzakrzepowa), NLPZ, salicylanów i indometacyny (zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego), a także leków immunosupresyjnych, gdzie obserwuje się zwiększoną podatność na infekcje oraz z cyklosporyną – wzrost jej stężenia i ryzyko napadów drgawek. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) obniżają skuteczność prednizonu przez przyspieszenie metabolizmu, natomiast inhibitory CYP3A (ketokonazol, itrakonazol, kobicystat) zwiększają ryzyko działań niepożądanych kortykosteroidów, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.
atropina, barbituran, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, doustny lek antykoncepcyjny, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hormon pobudzający tarczycę, hydroksychlorochina, indometacyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, kobicystat, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek przeczyszczający, meflochina, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie żołądka, pochodna kumaryny, prazykwantel, prednizon, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, tendinopatia, test alergiczny, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zapalenie ścięgna
Leksykon leków
Interakcje leku – Dexamethasone Zentiva 4 mg

Deksametazon wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność oraz bezpieczeństwo stosowania. Estrogeny wydłużają okres półtrwania glikokortykosteroidów, nasilając ich działanie, natomiast leki zobojętniające sok żołądkowy (Al, Mg) obniżają wchłanianie deksametazonu, co wymaga zachowania co najmniej 2-godzinnej przerwy między podaniem. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) przyspieszają metabolizm i osłabiają efekt terapeutyczny, zaś inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol) zwiększają ryzyko działań niepożądanych, co wymaga unikania łączenia lub ścisłego monitorowania pacjenta. Deksametazon może także osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych, co wymaga kontroli glikemii i ewentualnej korekty dawkowania.
atropina, barbiturany, chlorochina, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, cytochrom P450, deksametazon, efedryna, fenytoina, fluorochinolon, glikemia, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hormon wzrostu, hydroksychlorochina, indometacyna, induktor CYP3A4, induktory CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitory CYP3A4, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, kobicystat, kontrola glikemii, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpasożytniczy, lek przeciwzakrzepowy, lek przeczyszczający, lek zobojętniający, lek zobojętniający sok żołądkowy, lek zwiotczający mięśnie, meflochina, metabolizm kostny, metabolizm leku, miopatia, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, osteoporoza, owrzodzenie, owrzodzenie żołądka, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, prymidon, równowaga elektrolitowa, ryfampicyna, rytonawir, salicylan, ścięgno Achillesa, somatotropina, stężenie TSH, test alergiczny, test tarczycowy, uszkodzenie ścięgna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu
Leksykon leków
Interakcje leku – Medoxa 25 mg

Prednizon, jako glikokortykosteroid, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Współstosowanie z glikozydami nasercowymi wymaga monitorowania stężenia potasu i EKG ze względu na ryzyko hipokaliemii i arytmii. Leki moczopędne i przeczyszczające nasilają wydalanie potasu, co również zwiększa ryzyko hipokaliemii. Prednizon osłabia działanie hipoglikemiczne leków przeciwcukrzycowych, co wymaga częstszego monitorowania glikemii i dostosowania dawek. Doustne antykoagulanty (pochodne kumaryny) mogą mieć zmienione działanie przeciwzakrzepowe, co wymaga regularnego monitorowania INR. Jednoczesne stosowanie NLPZ, salicylanów i indometacyny zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, dlatego zaleca się unikanie takiej kombinacji lub stosowanie leków gastroprotekcyjnych. Ponadto, prednizon może przedłużać działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie, co jest istotne w kontekście opieki pooperacyjnej.
barbituran, blokada nerwowo-mięśniowa, błona śluzowa żołądka, chlorochina, choroba mięśni, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, CYP3A4, doustny antykoagulant, doustny lek antykoncepcyjny, efedryna, estrogen, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, inhibitor ACE, INR, insulinooporność, jaskra, ketokonazol, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek zobojętniający, lek zwiotczający, metabolizm wątrobowy, napad drgawkowy, niedobór potasu, NLPZ, osteoporoza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka, pochodna kumaryny, prazykwantel, prednizon, retencja sodu, ryfampicyna, somatotropina, środek przeczyszczający, supresja układu odpornościowego, test alergiczny, TSH, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wydalanie potasu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie składu krwi, zapalenie ścięgna
Leksykon leków
Interakcje leku – Dexamethasone Zentiva 8 mg

Deksametazon, jako glikokortykosteroid, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, które mogą wpływać na jego skuteczność oraz bezpieczeństwo terapii. Estrogeny wydłużają okres półtrwania deksametazonu, nasilając jego działanie, natomiast induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) przyspieszają metabolizm, osłabiając efekt terapeutyczny i wymagając dostosowania dawki. Inhibitory CYP3A4 (np. kobicystat) zwiększają stężenie deksametazonu, co podnosi ryzyko działań niepożądanych. Leki zobojętniające kwas solny z wodorotlenkiem glinu lub magnezu zmniejszają wchłanianie deksametazonu, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnej przerwy między ich podaniem. Ponadto, deksametazon może nasilać hipokaliemię indukowaną przez leki moczopędne i glikozydy nasercowe, co wymaga monitorowania elektrolitów i EKG. Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi prowadzą do osłabienia ich działania, co wymaga częstszego monitorowania glikemii i dostosowania dawek.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, barbituran, chlorochina, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, cytochrom CYP3A4, deksametazon, digoksyna, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, furosemid, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, glukoneogeneza, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, hydroksychlorochina, indometacyna, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulina, jaskra, karbamazepina, kardiomiopatia, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek antykoncepcyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek zobojętniający kwas solny, meflochina, metformina, miopatia, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie żołądka, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, prazykwantel, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, test alergiczny, układ pokarmowy, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Predasol 20 mg

Prednizolon, jako glikokortykosteroid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Współstosowanie z glikozydami nasercowymi może prowadzić do hipokaliemii i zwiększonego ryzyka arytmii, dlatego konieczne jest monitorowanie potasu i stężenia glikozydów. Interakcje z inhibitorami ACE mogą powodować zmiany w morfologii krwi, a z diuretykami pętlowymi i tiazydowymi – nasilone wydalanie potasu, co wymaga kontroli elektrolitów. Prednizolon osłabia działanie leków przeciwcukrzycowych (insulina, metformina, pochodne sulfonylomocznika), co wymaga dostosowania dawek i częstszego monitorowania glikemii. W przypadku doustnych antykoagulantów (np. warfaryny) obserwuje się zmienność działania, co wymaga regularnego monitorowania INR. Jednoczesne stosowanie z NLPZ, salicylanami i indometacyną zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, wskazując na konieczność stosowania leków gastroprotekcyjnych. Ponadto, prednizolon może wydłużać działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie oraz zwiększać ryzyko uszkodzeń ścięgien przy jednoczesnym stosowaniu fluorochinolonów.
antykoagulant doustny, atropina, barbituran, błona śluzowa żołądka, chlorochina, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, czynność tarczycy, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, doustny środek antykoncepcyjny, drgawki mózgowe, dysfagia, działanie diabetogenne, działanie immunosupresyjne, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikemia, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka węglowodanowa, hipokaliemia, hormon wzrostu, hydroksychlorochina, indometacyna, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor enzymu CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, ketokonazol, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek antycholinergiczny, lek gastroprotekcyjny, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek zobojętniający, meflochina, metformina, miopatia i kardiomiopatia, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, osteoporoza, owrzodzenie żołądka, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, prazykwantel, prednizolon, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, test alergiczny, tyreotropina, warfaryna, wodorotlenek glinu, zapalenie ścięgna
Leksykon leków
Interakcje leku – Medoxa 1 mg

Prednizon, jako glikokortykosteroid o szerokim spektrum działania, wykazuje liczne interakcje lekowe o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania i ścisłego monitorowania pacjenta. Szczególnie istotne są interakcje z lekami kardiologicznymi, takimi jak glikozydy nasercowe (ryzyko toksyczności związane z hipokaliemią), inhibitory ACE (zwiększone ryzyko zaburzeń hematologicznych) oraz doustne antykoagulanty kumarynowe, gdzie prednizon może zarówno osłabiać, jak i nasilać działanie przeciwzakrzepowe, co wymaga monitorowania INR. Ponadto, jednoczesne stosowanie z NLPZ, salicylanami i indometacyną zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, co wskazuje na konieczność stosowania gastroprotekcji. Prednizon osłabia także działanie leków przeciwcukrzycowych, co wymaga dostosowania ich dawek i częstszego monitorowania glikemii. Wpływ na metabolizm leków jest związany z indukcją lub inhibicją enzymu CYP3A4, co może prowadzić do zmniejszenia lub zwiększenia stężenia prednizonu i jego działań niepożądanych, zwłaszcza w przypadku stosowania ryfampicyny, ketokonazolu czy kobicystatu.
blokada nerwowo-mięśniowa, chlorochina, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, diagnostyka alergii, doustny antykoagulant, dysfagia, działanie diabetogenne, enzym cytochromu P450, estrogen, fałszywie ujemny wynik, fluorochinolon, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hiperglikemia, hipokaliemia, hormon pobudzający tarczycę, hydroksychlorochina, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor enzymu CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, izoenzym CYP3A4, jaskra, kardiomiopatia, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwmalaryczny, lek zobojętniający, meflochina, miopatia, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pochodna kumaryny, prazykwantel, prednizon, protyrelina, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, somatotropina, test skórny, zapalenie ścięgna
Leksykon leków
Interakcje leku – Meprelon 32 mg

Metyloprednizolon, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak kobicystat, rytonawir, ketokonazol i itrakonazol, powodują wzrost stężenia metyloprednizolonu w osoczu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych, co wymaga unikania łącznego stosowania lub redukcji dawki i ścisłego monitorowania pacjenta. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, barbiturany, prymidon) przyspieszają metabolizm, obniżając skuteczność leku i mogą wymagać zwiększenia dawki. Diltiazem i estrogeny również nasilają działanie metyloprednizolonu poprzez hamowanie jego metabolizmu. Ponadto, metyloprednizolon może nasilać hipokaliemię wywołaną przez glikozydy nasercowe, leki moczopędne i przeczyszczające, co zwiększa ryzyko arytmii i wymaga monitorowania poziomu potasu. Interakcje z niedepolaryzującymi lekami zwiotczającymi mięśnie mogą wydłużać ich działanie, co jest istotne w anestezjologii.
antagonista kanału wapniowego, barbiturany, choroba wrzodowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, drgawki mózgowe, działanie antykoagulacyjne, działanie diabetogenne, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, jaskra, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpasożytniczy, lek zwiotczający mięśnie, leki przeciwpadaczkowe, metabolizm glukozy, metyloprednizolon, miopatia, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, owrzodzenie żołądka, pochodna kumaryny, prazykwantel, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, ryfampicyna, somatotropina, środek antykoncepcyjny, supresja immunologiczna, test alergiczny, TSH, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie neuropsychiatryczne, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Esotkaleno 30 mg

Prednizon, substancja czynna leku Esotkaleno, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii. Współstosowanie z glikozydami nasercowymi, lekami moczopędnymi, przeciwcukrzycowymi, pochodnymi kumaryny, NLPZ, chlorochiną, fluorochinolonami oraz inhibitorami CYP3A4 może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak hipokaliemia, osłabienie działania hipoglikemicznego, ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, miopatie, zapalenie ścięgien czy zmiany w metabolizmie prednizonu. Szczególnie istotne jest monitorowanie elektrolitów, glikemii, parametrów koagulologicznych oraz funkcji mięśni i serca. Ponadto, prednizon może osłabiać działanie leków immunosupresyjnych i wpływać na wyniki testów diagnostycznych, w tym testów alergicznych.
badanie koagulologiczne, barbituran, błona śluzowa żołądka, chlorochina, choroba mięśnia sercowego, cyklosporyna, działanie hipoglikemiczne, działanie immunosupresyjne, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, funkcja tarczycy, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hormon pobudzający tarczycę, hormon wzrostu, hydroksychlorochina, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, meflochina, metabolizm glukozy, miopatia, monitorowanie glikemii, morfologia krwi, nadżerka, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, osteoporoza, owrzodzenie, pochodna kumaryny, prednizon, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, somatotropina, test alergiczny, TSH, tyreotropina, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zapalenie ścięgna
Leksykon leków
Interakcje leku – Celestone 4 mg/ml

Betametazon, będący kortykosteroidem, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Leki indukujące enzymy wątrobowe (fenobarbital, ryfampicyna, fenytoina, efedryna) przyspieszają metabolizm betametazonu, obniżając jego stężenie i skuteczność terapeutyczną. Z kolei inhibitory CYP3A, w tym kobicystat, hamują metabolizm betametazonu, zwiększając ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Estrogeny zwiększają biodostępność kortykosteroidów poprzez wpływ na metabolizm i wiązanie z białkami osocza, co może prowadzić do objawów nadmiaru kortykosteroidów. Betametazon wchodzi także w interakcje z lekami wpływającymi na gospodarkę elektrolitową, zwłaszcza diuretykami zwiększającymi wydalanie potasu, glikozydami naparstnicy oraz amfoterycyną B, co może skutkować nasileniem hipokaliemii i zwiększonym ryzykiem zaburzeń rytmu serca.
amfoterycyna B, betametazon, błękit nitrotetrazolowy, Celestone, choroba reumatyczna, choroba wrzodowa, cukrzyca, czynnik krzepnięcia, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, diuretyk zwiększający wydalanie potasu, efedryna, estrogen, fenobarbital, fenytoina, glikemia, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, glukoneogeneza, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hormon wzrostu, inhibitor CYP3A, insulina, kobicystat, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja wrzodu, pochodna kumaryny, protrombina, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, warfaryna, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Esotkaleno 25 mg

Prednizon, substancja czynna leku Esotkaleno, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii. Glikozydy nasercowe mogą nasilać swoje działanie w wyniku hipokaliemii indukowanej przez kortykosteroidy, co zwiększa ryzyko arytmii – zalecane jest monitorowanie stężenia potasu i EKG. Leki moczopędne i przeczyszczające potęgują wydalanie potasu, co również wymaga kontroli elektrolitów. Prednizon osłabia działanie leków przeciwcukrzycowych, co wymaga dostosowania dawek i częstego monitorowania glikemii. Pochodne kumaryny wykazują zmienną odpowiedź przeciwzakrzepową, dlatego konieczne jest częstsze monitorowanie INR. Jednoczesne stosowanie NLPZ, salicylanów i indometacyny zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, co wymaga unikania takiego połączenia lub stosowania gastroprotekcji. Ponadto prednizon wydłuża działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie, co jest istotne w anestezjologii, a fluorochinolony zwiększają ryzyko tendinopatii, zwłaszcza u osób starszych i sportowców.
antykoagulant doustny, chlorochina, choroba wrzodowa, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, doustny lek antykoncepcyjny, efedryna, estrogen, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipoglikemia, hipokaliemia, induktor CYP3A4, infestacja pasożytnicza, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A, jaskra, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek zobojętniający, lek zwiotczający niedepolaryzujący, metabolizm glukozy, miopatia, morfologia krwi, napad drgawkowy, niedobór potasu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osłabienie odporności, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna kumaryny, prazykwantel, prednizon, protyrelina, retencja sodu, ryfampicyna, somatotropina, środek hipoglikemizujący, tendinopatia, test alergiczny, test czynnościowy tarczycy, trombocytopenia, wodorotlenek magnezu, wskaźnik INR, zaburzenie poznawcze, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zulbex 10 mg

Rabeprazol sodowy, substancja czynna preparatu Zulbex, jest inhibitorem pompy protonowej (IPP) o kodzie ATC A02BC04, stosowanym w zaburzeniach wydzielania kwasu solnego. Mechanizm działania polega na selektywnym, dawkozależnym hamowaniu enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do istotnego zmniejszenia zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego. Po podaniu doustnym dawki 20 mg rabeprazolu, efekt hamujący pojawia się już po 1 godzinie, osiągając maksimum w 2-4 godziny, z utrzymaniem działania do 48 godzin. Regularne stosowanie raz na dobę prowadzi do stabilizacji efektu po 3 dniach. Farmakokinetyka wykazuje szybkie wchłanianie i akumulację w kwaśnym środowisku komórek okładzinowych, gdzie lek jest przekształcany do aktywnej formy sulfenamidu. Terapia może powodować wzrost stężenia gastryny w surowicy (do 69-82% hamowania wydzielania kwasu w ciągu 23 godzin) oraz chromograniny A, co należy uwzględnić przy diagnostyce guzów neuroendokrynnych, zalecając przerwanie IPP na 5-14 dni przed oznaczeniem CgA.
aldosteron, amoksycylina, Campylobacter, cholecystokinina, chromogranina A, Clostridium difficile, gastryna, glukagon, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, Helicobacter pylori, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, komórka ECL, komórka okładzinowa żołądka, kortyzol, kwas solny, metaplazja jelitowa, parathormon, pompa protonowa, receptor histaminowy H2, Salmonella, sekretyna, słaba zasada, somatotropina, sulfenamid, terapia eradykacyjna, zanikowe zapalenie żołądka
Leksykon leków
Interakcje leku – TFX 10 mg

Produkt leczniczy TFX (czynnik grasiczowy X, Thymostimulinum) wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z wybranymi grupami leków, wpływając na ich skuteczność w terapii układu immunologicznego, limfatycznego oraz szpiku kostnego. TFX działa synergistycznie z hormonami przysadki, takimi jak somatotropina i hormon luteinizujący (LH), co prowadzi do wzmocnienia efektów immunomodulujących na układ limfatyczny i szpik kostny (poziom istotności umiarkowany). Podobne działanie synergistyczne obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu estrogenów, które mogą nasilać proliferację limfocytów i funkcje immunologiczne (umiarkowany poziom istotności). Z kolei TFX wykazuje działanie antagonistyczne wobec glikokortykosteroidów, progesteronu oraz androgenów, co skutkuje osłabieniem ich wpływu na układ limfatyczny i szpik kostny, z najwyższym ryzykiem osłabienia działania immunosupresyjnego glikokortykosteroidów (wysoki poziom istotności). W przypadku terapii skojarzonej z tymi lekami konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego pacjenta i ewentualna korekta dawkowania.
androgeny, czynnik grasiczowy X, działanie immunomodulujące, działanie immunosupresyjne, efekt immunomodulujący, estrogeny, glikokortykosteroidy, hormon luteinizujący, hormon wzrostu, hormony kory nadnerczy, hormony przysadki, interakcja antagonistyczna, interakcja synergistyczna, interakcja z alkoholem, interakcje lekowe, metabolizm leków, progesteron, proliferacja limfocytów, somatotropina, szpik kostny, thymostimulinum, Thymus Factor X, układ immunologiczny, układ limfatyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Medoxa 5 mg

Prednizon, jako glikokortykosteroid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Współstosowanie z glikozydami nasercowymi może prowadzić do nasilonej toksyczności i arytmii z powodu hipokaliemii indukowanej przez prednizon. Leki moczopędne i przeczyszczające zwiększają ryzyko ciężkiej hipokaliemii, wymagając monitorowania elektrolitów. Prednizon osłabia działanie hipoglikemiczne leków przeciwcukrzycowych, co może wymagać korekty dawek. W przypadku pochodnych kumaryny konieczne jest częstsze monitorowanie INR z uwagi na nieprzewidywalne zmiany działania przeciwzakrzepowego. Jednoczesne stosowanie NLPZ, salicylanów czy indometacyny zwiększa ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak owrzodzenia i krwawienia. Prednizon wydłuża także działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie, co ma znaczenie w anestezjologii. Ponadto, interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi mogą podnosić ciśnienie śródgałkowe, a z prazykwantelem obniżać jego skuteczność.
barbituran, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, działanie hepatotoksyczne, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, glukoneogeneza wątrobowa, gospodarka węglowodanowa, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, hormon wzrostu, hydroksychlorochina, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulinooporność, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, kobicystat, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, leukopenia, meflochina, miopatia, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, osteoporoza, owrzodzenie, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, prazykwantel, prednizon, protyrelina, prymidon, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, ryfampicyna, ścięgno Achillesa, somatotropina, środek przeczyszczający, tendinopatia, terapia przeciwpasożytnicza, test alergiczny, trombocytopenia, TSH, złamanie patologiczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Pabi-Dexamethason 20 mg

Deksametazon wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współstosowanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) zwiększa ryzyko zaostrzenia choroby wrzodowej żołądka, co wymaga ścisłej obserwacji i ewentualnego leczenia ochronnego błony śluzowej. Kortykosteroidy osłabiają działanie leków przeciwcukrzycowych, co może prowadzić do hiperglikemii i ketoacydozy, dlatego konieczne jest częste monitorowanie glikemii. Deksametazon nasila hipokaliemiczne działanie diuretyków i amfoterycyny B, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca i toksyczności glikozydów nasercowych; przed terapią należy wyrównać niedobór potasu. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, ritonawir), które zwiększają stężenie deksametazonu i ryzyko działań niepożądanych, co może wymagać zmniejszenia dawki leku. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) obniżają stężenie deksametazonu, co może wymagać zwiększenia dawki. Ponadto, deksametazon osłabia skuteczność szczepionek żywych i jest przeciwwskazany podczas ich podawania, a także może powodować poważne osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią gravis przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów cholinesterazy.
antybiotyk makrolidowy, azol przeciwgrzybiczny, barbiturany, choroba wrzodowa żołądka, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, doustny antykoagulant, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, górny odcinek przewodu pokarmowego, hipokaliemia, hipoprotrombiemia, inhibitor ACE, inhibitor proteazy HIV, kardiomiopatia, ketoacydoza cukrzycowa, lek antycholinergiczny, lek przeciwgruźliczy, miastenia gravis, miopatia, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedoczynność kory nadnerczy, protyrelina, somatotropina, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, zapalenie ścięgna, żywica wiążąca kwasy żółciowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Esotkaleno 20 mg

Prednizon wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu, podczas jednoczesnego stosowania glikozydów nasercowych oraz leków moczopędnych, ze względu na ryzyko hipokaliemii. Prednizon może osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych poprzez indukcję insulinooporności, co wymaga ścisłej kontroli glikemii i dostosowania dawek. W terapii skojarzonej z doustnymi antykoagulantami (pochodne kumaryny) konieczne jest monitorowanie INR i dostosowanie dawki, gdyż prednizon może zarówno nasilać, jak i osłabiać ich działanie. Ponadto, stosowanie NLPZ, salicylanów i indometacyny z prednizonem zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, co wymaga zastosowania gastroprotekcji (IPP).
blokada nerwowo-mięśniowa, ciśnienie śródgałkowe, dysfagia, działanie niepożądane kortykosteroidów, efekt immunosupresyjny, elektrokardiogram, fluorochinolon, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hormon tyreotropowy, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulinooporność, jaskra, kardiomiopatia, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, miopatia, monitorowanie glikemii, morfologia krwi, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, pochodna kumaryny, prazykwantel, somatotropina, tendinopatia, test alergiczny, wskaźnik INR, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna Achillesa
Leksykon leków
Interakcje leku – Esotkaleno 2,5 mg

Prednizon, substancja czynna preparatu Esotkaleno, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Wśród najważniejszych należy wymienić zwiększone ryzyko hipokaliemii i toksyczności glikozydów nasercowych, nasilone ryzyko zaburzeń hematologicznych przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, a także osłabienie działania leków przeciwcukrzycowych poprzez indukcję insulinooporności i glukoneogenezy. Prednizon może również wpływać na farmakokinetykę doustnych antykoagulantów (kumaryn), co wymaga ścisłego monitorowania INR. Istotne jest także zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ, salicylanów i indometacyny. Ponadto, prednizon przedłuża działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie, zwiększa ciśnienie śródgałkowe w połączeniu z lekami przeciwcholinergicznymi oraz zmniejsza skuteczność prazykwantelu i somatotropiny. Interakcje z lekami immunosupresyjnymi zwiększają podatność na infekcje, a inhibitory CYP3A4 mogą nasilać działania niepożądane prednizonu poprzez zahamowanie jego metabolizmu.
antykoagulant doustny, barbituran, chlorochina, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, doustny lek antykoncepcyjny, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, glukoneogeneza, hipoglikemia, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, hormon wzrostu, hydroksychlorochina, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A, insulinooporność, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwpasożytnicze, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, leukopenia, meflochina, miopatia, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie, parametr koagulologiczny, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, prymidon, resorpcja kostna, ryfampicyna, somatotropina, stan depresyjny, test alergiczny, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie nastroju, zaburzenie składu krwi, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna, złamanie osteoporotyczne
Leksykon substancji czynnych
Czynnik grasiczy X – Interakcje

Czynnik grasiczy X (Thymostimulinum) wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z hormonami, które mogą wpływać na efektywność i bezpieczeństwo terapii. Wykazuje działanie synergistyczne z somatotropiną, hormonem luteinizującym (LH) oraz estrogenami, co prowadzi do potencjalnego nasilenia odpowiedzi immunologicznej i hematopoezy, ze szczególnym uwzględnieniem układu limfatycznego i szpiku kostnego. Warto podkreślić, że poziom istotności tych interakcji jest umiarkowany. Z kolei antagonizm obserwuje się w przypadku glikokortykosteroidów, progesteronu oraz androgenów, co może skutkować osłabieniem działania immunostymulującego czynnika grasiczego X oraz zmniejszeniem skuteczności terapii. Szczególnie glikokortykosteroidy wykazują wysoki poziom istotności w hamowaniu efektów immunomodulujących.
androgeny, czynnik grasiczy X, działanie immunomodulujące, efekt immunostymulujący, estrogeny, glikokortykosteroidy, hematopoeza, hormon luteinizujący, hormony płciowe, hormony przysadki mózgowej, interakcje lekowe, odpowiedź immunologiczna, progesteron, somatotropina, szpik kostny, terapia skojarzona, układ limfatyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Meprelon 4 mg

Metyloprednizolon, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, kobicystat) zwiększają stężenie metyloprednizolonu, co może nasilać działania niepożądane, natomiast induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) obniżają jego poziom, osłabiając efekt terapeutyczny. Diltiazem również podnosi stężenie metyloprednizolonu przez hamowanie CYP3A4 i glikoproteiny P. Farmakodynamicznie metyloprednizolon może nasilać działanie glikozydów nasercowych (z powodu hipokaliemii), osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych, kumaryn oraz zwiększać ryzyko owrzodzeń przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ, salicylanów i indometacyny. Ponadto, może przedłużać działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie i podnosić ciśnienie śródgałkowe w połączeniu z lekami przeciwcholinergicznymi.
ACE-I, atropina, barbiturat, błona śluzowa przewodu pokarmowego, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, działanie antykoagulacyjne, działanie hipoglikemizujące, efedryna, estrogen, fenytoina, glikokortykosteroid, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, gospodarka węglowodanowa, hipoglikemia, hipokaliemia, hormon wzrostu, hydroksychlorochina, indometacyna, inhibitor konwertazy angiotensyny, INR, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, kobicystat, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwmalaryczny, meflochina, metabolizm kostny, metyloprednizolon, miopatia, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedobór potasu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, osteoporoza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, stężenie glukozy we krwi, stężenie TSH, utrata masy kostnej, wahanie glikemii, zaburzenie morfologii krwi
Leksykon substancji czynnych
Prednizon – Interakcje

Prednizon, jako glikokortykosteroid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu z NLPZ (np. ibuprofen, diklofenak), salicylanami, indometacyną oraz alkoholem. Prednizon osłabia działanie hipoglikemizujące doustnych leków przeciwcukrzycowych (metformina, glimepiryd) i insuliny, co wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów z cukrzycą. Ponadto, prednizon może zmieniać skuteczność leków przeciwzakrzepowych (warfaryna, acenokumarol, heparyna), co wymaga indywidualnego dostosowania dawki na podstawie monitorowania czasu protrombinowego. Interakcje z glikozydami naparstnicy (digoksyna, digitoksyna) zwiększają ryzyko toksyczności związanej z hipokaliemią, a leki moczopędne (furosemid, hydrochlorotiazyd) nasilają hipokaliemię i osłabiają działanie diuretyczne.
acenokumarol, amfoterycyna B, asparaginaza, badanie laboratoryjne, barbiturat, cyklosporyna, czas protrombinowy, depresja oddechowa, doustny środek antykoncepcyjny, dyslipidemia, działanie hiperglikemizujące, enzym mikrosomalny wątroby, fenytoina, fluorochinolony, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, hepatotoksyczność paracetamolu, hipernatremia, hipokalcemia, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, lek cholinolityczny, lek fibrynolityczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lek zwiotczający mięśnie, meksyletyna, mitotan, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna kumaryny, prazykwantel, próba tuberkulinowa, prymidon, ryfampicyna, skórny test alergiczny, somatotropina, steroid anaboliczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność krążenia
Leksykon leków
Interakcje leku – Meprelon 250 mg

Metyloprednizolon, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Inhibitory CYP3A4, takie jak kobicystat, rytonawir, ketokonazol i itrakonazol, nasilają działanie metyloprednizolonu, zwiększając ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, co wymaga unikania łączenia lub ścisłego monitorowania pacjenta. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, barbiturany, prymidon) oraz efedryna przyspieszają metabolizm kortykosteroidu, osłabiając jego efekt terapeutyczny i mogą wymagać zwiększenia dawki. Diltiazem, hamując CYP3A4 i glikoproteinę P, podnosi stężenie metyloprednizolonu w osoczu, co wymaga dokładnej kontroli i ewentualnej korekty dawkowania. Estrogeny mogą nasilać działanie kortykosteroidów, co należy uwzględnić podczas terapii skojarzonej.
alkohol etylowy, atropina, choroba wątroby, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, diltiazem, drgawki mózgowe, dysfagia, działanie antykoagulacyjne, działanie niepożądane, efedryna, estrogen, farmakokinetyka, glikokortykosteroid, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hiperglikemia, hipokaliemia, indometacyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, kardiomiopatia, lek antycholinergiczny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwmalaryczny, lek zwiotczający mięśnie, metabolizm glukozy, metyloprednizolon, miopatia, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, przewód pokarmowy, somatotropina, test alergiczny, TSH
Leksykon leków
Interakcje leku – Medoxa 20 mg

Prednizon wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie ważne jest monitorowanie elektrolitów (zwłaszcza potasu) podczas jednoczesnego stosowania glikozydów nasercowych, leków moczopędnych oraz przeczyszczających ze względu na ryzyko hipokaliemii. Prednizon osłabia działanie hipoglikemiczne leków przeciwcukrzycowych, co wymaga ścisłej kontroli glikemii i dostosowania dawek. Współpodawanie z doustnymi antykoagulantami pochodnymi kumaryny wymaga częstego monitorowania INR z uwagi na zmienność działania przeciwzakrzepowego. Istotne jest także stosowanie gastroprotekcji przy łączeniu prednizonu z NLPZ, salicylanami i indometacyną z powodu zwiększonego ryzyka owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ponadto, prednizon może przedłużać rozluźnienie mięśni przy jednoczesnym stosowaniu niedepolaryzujących leków zwiotczających oraz zwiększać ciśnienie śródgałkowe w połączeniu z lekami przeciwcholinergicznymi, co wymaga odpowiedniego monitorowania.
atropina, barbiturat, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, doustny antykoagulant, dysfagia, efedryna, efekt immunosupresyjny, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, hormon pobudzający tarczycę, hydroksychlorochina, indometacyna, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor konwertazy angiotensyny, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, ketokonazol, kobicystat, lek gastroprotekcyjny, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwreumatyczny, lek przeciwzakrzepowy, meflochina, miopatia, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie trawienne, pochodna kumaryny, prazykwantel, preparat przeczyszczający, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, test alergiczny, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie poznawcze, zapalenie ścięgna
Leksykon leków
Interakcje leku – Meprelon 8 mg

Metyloprednizolon, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol) zwiększają stężenie metyloprednizolonu, nasilając ryzyko działań niepożądanych, natomiast induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina) obniżają jego skuteczność. Diltiazem hamuje CYP3A4 i glikoproteinę P, co wymaga monitorowania stężenia leku i ewentualnej korekty dawki. Metyloprednizolon osłabia działanie somatotropiny i protyreliny oraz nasila działanie estrogenów, co wymaga uwagi w terapii hormonalnej. W układzie sercowo-naczyniowym istotne są interakcje z glikozydami nasercowymi i lekami moczopędnymi, które mogą prowadzić do hipokaliemii i zwiększonej toksyczności glikozydów, a także z inhibitorami ACE, zwiększającymi ryzyko zaburzeń hematologicznych.
atropina, biodostępność, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, CYP3A4, doustny lek antykoncepcyjny, działanie antykoagulacyjne, działanie diabetogenne, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hormon wzrostu, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra, ketokonazol, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcholinergiczny, lek zobojętniający, metyloprednizolon, miopatia, napad drgawkowy, nefrotoksyczność, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie, pochodna kumaryny, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prazykwantel, protyrelina, ryfampicyna, somatotropina, tyreotropina, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie neuropsychiatryczne, złamanie patologiczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Pabi-Dexamethason 8 mg

Przed zastosowaniem deksametazonu (PABI-DEXAMETHASON) w terapii skojarzonej należy uwzględnić liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie NLPZ i aspiryny, które zwiększają ryzyko powikłań wrzodowych oraz wymagają monitorowania ze względu na zwiększony klirens nerkowy salicylanów. Kortykosteroidy osłabiają działanie leków przeciwcukrzycowych (insulina, pochodne sulfonylomocznika, metformina), co zwiększa ryzyko hiperglikemii i ketoacydozy, dlatego konieczne jest częstsze monitorowanie glikemii. Deksametazon nasila hipokaliemiczne działanie diuretyków, acetazolamidu, amfoterycyny B i innych leków, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca i toksyczności glikozydów nasercowych. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, ritonawir), które zwiększają stężenie deksametazonu i ryzyko działań niepożądanych, oraz induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina), które obniżają jego stężenie i skuteczność terapeutyczną.
acetazolamid, amfoterycyna B, aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, atropina, azol przeciwgrzybiczny, barbituran, chlorokina, cholestyramina, choroba krwi, ciśnienie śródoczne, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, doustny antykoagulant, doustny środek antykoncepcyjny, działanie diabetogenne, erytromycyna, fenytoina, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, gospodarka elektrolitowa, hiperglikemia, hipokaliemia, hipoprotrombiemia, hormon wzrostu, hydroksychlorokina, induktor CYP3A4, inhibitor cholinesterazy, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, karbenoksolon, kardiomiopatia, ketoacydoza cukrzycowa, ketokonazol, lek antycholinergiczny, lek hipotensyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwwrzodowy, lek przeciwzakrzepowy, meflokina, miastenia gravis, miopatia, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedoczynność kory nadnerczy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, prazykwantel, protyrelina, ritonawir, ryfabutyna, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, tetrakozaktyd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, węgiel aktywny, wrzód żołądka, zaburzenie rytmu serca, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna, żywica wiążąca kwasy żółciowe
Leksykon substancji czynnych
Insulina rozpuszczalna – Interakcje

Insulina rozpuszczalna wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na metabolizm glukozy i zapotrzebowanie na insulinę. Substancje takie jak glikokortykosteroidy (np. prednizon, deksametazon), hormony tarczycy (lewotyroksyna), hormon wzrostu (somatotropina), danazol, β2-sympatykomimetyki (ritodryna, salbutamol, terbutalina) oraz diuretyki tiazydowe (hydrochlorotiazyd) zwiększają zapotrzebowanie na insulinę poprzez mechanizmy takie jak nasilenie glukoneogenezy, glikogenolizy, oporność tkanek na insulinę oraz przyspieszenie metabolizmu glukozy. Z kolei doustne leki hipoglikemizujące (metformina, pochodne sulfonylomocznika, glitazony), salicylany (kwas acetylosalicylowy), inhibitory monoaminooksydazy (fenelzyna, tranylcypromina), inhibitory konwertazy angiotensyny (kaptopril, enalapril), antagoniści receptora angiotensyny II (losartan, walsartan) oraz nieselektywne β-adrenolityki (propranolol) mogą zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę, zwiększając ryzyko hipoglikemii. Szczególną uwagę należy zwrócić na alkohol etylowy, który hamuje glukoneogenezę wątrobową i może prowadzić do ciężkich epizodów hipoglikemii, zwłaszcza w ciągu 8-12 godzin po spożyciu.
alkohol etylowy, analog somatostatyny, antagonista receptora angiotensyny II, danazol, deksametazon, diuretyk tiazydowy, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hiperglikemiczne, działanie hipoglikemizujące, enalapril, fenelzyna, glikemia, glikogenoliza, glikogenoliza wątrobowa, glikokortykosteroid, glitazon, glukoneogeneza, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, hormon tarczycy, hormon wzrostu, hydrochlorotiazyd, hydrokortyzon, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, insulina rozpuszczalna, kaptopril, kwas acetylosalicylowy, lanreotyd, lewotyroksyna, lipoliza, losartan, metabolizm glukozy, metformina, oktreotyd, oporność na insulinę, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie metaboliczne, prednizon, propranolol, ritodryna, salbutamol, salicylan, somatotropina, terbutalina, tiazyd, tranylcypromina, walsartan, β-adrenolityk nieselektywny, β2-sympatykomimetyk
Leksykon leków
Interakcje leku – Gensulin M40 (40/60) 100 j.m./1 ml

Podczas terapii insuliną mieszaną Gensulin M40 (40/60), zawierającą 40% insuliny rozpuszczalnej i 60% insuliny izofanowej, istotne jest monitorowanie potencjalnych interakcji farmakologicznych wpływających na metabolizm glukozy. Substancje hiperglikemizujące, takie jak glikokortykosteroidy (np. prednizon, deksametazon), hormony tarczycy (lewotyroksyna), hormon wzrostu (somatotropina), β2-sympatykomimetyki (ritodryna, salbutamol, terbutalina), tiazydy (hydrochlorotiazyd) oraz danazol, mogą zwiększać zapotrzebowanie na insulinę poprzez mechanizmy takie jak nasilenie glukoneogenezy, przyspieszenie metabolizmu węglowodanów czy zmniejszenie wrażliwości tkanek na insulinę. Z kolei leki hipoglikemizujące, w tym doustne środki przeciwcukrzycowe (pochodne sulfonylomocznika, metformina, inhibitory DPP-4), salicylany (kwas acetylosalicylowy), inhibitory monoaminooksydazy (fenelzyna, tranylcypromina), inhibitory ACE (kaptopril, enalapril), antagoniści receptora angiotensyny II (losartan, walsartan) oraz nieselektywne β-adrenolityki (propranolol) mogą obniżać zapotrzebowanie na insulinę, nasilając jej działanie hipoglikemizujące lub maskując objawy hipoglikemii.
alkohol, analog somatostatyny, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk nieselektywny, beta2-sympatykomimetyk, biguanid, danazol, deksametazon, diuretyk, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, enalapril, etanol, fenelzyna, Gensulin M40, gliklazyd, glikogenoliza, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, hormon tarczycy, hormon wzrostu, hydrochlorotiazyd, inhibitor DPP-4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, insulinoterapia, interakcja lekowa, kaptopril, kwas acetylosalicylowy, lanreotyd, lewotyroksyna, losartan, mechanizm kontrregulacyjny, metabolizm glukozy, metabolizm insuliny, metformina, metyloprednizolon, mieszanka insulinowa, nadciśnienie tętnicze, oktreotyd, pochodna sulfonylomocznika, prednizon, produkcja glukozy, propranolol, ritodryna, salbutamol, salicylan, sitagliptyna, somatotropina, terbutalina, tiazyd, tranylcypromina, walsartan, zaburzenie glikemii, zapotrzebowanie na insulinę
Leksykon leków
Interakcje leku – Dexamethasone Krka 8 mg

Deksametazon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zwiększonego występowania owrzodzeń żołądka i krwawień przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ i kwasu acetylosalicylowego, a także na osłabienie działania leków przeciwcukrzycowych (insulina, metformina, sulfonylomocznik) z ryzykiem hiperglikemii i ketoacydozy. Deksametazon nasila hipokaliemiczny efekt diuretyków pętlowych, tiazydowych oraz amfoterycyny B, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Przed terapią należy wyrównać niedobór potasu, monitorować elektrolity i wykonać EKG. Istotne jest także unikanie jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, ritonawir, erytromycyna), które zwiększają stężenie deksametazonu w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, oraz induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina), które obniżają jego stężenie i skuteczność terapeutyczną.
amfoterycyna B, aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, antykoagulant doustny, atropina, azol przeciwgrzybiczny, barbituran, chlorokina, cholestyramina, ciśnienie śródoczne, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, deksametazon, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, efedryna, erytromycyna, fenytoina, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, hiperglikemia, hipokaliemia, hydroksychlorokina, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor cholinesterazy, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy HIV, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, kardiomiopatia, ketoacydoza cukrzycowa, ketokonazol, klirens nerkowy, kobicystat, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwcukrzycowy, meflokina, metformina, miastenia gravis, miopatia, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedoczynność kory nadnerczy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, prazykwantel, protyrelina, ritonawir, ryfabutyna, ryfampicyna, somatotropina, sulfonylomocznik, szczepionka żywa, talidomid, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, węgiel aktywny, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna
Leksykon leków
Interakcje leku – Diprophos (6,43 mg + 2,63 mg)/ml

Diprophos, zawierający betametazon dipropionian i betametazon sodu fosforan, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Induktorzy enzymów wątrobowych (fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, efedryna) przyspieszają metabolizm kortykosteroidów, co może wymagać zwiększenia dawki betametazonu. Z kolei inhibitory CYP3A, w tym kobicystat, hamują metabolizm betametazonu, zwiększając ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub ścisłego monitorowania pacjenta. Estrogeny nasilają działanie kortykosteroidów, co może wymagać zmniejszenia dawki. Interakcje z lekami wpływającymi na gospodarkę wodno-elektrolitową, takimi jak diuretyki obniżające potas, glikozydy nasercowe i amfoterycyna B, potęgują ryzyko hipokaliemii, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu i ewentualnej suplementacji.
amfoterycyna B, betametazonu dipropionian, betametazonu sodu fosforan, błękit nitrotetrazolowy, diuretyk hipokaliemiczny, działanie immunosupresyjne, efedryna, estrogen, fenobarbital, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, glikozyd nasercowy, glukoneogeneza, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperglikemia, hipokaliemia, hipoprotrombinemia, hormon wzrostu, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A, insulinooporność, kobicystat, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwcukrzycowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, pochodna kumaryny, powikłanie krwotoczne, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, wrzód przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Meprelon 16 mg

Metyloprednizolon, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu oraz profil bezpieczeństwa. Silni inhibitory CYP3A4, tacy jak kobicystat, rytonawir, ketokonazol i itrakonazol, zwiększają stężenie metyloprednizolonu, co podnosi ryzyko działań niepożądanych i wymaga unikania łączenia lub redukcji dawki. Z kolei induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, barbiturany, prymidon) przyspieszają metabolizm, osłabiając efekt terapeutyczny. Diltiazem, estrogeny oraz efedryna również modyfikują metabolizm glikokortykosteroidu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawkowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na gospodarkę elektrolitową (glikozydy nasercowe, diuretyki, środki przeczyszczające), które mogą nasilać hipokalemię i zwiększać ryzyko arytmii. Ponadto, metyloprednizolon może wydłużać działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie, osłabiać skuteczność leków przeciwcukrzycowych i przeciwzakrzepowych (pochodne kumaryny), a także zwiększać ryzyko toksyczności mięśniowej przy jednoczesnym stosowaniu chlorochiny, hydroksychlorochiny czy meflochiny.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, chlorochina, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, CYP3A4, diltiazem, drgawki mózgowe, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwzakrzepowe, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hipokalemia, immunosupresja, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, jaskra, kontrola glikemii, leczenie przeciwpasożytnicze, lek antycholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczy, metabolizm glukozy, miopatia, morfologia krwi, NLPZ, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, salicylany, somatotropina, test alergiczny, test czynnościowy tarczycy, TSH, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Fludrocortisone Adamed 0,1 mg

Fludrokortyzon, wykazując działanie mineralokortykotropowe, wchodzi w liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, co ma istotne implikacje kliniczne. Szczególnie istotne jest ryzyko hipokaliemii nasilanej przez amfoterycynę B i leki moczopędne, co zwiększa ryzyko arytmii przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów naparstnicy. Kortykosteroid ten może indukować hiperglikemię, co wymaga modyfikacji dawek leków przeciwcukrzycowych. Indukcja enzymów wątrobowych przez barbiturany, leki przeciwdrgawkowe i ryfampicynę osłabia działanie fludrokortyzonu, natomiast inhibitory CYP3A, w tym kobicystat, zwiększają ryzyko działań niepożądanych, co wymaga unikania łącznego stosowania lub ścisłego monitorowania. Dodatkowo, estrogeny i doustne środki antykoncepcyjne mogą wydłużać okres półtrwania fludrokortyzonu, nasilając jego efekt. Interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, antycholinesterazami, lekami zwiotczającymi, cyklosporyną, ketokonazolem, mifamurtydem, NLPZ, izoniazydem, somatotropiną oraz lekami tarczycowymi wymagają odpowiedniego monitorowania i dostosowania terapii.
antycholinesteraza, arytmia, barbituran, cyklosporyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie mineralokortykotropowe, estrogen, gastroprotekcja, glikozyd naparstnicy, gospodarka węglowodanowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, gruźlica, hiperglikemia, hipokaliemia, hipoprotrombinemia, hormon wzrostu, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoniazyd, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, miastenia, mifamurtyd, nadczynność tarczycy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedoczynność tarczycy, niesterydowy lek przeciwzapalny, okres półtrwania, owrzodzenie przewodu pokarmowego, ryfampicyna, somatotropina, stężenie elektrolitów
Leksykon leków
Interakcje leku – Dexamethasone Krka 4 mg

Deksametazon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z NLPZ, które zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, oraz z lekami przeciwcukrzycowymi (insulina, metformina, sulfonylomocznik), gdzie obserwuje się osłabienie działania hipoglikemizującego i ryzyko hiperglikemii oraz ketoacydozy. W trakcie terapii deksametazonem zaleca się monitorowanie glikemii. Ponadto, stosowanie diuretyków (tiazydowych, pętlowych) i amfoterycyny B nasila hipokaliemię, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsade de pointes, oraz toksyczności glikozydów nasercowych. Równoczesne podawanie inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, ritonawir) może prowadzić do wzrostu stężenia deksametazonu w osoczu i nasilenia działań niepożądanych, natomiast induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) obniżają jego stężenie, osłabiając efekt terapeutyczny. W przypadku stosowania dużych dawek deksametazonu przeciwwskazane jest podawanie szczepionek żywych ze względu na ryzyko infekcji wirusowej.
amfoterycyna B, aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, antykoagulant doustny, azol przeciwgrzybiczny, cholestyramina, choroba krwi, ciśnienie śródoczne, cytochrom P450 3A4, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipokaliemia, hipoprothrombinemia, induktor CYP3A4, infekcja wirusowa, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy HIV, kardiomiopatia, ketoacydoza cukrzycowa, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek antycholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, miastenia gravis, mineralokortykosteroid, miopatia, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedoczynność kory nadnerczy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej, pochodna kumaryny, protyrelina, salicylan, somatotropina, supresja układu immunologicznego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wrzód żołądka, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie ścięgna, zatrucie salicylanami, żywica wiążąca kwasy żółciowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Esotkaleno 5 mg

Prednizon, substancja czynna Esotkaleno, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Wśród najważniejszych należy wymienić zwiększone ryzyko hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów nasercowych, leków moczopędnych i przeczyszczających, co wymaga monitorowania poziomu potasu. Prednizon osłabia działanie hipoglikemiczne leków przeciwcukrzycowych, co może wymagać korekty dawek i częstszej kontroli glikemii. Interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny) mogą prowadzić do zmiennego efektu przeciwzakrzepowego, wskazując na konieczność monitorowania INR i dostosowania dawki. Jednoczesne stosowanie NLPZ, salicylanów i indometacyny zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, co wymaga stosowania leków gastroprotekcyjnych lub unikania takiego połączenia. Ponadto, prednizon może nasilać działania niepożądane inhibitorów CYP3A (np. ketokonazol), a induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna) mogą obniżać jego skuteczność poprzez przyspieszenie metabolizmu.
atropina, barbiturat, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipoglikemiczne, działanie niepożądane prednizonu, działanie przeciwpasożytnicze, działanie przeciwzakrzepowe, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, hormon wzrostu, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja z alkoholem, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, ketokonazol, kontrola glikemii, krwawienie, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, metabolizm glikokortykosteroidów, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedobór potasu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka, pochodna kumaryny, poziom glukozy, prazykwantel, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, somatotropina, substancja czynna, test alergiczny, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie składu krwi, zapalenie ścięgien
Leksykon leków
Interakcje leku – Predasol 10 mg

Prednizolon, glikokortykosteroid stosowany w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Nasilenie działania glikozydów nasercowych (np. digoksyny) przez hipokaliemię indukowaną prednizolonem zwiększa ryzyko arytmii. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE może prowadzić do leukopenii, trombocytopenii i anemii. Leki moczopędne i przeczyszczające nasilają wydalanie potasu, pogłębiając hipokaliemię i ryzyko zaburzeń rytmu serca. Prednizolon osłabia działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych i insuliny, destabilizując kontrolę glikemii. Wpływa także na działanie doustnych antykoagulantów (np. warfaryny), co wymaga monitorowania INR i dostosowania dawki. Współstosowanie z NLPZ (ibuprofen, diklofenak, aspiryna) znacząco zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ponadto prednizolon wydłuża czas działania niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie oraz może zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe przy stosowaniu leków antycholinergicznych (np. atropiny).
badanie tarczycy, barbiturany, chlorochina, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, digoksyna, drgawki mózgowe, działanie niepożądane, efekt przeciwzakrzepowy, enzym CYP3A4, fałszywie ujemny wynik, fluorochinolon, glikemia, glikokortykosteroid, hipoglikemia, hipokaliemia, hormon wzrostu, immunosupresja, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, jaskra, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwpasożytnicze, lek antycholinergiczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lek zwiotczający, leukopenia, metabolizm glukozy, metabolizm wątrobowy, metformina, miopatia, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie żołądka, pankuronium, perforacja, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, ryfampicyna, somatotropina, takrolimus, tendinopatia, terapia kortykosteroidami, test alergiczny, toksyczność glikozydów, TSH, uszkodzenie błony śluzowej, uszkodzenie ścięgna, warfaryna, wskaźnik krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie ścięgna, zwiotczenie mięśni
Leksykon leków
Interakcje leku – Medoxa 10 mg

Prednizon wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które należy uwzględnić podczas terapii. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy m.in. glikozydów nasercowych (zwiększone ryzyko arytmii z powodu hipokaliemii), leków moczopędnych i przeczyszczających (ryzyko ciężkiej hipokaliemii), pochodnych kumaryny (zmienna odpowiedź przeciwzakrzepowa, wymagana kontrola INR), doustnych leków przeciwcukrzycowych (osłabienie działania hipoglikemicznego), NLPZ i salicylanów (zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego), leków przeciwcholinergicznych (wzrost ciśnienia śródgałkowego), chlorochiny i pochodnych (ryzyko miopatii i kardiomiopatii), inhibitorów CYP3A (zwiększone ryzyko działań niepożądanych) oraz leków immunosupresyjnych (zwiększona podatność na infekcje). W przypadku stosowania prednizonu z inhibitorami ACE obserwuje się średnie ryzyko zaburzeń hematologicznych, a z fluorochinolonami – wysokie ryzyko tendinopatii, szczególnie u osób starszych. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu, morfologii krwi, INR, glikemii, funkcji mięśni i serca oraz unikanie jednoczesnego stosowania alkoholu ze względu na nasilenie działań niepożądanych, w tym ryzyko osteoporozy i zaburzeń metabolicznych.
barbituran, chlorochina, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemiczne, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gruźlica utajona, hiperglikemia, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, jaskra, karbamazepina, ketokonazol, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, leukopenia i trombocytopenia, meflochina, miopatia, mizoprostol, morfologia krwi, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza posteroidowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, somatotropina, tendinopatia, test alergiczny, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wskaźnik INR
Leksykon substancji czynnych
Fludrokortyzon – Interakcje

Fludrokortyzon, wykazując działanie mineralokortykoidowe i glikokortykoidowe, wchodzi w liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami CYP3A (np. kobicystat, ketokonazol), które mogą zwiększać ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów. Induktory enzymów mikrosomalnych (barbiturany, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna) przyspieszają metabolizm fludrokortyzonu, osłabiając jego efekt terapeutyczny i wymagając potencjalnego zwiększenia dawki. Fludrokortyzon osłabia działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga monitorowania glikemii i dostosowania terapii hipoglikemizującej. Ponadto, nasila hipokaliemię indukowaną przez leki moczopędne i amfoterycynę B, zwiększając ryzyko arytmii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów naparstnicy. Warto również monitorować parametry koagulologiczne podczas terapii fludrokortyzonem i lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny, heparyna), ze względu na zmienną skuteczność przeciwzakrzepową.
amfoterycyna B, aminoglutetymid, androgen, barbiturat, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, działanie przeciwgruźlicze, EKG, fenytoina, fludrokortyzon, gastroprotekcja, glikemia, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, heparyna, hipokaliemia, hipoprotrombinemia, indadion, inhibitor CYP3A, INR, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, kobicystat, kwas acetylosalicylowy, lek antycholinesterazowy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, mifamurtyd, nadczynność tarczycy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedoczynność tarczycy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk, parametr koagulologiczny, pochodna kumaryny, prymidon, równowaga wodno-elektrolitowa, ryfabutyna, ryfampicyna, somatotropina, steroid anaboliczny, streptokinaza, szczepionka zawierająca żywe wirusy, urokinaza
Leksykon leków
Interakcje leku – Demezon 4 mg

Deksametazon, jako silny glikokortykosteroid, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) przyspieszają metabolizm deksametazonu, osłabiając jego działanie, natomiast inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol) zmniejszają jego klirens, zwiększając ryzyko zespołu Cushinga i zahamowania czynności nadnerczy. Estrogeny wydłużają okres półtrwania kortykosteroidów, a leki zobojętniające kwas żołądkowy zmniejszają ich absorpcję, co wymaga odpowiedniego odstępu czasowego przy podawaniu. Deksametazon może także osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych, nasilać działanie glikozydów nasercowych i zwiększać ryzyko hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych i przeczyszczających. Ponadto, połączenie z inhibitorami ACE zwiększa ryzyko zaburzeń hematologicznych, a z lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny) wymaga monitorowania INR i dostosowania dawki.
atropina, barbiturany, chlorochina, choroba wrzodowa, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, deksametazon, doustny środek antykoncepcyjny, fenytoina, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hormon pobudzający tarczycę, hormon wzrostu, hydroksychlorochina, immunosupresant, indometacyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, meflochina, miopatia, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, ryfampicyna, rytonawir, salicylan, somatotropina, tendinopatia, test alergiczny, tyreotropina, zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Medoxa 50 mg

Prednizon, jako glikokortykosteroid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania oraz ścisłego monitorowania pacjenta. Szczególnie istotne są interakcje z glikozydami nasercowymi i lekami moczopędnymi, które mogą prowadzić do hipokaliemii i zwiększonego ryzyka arytmii, a także z doustnymi antykoagulantami (pochodne kumaryny), gdzie obserwuje się zarówno osłabienie, jak i nasilenie działania przeciwzakrzepowego, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania INR. Prednizon może również osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych, co wymaga zwiększenia dawek hipoglikemizujących i kontroli glikemii. Interakcje z NLPZ, salicylanami i indometacyną zwiększają ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, a połączenie z fluorochinolonami podnosi ryzyko zapalenia i zerwania ścięgien. Ponadto, prednizon może przedłużać działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie oraz zwiększać ryzyko miopatii i chorób mięśnia sercowego przy jednoczesnym stosowaniu chlorochiny, hydroksychlorochiny lub meflochiny.
atropina, barbiturat, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, cytochrom P450, efedryna, enzym mięśniowy, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hormon pobudzający tarczycę, hydroksychlorochina, indometacyna, inhibitor konwertazy angiotensyny, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, jaskra, karbamazepina, ketokonazol, kobicystat, lek gastroprotekcyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, leukopenia, meflochina, metabolizm kostny, miopatia, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej, pochodna kumaryny, prazykwantel, prednizon, protyrelina, prymidon, reakcja skórna, ryfampicyna, somatotropina, test alergiczny, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu
Leksykon leków
Interakcje leku – Esotkaleno 50 mg

Prednizon, aktywny składnik leku Esotkaleno, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które należy uwzględnić podczas planowania terapii. Glikozydy nasercowe mogą mieć nasilone działanie z powodu hipokaliemii indukowanej przez prednizon, co wymaga monitorowania poziomu potasu i ewentualnej suplementacji. Leki moczopędne i przeczyszczające zwiększają ryzyko hipokaliemii, a leki przeciwcukrzycowe mogą mieć osłabione działanie, co wymaga ścisłej kontroli glikemii. Pochodne kumaryny wykazują zmienną skuteczność przeciwzakrzepową, co wymaga częstszych pomiarów INR i dostosowania dawki. Współstosowanie z NLPZ, salicylanami i indometacyną zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, wskazując na konieczność stosowania gastroprotekcji. Inhibitory ACE zwiększają ryzyko zaburzeń hematologicznych, a leki zwiotczające niedepolaryzujące mogą powodować przedłużone rozluźnienie mięśni, co jest istotne w anestezjologii. Fluorochinolony zwiększają ryzyko zapalenia i zerwania ścięgien, zwłaszcza u osób starszych, a leki takie jak chlorochina i hydroksychlorochina mogą nasilać ryzyko miopatii, w tym mięśnia sercowego.
barbituran, chlorochina, choroba wrzodowa, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, doustny lek antykoncepcyjny, działanie hiperglikemizujące, działanie immunosupresyjne, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hormon pobudzający tarczycę, hormon wzrostu, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, ketokonazol, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek gastroprotekcyjny, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, miopatia, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, osteoporoza, owrzodzenie żołądka, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, somatotropina, test alergiczny, test diagnostyczny, TSH, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie składu krwi, zapalenie ścięgna
Leksykon leków
Interakcje leku – Pabi-Dexamethason 4 mg

Stosowanie deksametazonu (PABI-DEXAMETHASON) wiąże się z licznymi interakcjami farmakodynamicznymi i farmakokinetycznymi, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie NLPZ, które zwiększają ryzyko i nasilenie dolegliwości wrzodowych, oraz leków przeciwcukrzycowych (insulina, sulfonylomocznik, metformina), gdzie deksametazon osłabia ich działanie, co może prowadzić do hiperglikemii i ketoacydozy. Deksametazon nasila hipokaliemię wywołaną przez diuretyki, amfoterycynę B i inne leki, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca i toksyczności glikozydów nasercowych. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, inhibitory proteazy HIV), które zwiększają stężenie deksametazonu i ryzyko działań niepożądanych, oraz induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina), które obniżają jego stężenie i skuteczność. Ponadto, stosowanie deksametazonu z doustnymi antykoagulantami wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko krwawień, zwłaszcza przy dawkach powyżej 10 dni.
aminoglutetymid, antybiotyki makrolidowe, antykoagulanty doustne, atropina, azole przeciwgrzybicze, chlorokina, cholestyramina, choroba wrzodowa, cyklosporyna, cytochrom P450, estrogeny, fluorochinolony, glikozydy nasercowe, hipokaliemia, hipoprotrombiemia, induktory CYP3A4, inhibitory ACE, inhibitory cholinesterazy, inhibitory CYP3A, inhibitory proteazy HIV, izoniazyd, ketokonazol, leki antycholinergiczne, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwgruźlicze, leki przeciwwrzodowe, miastenia gravis, niedoczynność kory nadnerczy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, osteoporoza, prazykwantel, protyrelina, salicylany, somatotropina, talidomid, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, zapalenie ścięgna, zwiotczenie mięśni, żywice wiążące kwasy żółciowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Esotkaleno 10 mg

Prednizon, substancja czynna preparatu Esotkaleno, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o wysokim znaczeniu klinicznym. Stosowanie prednizonu może prowadzić do hipokaliemii nasilającej toksyczność glikozydów nasercowych oraz leków moczopędnych i przeczyszczających, co wymaga monitorowania elektrolitów. Prednizon osłabia działanie leków przeciwcukrzycowych, co może wymagać zwiększenia ich dawek i ścisłej kontroli glikemii. Interakcje z doustnymi antykoagulantami (pochodne kumaryny) są nieprzewidywalne, dlatego konieczne jest monitorowanie INR i dostosowanie dawki. Jednoczesne stosowanie z NLPZ, salicylanami i indometacyną zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, co uzasadnia stosowanie gastroprotekcji. Prednizon wydłuża czas działania niedepolaryzujących leków zwiotczających oraz nasila ryzyko miopatii i kardiomiopatii przy jednoczesnym stosowaniu chlorochiny, hydroksychlorochiny i meflochiny. Ponadto, prednizon zwiększa ryzyko tendinopatii przy łączeniu z fluorochinolonami oraz może podnosić ciśnienie śródgałkowe w połączeniu z lekami przeciwcholinergicznymi, co jest istotne u pacjentów z jaskrą.
blok nerwowo-mięśniowy, choroba tkanki łącznej, choroba wrzodowa, ciśnienie śródgałkowe, doustny antykoagulant, działanie diabetogenne, działanie niepożądane kortykosteroidów, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, hiperglikemia, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra, leczenie przeciwpasożytnicze, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek zobojętniający, leukopenia i trombocytopenia, miopatia i kardiomiopatia, monitorowanie glikemii, morfologia krwi, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie i krwawienie, parametr koagulologiczny, pochodna kumaryny, somatotropina, środek antykoncepcyjny, stężenie elektrolitów, tendinopatia, test alergiczny, test diagnostyczny, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, złamanie patologiczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Gensulin M30 (30/70) 100 j.m./1 ml

Interakcje lekowe z insuliną ludzką, w tym preparatem Gensulin M30 (30/70), mają istotny wpływ na metabolizm glukozy i wymagają starannego monitorowania oraz dostosowania dawkowania insuliny. Substancje takie jak glikokortykosteroidy (np. prednizon, deksametazon) oraz hormony tarczycy i wzrostu zwiększają zapotrzebowanie na insulinę poprzez nasilenie glukoneogenezy, insulinooporności i stymulację glikogenolizy. Z kolei doustne leki hipoglikemizujące (np. metformina, pochodne sulfonylomocznika), salicylany (kwas acetylosalicylowy), inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory konwertazy angiotensyny oraz nieselektywne β-adrenolityki mogą zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę, zwiększając jej biodostępność lub wrażliwość tkanek. Szczególną uwagę należy zwrócić na alkohol, który hamuje glukoneogenezę wątrobową, co może prowadzić do ciężkiej i przedłużonej hipoglikemii, zwłaszcza przy spożyciu na czczo lub przy niedostatecznej podaży węglowodanów.
alkohol etylowy, analog somatostatyny, antagonista receptora angiotensyny II, danazol, deksametazon, doustny lek hipoglikemizujący, enalapril, fenelzyna, Gensulin M30, glikogenoliza, glikokortykosteroid, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, hormon tarczycy, hormon wzrostu, hydrochlorotiazyd, hydrokortyzon, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, insulina ludzka, insulinooporność, kaptopril, kontrola glikemii, kwas acetylosalicylowy, lanreotyd, lek moczopędny, lek przeciwdepresyjny, lewotyroksyna, losartan, metabolizm glukozy, metabolizm węglowodanów, metformina, moklobemid, monitorowanie glikemii, niedocukrzenie, nieselektywny lek β-adrenolityczny, oktreotyd, pochodna sulfonylomocznika, prednizon, propranolol, ritodryna, salbutamol, salicylan, somatotropina, terbutalina, tiazyd, walsartan, β2-sympatykomimetyk
Leksykon leków
Interakcje leku – Predasol 5 mg

Prednizolon, jako glikokortykosteroid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z glikozydami nasercowymi, diuretykami i lekami przeczyszczającymi, które mogą prowadzić do hipokaliemii i nasilenia działania glikozydów, co wymaga monitorowania poziomu potasu i stężeń leków. Ponadto, prednizolon może zmniejszać skuteczność leków przeciwcukrzycowych poprzez indukcję insulinooporności, co wymaga dostosowania dawek hipoglikemizujących. Interakcje z pochodnymi kumaryny są zmienne i wymagają częstego monitorowania INR. Współstosowanie z NLPZ, salicylanami i indometacyną zwiększa ryzyko powikłań gastroenterologicznych, w tym owrzodzeń i krwawień, co wskazuje na konieczność unikania takiej kombinacji lub stosowania leków gastroprotekcyjnych. Dodatkowo, prednizolon może przedłużać działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie oraz zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe w połączeniu z lekami antycholinergicznymi, co jest istotne w planowaniu znieczulenia i leczeniu pacjentów z jaskrą.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, cytochrom CYP3A4, doustny antykoagulant, działanie niepożądane kortykosteroidu, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikoneogeneza, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulinooporność, jaskra, leczenie przeciwpasożytnicze, lek antycholinergiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, leukopenia i trombocytopenia, miopatia i kardiomiopatia, monitorowanie pooperacyjne, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie żołądka, parametr koagulologiczny, pochodna kumaryny, poziom glukozy, somatotropina, test alergiczny, test czynnościowy tarczycy, zaburzenie rytmu serca, zapalenie ścięgna
Leksykon substancji czynnych
Rabeprazol – Właściwości farmakodynamiczne

Rabeprazol sodowy, substancja czynna leku Zulbex, jest inhibitorem pompy protonowej (IPP) z grupy podstawionych benzimidazoli, skutecznie hamującym wydzielanie kwasu solnego poprzez specyficzne blokowanie enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka. Po doustnym podaniu dawki 20 mg efekt zmniejszenia wydzielania kwasu pojawia się już w ciągu pierwszej godziny, osiągając maksymalną skuteczność w 2-4 godziny, z hamowaniem podstawowego wydzielania kwasu na poziomie 69% i stymulowanego pokarmem do 82% w ciągu 23 godzin. Efekt ten utrzymuje się do 48 godzin po pojedynczej dawce, a przy regularnym stosowaniu raz na dobę hamowanie kwasu osiąga stan równowagi po 3 dniach. Po odstawieniu leku aktywność wydzielnicza wraca do normy w ciągu 2-3 dni. Terapia IPP, w tym rabeprazolem, może zwiększać ryzyko zakażeń pokarmowych bakteriami Salmonella, Campylobacter oraz Clostridium difficile, co należy uwzględnić w monitorowaniu pacjentów. W trakcie leczenia obserwuje się wzrost stężenia gastryny w surowicy w zakresie 2-8 tygodni, utrzymujący się przez cały czas terapii, z powrotem do wartości wyjściowych po 1-2 tygodniach od zakończenia leczenia.
aldosteron, amoksycylina, antagonista receptora H2, benzimidazol, błona śluzowa żołądka, Campylobacter, cholecystokinina, chromogranina A, Clostridium difficile, działanie cholinolityczne, enzym H+/K+-ATP-aza, estrogen, gastryna, glukagon, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormon przytarczyc, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, komórka ECL, komórka okładzinowa żołądka, kortyzol, metaplazja jelitowa, pompa protonowa, prolaktyna, rabeprazol, renina, Salmonella, sekretyna, somatotropina, sulfenamid, terapia eradykacyjna, testosteron, wydzielanie kwasu solnego, zakażenie pokarmowe, zanikowe zapalenie żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka
Leksykon substancji czynnych
Insulina izofanowa – Interakcje

Insulina izofanowa, obecna w preparatach takich jak Gensulin N, Humulin N oraz mieszankach insulinowych (Gensulin M30, Humulin M3), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wpływające na metabolizm glukozy i zapotrzebowanie na insulinę. Leki hiperglikemizujące, takie jak glikokortykosteroidy (np. prednizon, deksametazon), hormony tarczycy (lewotyroksyna), hormon wzrostu, danazol, β2-sympatykomimetyki (salbutamol, terbutalina) oraz tiazydowe diuretyki (hydrochlorotiazyd), zwiększają insulinooporność i glukoneogenezę, co podnosi zapotrzebowanie na insulinę izofanową. Z kolei leki hipoglikemizujące, w tym doustne leki przeciwcukrzycowe (metformina, pochodne sulfonylomocznika), salicylany (kwas acetylosalicylowy), inhibitory MAO (fenelzyna, moklobemid), inhibitory ACE (kaptopril, enalapril), antagoniści receptora angiotensyny II (losartan, walsartan) oraz nieselektywne β-adrenolityki (propranolol), zmniejszają zapotrzebowanie na insulinę poprzez zwiększenie insulinowrażliwości lub hamowanie metabolizmu insuliny. Szczególną uwagę należy zwrócić na alkohol etylowy, który poprzez hamowanie glukoneogenezy i osłabienie mechanizmów kontrregulacyjnych obniża zapotrzebowanie na insulinę, zwiększając ryzyko ciężkiej hipoglikemii, zwłaszcza u pacjentów niedożywionych lub z chorobami wątroby. Efekt ten może utrzymywać się do 12 godzin po spożyciu alkoholu.
adrenalina, alkohol etylowy, analog somatostatyny, antagonista receptora angiotensyny II, ciężka hipoglikemia, danazol, deksametazon, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, efekt hipoglikemizujący, enalapril, fenelzyna, Gensulin M30, Gensulin N, glikogenoliza, glikokortykosteroid, glukagon, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, hormon tarczycy, hormon wzrostu, Humulin M3, Humulin N, hydrochlorotiazyd, hydrokortyzon, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, insulina izofanowa, insulinooporność, kaptopril, kwas acetylosalicylowy, lanreotyd, lewotyroksyna, losartan, mechanizm kontrregulacyjny, metabolizm glukozy, metabolizm insuliny, metformina, moklobemid, monitorowanie glikemii, nieselektywny lek β-adrenolityczny, oktreotyd, pochodna sulfonylomocznika, prednizon, propranolol, ritodryna, salbutamol, salicylan, somatotropina, terbutalina, tiazyd, walsartan, wolny kwas tłuszczowy, β2-sympatykomimetyk
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bromocorn 2,5 mg

Bromokryptyna, będąca agonistą receptorów dopaminergicznych D2 oraz inhibitorem prolaktyny (ATC: G02CB01, N04BC01), wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne. Jej podstawowy mechanizm polega na stymulacji receptorów D2, co prowadzi do zwiększenia syntezy i wydzielania dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym oraz podwzgórzu. W efekcie dochodzi do zahamowania wydzielania prolaktyny przez przysadkę mózgową, co klinicznie manifestuje się zahamowaniem laktacji oraz poprawą funkcji gonad u obu płci. Ponadto bromokryptyna hamuje wydzielanie somatotropiny, co stanowi podstawę jej zastosowania w terapii akromegalii, prowadząc do redukcji rozmiarów narządów miąższowych, takich jak wątroba i nerki.
agonista dopaminy, akromegalia, choroba Parkinsona, dysfagia, działanie antyprolaktynowe, gonady, hamowanie laktacji, hamowanie prolaktyny, hiperprolaktynemia, hormon wzrostu, inhibitor prolaktyny, laktacja, narządy miąższowe, niedobór dopaminy, ośrodkowy układ nerwowy, podwzgórze, przysadka mózgowa, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D2, somatotropina, wydzielanie dopaminy
Leksykon leków
Interakcje leku – Dexamethasone Krka 0,5 mg

Deksametazon, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) przyspieszają metabolizm leku, osłabiając jego działanie, natomiast inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, kobicystat) hamują metabolizm, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami immunosupresyjnymi (np. cyklosporyna), które mogą nasilać immunosupresję i ryzyko zakażeń, oraz z lekami wpływającymi na gospodarkę elektrolitową, gdzie hipokaliemia indukowana przez deksametazon może nasilać toksyczność glikozydów nasercowych i wymaga monitorowania poziomu potasu. Ponadto, deksametazon może osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych i wydłużać zwiotczenie mięśni przy stosowaniu niedepolaryzujących leków zwiotczających.
atropina, barbiturat, chlorochina, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, CYP3A4, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hiperglikemia, hipokaliemia, hydroksychlorochina, immunosupresja, indometacyna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, kobicystat, lek immunosupresyjny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lek zwiotczający niedepolaryzujący, meflochina, miopatia, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ośrodkowy układ nerwowy, osteoporoza, owrzodzenie żołądka, perforacja wrzodu trawiennego, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, test alergiczny, TSH, wodorotlenek glinu, zaburzenie metabolizmu glukozy, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakażenie oportunistyczne, zapalenie trzustki
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydrocortisonum-SF 10 mg

Hydrokortyzon w dawkach farmakologicznych wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie hydrokortyzonu z NLPZ i kwasem acetylosalicylowym, co zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego i owrzodzeń, zwłaszcza przy hipoprotrombinemii. Leki indukujące enzymy mikrosomalne (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, barbiturany) mogą zwiększać metabolizm kortykosteroidów, obniżając ich stężenie i aktywność, co wymaga dostosowania dawki. Współistniejące stosowanie hydrokortyzonu z lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryny wymaga częstego monitorowania czasu protrombinowego ze względu na zmienność działania przeciwzakrzepowego. Ponadto, hydrokortyzon zwiększa ryzyko hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków potasopędnych, amfoterycyny, glikozydów nasercowych, teofiliny i beta2-sympatykomimetyków, co wymaga monitorowania poziomu potasu i ewentualnej suplementacji.
alfa-adrenolityk, amfoterycyna, aminoglutetimid, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, barbituran, benzoesan sodu, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, błękit nitrotetrazolowy, bloker kanału wapniowego, bloker neuronu adrenergicznego, diazoksyd, doustny lek antykoncepcyjny, efedryna, erytromycyna, fenytoina, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hydralazyna, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, karbamazepina, ketokonazol, klonidyna, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy pochodny kumaryny, metotreksat, metyldopa, mifepryston, minoksydyl, moksonidyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitroprusydek, primidon, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, salicylan, sól wapnia, somatotropina, sympatykomimetyk, teofilina
Leksykon leków
Interakcje leku – Medoxa 30 mg

Prednizon, jako glikokortykosteroid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczególnie istotne są interakcje z glikozydami nasercowymi, gdzie niedobór potasu indukowany przez prednizon może nasilać ich działanie, zwiększając ryzyko arytmii, co wymaga monitorowania stężenia potasu i EKG. Współstosowanie z inhibitorami ACE zwiększa ryzyko zaburzeń hematologicznych, a z lekami moczopędnymi i przeczyszczającymi – ryzyko hipokaliemii, co wymaga regularnej kontroli elektrolitów. Prednizon osłabia działanie leków przeciwcukrzycowych, co może wymagać korekty dawek i częstszego monitorowania glikemii. Ponadto, pochodne kumaryny wykazują zmienną odpowiedź na terapię przeciwzakrzepową, co wymaga częstszego monitorowania INR. Istotne jest także zwiększone ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ, salicylanów i indometacyny, co uzasadnia stosowanie gastroprotekcji i monitorowanie objawów.
atropina, barbiturat, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hormon pobudzający tarczycę, hormon wzrostu, hydroksychlorochina, indometacyna, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor enzymu CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulinooporność, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, kobicystat, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwreumatyczny, meflochina, miopatia, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, pochodna kumaryny, prazykwantel, prednizon, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, stężenie elektrolitów, tendinopatia, test alergiczny, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wskaźnik koagulologiczny, zerwanie ścięgna Achillesa